ad ad ad ad

Wouter Weylandt (1984-2011)


Het komt gelukkig niet vaak voor. Renners die in koers dodelijk verongelukken. Het tekent de professionaliteit van de profs dat het meestal met ‘net niet’ afloopt. Vandaag was het weer zo’n zeldzame rampdag die we ons lang zullen heugen. Ik heb Wouter Weylandt eens ontmoet en kort gesproken na afloop van de Ronde van het Groene Hart, waar de Gentenaar de snelste was en in 2007 de eerste winnaar werd van een prachtige koers die dit jaar helaas geen doorgang kon vinden. Het was zijn derde jaar als beroepsrenner en zijn eerste grote overwinning. Hij was er dan ook heel blij mee. Bij de persconferentie zat hij te stralen, de renner van QuickStep die door de Belgen werd gezien als de toekomstige evenknie en zelfs opvolger van Tom Boonen. Een aardige open jongen met een gulle lach en een goede babbel. Hij beantwoordde de vragen van de journalisten naar behoren en moest bekennen dat hij niet van kaas hield, nadat hij op het erepodium een aantal Goudse kazen en een verzilverde melkbus had uitgereikt gekregen. In datzelfde jaar won hij op ...

... Nederlandse bodem nog ritten in de Ster Elektrotoer en de Eneco Tour. De verwachtingen van toen heeft hij niet helemaal waar gemaakt, want winst in de Ronde van Vlaanderen, waarvan hij toen zei te dromen, is hem niet gegund. Wel won hij in 2008 Nokere Koerse en ritten in de Vuelta en de Giro maar het was niet voldoende om de evenknie van Tommeke te worden. Om uit de schaduw van het idool aller Vlamingen te komen stapte hij dit jaar over naar de Leopard-ploeg van de gebroeders Schleck. Voor hij kon aantonen dat hij wel degelijk een winnaar was, maakte het noodlot vandaag een eind aan zijn leven. In september zou hij omstreeks zijn 27ste verjaardag voor het eerst vader worden. Triester kun je het niet bedenken. Opdat hij vredig moge rusten. (Foto: © Philip van der Ploeg)
 

Door Fred van Slogteren, 9 mei 2011 20:00

Hier past hele diepe rouw. Heb hem in de afgelopen jaren vaak gesproken. Altijd vrolijk, altijd optimistisch.
Zijn naam zal altijd aan de Ronde van het Groene Hart verbonden blijven.
Moge hij ruste in vrede.

Geplaatst door Herman Brinkhoff, 09 mei 2011 22:25:08

Wouter Weyland.

Dank Fred en mijn complimenten voor dit in memoriam.
Ja triest.
Héél triest!
Naast de verslagenheid en het onbegrip dat ik voelde gisteren na het vernemen van dit nieuws, deed het mij ook weer denken aan de afschuwelijke valpartij waarvan ik als jurylid getuige was. Een valpartij ook met dodelijke afloop. Een ervaring om nooit te vergeten.
Ik zag daarnet op Sporza de start maar ook en vooral de finish van "the day after".
Om kippevel van te krijgen.
Sterkte wens ik zijn nabestaanden.

Henk Bruijntjes.

Geplaatst door Henk Bruijntjes, 10 mei 2011 19:44:16

WOUTER

Hoe vaak in de afdalingen als renners met 90 km de NOS auto passeerden heb ik niet gedacht loopt dit wel goed af.
En meestal liep het goed af.Zoals ook die ene keer toen rechts van ons een renner voorbijflitste en daarna nog een die bij die renner buitenom wou: maar dat kon niet want daar was het ravijn.In een flits trok de eerste renner de tweede aan zijn zadelstang naar zich toe.
Beneden in het dal knuffelden de beide renners elkaar in de wetenschap dat de een de ander het leven had gered. Voor Wouter was er weer die pech zoals zo vaak in zijn loopbaan.De Belgische kranten schreven: een loopvogel maar vooral een pechvogel..
Ik hoop dat in de wielerhemel een mooi plaatsje voor hem is gereserveerd. Moge hij rusten in vrede!
Hans Prakke

Geplaatst door hansprakke, 10 mei 2011 21:35:06

In memoriam door Horillo

Pedro Horillo schreef een ontroerend in memoriam in de Spaane krant El Pais over Wouter Weijlandt. Op www.rabosport.nl is de vertaling in het nederlands te lezen: zeer aan te bevelen

Geplaatst door hansprakke, 10 mei 2011 22:05:43

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web