Vandaag eindigt met Luik-Bastenaken-Luik de reeks van zes topklassiekers waarmee we kunnen zeggen dat een/derde van het wielerseizoen er al op zit. Het eerste deel wordt in de maanden maart en april gevormd door de voorjaarsklassiekers met enkele minder zware eendagskoersen en korte etappewedstrijden als Parijs – Nice, de Tirreno en de Ronde van het Baskenland en die van Catalonië. Het tweede deel van het seizoen omvat de maanden mei tot en met juli waarin onder meer de Ronde van Italië en die van Frankrijk worden verreden en dat deel begint aanstaande dinsdag met de Ronde van Romandië. In het laatste deel van het seizoen van augustus tot en met oktober vragen vooral de najaarsklassiekers, de Ronde van Spanje en het wereldkampioenschap de aandacht als evenzovele platformen waar ...
... de renners zich kunnen onderscheiden en individueel, voor hun ploeg en voor hun land internationaal kunnen scoren.
UWT-competities
Al die koersen zijn UCI WorldTour wedstrijden, zeg maar de hoofdklasse van de internationale wielersport. Aan deze eredivisie nemen achttien ploegen deel. Daar zitten twee Nederlandse formaties bij, terwijl de mannen van Argos/1T4i al verzekerd zijn van een wildcard voor de komende Tour de France. De UCI WorldTour is ook een competitie met een ranglijst voor individuele renners, ploegen en landen. Dat betekent dat onze renners het hele jaar de gelegenheid hebben zich in UWT-wedstrijden te onderscheiden. Het zou best kunnen dat er vanmiddag een landgenoot over superbenen beschikt en succesvol op avontuur gaat. Net als Ab Geldermans (foto) in 1960 en Steven Rooks in 1983. Ik hoop het van harte, maar ik ben bang dat dat gezien het verloop van de voorgaande vijf klassiekers niet gaat gebeuren.
Geen top-tien
Met uitzondering van Lieuwe Westra, Niki Terpstra en Bauke Mollema heb ik nog geen bijzondere prestaties van onze mannen gezien. Met als gevolg dat in de ranglijst voor ploegen Rabobank op de tiende en Vacansoleil op de dertiende plaats staat en we als land de vierde positie innemen, nipt voor Australië en in punten ver achter Spanje, België en Italië. In het individuele klassement staat er zelfs geen enkele landgenoot bij de top-tien. De drie bovengenoemde Nederlanders kom ik tegen op de plaatsen 15, 16 en 17 en voor de daarop volgende landgenoot moeten we op de lijst afdalen naar de 36ste plaats waar we Johnny Hoogerland aantreffen.
Wat Boonen kan …
Ik vind het allemaal erg mager voor een land waar het barst van het talent, er twee ploegen zijn met behoorlijke budgetten, uitstekende faciliteiten, vakbekwame begeleiding en alles waar Geldermans en Rooks in hun tijd een moord voor zouden hebben begaan. Hun prachtige prestaties dateren van lang geleden en passen niet meer in het moderne wielrennen, wordt mij vaak verteld als ik nostalgisch over het verleden mijmer. Maar wat Appie en Steef toen deden is precies hetzelfde als wat Tom Boonen in de afgelopen weken in de Ronde van Vlaanderen en Parijs - Roubaix liet zien. Er gewoon in vliegen en de hele santemekraam erop leggen. Daar is moed en geloof in eigen kunnen voor nodig en ook al zou de Belg kort voor het einde zijn ingelopen, dan zou ik hem de eer niet onthouden hebben.
In deze tijd waar Europa in een economische crisis verkeert, is het zaak dat dikbetaalde renners zich realiseren dat er op korte termijn wel eens grenzen kunnen zitten aan het Luilekkerland met gespreide bedjes en een nachtzoen van de juf. Dat excuses soms gerechtvaardigd zijn, maar niet altijd. Wat zou het mooi zijn als er een Nederlandse renner vandaag er à la Boonen eens invliegt om te bewijzen dat weekmakers een term is die alleen in de chemische industrie voorkomt. Het eerste deel van het seizoen 2012 zit er bijna op, maar het kan nog. Op de valreep. (Foto: archief Wim van Eyle)