Daniel MORELON (1944, Frankrijk)

Over de hypocrisie van de Fransen heb ik op de slogblog al vaker geschreven. Meestal in verband met doping. Maar ook op ander terrein kunnen de Franzosen er wat van. In de jaren zestig en zeventig wonden ze zich vaak op over de vele medailles en regenboogtruien bij Olympische Spelen en wereldkampioenschappen behaald door de staatsamateurs uit de Sowjet Unie en de Oostbloklanden. Pure profs, die door de staat betaald, voor honderd procent met hun sport bezig konden zijn, maar toch amateur waren. De deur naar de Tour de France bleef voor dat soort valsspelers verontwaardigd gesloten en pas in 1983 ontvingen de ...

... wielerbonden in die landen een uitnodiging. Maar toen hoefde het niet meer en daarmee was de kous direct af. De hypocrisie van de Fransen zit daarin dat ze zelf in die tijd ook twee staatsamateurs hadden. Daniel Morelon en Pierre Trentin bleven jarenlang amateur en waar ze van leefden, Joost mag het weten. Ze waren onder leiding van de befaamde baancoach Toto Gerardin in ieder geval fulltime met hun sport bezig. Het heeft het sportieve aanzien van Frankrijk geen windeieren gelegd. Zo werd Morelon 13 keer sprintkampioen van Frankrijk en won de in Bourg-en-Bresse geboren atleet 3 gouden, 1 zilveren en 1 bronzen medaille bij de Olympische Spelen. Bij het WK werd hij zeven keer wereldkampioen op de sprint en één keer op de tandem met zijn maatje Trentin met wie hij ook één van zijn gouden plakken behaalde. Ook won Morelon vele Grote Prijzen. In 1978 stopte hij er mee, maar in 1980 was hij opeens weer terug. Als beroepsrenner werd hij Europees kampioen sprint en kampioen van Frankrijk, maar bij het WK moest hij het afleggen tegen twee Japanners, van wie Koichi Nakano - meen ik - tien keer wereldkampioen is geweest. Kort daarna werd Morelon baancoach in dienst van de Franse wielerbond en langs de baan zette hij de successenreeks die hij op de baan had behaald gewoon door. Onder zijn leiding behaalden zijn pupillen maar liefst vijf gouden medailles bij diverse spelen en 15 wereldtitels. Ik geloof dat hij nog steeds de baancoach van de Fransen is en dus zal zijn koffer voor Beijing wel al klaar staan. Een klein koffertje, want met zijn ervaring neemt hij niets te veel mee. (Foto: © Guus de Jong)

De andere op 24 juli geborenen zijn:

ARREITUNANDIA, Peio (1974, Spanje)
BOSCH VAN DRAKESTEIN, Jhr.Gerard (1887, overleden 20.03.1972, Nederland)
COEHORST, Leo (1938, Nederland)
DURANTE, Adriano (1940, Italië)
FUCHS, Joseph (1948, Zwitserland)
GRAAFF, Boudewijn de (1983, Nederland)
GRUNDLINGER, Hannes (1977, Oostenrijk)
HEIMANS, Levi (1985, Nederland)
KÜBLER, Ferdi (1919, Zwitserland)
MAAS, Piet (1927, Nederland)
MISSAGLIA, Gabriele (1970, Italië)
MOLLO, Enrico (1913, overleden 10.03.1992, Italië)
ONGARATO, Alberto (1975, Italië)
PAUWELS, José (1929, België)
PEREZ ARRIETA, Aitor (1977, Spanje)
POELS, Lode (1920, België)
RHEINWALD, Henri (1884, overleden 24.04.1968, Zwitserland)