Ayalon is het kind van Ben Blog en in het dagelijks leven ICT’er. Ik heb beroepshalve ruimschoots ervaring met ICT’ers, een mensenslag dat voor een deel van mening is dat je alle wereldproblemen met applicaties kunt oplossen. Ik heb er midden jaren negentig eens eentje gesproken die mij verzekerde dat er dankzij de ICT nooit meer een economische crisis zou komen. Hij en zijn collega’s hadden dat volledig in de hand.
ICT’ers munten niet uit in duidelijkheid, want als ze je iets uitleggen, dan begrijp je er doorgaans nog minder van dan voor de uitleg. De explicatie die Ayalon ten aanzien van zijn statistieken geeft is daar een voorbeeld van. Daarom hou ik me liever bij de feiten. Ik heb nooit ...
... beweerd dat ik de in Wieler Revue gepubliceerde getallen heb gebaseerd op statistieken. Wel op het aantal bekeken documenten dat in het technische gedeelte van een weblog wordt opgegeven. Dat is net zoiets als de teller bij een parkeergarage. Die is duidelijk. Als bij de ingang het display VOL oplicht kun je er van uitgaan dat er geen auto meer bij kan.
De leverancier van de software waar mijn slogblog op draait heeft mij verzekerd dat de telling van het aantal bekeken documenten net zo nauwkeurig is als het aantal geregistreerde goudstaven in de kelders van de Nederlandse Bank. En dat is voor mij helderder dan de statistieken van Ayalon. Rancuneus mannetje overigens. Toen ik gisteren op zijn wielerblog probeerde te kijken kreeg ik de bovenstaande tekst. Deed me een beetje denken aan die donkere tijd die we in de komende week weer gaan herdenken.
Zo, en laten we het nu verder over wielrennen hebben!