ad ad ad ad

Het was me het weekje wel!

Gisteren opgestaan met dat heerlijke gevoel van: Het is koers! De Omloop Het Nieuwsblad betekent het eind van de winter en het begin van een wielerseizoen dat hopelijk alles gaat brengen waar je als wielerliefhebber op hoopt. Mooie, spannende koersen en jonge renners die er, met schijt aan gevestigde reputaties, in willen vliegen. Voor wat betreft de ouverture voor Noord-Europa werden we gisteren op onze wenken bediend. De Belgen hadden vooraf de mond vol van ... 
... Tom Boonen en toegegeven Tommeke reed als in zijn beste dagen en dat Flecha er in de finale bij zat, verbaasde evenmin iemand. De Omloop is immers zijn koers. 
Dodelijke tempoversnellingen
De sterkste van de drie was echter onbetwist Sep Vanmarcke, een pas 23-jarige coureur uit Kortrijk. Op alle lastige stukken nam hij het initiatief en ragde er steeds weer een paar man af, onder wie klasbakken als Thor Hushovd en Matti Breschel. De laatste keer ontdeed hij zijn beide belangrijkste tegenstrevers – Boonen en Flecha – met een dodelijke tempoversnelling van hun helpers, want Devenyns en Hayman werden er genadeloos afgereden. Ondanks de verwachtingen van José De Cauwer probeerde hij er in de laatste kilometers niet nog even van tussen te muizen, maar wachtte hij zelfbewust op de dingen die komen gingen. 
Drie lengten
‘Als ik Boonen moet verslaan dan maar in de arena waar hij zich het sterkst waant’, moet hij gedacht hebben en daarom wachtte hij met vertrouwen de eindsprint af. Toen Boonen die inzette was Flecha direct kansloos, maar Vanmarcke kon makkelijk volgen. Tot hij het moment aanvoelde, dat hij met een paar machtige rukken uit het wiel moest komen om de wereldkampioen van 2005 met drie lengten te verslaan. Smeets en Ducrot hadden deze uitkomst niet verwacht en de twee Belgen wisten wel wie Vanmarcke is, maar dat hij Boonen zou kunnen verslaan hielden zij met tien miljoen andere Belgen niet voor mogelijk. 
Paul Nouwen Bokaal
Op 28 maart 2010 schreef de slogblog: Sep Vanmarcke, onthou die naam!. Dat was na Gent-Wevelgem, een week na de vierde Ronde van het Groene Hart, waar hij iedereen verbaasde. Toen ging de onbekende neoprof er met drie anderen al direct uit het vertrek vandoor. Na vijftig kilometer werden de vier ingelopen en kort daarna ging een groep van vijftien man aan de wandel, bij wie wederom Vanmarcke. In de finale was hij niet opgewassen tegen de uitval van Jens Mouris die de ronde won en werd hij in de sprint om de tweede plaats fraai derde in de eindstand. Op het podium ontving hij de Paul Nouwen Bokaal voor de beste jongere. Ook in Gent-Wevelgem reed hij geweldig en als hij in de laatste twee kilometer geen plotselinge krampaanval had gekregen, dan had hij Philippe Gilbert, George Hincapie en Bernhard Eisel er toen al opgelegd. Sep Vanmarcke kan in het betere eendagswerk een hele grote worden. 
En de Nederlanders? Behalve Lieuwe Westra, niet gezien in de voorste gelederen toen het er echt om ging. (Foto: © Cor Vos)

Door Fred van Slogteren, 26 februari 2012 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web