… sprinter die echter ook in de bergen goed mee kon komen. Op zijn achttiende werd hij al kampioen van Galicië (1934) en dat herhaalde hij het jaar daarop. Hij was ook de eerste Galiciaan die, in 1936, aan de start stond van de Vuelta en in 1939 werd hij geselecteerd voor de Tour de France. Hij heeft de Tour echter nooit gereden, omdat Spanje in 1939 niet kon deelnemen vanwege de Burgeroorlog en in de jaren daarna de Tour geen doorgang kon vinden door de Tweede Wereldoorlog. Zijn bloeiperiode beleefde Delio in de veertiger jaren. In 1941 won hij twaalf etappes in de Vuelta, een prestatie die pas in 1976 door Freddy Maertens - die er dertien won - werd verbeterd. In 1942 won hij wederom acht ritten. Daarna kon de Vuelta door de oorlog enkele jaren geen doorgang vinden, maar in 1945 werd er weer gestart en beleefde Delio het hoogtepunt van zijn carrière. Niet alleen won hij zes etappes, maar tevens het eind- en het puntenklassement. Na in 1946 weer zes massasprints te hebben gewonnen, won hij in 1947 meteen de eerste rit en droeg gedurende elf dagen de (toen witte) leiderstrui. In het eindklassement werd hij dat jaar derde, net voor zijn broer Emilio die vierde werd. Hij won in totaal negenendertig etappes in de Vuelta, met welk aantal hij nog steeds recordhouder is. Bijna al zijn 137 overwinningen behaalde hij in eigen land. Delio Rodríguez maakte deel uit van een familie die vier fietsende broers (Delio, Pastor, Emilio en Manuel) heeft voortgebracht. Van hen is ook Emilio er in geslaagd de Vuelta te winnen. Dat was in 1950. Na zijn wielercarrière vestigde Delio zich in Vigo, waar hij een zaak in sportartikelen begon, met name gericht op de wielersport. In 1994 overleed hij op 77-jarige leeftijd aan prostaatkanker. Aan de gevel van het vroegere woonhuis van de broers - gelegen aan de Avenida del Ciclista Delio Rodriguez - Estrada de Salvaterra, hangt deze plaquette.

Tot over veertien dagen!”

Jac Zwart