Waar heb ik vandaag naar zitten kijken en met mij, vermoed ik,
enkele honderdduizenden Nederlanders? Op papier zag het er mooi uit. Op vijf dagen van Parijs nog drie onbesliste duels en vijf van de ellendigste cols van de Pyreneeën voor de wielen. Jawel, dé koninginnenrit was eindelijk aangebroken. Bij de eerste col, de Peyresourde, sloeg de vlam al in de pan en ik ging er eens goed voor zitten. Er werd gedemarreerd of het leven van de heren coureurs er van afhing en er kwam een kopgroep tot stand. Jurgen Van Den Broeck, vijfde in het klassement, wilde er in zijn eentje naar toe maar die kwam slechts halverwege. Het peloton lag gelijk op een lint en brak in diverse groepen. Even paniek, want Sammy Sanchez zat niet bij de eersten, maar ook Gesink niet. De kopgroep met Vino, Armstrong en Hesjedal werd ingelopen, waarna Lance het weer probeerde, maar nu met negen man uit de kelder van het klassement. Dat mocht en toen de definitieve kopgroep was gevormd werd de witte vlag in het peloton gehezen en als een stel fietstoeristen ging het verder over de Aspin, de Tourmalet, de Soulor en over de ...
... Aubisque, terwijl steeds meer gelosten terug konden komen. Wat vroeger scherprechters waren, waar de groten van het cyclisme elkaar op leven en dood bestreden, daar leek het nu wel een rijtje van vijf achter elkaar gelegen Diemer bruggen, waar ik als jongetje met mijn vriendjes Fausto Coppi en Jan Nolten speelde. Zag je de gele trui rijden, dan zag je ook Schleck, Sanchez en Menchov en waar Van Den Broeck ging, daar gingen ook Gesink en Leipheimer. Contador herhaalde nog eens zijn excuses aan Schleck, terwijl hij de Tourmalet beklom en iedereen hield zich aan wat vanuit de ploegleidersauto’s werd bevolen. Lukt het vandaag niet, dan donderdag wel en als ook daar de angst regeert, dan is er zaterdag nog een tijdritje van 52 kilometer. Dan zit er voor Menchov misschien nog een tweede plaats in en is Rabobank tevreden. De Nederlandse wielerliefhebbers minder, want weer geen Nederlandse etappezege en bij mij, en vele anderen, hetzelfde ontevreden gevoel als bij het WK voetbal. We haalden de finale, maar het spel was niet om aan te zien. De enige actie zat van voren en dan met name van Carlos Barredo (foto), een jongen met temperament, die in de laatste kilometer werd teruggepakt. Zoals een kat een bijna dode muis hoop geeft op ontsnappen, zo lieten de acht hem sadistisch dromen van de stoet notabelen in zijn Spaanse dorp die hem over een week als een held zouden gaan inhalen als winnaar van de koninginnenrit. Terwijl het bij de commentatoren (veel te) lang over het kettingincident van gisteren ging en het woord ‘sportief’ herhaaldelijk klonk, had ik het wel sportief gevonden als die acht achtervolgers hem de zege hadden gegund. Hij was namelijk de enige die vandaag begreep dat de Tour de France een beroemd theater is waar je geen flauwe klucht dient op te voeren.
De rituitslag:
1. Pierrick Fédrigo (Fr.Bouygues) 199,5 km. in 5u31’43”
2. Sandy Casar (Fr.Française des Jeux) z.t.
3. Ruben Plaza (Sp.Caisse d’Épargne) z.t.
Beste Nederlander: 37. Robert Gesink (Rabobank) op 6’45”
Algemeen klassement:
1. Alberto Contador (Sp.Astana) 78u29’10”
2. Andy Schleck (Lux.Saxobank) op 08”
3. Sammy Sanchez (Sp.Euskaltel) op 2’00”
Beste Nederlander: 6. Robert Gesink (Rabobank) op 5’01”
Puntenklassement: 1. Thor Hushovd (Noo.Cervélo) 191 pt.
Bergklassement: 1. Anthony Charteau (Fr.Bouygues) 143 pt.
Jongerenklassement: 1. Andy Schleck (Lux.Saxobank) 78u29’18”
Ploegenklassement: 1. Radio Shack 235u24’46”
Foto: © Cor Vos
Steun onze actie!