STEVEN ROOKS
door Steven Rooks en Mario de Boer
“Een jaar geleden was ik op een zaterdagmorgen hoog in Noord-Holland op weg naar mijn wielervriend Wim van Eyle, toen ik aan de rand van een uitgestorven dorp hét café van Steven zag liggen. Een vrijstaand pand dat van boven tot onder wit geschilderd, geheel was versierd met rode bollen. De bergtrui van de Tour de France had als voorbeeld gediend en dat in een vlakker dan vlak polderland waar je op een hooiberg al bergpunten kunt verdienen. Dat café heeft die unieke aankleding gekregen direct na ...
... de Tour de France van 1988, waarin de held van het dorp Warmenhuizen de bollentrui had gewonnen en de stamgasten hem met die versierde kroeg wilden verrassen. Het symboliseert een van de hoogtepunten in de loopbaan van Steven Rooks, een van de beste Nederlandse renners aller tijden. Dit boek is zijn autobiografie, verschenen een jaar na die succesvolle Tour waarin hij ook nog als tweede in het eindklassement eindigde. Hij vertelde zijn verhaal aan Mario de Boer, die het keurig opschreef. Rooks maakt niet veel ophef over zichzelf en eigenlijk ook niet over anderen. De mensen met wie hij conflicten heeft gehad brandt hij niet af, maar laat hij in hun waarde. Broodnuchter beschrijft hij zijn leven en carrière als een van de beste wielrenners van zijn tijd. Hij vertelt het zoals hij het beleefd heeft en dat is erg down-to-earth. ‘Niks bijzonders’, lijkt hij steeds te willen zeggen en misschien heeft hij dat ook wel gezegd, maar heeft De Boer het niet opgeschreven. Zo reed hij een mooie erelijst bij elkaar en vooral zijn overwinning in 1983 in Luik-Bastenaken-Luik maakte destijds indruk. Afgedankt door Peter Post, met wie hij absoluut niet door één deur kon, kreeg hij een armoedig contractje bij een Franse ploeg en reed iedereen op afstand. Mannen als Bernard Hinault, Beppe Saronni en zijn bijna-naamgenoot Stephen Roche werden die dag gedeklasseerd, terwijl veel kijkers thuis zich afvroegen wie die onbekende renner was. Die onbekende jonge coureur werd die dag een vedette die direct weer door Post werd ingelijfd om daarna nog twee maal met de Amstelvener te breken. Steven was een groot wielrenner die nog meer uit zijn carrière had kunnen halen als hij wat beter te sturen was geweest. Maar iedere renner heeft wat, zo ook Steven. Een leuk boek, met soms wel erg korte hoofdstukken. Steven is een man van weinig woorden en hij liet bij voorkeur de benen spreken.
Tot volgende week!”
Fred
Steun onze actie!