Een rustig weekje waarin er alleen wat rumoer was of Astana wel of niet een ProTour-licentie gaat krijgen. Er is nog geen uitsluitsel en daarom was het geen echt wielerweekje. Afgelopen dinsdag was ik met Leen van der Meulen even op bezoek bij Jan Zomer in het ziekenhuis. Jan fietst nog vrijwel dagelijks en – volgens eigen zeggen – in het terminale stadium van de wielrenner. Hij is er vorige week donderdag achter gekomen dat je op 65-jarige leeftijd weliswaar geen potten meer breekt, maar dat je ook voor de rest nog uiterst breekbaar bent. Jan had geen helm op en hij maakte een duikeling waarbij hij, gezien de verwondingen, waarschijnlijk op zijn hoofd is terechtgekomen. Waarschijnlijk, want Jan weet er niks meer van. Hoe hij gevallen is en waar hij gevallen is is niet in zijn kortetermijngeheugen opgeslagen en pas in het ziekenhuis kreeg hij de ...
... gelegenheid om er over na te denken. Hoewel hij dinsdag een montere indruk maakte, gaat het nog niet naar wens met Jan. Via Zus en Carel Hamelink kregen we het verzoek Jan voorlopig met rust te laten en dus niet te bellen of op bezoek te komen. Graag geef ik op deze plaats dit verzoek door, maar een kaartje mag natuurlijk wel. Het adres: Talmastraat 2 – 1161 XW Zwanenburg.
De afgelopen week werd ook bekend dat Frank Heinen de ‘Hard Gras Prijs voor Sportjournalistiek 2009’ heeft gewonnen. De prijs werd hem toegekend voor een verhaal over de Britse renner Charles Wegelius en de jury bestond uit Hugo Borst. Matthijs van Nieuwkerk, Wessel Penning en Henk Spaan. Niet de minsten, lijkt me, maar wie is Frank Heinen? Hoewel hij toen al her en der publiceerde ben ik er trots op dat hij een van zijn eerste verhalen over de wielersport al in december 2006 op de slogblog publiceerde. Het heette De Bezemwagen en het werd me toen al duidelijk dat hier een talent aan het werk was. Van harte gefeliciteerd Frank met deze mooie prijs. (Foto: © Harrie Heinen)


