"Het seizoen van de veldrijders is al een heel eind op streek en de belangstelling ervoor is in Nederland minimaal. De pers bericht er nauwelijks over en het is bijna een geheel Belgische aangelegenheid geworden met een enkele Vlaams sprekende Tsjech. Daar raken ze er niet over uit gepraat en geschreven, maar internationaal stelt het allemaal niet zo veel meer voor. In Nederland is het tekenend dat de specialisten in het Nederlands kampioenschap geen schijn van kans hadden tegen …
… Lars Boom, die we toch wel een gelegenheidsveldrijder mogen noemen. Bij de vrouwen doet Marianne Vos het er ook maar een beetje bij en de vrouwen, die haast niets anders doen dan cyclocrossen, hebben het nakijken. We verlangen terug naar de dagen van Richard Groenendaal en iets langer geleden Adrie van der Poel, Hennie Stamsnijder en Rein Groenendaal. En niet te vergeten Henk Baars, de verrassende wereldkampioen van 1990. Ik was van de week even bij hem in zijn mooie racespeciaalzaak in Diessen, waar Henk nooit te beroerd is om voor de zoveelste keer met zijn regenboogtrui op de foto te gaan en te vertellen over zijn finest hour. Dat was op zondagmiddag 4 februari 1990 in Getxo, Spaans Baskenland. Hij had die dag superbenen en was vast van plan die te gebruiken om Adrie van der Poel aan de wereldtitel te helpen. Dat was afgesproken en afspraak is afspraak in Diessen. Henk gaf in de laatste ronde op kop flink gas, maar had niet in de gaten dat de achter hem rijdende Tsjech Simunek een stuurfout maak, ten val kwam en de weg versperde voor Van der Poel en alle andere kanshebbers. Daardoor sloeg Henk Baars onbedoeld een flink gat en toen hij omkeek besefte hij dat niet Van der Poel, maar hij op weg was naar de wereldtitel. Het was hem van harte gegund en het veranderde zijn leven. Zijn zaak loopt als een tierelier en zijn regenboogtrui komt elke dag wel even ter sprake.
Tot volgende week!”
Henk Theuns