Jongens jongens toch, iemand is pas een bedrieger wanneer de rechter hem heeft veroordeeld! Dat nationale kampioenschap van 1948 heeft inderdaad flink wat stof doen opwaaien, maar laten we wel wezen .... was dat ooit anders op de Cauberg wanneer Wim van Est er in de laatste meters bij betrokken was? Hij en Piet Duijf kunnen best zijn geflikt ("Alles ist möglich auf dieser Welt, nur nicht dass wir jemals kapitulieren!", bralde nazi-demagoog Joseph Goebbels ooit en we weten wat er daarna is gebeurd), maar even goed kunnen Duijf en Van Est hebben zitten slapen.

Ik ben jaren geleden zo vrij geweest, 'bedrieger' Wil Plum (uit te spreken als Ploem) op te sporen. Niet zo moeilijk trouwens, gewoon telefoongids pakken en in de regio Heerlen/ Kerkrade naar W. Plum zoeken. Bleek een rustige, beschaafde Limburger te zijn, die altijd bovengronds bij de mijnen had gewerkt en zich nog altijd bijzonder gekwetst toonde door de verdachtmaking van Duijf en Van Est als zou hij een ronde achterstand hebben gehad. Geen sprake van, aldus Wil Plum. Geloof het of niet, maar hij had toch heus in zijn dooie uppie de kloof naar de leiders gedicht en was zonder aarzelen doorgegaan toen hij hun paniek gewaar werd. Aldus Plum.

Han de Gruiter

Een goede journalistieke actie Han. Hoor en wederhoor. Zo hoort het. Het is wel zijn JA tegen het NEE van Duijf en Van Est. De waarheid zullen we helaas nooit weten, want de heren kunnen helaas geen commentaar meer geven. Het blijft echter een intrigerend verhaal. Groet! Fred

Ik ben er van overtuigd dat Wil Plum een bedrieger is. Iemand die op het Cauberg circuit kampioen van Nederland wordt, nadat hij een grote kloof heeft dichtgereden op Wim van Est en Piet Duijf moet een heel goede amateur geweest zijn. Er is nergens ook maar iets te vinden over Plum. Zeer waarschijnlijk heeft Plum niet een ronde achter een heg gestaan, maar heeft hij zich een halve koers lang ergens in een huis of schuur verscholen. Terwijl Duijf en Van Est bemodderd en besmeurd over de finish kwamen, reed Plum in een nagenoeg schone trui over de meet. we citeren Wim van Est uit Het IJzeren Uurwerk: Ik zat al in de laatste ronde, reed langs de achterkant van het parcours en zag in de verte een coureur aanduwen. Ik dacht zeker een jongen die de koers nog wil uitrijden. Het was Wil Plum, een mijnwerker. Die had ik de hele dag nog niet gezien. Hij reed fris naar de finish toe en wat dacht je? Ze kennen hem de titel toe. Plum!
Die jongen stond met een schone trui en een schone witte pet aan de finish. Ik was niet meer om aan te zien, zo smerig zo vies. De jury bestond uit limburgers en in Limburg maken Limburgers de dienst uit. de kamprechter was een vrouw, mevrouw Martinessen. Drie jaar geleden kwam ik haar nog een keer tegen. Ik was gast op een feest van bouwbedrijf Linsen. Daar was ze aandeelhoudster van. Ze ging op haar knieën zitten en zei: "Ik wil u nog altijd vergiffenis vragen voor wat er toen gebeurd is. Daar had ik wat aan "Je bent de grootste hoerenlul die ik ooit gekend heb." Dat onrecht hè. Ik flapte het er zo uit.

In het boek over Wim van Est staan de nodige fouten. dat is Wim van Est niet kwalijk te nemen, wel schrijver John Linse. Maar bovenstaand verhaal (wat niet helemaal klopt)over Plum, geloof ik wel.
Ik zou graag de datum van dat NK weten, zodat ik in de Koninklijke Bibliotheek in Den Haag bij diverse kranten het wedstrijdverslag kan nalezen.

Beste Piet,

Het Nederlands Kampioenschap was op 13 juni 1948.

Beste Jan,
Hartelijk bedankt voor de datum. Ik kan nu gaan zoeken in de kranten.

Piet Duijf kijkt om en ziet tot zijn schrik een renner in zijn wiel zitten. Een renner die prompt demarreert en onbedreigd naar de titel rijdt. Over attent koersen gesproken. Medevluchter Wim van Est daarentegen kijkt blijkbaar niét om, want ziet in de verte een frisse renner op gang geduwd worden. Ook die coureur rijdt naar de titel. Wie het nog kan volgen, mag zich nu melden, maar voor mij blijft het visserslatijn van twee koplopers die zich lelijk in het pak lieten doen en zich achteraf proberen schoon te praten.

Han de Gruiter.

Han, ik vind het jammer te moeten constateren dat je zo naief reageerd op dit artikel.
Op het moment dat ik over Piet Duiff schreef in mijn Kroniek, heb ik ook wat 'speurwerk' verricht in zake dit voorval. Tijdens zo'n koers, dat moét je weten, rijden er nog een aantal renners mee. Een aantal van hen heb ik of direct óf via anderen de nodige relevante vragen gesteld. Jammergenoeg voor Plum en voor Han, kan niemand het tegendeel van Plum bewijzen. Vrijwel niemand kan zich herinneren dat Plum deze 'geweldige' prestatie geleverd zou hebben. Heel vreemde zaak eigenlijk, dat je een nationale titel weet te behalen, en er letterlijk niet één collega-renner is die dit kan bevestigen!

Hallo Gerrie Hulsing. Bedankt voor je reactie. In dit land is het recht op vrijheid van meningsuiting in de Grondwet verankerd en dus mag je van mijn stukjes vinden wat je wilt. Ook dat ze naïef zijn. Ik erken trouwens volmondig, nooit anders dan naïef te zijn geweest en ben daar zelfs een beetje trots op. Nederland telt al veel te veel betweters en lawaaimannetjes, dus ik ben blij nog steeds te kunnen denken als een kind. Dat wil zeggen zonder vooroordelen en volstrekt objectief.

Misschien mag ik het op mijn beurt weer naïef vinden, dat jij als clubgenoot van wijlen Piet Duijf kennelijk geloof hecht aan diens lezing als zou de landstitel in 1948 aan zijn neus voorbij zijn gegaan door fraude van de tot kampioen uitgeroepen Wil Plum. Hoe kun je zoiets staande houden bij gebrek aan enigerlei bewijs? Je schrijft, destijds enig onderzoek te hebben gedaan onder renners van toen, maar heeft een van die lui je met droge ogen durven opbiechten zelf gezien te hebben, dat Wil Plum een ronde uit koers is geweest? Het tegendeel is evenmin aangetoond. Getuigen die met twee vingers in de lucht bij de jurytafel hebben gestaan, zijn nooit opgedaagd. Hoe kan een (kamp)rechter dan anders beslissen dan dat deze Limburgse mevrouw Martinussen destijds heeft gedaan? Geen van de hoofdrolspelers van toen is helaas nog onder ons, dus de waarheid zal nooit aan het licht komen. Dat is heel frustrerend, maar zolang niet keihard is bewezen dat Plum in de fout is gegaan, hebben we maar te accepteren dat hij de verdiende winnaar was, hoeveel pijn dat Piet Duijf en Wim van Est ook opgeleverd moge hebben. Laten we daarom stoppen met indianenverhalen.

Han de Gruiter

Beste lezers, Ja zoals dikwijls bij het noemen van namen, in dit geval de Duif, moet ik denken aan een niet wielrenner, echter een wielerfreak met de bijnaam Gerrit de Duif, wie zegt U?, ja Gerrit de Duif is nog steeds het pseudoniem tot heden tendage van Gerrit Velthuizen, ik meen nu 80 jaar jong, die bij elke wedstrijd, zeker in de Haagsche regio maar ook dikwijls ook ergens in Nederland van zijn aanwezigheid blijk gaf en geeft, bij mijn weten heeft hij in zijn jeugdjaren eens bij het toenmalige Sparta, kan ook Hollandia geweest zijn, een poging gedaan om wielrenner te worden, echter dit zijn bij schuchtere pogingen gebleven, echter de wielerbacil heeft tot op heden zijn lichaam niet verlaten, ja hij werd jurylid vervolgens buschauffeur bij AXA in het Gelderse, ook bij Westland Wil Vooruit reed hij menigmaal als invaller chauffeur de mooie bus, die na het opheffen van de sponsorploeg van WWV overgenomen is door de Rijke, alwaar hij bij mijn weten nog steeds zijn diensten bewijst, ja De vrij lange persoonlijkheid Gerrit Velthuizen is waar ook in Nederland gekend, speciaal in het Westland, alwaar hij met de 83 jarige Jacobus ( Koos ) van Kuyen en de nog steeds in Juni de 77 jarige wordende actieve coureur Henny van Gent als de 3 musketiers bekend staande wielerfanatici van hun belangstelling voor de wielersport tonen, ja om op de Duif terug te komen, doordat zijn huidge vrouw, Hennie, vroeger tot aan haar pensionering bij de Amrobank heeft gewerkt, is hij ook jaren terug bij dat bedrijf in dienst getreden als besteller-chauffeur, dat heeft hij tot zijn pensionering volgehouden, ja zijn vrouw Hennie heeft hem altijd zijn belangstelling voor de wielersport gegunt, tot vandaag de dag aan toe, heeft hij haar op handen gedragen, trouw indien hij langer dan een dag van huis was haar telefonisch dagelijks op de hoogte gesteld van hetgeen de dag gebracht had, ja Gerrit was en is een geluksvogel van een man, welke vrouw gunt haar man zo'n vrijheid, en dat mag ook weleens vermeld worden, nu lieve mensen dat is dan weer mijn bijdrage voor heden, hasta proxima dia! Theo ten Dam.

Heeft Theo ten Dam op zijn toetsenbord geen knop met een punt? In zijn hele stukje niet een punt, een prestatie op zich.

Ik wil de Heer Jos Kars even van repliek dienen, indien u weet dat ik geen studiebol ben, nooit geweest overigens en op 15 jarige leeftijd ben gaan werken, en mij voor de rest zelf heb ontwikkeld, vind ik het een nare zaak om iemand aan te vallen op zijn schrijfwijze. Hij is er overigens in anderhalve zin mee klaar en indien hij niets anders te melden heeft als over punten zetten............................................................ , hier heeft U er een paar dan kunt U die plaatsen naar eigen goeddunken, en voor zulke mensen, die alleen kritiek hebben op andere, zou ik willen zeggen : Haal eerst de balk uit U eigen ogen weg voor U een ander bekritiseerd, En kom ook eens met echte wielerhistorie op de proppen , desnoods van gisteren zodat de lezers van echte wielerverhalen kunnen genieten. Zo dat ben ik nu gelukkig kwijt!!!!, gegroet Theo ten Dam.

Wat is nou eigenlijk het punt?
Geen punt?
Maak er geen punt van Theo.
Schrijf door!
Punt uit.

Tjonge Tjonge heeft de Heer Kars niets anders te doen wat een azijnzeiker..............

Ga lekker door Theo vind de stukjes zeer de moeite.................