“Vandaag een mijmering over een recente aanwinst in mijn verzameling. Het is een balhoofdplaatje dat me onlangs werd aangeboden. Het moet jarenlang onder de grond gelegen hebben, want het is tevoorschijn gekomen uit het puin bij het opbreken van een weg. Dat feit intrigeert me, want hoe is …
… het daar gekomen? Een roodkoperen plaatje, van vrij dik en zwaar materiaal, dat op enig moment tussen de wegverharding is gevallen en in de bodem verdwenen. Heeft een fietser daar ooit gereden terwijl de weg nog in aanleg was en het plaatje wellicht door het stampen op de losse steenslag van de fiets is gevallen? Heeft het in een vrachtwagen of een scheepsruim gelegen, waarin schroot werd vervoerd dat daarna als wegverharding dienst heeft gedaan? Als je er over nadenkt dan zijn er tal van mogelijkheden denkbaar. Maar hoe dat plaatje daar ook gekomen is, het heeft in ieder geval flink te lijden gehad van de wals die er een aantal malen overheen zal zijn gereden. Er zitten vouwen en deuken in, maar geen scheuren. Het plaatje als geheel is er vrij vlak van geworden, maar het is ook niet meer goed recht te strijken. De tekst die over de herkomst te melden is, staat er grotendeels nog op: Fahrradwerke Urania, Paul Tanner, Cottbus. Waarbij de onvolprezen encyclopedie van Tragatsch nog weet te melden dat die fietsenfabriek in 1895 is opgericht als een éénpersoons vennootschap en dat het bedrijf in 1939 ter ziele is gegaan. Urania heeft, aldus Tragatsch, in die laatste jaren ook brommers en lichte motoren gemaakt met inbouwmotortjes van Sachs en JLO. Als bijzonderheid kan ik nog melden dat Paul Tanner niks van racerij of sport moest hebben, want zijn uitgangspunt was: uitsluitend voertuigen de burger ten dienste.
Tot volgende week!”
Otto Beaujon