ad ad ad ad

Bloemen voor de Keizer

Leuk om op verzoek van Fred een wekelijkse bijdrage te mogen leveren aan de slogblog. Die bijdrage zal vooral bestaan aan ooit geplaatste verhalen in mijn simpele boekje Wielerexpress, waarvan ik in 2009 de laatste editie uitgaf. Niet omdat ik geen onderwerpen meer had, integendeel zelfs. Diepgaande verhalen over renners met een ‘eigen verhaal’ waar ik ooit nog als amateur mee koerste, zoals bijvoorbeeld Toine van den Bunder, Wout van den Berg, Dries van Wijhe en anderen, had ik nog in gedachten en ook een ontmoeting van Neerlands eerste echte grote ... 
... klimmer Jan Nolten in samenspraak met Raphael Geminiani op de Puy de Dôme, zat nog in de planning. Dit mede door de historische strijd van Jan Nolten in 1952 met Fausto Coppi en onder andere Geminiani op deze uitgedoofde vulkaan. 
Bejaarde zeurpiet
Kortom, schrijfstof was er nog genoeg, maar toen ik in de editie 2009  kon verhalen over de ontmoeting in de Vlaamse Wielerschool en het etablissement De Repertoire met Rik Van Looy, was dat voor mij het absolute hoogtepunt en niets is mooier – maar daardoor ook misschien moeilijker – om juist dan te stoppen. Het feit dat menigeen dit onder meer via het Gastenboek op mijn site www.wielerexpress.nl blijkbaar betreurt, is voor mij het bewijs dat ik op tijd de juiste beslissing heb genomen. De onvermijdelijke neergaande curve, waarmee iedere activiteit op welk gebied dan ook in ons leven mee gaat gepaard, is mij daardoor bespaard gebleven en heb ik het moment vermeden om het etiket opgeplakt te krijgen van ‘eigenwijze en bejaarde (1944) betweterige zeurpiet’. 
Het is allemaal gedaan
Het bezoek met fotograaf Henk Theuns en voormalig ploegleider van Willem II Ton Vissers aan Rik Van Looy in Herentals was een jeugddroom die werkelijkheid werd. Vrijwel niemand – vooral in België – begrijpt dat het Wielerexpress gelukt is om bij Van Looy ‘binnen te komen’. Niet omdat Rik mensenschuw is of wat dan ook, integendeel zelfs, maar omdat hij  niet of nauwelijks nog interviews geeft. ‘Het is allemaal gedaan’, is zijn simpele maar juist daarom zo wijze levensredenatie. 
Ik wil in deze eerste bijdrage niet beginnen met het plaatsen van een verhaaltje of tekstgedeelte uit de Van Looy editie, maar in tegenstelling hiermede juist een stukje tekst plaatsen dat in de Van Looy Story niet is terug te vinden. Een anekdote ligt hieraan ten grondslag. 
De preparatie van Rik
Ik had me vooraf heel goed voorbereid op het interview en vrijwel alles over Rik gelezen en ook geïnformeerd bij renners waarmee hij ooit duelleerde. Tijdens de jaarlijkse Fietsweek op Mallorca met het Tacxteam ben ik al sinds 2001 de kamergenoot van Jo de Roo. Ook bij hem informeerde ik over Van Looy. Daarbij kwam het vertrouwelijke gesprek bij een inspirerend glas Pernod, ook op de in die tijd gebruikelijke preparatie wat betreft amfetaminepastilles. Door mijn activiteiten als beperkt amateurwielrennertje kon ik mijn opgedane kennis en ervaringen in met name de zestiger jaren met Jo uitwisselen en dat leidde  tot diverse ontboezemingen. We spraken over de destijds populaire en veelal in Spanje of Italië legaal verkrijgbaar preparaten zoals pervetine, centramine, methedrine, dexedrine, maxiton, stenamine enzovoort. Menig renner had vaak zijn eigen voorkeur voor een bepaald middel en van Jo (die enkele jaren samen met Van Looy deel uitmaakte van de Willem II ploeg) vernam ik dat Rik al of niet incidenteel met name een stenaminepilleke niet versmaadde. Het waren andere tijden …
75 Hollandse rozen in Herentals
Toen ik Rik bezocht, had ik 75 prachtige rode rozen meegenomen en daarbij één witte roos. Dit boeket als symbool van het naderende 75ste levensjaar van Rik en de witte roos om de rol van zijn vrouw Nini in zijn leven te accentueren. De bloemen gaf ik niet op het moment dat ik Rik voor het eerst de hand schudde, want dan zou het een vooropgezet plannetje lijken om vooraf een goede indruk te maken en zoiets kan juist daardoor ook averechts werken. Toen we na de zeer geanimeerde ontmoeting met Rik, het bezoek aan de Wielerschool en het afsluitende diner – als gasten van Rik Van Looy – afscheid namen, overhandigde ik hem de grote bos bloemen en schudde hem de hand. 
De Keizerlijke glimlach
Rik was verguld met de bloemen en ik zei: ‘Rik, als u wilt dat de bloemen nog lang blijven staan, dan moet u iedere week een Stenaminepilleke in het water doen’. Hij keek mij aan met een diepe begrijpende blik, er verscheen een Keizerlijke grijns ofwel glimlach op zijn gelaat. Zijn mondhoeken krulden omhoog, zijn gezicht kreeg een glans en uitstraling waardoor hij in mijn beleving het Keizerlijke aureool ontsteeg en zich manifesteerde als een ware God. Het frappante en kenmerkende is dat Rik geen verbale reactie of banale zinspeling gaf op mijn uitlating, maar zijn prachtige grijns zei meer dan duizend voor de hand liggende woordspelingen. Hij schudde mij nogmaals de hand en de warmte daarvan was doordrenkt met gevoel voor de humor in mijn opmerking..
Gelezen …
Met iedereen waarmee ik destijds een gesprek (interview) had, maakte ik vooraf de afspraak dat het uitgewerkte verhaal vooraf ter goedkeuring, aanvulling of correctie, werd toegestuurd. Insiders (of wie daar ook voor doorgaan) hadden mij verteld, dat Rik weinig of geen wielerverhalen leest en mijn verhaal dus waarschijnlijk ook niet zou lezen. Ik stuurde hem het uitgewerkte verhaal en had daarbij dus niet echt de illusie dat hij daarop zou reageren. Ik was echter op deze wijze wel gevrijwaard van mogelijke opmerkingen achteraf. Na enkele dagen ging de telefoon en ik kreeg Rik Van Looy aan de lijn. Hij had het hele verhaal gelezen en vond het prima geschreven en alle gegevens en informatie klopte. Hij had wel een verzoek en dat was: “Awel Jan, ik vind de opmerking over de Stenaminepillekes wel amusant, maar toch stel ik voor dat deze regels verwijderd worden.” 
Uiteraard ging ik hiermee volledig akkoord en het Verhaal over Rik Van Looy in de editie 2009 was niet alleen de vervulling van een jongensdroom, maar ik had voor mezelf ook het bewijs dat de Keizer van Herentals de moeite had genomen om mijn verhaal nauwkeurig door te lezen. (Foto: © Henk Theuns)
Tot volgende week!
Jan Zomer

Door Fred van Slogteren, 26 februari 2012 12:00

Stenaminepillekes

Dag Jan,

Het is wat met die oude helden. Hoe langer je erover nadenkt, des te meer je erover weet, hoe minder God erover blijft.

Wat betreft die prachtige grijns die erop het gezicht van Rik verscheen. Weet je zeker dat geen kramp was, veroozaakt door gène achteraf?

Geplaatst door Joep Scholten, 27 februari 2012 13:15:01

'Volledig akkoord' ???

Beetje vreemd hoor, en niet echt netjes tegenover Van Looy. Schrijven dat je er 'uiteraard volledig mee akkoord' gaat dat iets niet in de tekst komt, maar nu wel online uit de school klappen. Wat is het verschil?

Geplaatst door Jos van Nierop, 28 februari 2012 00:08:26

Had je niet moeten doen Jan

Jan als je iemand toezegt het niet op te nemen moet je dat ook niet doen.Heb ik als verslaggever bij de Telegraaf nooit gedaan

Geplaatst door Wim Neeskens, 28 februari 2012 22:41:31

De moraal van de Telegraaf

Ja Jan, de moraal van de Telegraaf. Daar valt een boek vol valse aantijgingen over te schrijven. Goed dat je opschrijft hoeveel mens ook onze helden waren. Nooit meer toezeggen om iets niet te schrijven en dat alleen omdat de held nog zo hecht aan zijn lelieblanke status.

Goed om te lezen dat de trieste figuren - waar zo om gelachen kon worden - uit het wielermilieu (waar Koos Taxc terecht kanttekeningen bij plaatste) ook in de vedetten hun collega addict vonden. Wat ik nu wil lezen is over de mannen in witte jassen die 's avonds op hotelkamers deden aan de preparatie van de vedetten; de soigneurs dus, de ploegleiders. Altijd blijven ze buiten schot. Vreemd, want aan de wieg van elke junk stond ooit een dealer die het eerste pilletje uitdeelde of pikuurtje zette.

Jan, als je daar eens wat meer inzicht over kan geven, maak je je wat mij betreft onstervelijk en... bewijs je de wielersport een echt grote dienst.

Geplaatst door Joep Scholten, 29 februari 2012 09:31:19

Moraal Telegraaf2

Beste Joep,
Ik daag je uit een artikel boven water te krijgen waar ik tegen afspraak in iemand beschuldig van dopinggebruik.Daar gaat het om.Wat andere verslaggevers doen moeten ze zelf weten.Helaas werd en mogelijk wordt er gebruikt in deze mooie sport maar nooit door mij

Geplaatst door Wim Neeskens, 29 februari 2012 19:15:34

Rik van Looy

Beste Jan, ik wil mijn reactie geven over het verhaal van De Keizer van Herentals, ik vond Rik in mijn jeugdjaren een geweldige coureur, die mij enorm aansprak, hoewel ik qua leeftijd niet eens zoveel verschil van hem, hij was rap en geslepen, een renner in het betrekkelijke vlakke terrein, een klasbak van wereldklasse,echter het echte klimwerk ging hem minder goed af, had en heb hem nog steeds hoog in aanzien staan, ondanks je verhaal dat je nu wereldkundig hebt gemaakt, dit zal voor mij nimmer plaats maken voor een ander geluid of gehoor, doe je dat wel dan gaat er een groot stuk wielerhistorie verloren, ook voordat er dopingcontroles werden ingevoerd, werd er door diverse renners gebruik gemaak van stimulancia, of ik was er doof voor, of ben mischien te naief, ik wil tegen beter weten in de wielergeschiedenis blijven gedenken zo deze in mijn brein is ingeworteld, dus geen doping laat ik hierin toe, want als dit gebeurt is de wielersport voor mij taboe, en dat wil ik niet laten gebeuren, DOM ??, ik hoor het U denken, maar toch de wielersport blijft voor mij sport nummer 1 en de andere sporten, met schaatsen op een goede 2e plaats, volg ik met veel interesse, dat houd mij niet alleen op de been, ik kots van de dagelijkse politiek in alle vormen, en hoop dat ik dat in de toekomst mag blijven doen, ik weet zeker dat vele mensen het mij eens zullen zijn, ook weet ik dat er mensen zijn die alle sport haten, en het geloof de boventoon laten voeren, ook daar bent U vrij in, echter de fiets in het algemeen en de wielersport in het bijzonder is voor Theo ten Dam heel belangrijk, in het veden en het heden!!gegroet uit een zonnig Tenerife

Geplaatst door Theo ten Dam, 01 maart 2012 16:39:46

Theo ten Dam

Beste Theo ,wat lees ik nu ,woon je tegenwoordig in Tenerife, maar dat is lekker . ja ik heb een paar jaar geleden nog met je staan praten , bij de ronde van monster wet je dat nog. en mijn neef Bodewijn zo heet hij , zijn vader heten Broos ,die woont in Ermelo al verschilende jaren. Ook erg van Edward Kroon , dat wist ik ook niet, ik ging vroeger erg veel met hem om ,ook met Jan Finkeleberg, en Chis Kipping en Co Kohler. Vroeger werd er veel gelachen , maar ook afgezien.Net als Dinsdagavonds op het baantje van Duinhorst was ook altijd leuk , kon je waardebonnen van 1 gulden winnen, nou Theo veel plezier daar op Tenerife
gr. Piet Hazelhorst

Geplaatst door Piet Hazelhorst, 01 maart 2012 18:27:38

Piet Hazelhorst

Bedankt Piet dat je reageerde op mijn oproep. leuk te vernemen dat alles goed gaat met jou en je neef. die dus tegenwoordig in Ermeño woont, iets te ver weg om hem op de fiets te gaan bezoeken, ik ben overigens ca. 1 Mei a.s. weer in het Haagje dan zit er weer een halfjaartje overwinteren op en hoop dan de regiocoursen weer te bezoeken, ik zie hier ook veel mensen die op koersfietsen rijden of ze ooit wielrenner zijn geweest zet ik grote ??? bij, maar het zullen wel Gepensioeneerde Vlamingen zijn , die hier van het warmere klimaat genieten, ondanks dat het de laatste 6 weken er een vrij koude wind was, echter vandaag is de eerste dag dat het echt CANARISCH weer was zoals het hoort, dus we hopen maar op een fijne tijd hierde laatste 6 weken. nu beste lezers alle gegroet van licht verbrande Theo. ten Dam.

Geplaatst door Theo ten Dam, 06 maart 2012 17:47:27

Demarrerende pen

Leuk dat Jan weer de pen van stal gehaald heeft voor sloglog.
Dat betekent een spervuur van demarrages aan woorden en zinnen.Zo is Jan en dat levert prikkelende en spraakmakende stukjes op. De tijden van Wieler Express herleven.Dat is goed voor de lezer en de wielersport.

Geplaatst door Arnold Parre, 17 maart 2012 19:16:56

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web