“Aan uitgegeven publiciteitsmateriaal kun je soms zien waar wielrenners, en/of hun sponsors, trots op zijn. Hier bijvoorbeeld een sticker uit 1980, met daarop de beeltenis van Rudy Pevenage. De Tour de France van dat jaar was uiterst succesvol voor deze Vlaming. Hij won de tweede etappe en nam een dag later het geel over van medevluchter Yvon Bertin. Pas na de elfde etappe moest hij het kleinood prijsgeven aan Bernard Hinault. De Tour leek beslist, maar toen laatstgenoemde opgaf, koesterde Pevenage weer hoop. Zelfs op het winnen van de Tour, liet hij optekenen in Wielerrevue. Zo ver kwam het niet. Joop Zoetemelk pakte het geel, Johan van der Velde het wit en hun ploeg TI-Raleigh–Creda grossierde in etappezeges. Jan Raas sprintte zelfs drie maal naar etappewinst en dat leverde hem op een gegeven moment de groene trui op. Maar in de dertiende etappe, in de ...
... Pyreneeën, stapte de Zeeuw samen met zijn maatje Cees Priem af. Vooral in het tweede deel van zijn carrière verteerde hij de bergen zeer slecht. Hoewel dat, volgens ploeggenoten, een mentaal verhaal was. ‘Raas kon heus wel klimmen, hoor, maar het zat in z’n kop dat-ie dat niet kon,’ zegt Leo van Vliet in de biografie van Raas, die vorig jaar met de titel ‘Op z’n Raas’ verscheen en waarin de Tour van Joop uitgebreid aan bod komt. Als - maar ‘als’ telt niet - Raas die Tour zou hebben uitgereden, had hij de groene trui gewonnen. Op het moment van afstappen had de klassiekerrenner namelijk al 196 punten verzameld, twee puntjes meer dan Rudy Pevenage in Parijs, waar hij in de groene trui als winnaar van het puntenklassement werd gehuldigd. Kennelijk waren ze bij sponsor IJsboerke trotser op de acht dagen die Pevenage in het geel reed, dan op de groene trui die hij in Parijs bracht. Daarom staat hij in het geel op deze sticker en bestaat er – bij mijn weten – geen soortgelijk plakplaatje met rossige Rudy in het groen.
Tot een volgende keer!”
Jos van Nierop
Steun onze actie!