“De kunst en de wielersport hebben wel wat met elkaar. In de literatuur koesteren we al jarenlang een boek als ‘De Renner’ en zoals collega Jac Zwart regelmatig op de slogblog laat zien, wemelt het in Europa van de beelden en andere kunstwerken die de wielersport tot onderwerp hebben. Er zijn diverse wielerdichters en er is ooit een musical geweest gebaseerd op het leven van Fausto Coppi. Ook de schilderkunst heeft de wielersport wel eens als ...
... onderwerp gekozen en ik herinner me de prachtige manshoge airbrush in de showroom van de fietsenfabriek van Eddy Merckx, waarop je de maestro ziet in gevecht met zijn naaste concurrenten uit die tijd als Joop Zoetemelk en Lucien Van Impe. Ook de beroemde Corneille heeft zich in de wielersport begeven en onder andere Joop Zoetemelk vastgelegd. Het raakvlak met de kunst is echter nog nooit zo groot geweest als toen Bernard Hinault gecontracteerd werd door zijn naamgenoot Bernard Tapie, een steenrijke Franse ondernemer die eigenaar was van een heel conglomeraat van grote en kleine bedrijven. Tapie begon een ploeg met de naam La Vie Claire en hij liet door Piet Mondriaan een shirt ontwerpen. Niet door Mondriaan zelf natuurlijk, want die was allang dood, maar in de stijl van de grote Nederlandse kunstenaar die als de vader geldt van de geometrische abstracte schilderkunst. De La Vie Claire-ploeg zag er mooi uit, met de in Mondriaans gehulde renners, waaronder ook Hinaults grootste concurrent van dat moment, de Amerikaanse wonderboy Greg LeMond. Mondriaan heeft ook nog eens een schilderij gemaakt dat hij de naam Boogie Woogie meegaf. Daar had Michael Boogerd echter niets mee van doen en ook in ander opzicht is de schilderkunst niet meer op deze wijze in de wielersport gesignaleerd. Daarom moeten we het doen met dit shirtje van Bernard Hinault, een meesterwerk.
Tot volgende week!”
Steun onze actie!