ad ad ad ad

Voor wie de cols van de Giro haat én liefheeft …

De bijna afgelopen Giro d’Italia is ongetwijfeld vele punten gestegen in de waardering van de Nederlandse wielerliefhebber. Dat komt enerzijds door de feestelijke ouverture in ons land, maar anderzijds ook door het bizarre verloop van de ronde toen die eenmaal op eigen bodem was teruggekeerd. Zeven maal verwisselde de roze leiderstrui van eigenaar en zorgden het weer en de vele beklimmingen voor een spannend koersverloop. Vele kenners beschouwen de Ronde van Italië als zwaarder dan de Tour de France. Lichamelijk zwaarder althans, terwijl de …

… Tour vooral in mentaal opzicht een loodzware klus is voor de renners. Vandaag rijdt de karavaan in de voorlaatste etappe van Bormio naar Ponte di Legno en dat is een afstand van 178 kilometer. Niet al te ver, maar onderweg liggen wel vijf steile cols, op de laatste na allemaal ruim boven de 2.000 meter. Daarbij de Passo di Gavia een van de smerigste bulten in de ronde. Vraag dat maar aan Erik Breukink, die er ooit in een sneeuwstorm triomfen vierde en aan Johan van der Velde, die er op diezelfde dag bijna doodvroor en het leven liet. Maar ook zonder sneeuw is die Gavia een ellendelaar van het ergste soort. Net als de Grappa, de Kronplatz, de Mortirolo en vooral de Zoncolan. De negatieve superlatieven waarmee die bergen doorgaans worden beschreven, halen het niet bij de werkelijkheid, die vaak nog veel erger is. Toch is Peter Leissl, een Duitse wielerjournalist en als zodanig verbonden aan de ZDF, er in geslaagd al die Italiaanse cols zodanig te beschrijven dat je een redelijk beeld krijgt van wat de renners te wachten staat als zo’n col in de route van een etappe is opgenomen. Hij weet dat omdat hij één van de duizenden fietstoeristen is, die elk jaar weer de strijd aangaat met de natuur en met zijn lichaam om na een soms urenlange worsteling bovenop een van die verschrikkingen aan te komen en uit te kijken over het dal waaruit hij zich zojuist – luctor et emergo – naar boven heeft geknokt.
Leissl heeft in zijn  boek een selectie gemaakt van de twintig zwaarste cols in de laars en daar nog een tweede selectie met 46 iets minder zware beklimmingen aan toegevoegd, die ook iets bondiger beschreven worden. Dat onderscheid is er voor de renners, maar voor een fietstoerist zijn ze allemaal beproevingen van het ergste soort. De twintig zwaarste cols worden gedetailleerd beschreven, inclusief de heroïsche gevechten, waardoor Coppi, Bartali, Gaul, Pantani en de andere groten van het cyclisme legendarisch zijn geworden. Met kaarten en technische details over de stijgingspercentages, vanuit de twee of soms drie locaties van waaruit de berg kan worden beklommen. Voor fietstoeristen die hun vakanties het liefst zwoegend en zwetend op de fiets willen doorbrengen is dit boek een must en voor de wielerliefhebbers die de Giro op de tv volgen, is het heel verhelderend om te lezen wat de renners die dag moeten doorstaan. Zoals vandaag op de Gavia.
Het manuscript van Leissl is goed leesbaar in het Nederlands vertaald door Aad Janssen (zo heet de tweelingbroer van Jan Janssen ook, maar ik weet zeker dat hij niet de vertaler is).

‘DE LEGENDARISCHE BEKLIMMINGEN VAN DE GIRO D’ITALIA’, geschreven door Peter Leissl (Wiesbaden, 1958) is een paperback met 320 pagina’s. Het is een uitgave van uitgeverij Amstelsport te Amsterdam.
ISBN 978 90 482 0046 7. Winkelprijs € 29,90.

Door Fred van Slogteren, 29 mei 2010 12:00

Ik ben niet de broer van Jan Janssen, maar ik ben wel net als hij op 19 mei geboren in Nootdorp.

Geplaatst door Aad Janssen (de vertaler), 17 augustus 2015 12:46:31

De t w a a l f zwaarste cols?

En ik ben ook niet de broer van Napoleon, maar weet wél dat er altijd slechts één col de zwaarste kan zijn. Op school werd ons vroeger al geleerd dat het dus niet "de twaalf zwaarste cols" is, maar "de zwaarste twaalf cols". Kunnen we het nog een beetje volgen? Moeilijk hè?

Han de Gruiter, de zogenaamd mislukte schoolmeester.

Geplaatst door Han de Gruiter, 17 augustus 2015 18:26:34

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web