Dit is een wielersite, maar ik verpak mijn weekje met jullie welnemen dit keer toch even in de winterspelen van Vancouver, die al weer bijna tot het verleden behoren. Een mooi excuus om dat te doen is het feit dat alle schaatsers ook op de racefiets zitten en sommigen met een licentie van de KNWU zelfs koersen. Hoe je het ook wendt of keert, het waren publicitair de spelen van Sven. Na zijn grandioze overwinning op de 5 kilometer, beheerste de verkeerde wissel op de 10K al het andere nieuws. Dat is jammer, want bij alles wat mensen ondernemen is het maken van fouten onderdeel van de procedure en het is ook niet meer dan dat. Drama hoort net zo bij topsport als succes. Veel interessanter vind ik de prestatie van die Koreaan. Net niet goed genoeg om uitgezonden te worden als ...
... shorttracker, bekeert hij zich nog geen half jaar geleden tot het langebaanschaatsen en met goud en zilver op de langste schaatsnummers keert hij in zijn vaderland weer. Het is alsof Teun Mulder plots na een lange solo de Ronde van Vlaanderen wint. Niet te geloven. De verrassende openbaring van een supertalent. Dat als sportliefhebber te mogen aanschouwen is een bijna unieke ervaring, die al het gejammer om het gemiste goud van Sven in de schaduw stelt. Moge hij van die tegenslag beter worden, zoals Nicolientje.
Anderhalf jaar geleden stond ze naast me. Het was bij de Zesdaagse van Amsterdam. Een klein grietje met een open gezicht waarin de zware wenkbrauwen opvielen. Verder een gipsbeen en twee aluminium hulpstukken waarmee ze voorzichtig de hellende wielerbaan op krukte om de winnaars van een onderdeel te huldigen. Nicolien Sauerbreij uit De Hoef, een vlek tussen Mijdrecht en Nieuwveen, waar ik op de fiets vaak doorheen ben gekomen. En dat doordouwertje wint op een simpele plank op de voorlaatste dag van de spelen zomaar goud. Als ik het iemand gun is het haar, want de tegenslag die zij in haar sportieve carrière is tegengekomen, rechtvaardigt het geluk dat haar op die sombere vrijdag ten deel viel. Tegenslag is het beste wat een topsporter kan overkomen. Het geeft je carrière in mentaal opzicht een push die je niet met honderd extra trainingsuren per week kunt bereiken. Tenzij je Lee Seung-Hoon heet, dan is wat lichte irritatie omdat je buiten het shorttrackteam van je land werd gehouden, voldoende. Mysterieuze krachten in de sport, ik lust er wel pap van. (illustratie gescand uit AD Utrechts Nieuwsblad van 27.02.2010)