"In de mooie documentaire ‘Toen wij van Rotterdam vertrokken’ zag ik Wim Koopman voorbijkomen, de oud-wielrenner die veertig jaar lang een bestaan als dakloze zwerver leidde. Het deed me denken aan een verhaal dat Jan Derksen me ooit vertelde. Na een lange carrière als baansprinter werd Derksen in de jaren zestig door de KNWU aangesteld als bondscoach voor de baanrenners. Iedere dag kwamen zijn pupillen in de zomermaanden naar het Olympisch Stadion om daar onder zijn leiding op de baan te trainen. Een van hen was …
… de Rotterdammer Wim Koopman, die toen al getrouwd was en vader van een wolk van een baby die van zijn vader de naam ‘Omari’ had gekregen. Wimpie was trots op zijn spruit en als ze tussen de trainingen door even pauzeerden dan had hij zijn mond vol over het kereltje dat later ongetwijfeld ook wielrenner zou worden. Toen een van de andere renners eens vroeg waar Omari was, vertelde Wimpie dat het wurm lekker in de reiswieg lag te slapen, in zijn auto die binnen de hekken van het stadion stond geparkeerd. Een van de renners reageerde met de woorden dat hij dan snel maar even moest gaan kijken, want de zon scheen overdadig en het kon wel eens erg warm zijn in die auto. Daar had Wimpie niet bij stilgestaan en hij spoedde zich naar zijn voertuig, waar hij Omari al op afstand hartverscheurend hoorde krijsen, omdat de temperatuur zeer hoog was opgelopen. Het kereltje werd net op tijd bevrijd en naar een koelere plaats gebracht. Niemand vroeg Wimpie overigens waarom het kleine kereltje die nogal uitheemse naam droeg, want dat wisten ze allemaal wel. Omari was vernoemd naar Omari Phakadze, een Russische sprinter die in de jaren zestig regelmatig in Amsterdam was te vinden, omdat hij zijn fietsen liet bouwen bij Willem Bustraan van RIH Sport, in die tijd een van de vermaardste framebouwers van Nederland. De Rus trainde, als hij in Amsterdam was, altijd met de selectie van Derksen mee en de Nederlandse sprinters hadden een groot ontzag voor deze prachtige atleet, die in 1965 wereldkampioen werd. Ik heb hem diverse keren mogen fotograferen en ik heb geen idee wat er van hem geworden is. Ik ben trouwens ook benieuwd hoe het verder met Omari Koopman is gegaan?
Tot volgende week!”
Guus de Jong
Steun onze actie!