ad ad ad ad

De Burgerlijke Stand van 29 januari.

Gaston REBRY (1905, overleden 03.07.1953, België)
Zondag 17 april 1977 had wellicht een zwarte dag kunnen zijn in het leven van
Gaston Rebry. Op die dag verloor hij namelijk zijn eretitel Monsieur Paris-Roubaix aan Roger De Vlaeminck. Met zijn drie zeges in die vermaarde klassieker was hij al 42 jaar drager van die naam, toen De Vlaeminck die dag zijn vierde zege boekte. Ze zijn hem niet gaan vragen wat hij er van vond, want Rebry was toen al 24 jaar dood. Hij was een Flandrien uit het boekje, want hij kwam uit een groot en straatarm gezin en werd coureur met geen ander doel dan geld verdienen. Op een oude fiets met houten velgen met daaromheen molenaarstouw gespannen in plaats van luchtbanden, reed hij zijn eerste koersen. Hij had talent en hij kon zich al gauw een echte racefiets veroorloven. 1934 was zijn topjaar, want in het voorjaar won hij in enkele weken tijds achtereenvolgens Parijs-Nice, de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Hij was toen al een vermaard coureur, want het was al zijn tweede zege in de keienklassieker en ook in de Tour de France had hij zich al laten zien. Hij was geen uitgesproken klimmer maar toch ... 
... eindigde hij in 1931 als vierde in de eindstand. Twee jaar daarvoor had hij ook de gele trui gedragen, zij het maar voor één dag. Hij startte zeven maal in de Tour en won in totaal vier ritten. Behalve de bijnaam die hij aan De Vlaeminck moest afstaan, werd hij ook wel De BreierDe Bulldog of De Locomotief genoemd. Bij de laatste twee benamingen kun je wel iets bedenken, maar die eerste duidt op iets halfzachts, iets wat Rebry absoluut niet was. Dat werd ook niet bedoeld, want zijn zusters hadden in Wevelgem een breiwinkel, vandaar. Zelf begon hij na zijn afscheid in 1939 een café dat hij uiteraard Au Paris-Roubaix noemde. In 1934 werd hij vanwege zijn prestaties geëerd met een aan hem opgedragen wielerkoers. Hij heeft hem zelf nooit gewonnen, maar Gent-Wevelgem is wel uitgegroeid tot een topkoers, een klassieker zelfs. Rebry was tijdens zijn leven een held en werd als zodanig door iedereen geaccepteerd. De beroemde Vlaamse schrijver Hugo Claus schreef eens: “Gaston Rebry, dat was mijn held, alleen al omdat hij een paar dorpen verder woonde en ik hem zelfs van mijn vader mocht zien.” Dit icoon van het Vlaamse cyclisme overleed plotseling en volkomen onverwacht in 1953. Hij is sindsdien vergane glorie geworden, waaraan nog maar zelden wordt gerefereerd. Behalve in Vlaanderen waar enkele jaren geleden nog een boek over hem verscheen en in 2010 een uitgebreide tentoonstelling aan hem werd gewijd. Ook in Canada is zijn naam nog bekend, want daar kunt u in musea schilderijen tegenkomen die met zijn naam zijn gesigneerd. De maker is zijn oudste zoon die, na een kortstondige wielercarrière en de dood van zijn vader, naar Canada emigreerde, zich daar vestigde als kunstschilder en een beroemdheid werd. (Foto: archief dewielersite.net)
De andere op 29 januari geborenen zijn:
BAKKER, Kees  (1916, overleden 31.03.1988, Nederland)
BENCIK, Petr (1976, Tsjechië)
BRUTT, Pavel (1982, Rusland)
BIJL, Cees (1922, overleden 14.05.1994, Nederland)
CESAR VELOSO, Gustavo (1980, Spanje)
GALLOPIN, Joël (1953, Frankrijk)
KROON, Karsten (1976, Nederland)
LETORT, Desiré (1943, Frankrijk)
MATVEYEV, Sergei (1975, Oekraïne)
ROEIJ, Joop van (1933, Nederland)
ZINGLE, Romain (1987, België)

Door Fred van Slogteren, 29 januari 2012 0:00

Ook jarig

Peter van Doorn, geboren op 29 januari 1946 in Berlicum, zeven maal Nederlands kampioen op de baan en deel-nemer aan vier wereldkam-pioenschappen en op drie onderdelen actief tijdens de Olympische Spelen in 1972.

Geplaatst door Peter van Doorn, 03 april 2012 21:14:35

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web