ad ad ad ad

Uit de stalling van Peter R. de Fiets …

De cederboom wordt in de bijbel vaak genoemd, onder andere als het over de tempel van Koning Salomo in Jeruzalem gaat. Eeuwig groene bomen die slank, strak, duurzaam en heel sterk zijn en in Libanon groeien. Dat hout had ik nodig voor de opslag van mijn fietsen. Maar ja, het is nogal kostbaar en ik zette het al uit mijn hoofd tot ik de ronde hardhouten trapleuningen zag die bij een grootscheepse verbouwing van het ziekenhuis waar ik werk zomaar in de container werden gedumpt. Sinds die dag hield ik …

… die container goed in de gaten en alleen al door die dagelijkse inspecties was ik verbijsterd, want het is ronduit beschamend wat er niet allemaal door de mens wordt weggegooid. De leuningen hadden ook nog eens de goede lengte van minimaal vier meter, waardoor ze precies pasten tussen de hanenbalken op zolder. Eenmaal geïnstalleerd kon ik daar prachtig mijn stalen frames aan hangen zonder ze te beschadigen, want de oude opslagmethode van ‘stapelen maar’ had meer iets van dik hout zaagt men planken. Ik stond wel eerst voor een Salomons oordeel of ik de leuningen in het schuurtje of op zolder zou aanbrengen, want voor allebei had ik niet genoeg hout. Het werd de zolder waar ik tot mijn verbazing vrijwel mijn hele verzameling kwijt kon.
Tijdens het installeren en het opnieuw inrichten van de zolderruimte had ik meer dan voldoende gelegenheid om na te denken over de combinatie hout en de wielersport. Als materiaal voor het bouwen van een fiets sla je de plank natuurlijk volledig mis. In het verleden zijn er wel bamboe en Hickory fietsen gemaakt maar wel met metalen lugs als verbinding. Oude baanfietsen, zeg maar van voor 1960 zijn niet zelden voorzien van houten velgen. Daar is decennia lang op gereden en die wieltjes hadden merknamen als Ratelli Torino, Grandprix Paris en als jullie er nog meer weten dan hou ik me aanbevolen.
Dat was lang voor Theo Bos triomfen vierde als hij met dijen als boomstammen zijn wereldtitels sprint behaalde op mooie banen van tropisch hardhout. Misschien is hij zijn fantastische carrière wel begonnen op een huurfiets van Balk, want die staan in Alkmaar en Amsterdam klaar als je het als renner eens op de baan wilt proberen. En zo mijmerde ik door, terwijl mijn handen aan de goede werken bezig waren om het gezin Ravensbergen in huis weer de ruimte te geven die het toekomt, zonder dat ik mijn geliefde verzameling het bos in moet sturen. Als je er zo over nadenkt komt hout veel meer in de wielersport voor dan je denkt. Denk maar eens aan de ‘houten reet’ die renners voelen na een lange training of aan de roep ‘van onderen’ als er weer eens een slagboom bij een spoorwegovergang pardoes wordt gesloten. In het onderste deel van de voorvork werd vroeger vaak een stuk bezemsteel geslagen. Niet alleen bleef bij vorkbreuk de boel dan aan elkaar hangen, maar je lag bovendien niet direct met je giechel op straat. En dan de rennersnamen, daar kun je uren mee vooruit als je aan hout denkt. Theo Bos en Klaas Balk noemde ik al, maar wat te denken van Lars en Bert Boom, Cees en Danny Stam, Wim Dubois, Patrick Eyk, Ad Tak, Hennie en Tom Stamsnijder en Willy Debosscher. En niet te vergeten Cees Bijl want die is nodig om zo’n boom productieklaar te maken. Het is niet toevallig dat er bij die namen nogal wat baanrenners en veldrijders zitten. Van die baan heb ik het verband al uitgelegd, maar veldrijders zien al jaren door de bomen het bos niet meer.

Tot over veertien dagen!”

Peter Ravensbergen

Door Fred van Slogteren, 30 juni 2009 10:40

Hout

Beste Peter,

Wat zie je ''schatkamer'' er schitterend uit zeg.
Het doet mij goed te weten dat je fieten niet meer gestapeld hoeven te liggen.

Leuk artikel over het thema hout-wielersport.

Met vriendelijke groet,
Piet Schafthuizen

Geplaatst door Piet Schafthuizen, 28 augustus 2009 08:27:33

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web