ad ad ad ad

Van de boekenplank van Wim …



SPRING MAAR ACHTEROP!

door Bob den Uyl, Tim Krabbé e.a.


Dit boekje ademt voor mij de sfeer van de vijftiger jaren, hoewel het in 1995 is uitgekomen. Dat komt door de titel, dezelfde als van een liedje van Eddy Christiani dat via de radio populair werd gemaakt. Ouderen kennen de tekst nog wel: M’n achterband is wel wat zacht, maar het geeft niet lieve pop, spring maar achterop, spring maar achterop, spring maar achterop, enzovoort. Daarna volgde een  uiterst lullige tekst over een verliefde jongeman, die een meisje probeerde te verleiden om op zijn bagagedrager te springen. Het boek is een verhalenbundel met als thema de fiets, waaraan 23 schrijvers en journalisten een bijdrage hebben geleverd. Onder hen mensen als Simon Carmiggelt, Toon Kortooms, Lévi Weemoedt, Yvonne Keuls en Hans Andreus. Tim Krabbé mag in een ... 
 
... dergelijk boekje natuurlijk niet ontbreken en ook van Bob den Uyl was bekend dat hij een groot liefhebber van het cyclisme was. Deze met het leven en een drankprobleem worstelende korteverhalenschrijver bewoog zich bij voorkeur voort op een racefiets. Ik heb het boekje eens van iemand gekregen die gedacht moet hebben er staat een fiets op, dus is het wel wat voor Fred. Dat was ook wel zo, maar niet vanwege het wielrennen, want dat komt alleen in de bijdrage van Tim even ter sprake. Zijn stukje gaat over uitvindingen uit toeval geboren en over psychologische oorlogsvoering in de wielersport. Een van de meesters in dat laatste genre was Gerrie Knetemann en we lezen dat die in zijn beginjaren als clubrenner wel eens een lachzak in zijn truitje stopte, waaruit zo nu en dan een aanstekelijke schater klonk. De andere renners hoorden dat en begonnen mee te lachen, waardoor ze de benen stilhielden en De Kneet zijn slag kon slaan. 
Door Fred van Slogteren, 5 maart 2015 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web