“Deze week eens geen balhoofdplaatje, maar een legendarische stuurbocht waar duizenden coureurs jarenlang mee hebben gereden. Sturen van Titan waren in het midden van de vorige eeuw namelijk de onbetwiste nummer één in de racefietsenbouw. Roland Buyssens in Tielt was eind jaren dertig begonnen met het maken van aluminium stuurbochten. Dat was destijds een gewaagde onderneming, omdat de toenmalige legeringen van aluminium nogal eens wilden afbreken. Als je dat ergens niet kunt gebruiken is het wel in …

… een fietsstuur, want er is weinig fantasie nodig om te bedenken wat er gebeurt als een racestuur in volle spurt afbreekt. Gelukkig voor de fabrikanten van die tijd werd er nog niet onmiddellijk geclaimd als er wel eens een stuur brak. Dat gebruik was nog niet uit Amerika overgewaaid en men aanvaardde al dan niet blijmoedig de gevolgen van een dergelijk bedrijfsongeval.

Buyssens was zich echter terdege bewust van de risico’s en bedacht een constructie die het risico op breuk aanzienlijk verminderde. Tussen de voorbouw en de eigenlijke stuurbocht werd een kort stukje aluminium buis aangebracht dat er voor moest zorgen dat de voorbouw niet in de stuurbuis kon kerven. De gedachte achter die oplossing was dat als de extra manchet zichtbaar zou scheuren, het nog tijd was om het stuur te vervangen voordat die zou breken.

Op de losse manchet werden versieringen aangebracht en op de eerste versie van het stuur stonden de namen van Marcel Kint, wereldkampioen 1938 en Sylveer Maes, Tourwinnaar in 1936 en 1939. In 1950 kwam de naam van Rik Van Steenbergen, de wereldkampioen van 1949, erbij en in 1951 die van Briek Schotte, wereldkampioen 1948 en 1950. Later kwam er nog een versie voor baanfietsen met de namen van Stan Ockers en Patrick Sercu en een extra versterkte stuurbocht voor het rijden van Parijs-Roubaix. Dat was het type Germain Derycke. Geplande modellen met de namen van Rik Van Looy en Benoni Beheyt zijn er nooit gekomen.

Tot volgende week!”

Otto Beaujon