ad ad ad ad

Uit de wasserette van Henk …

 

“Een mooi opvallend truitje van een ploeg die in het begin van de jaren tachtig drie jaar aaneen in het profpeloton te zien was. Het zal wel een Italiaans makelaarsbedrijf zijn geweest, met de nadruk op geweest, want googelend kan ik alleen maar informatie vinden over de wielerploegen die die naam droegen met de toevoeging Pinarello. Het merk fietsen waar de renners op reden. Er reed trouwens ook een Francesco Masi in de ploeg en die naam verwijst naar ...

... een beroemd Italiaanse racefietsenmerk. Die framebouwer met zijn werkplaats in de catacomben van de Milanese Vigorellibaan heette echter Alberto. Er reden in 1983 in deze ploeg nog twee beroemde namen, namelijk Argentin en Bartoli, maar ook die coureurs hadden de verkeerde voornaam. De naam die wel toebehoorde aan een grootheid was Van Impe, want de Tourwinnaar van 1976 reed in zijn nadagen ook voor deze ploeg. Met de Amerikaan Jonathan Boyer en de Nederlanders Frits Pirard en Johan van der Velde was Lucien veruit de bekendste van het stel dat verder niet zo veel klaarmaakte. De mooiste prestatie in 1983 staat overigens op naam van Frits Pirard, die gezellige rondborstige Brabander van wie ik dit truitje kreeg. Frits was geen echte sprinter, maar hij had de kwaliteit om op de macht in de laatste kilometers een jump te kunnen maken, waardoor hij in etappeuitslagen vaak bij de eerste tien eindigde. Zo verdiende hij in de Tour de France veel punten voor het puntenklassement. De groene trui heeft hij er niet mee gewonnen, maar wel eindigde hij in dat klassement als tweede. Achter Sean Kelly, de Ier die dat klassement vier keer heeft gewonnen.

Tot volgende week!”

Henk Theuns

DOE OP 26 JUNI MEE AAN DE S.P.A.A.K CYCLING CLASSIC! (klik hier)
 

Door Fred van Slogteren, 30 maart 2011 10:00

metauro mobili

dat 'mobili' staat volgens mij voor 'meubelen'. geen grootse ploeg inderdaad, al won de italiaan magrini in de tour van 1983 ook nog een ritje. maar in de ploegentijdrit verloor het gezelschap acht minuten, wat van impe meteen kansloos maakte voor de tourzege.

Geplaatst door ronnie vd bogaart, 30 maart 2011 12:10:39

Peter de Grote

Herinneringen aan het Amster- damse wielrennen jaren 50-60.
Begin jaren 50 beleefde ik mijn eerste momenten in de wielersport. Dat kwam voorna- melijk door mijn neef Hein die
toen een succesvolle amateur was en erg populair in mokum.
Als jochie bezocht ik vele criteriums in de stad en vond
het allemaal prachtig. Op mijn
gewone jongensfiets ging ik met een ander familielid (Frans Schild) achter het brommertje van zijn vrouw, mee
naar een criterium in Limmen en niet veel later naar de avondwedstrijden in de Houtrak
polder. Begin jaren 60 kon ik eindelijk mijn eerste race- fiets kopen bij Ko Zieleman.
Daar hoefde ik het bedrag niet
in één keer te betalen. Met
vrienden uit mijn buurt werden
we lid van Ulysses en hebben
bij deze club prachtige jaren
meegemaakt. De clubwedstrijden
in Ilpendam bij Café Geugjes,
in Purmerend bij Kramer en in
de Houtrakpolder bij Droogh
waren mooie ervaringen.Met weinig talent en heel veel trainingsuren probeerde ik er
wat van te maken maar dat zou
niet gaan lukken. Nog steeds
heb ik grote bewondering voor
de clubmensen die alles regel-
den om ons veilig op het par- cours te laten rijden en ble-
ven wachten tot de laatste
renner binnen was.Ooit heb ik
een keer met de middag Molen-
ploeg mogen mee trainen, ja
mogen want dat ging niet zo maar. Ik reed als nieuweling op de Haarlemmerweg en werd
ingehaald door een groep ren-
ners die lekker zaten te ouwe-
hoeren over wat net geweest was. Toen ze voorbij kwamen
riep Peter Post niet aanpikken
maar één van de andere renners
(clubgenoot Gerard Koel)riep
hoi Bappie en dat hield in dat
ik mee mocht met de grote man-
nen als Derksen,Captein en an-
dere uitverkorenen. Met veel
moeite kon ik in het laatste wiel volgen maar echt druk maakten de toppers zich niet.
Tot er voorbij Halfweg in de
verte een renner opdoemde.De
conversatie stopte en Peter
Post ging als een speer achter
de eenzame fietser aan.De club
achter hem volgde op de kant
en het leek wel op een koers.
De renner bleek net als ik een
nieuweling te zijn en keek ver
baasd naar het geweld dat over
hem heen stormde. Tot Bloemen
daal kon ik de kanjers die het
verder rustig aan deden,volgen
Daarna ging ik terug want ik
moest nog naar de avondschool
en zou nooit een goede wielren
ner worden. Met veel plezier
denk ik aan de samenscholingen
die in die tijd plaatsvonden
bij de Amsterdamse fietsenma-
kers. Bij Jaap v.d.Bergh, Jan
Nieuwenhoff, Piet Aandewiel,
Stephi Sport,Jabo en Zieleman
werd meestal in de zaak gedold
Bij Bustraan kon je alleen voor de etalage blijven staan
en genieten van al het moois
dat je toch niet kon betalen.

Geplaatst door Bap van Breenen, 30 maart 2011 15:00:57

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web