ad ad ad ad

De Kus!

 

Het leek me gepast om op deze zaterdag, zes dagen na afloop van de Tour van 2011, een foto van de kussende winnaar te plaatsen. Uiteraard gemaakt door Wessel van Keuk van Fotopersbureau Cor Vos. Dat viel niet mee. Zitten er in de database van Cor honderden foto’s van kussende Tourwinnaars, kan ik er niet een vinden van Cadelleke, zoals de zuiderburen zeggen. Niet met de kusmissen, niet met zijn vrouw, niet met zijn ploeggenoten, niet met …

… zijn naaste concurrenten. Niks, nothing, nichts, rien, nada, nergens een kussende Cadel Evans te bekennen. Pagina na pagina van zijn fotografisch dossier doorgenomen maar zonder resultaat. Dat Cadel soms een rare snijboon kan zijn, is algemeen bekend, maar dat hij niet van kussen houdt is kennelijk een zorgvuldig bewaard geheim. Tot ik deze foto vond, van Cadel met zijn leeuwtje. Het leeuwtje dat de drager van de gele trui dagelijks krijgt uitgereikt en dat een sponsor vertegenwoordigt. De LCL Banque ofwel Le Crédit Lyonnais. Zo te zien heeft Wessel Cadel betrapt bij een intiem moment. Even met zijn knuffel knuffelen. Gelukkig voor hem liep onze nationale knuffelbeer Ruud niet in Parijs, maar in de Vierdaagse, anders was de nieuwe Tourwinnaar in de armen gesloten, gewassen en gestreken en weer duizelig neergezet. Dat is hem gelukkig bespaard gebleven, zodat hij even helemaal zichzelf kon zijn met zijn eigen knuffel. Het is je gegund Cadel! (Foto: © Cor Vos)
 

Door Fred van Slogteren, 30 juli 2011 10:00

Prettig gestoord

Met grote interesse lees ik altijd de uitleg van Hans Aarsman in de Volkskrant over hoe hij naar foto’s kijkt. Ooit herinnerde ik mij een lezing van een deskundige die het had over de mens die luistert maar niets hoort en kijkt zonder iets te zien. Dat klopt, vooral als je dat naast een geoefend oog of oor zet. Daarbij past ook enige reserve, want bij dat wèl horen en wèl zien sluipt al gauw mee het ‘hinein interpretieren’. In ons allen schuilt diep van binnen een kleine Freud of aanverwante.
Maar die foto van Cadel Evans is mooi. Dat gevoel wordt mede ingekleurd door het geweldige rijden van de man tijdens de Tour. Toch kun je het ook anders zien.
Volgens Karsten Kroon heeft hij een vriendin die prettig gestoord is en dat is inderdaad een vorm van gestoordheid om jaloers op te zijn. Kijkend naar de foto en de gelukzalige gloed in zijn ogen, zou je iedereen zo’n vriendin toewensen. Dat Cadel haar niet in het openbaar kust, in plaats daarvan een knuffel, vind ik nauwelijks een bezwaar. Alles beter dan zoals ooit een Nederlandse Minster President die op dat zelfde podium een Nederlandse Tourwinnaar meende te moeten kussen. Die foto staat met stip bovenaan de lijst in mijn geheugen voor horrorkiekjes.

Geplaatst door joep scholten, 30 juli 2011 14:52:49

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web