ad ad ad ad

De Burgerlijke Stand van 27 april.

Piet DUIJF (1925, overleden oktober 2001, Nederland)
Wat het hoogtepunt in de carrière van deze Zaankanter had moeten zijn, werd de grootste desillusie van zijn leven. In het Nederlands kampioenschap van 1948 bij de amateurs op de weg reden er op het Cauberg-circuit twee man voorop. Met een mooie voorsprong. De 23-jarige Piet Duijf keek, toen ze de laatste ronden ingingen, eens naar zijn metgezel. Een bonkige renner met een paar poten die angst inboezemden. Poten om tientallen kilometers mee door te draaien op een groot verzet, maar zo te zien geen soepele beentjes waar een vlijmscherpe eindsprint in zat. Die Wim van Est uit Brabant was een keiharde, maar Piet werd desondanks steeds zekerder van zijn zaak. Die knoest kon hij in de laatste meters hebben. Tot hij omkeek en tot zijn verbazing nog een renner aan zijn wiel zag zitten. Hij kende die gast wel, maar niet van de uitslagen. Die kon nooit in zijn eentje de oversteek vanuit het peloton hebben gemaakt, bedacht hij, dus moest die wel een ronde achterstand hebben. Toen Van Est in de voorlaatste omloop ... 
... omkeek en gebaren maakte dat het Duijf zijn beurt was om over te nemen, zag ook hij die onbekende renner. Het viel even stil en rrrrang daar demarreerde Wil Plum uit het wiel en had direct een gaatje. Van Est en Duijf waren verrast, maar maakten zich geen zorgen. Die gast moest een ronde achterliggen, dat kon niet anders. Toen ze goed samenwerkend in de laatste honderden meters waren, maakten ze er een mooie sprint van en Piet Duijf uit Zaandam ging juichend als eerste over de streep. Toen hij breed lachend en van binnen jubelend naast zijn fiets stond, zag hij die Plum op het erepodium staan, waar jonkheer Van den Berch Van Heemstede, de voorzitter van de NWU, klaar stond om hem de roodwitblauwe kampioenstrui aan te trekken. Protesten hielpen niet, ook niet toen iemand uit het publiek kwam vertellen dat hij die Plum uit de bosjes had zien kruipen, waar hij een hele ronde had gezeten in afwachting van de twee koplopers. Het bedrog is nooit officieel vastgesteld en tot op de dag van vandaag staat die bedrieger als kampioen van Nederland 1948 op de weg bij de amateurs in de annalen. Met Duijf als tweede en Van Est als derde in de uitslag. 
Piet Duijf was eind jaren veertig, begin jaren vijftig een sterke amateurrenner, wiens naam je vaak in de uitslagen van toen tegenkomt. Van Est reed als beroepsrenner een rijke palmares bijeen en van die Plum is nooit meer iets vernomen. Uit schaamte wellicht. De man die vandaag precies 87 jaar geleden het levenslicht zag, werd een geslaagd horeca-ondernemer met een café op de Gedempte Gracht in Zaandam en later ook nog met een discotheek en een restaurant. Daar stond misschien wel duif op het menu, maar zeker geen plumpudding. (Foto: archief Rob Kat)
De andere op 27 april geborenen zijn:
BATEK, Dariusz (1986, Polen)
DE BUYSSCHERE, Jürgen (1976, België)
BOK, Yannick (1990, Duitsland)
CARRASCO GAMIZ, José Luis (1982, Spanje)
CASTROVIEJO, Nicolas Jonathan (1987, Spanje)
CORNELISSE, Rink  (1947, Nederland)
CORNEO, Sigrid (1971, Slovenië)
CRIQUIELION, Mathieu (1981, België)
GOASDUFF, François (1935, Frankrijk)
HENRION, Jonathan (1982, België)
HOLZMANN, Horst (1930, Duitsland)
JENNINGS, Cameron (1979, Australië)
KRUPKAT, Franz  (1894, overleden 02.06.1927, Duitsland)
LITSCHI, Karl (1912, Zwitserland)
MAGAZZINI, Enrico (1988, Italië)
MEIFFRET, José  (1913, overleden 16.04.1983, Frankrijk)
NIEL, Hubert (1941, Frankrijk)
OOSTERHOUT, Bram van (1985, Nederland)
PARISIEN, François (1982, Canada)
PAULISSEN, Roel (1976, België)
STEEVENS, Harry  (1945, Nederland)
VANDAELE, Robbie (1972, België)
VILLA, Romain (1985, Frankrijk)
WIELINGA, Remmert  (1978, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 27 april 2012 0:00

Wil Plum

Jongens jongens toch, iemand is pas een bedrieger wanneer de rechter hem heeft veroordeeld! Dat nationale kampioenschap van 1948 heeft inderdaad flink wat stof doen opwaaien, maar laten we wel wezen .... was dat ooit anders op de Cauberg wanneer Wim van Est er in de laatste meters bij betrokken was? Hij en Piet Duijf kunnen best zijn geflikt ("Alles ist möglich auf dieser Welt, nur nicht dass wir jemals kapitulieren!", bralde nazi-demagoog Joseph Goebbels ooit en we weten wat er daarna is gebeurd), maar even goed kunnen Duijf en Van Est hebben zitten slapen.

Ik ben jaren geleden zo vrij geweest, 'bedrieger' Wil Plum (uit te spreken als Ploem) op te sporen. Niet zo moeilijk trouwens, gewoon telefoongids pakken en in de regio Heerlen/ Kerkrade naar W. Plum zoeken. Bleek een rustige, beschaafde Limburger te zijn, die altijd bovengronds bij de mijnen had gewerkt en zich nog altijd bijzonder gekwetst toonde door de verdachtmaking van Duijf en Van Est als zou hij een ronde achterstand hebben gehad. Geen sprake van, aldus Wil Plum. Geloof het of niet, maar hij had toch heus in zijn dooie uppie de kloof naar de leiders gedicht en was zonder aarzelen doorgegaan toen hij hun paniek gewaar werd. Aldus Plum.

Han de Gruiter

Geplaatst door Han de Gruiter, 27 april 2012 14:38:25

goede actie

Een goede journalistieke actie Han. Hoor en wederhoor. Zo hoort het. Het is wel zijn JA tegen het NEE van Duijf en Van Est. De waarheid zullen we helaas nooit weten, want de heren kunnen helaas geen commentaar meer geven. Het blijft echter een intrigerend verhaal. Groet! Fred

Geplaatst door Fred, 27 april 2012 15:24:16

Wil Plum

Ik ben er van overtuigd dat Wil Plum een bedrieger is. Iemand die op het Cauberg circuit kampioen van Nederland wordt, nadat hij een grote kloof heeft dichtgereden op Wim van Est en Piet Duijf moet een heel goede amateur geweest zijn. Er is nergens ook maar iets te vinden over Plum. Zeer waarschijnlijk heeft Plum niet een ronde achter een heg gestaan, maar heeft hij zich een halve koers lang ergens in een huis of schuur verscholen. Terwijl Duijf en Van Est bemodderd en besmeurd over de finish kwamen, reed Plum in een nagenoeg schone trui over de meet. we citeren Wim van Est uit Het IJzeren Uurwerk: Ik zat al in de laatste ronde, reed langs de achterkant van het parcours en zag in de verte een coureur aanduwen. Ik dacht zeker een jongen die de koers nog wil uitrijden. Het was Wil Plum, een mijnwerker. Die had ik de hele dag nog niet gezien. Hij reed fris naar de finish toe en wat dacht je? Ze kennen hem de titel toe. Plum!
Die jongen stond met een schone trui en een schone witte pet aan de finish. Ik was niet meer om aan te zien, zo smerig zo vies. De jury bestond uit limburgers en in Limburg maken Limburgers de dienst uit. de kamprechter was een vrouw, mevrouw Martinessen. Drie jaar geleden kwam ik haar nog een keer tegen. Ik was gast op een feest van bouwbedrijf Linsen. Daar was ze aandeelhoudster van. Ze ging op haar knieën zitten en zei: "Ik wil u nog altijd vergiffenis vragen voor wat er toen gebeurd is. Daar had ik wat aan "Je bent de grootste hoerenlul die ik ooit gekend heb." Dat onrecht hè. Ik flapte het er zo uit.

In het boek over Wim van Est staan de nodige fouten. dat is Wim van Est niet kwalijk te nemen, wel schrijver John Linse. Maar bovenstaand verhaal (wat niet helemaal klopt)over Plum, geloof ik wel.
Ik zou graag de datum van dat NK weten, zodat ik in de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag bij diverse kranten het wedstrijdverslag kan nalezen.

Geplaatst door Piet van der Meer, 27 april 2012 16:54:27

datum nk 1948

Beste Piet,

Het Nederlands Kampioenschap was op 13 juni 1948.

Geplaatst door Jan, 28 april 2012 13:13:03

NK 1948

Beste Jan,
Hartelijk bedankt voor de datum. Ik kan nu gaan zoeken in de kranten.

Geplaatst door Piet van der Meer, 28 april 2012 14:07:42

NK 1948

Piet Duijf kijkt om en ziet tot zijn schrik een renner in zijn wiel zitten. Een renner die prompt demarreert en onbedreigd naar de titel rijdt. Over attent koersen gesproken. Medevluchter Wim van Est daarentegen kijkt blijkbaar niét om, want ziet in de verte een frisse renner op gang geduwd worden. Ook die coureur rijdt naar de titel. Wie het nog kan volgen, mag zich nu melden, maar voor mij blijft het visserslatijn van twee koplopers die zich lelijk in het pak lieten doen en zich achteraf proberen schoon te praten.

Han de Gruiter.

Geplaatst door Han de Gruiter, 28 april 2012 18:42:46

Piet Duijff

Han, ik vind het jammer te moeten constateren dat je zo naief reageerd op dit artikel.
Op het moment dat ik over Piet Duiff schreef in mijn Kroniek, heb ik ook wat 'speurwerk' verricht in zake dit voorval. Tijdens zo'n koers, dat moét je weten, rijden er nog een aantal renners mee. Een aantal van hen heb ik of direct óf via anderen de nodige relevante vragen gesteld. Jammergenoeg voor Plum en voor Han, kan niemand het tegendeel van Plum bewijzen. Vrijwel niemand kan zich herinneren dat Plum deze 'geweldige' prestatie geleverd zou hebben. Heel vreemde zaak eigenlijk, dat je een nationale titel weet te behalen, en er letterlijk niet één collega-renner is die dit kan bevestigen!

Geplaatst door Gerrie Hulsing, 01 mei 2012 12:09:32

Piet Duijf en Wil Plum

Hallo Gerrie Hulsing. Bedankt voor je reactie. In dit land is het recht op vrijheid van meningsuiting in de Grondwet verankerd en dus mag je van mijn stukjes vinden wat je wilt. Ook dat ze naïef zijn. Ik erken trouwens volmondig, nooit anders dan naïef te zijn geweest en ben daar zelfs een beetje trots op. Nederland telt al veel te veel betweters en lawaaimannetjes, dus ik ben blij nog steeds te kunnen denken als een kind. Dat wil zeggen zonder vooroordelen en volstrekt objectief.

Misschien mag ik het op mijn beurt weer naïef vinden, dat jij als clubgenoot van wijlen Piet Duijf kennelijk geloof hecht aan diens lezing als zou de landstitel in 1948 aan zijn neus voorbij zijn gegaan door fraude van de tot kampioen uitgeroepen Wil Plum. Hoe kun je zoiets staande houden bij gebrek aan enigerlei bewijs? Je schrijft, destijds enig onderzoek te hebben gedaan onder renners van toen, maar heeft een van die lui je met droge ogen durven opbiechten zelf gezien te hebben, dat Wil Plum een ronde uit koers is geweest? Het tegendeel is evenmin aangetoond. Getuigen die met twee vingers in de lucht bij de jurytafel hebben gestaan, zijn nooit opgedaagd. Hoe kan een (kamp)rechter dan anders beslissen dan dat deze Limburgse mevrouw Martinussen destijds heeft gedaan? Geen van de hoofdrolspelers van toen is helaas nog onder ons, dus de waarheid zal nooit aan het licht komen. Dat is heel frustrerend, maar zolang niet keihard is bewezen dat Plum in de fout is gegaan, hebben we maar te accepteren dat hij de verdiende winnaar was, hoeveel pijn dat Piet Duijf en Wim van Est ook opgeleverd moge hebben. Laten we daarom stoppen met indianenverhalen.

Han de Gruiter

Geplaatst door Han de Gruiter, 03 mei 2012 10:32:47

De Naam de DUIF

Beste lezers, Ja zoals dikwijls bij het noemen van namen, in dit geval de Duif, moet ik denken aan een niet wielrenner, echter een wielerfreak met de bijnaam Gerrit de Duif, wie zegt U?, ja Gerrit de Duif is nog steeds het pseudoniem tot heden tendage van Gerrit Velthuizen, ik meen nu 80 jaar jong, die bij elke wedstrijd, zeker in de Haagsche regio maar ook dikwijls ook ergens in Nederland van zijn aanwezigheid blijk gaf en geeft, bij mijn weten heeft hij in zijn jeugdjaren eens bij het toenmalige Sparta, kan ook Hollandia geweest zijn, een poging gedaan om wielrenner te worden, echter dit zijn bij schuchtere pogingen gebleven, echter de wielerbacil heeft tot op heden zijn lichaam niet verlaten, ja hij werd jurylid vervolgens buschauffeur bij AXA in het Gelderse, ook bij Westland Wil Vooruit reed hij menigmaal als invaller chauffeur de mooie bus, die na het opheffen van de sponsorploeg van WWV overgenomen is door de Rijke, alwaar hij bij mijn weten nog steeds zijn diensten bewijst, ja De vrij lange persoonlijkheid Gerrit Velthuizen is waar ook in Nederland gekend, speciaal in het Westland, alwaar hij met de 83 jarige Jacobus ( Koos ) van Kuyen en de nog steeds in Juni de 77 jarige wordende actieve coureur Henny van Gent als de 3 musketiers bekend staande wielerfanatici van hun belangstelling voor de wielersport tonen, ja om op de Duif terug te komen, doordat zijn huidge vrouw, Hennie, vroeger tot aan haar pensionering bij de Amrobank heeft gewerkt, is hij ook jaren terug bij dat bedrijf in dienst getreden als besteller-chauffeur, dat heeft hij tot zijn pensionering volgehouden, ja zijn vrouw Hennie heeft hem altijd zijn belangstelling voor de wielersport gegunt, tot vandaag de dag aan toe, heeft hij haar op handen gedragen, trouw indien hij langer dan een dag van huis was haar telefonisch dagelijks op de hoogte gesteld van hetgeen de dag gebracht had, ja Gerrit was en is een geluksvogel van een man, welke vrouw gunt haar man zo'n vrijheid, en dat mag ook weleens vermeld worden, nu lieve mensen dat is dan weer mijn bijdrage voor heden, hasta proxima dia! Theo ten Dam.

Geplaatst door Theo ten Dam, 03 mei 2012 15:53:35

Punt maken

Heeft Theo ten Dam op zijn toetsenbord geen knop met een punt? In zijn hele stukje niet een punt, een prestatie op zich.

Geplaatst door Jos Kars, 04 mei 2012 16:35:57

Reactie op Jos Kars

Ik wil de Heer Jos Kars even van repliek dienen, indien u weet dat ik geen studiebol ben, nooit geweest overigens en op 15 jarige leeftijd ben gaan werken, en mij voor de rest zelf heb ontwikkeld, vind ik het een nare zaak om iemand aan te vallen op zijn schrijfwijze. Hij is er overigens in anderhalve zin mee klaar en indien hij niets anders te melden heeft als over punten zetten............................................................ , hier heeft U er een paar dan kunt U die plaatsen naar eigen goeddunken, en voor zulke mensen, die alleen kritiek hebben op andere, zou ik willen zeggen : Haal eerst de balk uit U eigen ogen weg voor U een ander bekritiseerd, En kom ook eens met echte wielerhistorie op de proppen , desnoods van gisteren zodat de lezers van echte wielerverhalen kunnen genieten. Zo dat ben ik nu gelukkig kwijt!!!!, gegroet Theo ten Dam.

Geplaatst door Theo ten Dam, 05 mei 2012 00:03:25

Punt uit.

Wat is nou eigenlijk het punt?
Geen punt?
Maak er geen punt van Theo.
Schrijf door!
Punt uit.

Geplaatst door Jan v d Horst, 05 mei 2012 06:30:15

Tjonge Tjonge

Tjonge Tjonge heeft de Heer Kars niets anders te doen wat een azijnzeiker..............

Ga lekker door Theo vind de stukjes zeer de moeite.................

Geplaatst door Chris Kipping, 05 mei 2012 09:35:05

Wil Plum NK 1948

In dit weekend worden de Nederlandse Kampioenschappen wielrennen op de weg verreden in Kerkrade. Voor mij een mooie gelegenheid om terug te komen op een discussie van april 2013 over het omstreden NK amateurs 1948.

Wil Plum
Is geboren ca 1919. Op 15 jarige leeftijd werd hij wielrenner bij Hollandia te Bleijerheide. Nadat hij in de zomer van 1939 opgeroepen werd voor de mobilisatie, heeft hij tot 1946 niet meer op de racefiets gezeten. Plum werkte bij de Dominiale Mijn in Kerkrade, aanvankelijk ondergronds en vanaf november 1946 bovengronds als rangeerder. Hij hervatte in 1946 zijn wielercarrière en werd lid van TWC Maastricht. Plum was een uitstekend voetballer. In het seizoen 1947-1948 werd “stopperspil” Plum met zijn club Kerkrade kampioen van de tweede klas en promoveerde naar de eerste klas. Krap twee maanden later werd hij op het zware Caubergparkoers Nederlands amateurkampioen op de weg voor Piet Duijf en Wim van Est. De toeschouwers, persmensen en vooral zijn tegenstanders waren ervan overtuigd dat Plum de zaak had geflest. Meerdere toeschouwers meldden zich bij de jury en verklaarden dat Plum zich minimaal een ronde had weggestoken, niet in het peloton maar op een plek naast het parkoers. Als bewijs van zijn rechtmatig kampioenschap werd opgevoerd dat het vrouwelijke jurylid uit Brunsum (Zuid Limburg) Mevrouw Jeanne Martinussen het rugnummer van Wil Plum (nr. 206) bij elke passage in haar notitieboekje had staan:,m.a.w. Plum had het parkoers zestien maal afgelegd en was er geen ronde tussenuit geweest.

De wedstrijd
Op zondag 13 juni 1948, een warme zomerdag met maximumtemperaturen van 29 graden, werd in Valkenburg het startsein gegeven voor het Nederlands kampioenschap voor 72 profs en 236 amateurs. De profrenners startten zes minuten eerder dan de amateurs. De profs moesten 22 ronden rijden met een totaalafstand van 216 km, bij de amateurs ging het om 16 ronden met een afstand van 157 km. Na enige ronden waren de mindere goden bij de amateurs achterhaald door de eerste profs en de “kneuzen” onder de profrenners werden bijgehaald door de betere amateurs. Het hele parkoers van een kleine 10 km was bezaaid met 308 wielrenners. Ter onderscheid droegen de profrenners een oranje rugnummer. Pas nadat een renner gepasseerd was, kon je aan het nummer zien of er sprake was van een amateur of prof. Het was voor jury, pers en publiek vrijwel onmogelijk de zaak uit elkaar te houden. In het begin van de wedstrijd reden er groepen van 40 man langs de jury,. Naarmate de wedstrijd vorderde werden de groepen kleiner en meer over het hele parkoers verspreid. Zonder technische hulpmiddelen was het voor een jury niet mogelijk om te constateren of een renner alle ronden had afgelegd. Een jurylid kan van een voorbij fietsende groep renners met 3 cijferige rugnummers, die hij of zij eerst nog moet laten passeren en vervolgens nog onderscheid moet maken tussen prof en amateur hooguit 3 nummers noteren. Als de jury per ronde 30 tot 40 % van de renners zou kunnen noteren, zou dit al heel knap zijn.
Bovenstaand is een wat vrije interpretatie van een stuk geschreven door B.M. Schilperoort in vermoedelijk Het Handelsblad. Barend Schilperoort heeft de hele wedstrijd van de profs gevolgd en heeft niet echt op de amateurs gelet. Hij kiest derhalve bewust geen partij in het rumoer rondom Plum, maar maakt vervolgens wel een dodelijke opmerking richting Plum: “Kampioen bij de amateurs werd Plum, die merkwaardig fris van zijn fiets stapte.”
Op een parkoers als in Valkenburg in 1948 met zoveel renners, kan voor geen enkele renner het bewijs geleverd worden dat alle ronden zijn afgelegd. Het is echter ook niet te bewijzen dat een renner er één of meer ronden tussenuit is geweest. In geval Plum waren er toeschouwers die er een eed op wilden doen dat Plum een ronde aan de kant had gestaan. Het bewijs van fraude is echter geleverd door jurylid mevrouw Jeanne Martinussen uit Brunsum. Op haar notitieblok stond 16 keer nummer 206 (Wil Plum uit Kerkrade) vermeld. Technisch gesproken is het onmogelijk dat in zo’n groot deelnemersveld (308 coureurs) met 3 cijferige rugnummers welk jurylid dan ook welke renner dan ook 16 maal langs kan zien komen. Als het onmogelijk is om een renner 16 keer te spotten en je noteert hem wel 16 keer, dan is er met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid sprake van valsheid in geschrifte..
Voor mij is Piet Duijf de kampioen van Nederland van 1948. Liever had ik Wim van Est gehad, sinds 1960 mijn allereerste wielerheld.

Twee maanden later werd op hetzelfde parkoers het WK verreden. Het aantal deelnemers was aanzienlijk kleiner dan bij het NK. Plum, waarschijnlijk voor het einde van de wedstrijd uit koers gehaald werd ex aequo genoteerd op de achttiende plaats, ver achter de als vierde eindigende Wim van Est.
Ik heb voor zover mogelijk alle Nederlandse uitslagen van de seizoenen 1948 en 1949 nagekeken. De naam Wil Plum kwam ik één keer tegen. Hij werd tweede in de Ronde van Vlijmen.

Geraadpleegde bronnen: Steenkool 1948 nr. 14 (personeelskrant voor mijnwerkers), een artikel uit Het Handelsblad geschreven door Barend Schilperoort en een stukje van de Weblog NK Wielrennen 2013 Kerkrade

Geplaatst door Piet van der Meer, 21 juni 2013 20:59:45

Wil Plum en het NK

Beste Piet, met alle respect voor je grondige research (er is een onderzoeksjournalist aan je verloren gegaan), vind ik je argumentatie voor het gebruik van termen als 'bedrieger' en 'valsheid in geschrifte' niet sterk.

Het is inderdaad opvallend, zo niet verdacht, dat kamprechter Martinussen erin is geslaagd de renner met rugnummer 206, in casu haar buurtgenoot Wil Plum, alle zestien ronden te zien passeren. Met honderden coureurs op het parcours een prestatie van formaat, die zelfs vraagtekens oproept. Helemaal onmogelijk is het echter ook weer niet en zeker geen bewijs van valsheid in geschrifte, zoals jij suggereert.

Probeer je voor te stellen, dat jijzelf langs het lijntje stond. Tien tegen een, dat je elke ronde alles uit de oogkassen had gehaald om je grote idool Wim van Est maar niet te missen, zelfs al zou je daardoor niemand anders hebben herkend. Waar of niet?

Zou dat voor lady Martinussen anders liggen? Jaja stil maar, ze was daar in functie en had als taak strikt neutraal toe te zien, maar zelfs juryleden zijn mensen van vlees en bloed en niets menselijks is hen vreemd. Vergeet niet dat Plum van Kerkrade was en daardoor een buurtgenoot, een bekende verschijning voor die vrouw. En bekenden zie je in een groot gezelschap nu eenmaal eerder dan vreemden. Het is slechts een theorie, maar jouw bewijsvoering is niet veel sterker, als ik zo vrij mag zijn.

In je betoog mis ik trouwens de repliek van beklaagde(n). Hoor en wederhoor, weet je wel? Nog gepoogd iemand te spreken te krijgen of blijken alle betrokkenen van destijds het tijdelijk al met het eeuwige te hebben verwisseld?

Je weet dat ik destijds wel het geluk had Wil Plum nog om commentaar te kunnen vragen. Hij gaf het in alle rust en voelde zich geenszins aangevallen. Een man die zeker was van zijn zaak. Hij moet toen al over de tachtig zijn geweest, op een leeftijd die de mens mild stemt en tot relativeren uitnodigt. Zou Wil Plum ook maar enigszins hebben getwijfeld aan het recht op de titel, hij had dat op zijn levensavond best durven bekennen, zo was mijn indruk, maar ja, er is me al té vaak in dit leven naïviteit verweten, dus mijn handjes gaan niet meer in het vuur.

Han de Gruiter

Geplaatst door Han de Gruiter, 22 juni 2013 17:21:50

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web