
“Zesenveertig jaar geleden kwam dit frisgekleurde wollen truitje in het bezit van Joop van der Putten, een van de beste Haagse coureurs uit de wielerhistorie. Joop was een rappe en bovendien zo eentje die voor de duvel niet bang was en brutaal als de ...
... beul overal doorheen stuurde. Joop kon je om een boodschap sturen en als amateur heeft hij ontiegelijk veel gewonnen. Als prof ging het wat minder, maar dat lag meer aan de tijd dan aan Joop. Den Haag was in de jaren vijftig en zestig, een echte wielerstad met mannen als Piet Kooijman, Ab van Egmond, Carel Hamelink, Harrie Scholten, Jan van Sas en Joop en Ab van der Putten. Ab was misschien nog wel ietsje beter dan Joop, maar een stevig ongeluk op de oude Rotterdamse wielerbaan aan de Kromme Zandweg maakte een einde aan zijn wielercarrière. Joop ging door en werd in 1958 beroepsrenner. Hij won in 1959 de Acht van Chaam en hij won nog een aantal criteriums in eigen land. Zijn doorbraak werd gestuit door een ernstige val in 1962 toen hij in de training achter Wim Schuling reed. Die reed over een op de straat liggend kleerhangertje. Dat wipte omhoog en sloeg in het voorwiel van Joop. Die werd vervolgens gelanceerd en het volgende dat hij waarnam was een mooie verpleegster aan het ziekenhuisbed waarin hij lag. Het is helemaal goed gekomen met Joop, maar zijn branie en durf was hij kwijt. Hij had angst gekregen en dat is niet goed voor een renner en zeker niet voor een sprinter. In 1963 werd hij clubkampioen van De Spartaan, de roemruchte Haagse wielervereniging. Op een parkoers in Noordwijkerhout versloeg hij Wim Kettenis en verdiende daarmee dit mooie truitje.
Tot volgende week!”
Henk Theuns



