Ricardo van der Velde (1987)
Ricardo is de jongste zoon van Johan en Josée van der Velde. Een hecht wielergezin. De oudste zoon Alain is bezig zijn weg in Italië te vinden en Ricardo maakt deel uit van het Rabobank continental team. Ik was op 10 oktober vorig jaar in Bladel aanwezig waar Rabobank haar ploeg veldrijders presenteerde. Ik zat in de nabijheid van vader Johan toen Ricardo door Jan Douwe Kroeske werd geïnterviewd. Zelden iemand zo trots zien kijken. Er werd veel van Ricardo verwacht, maar het is er helaas nog niet uitgekomen. De pas 18-jarige Bredanaar kreeg last van een virus dat invloed had op zijn schildklier. Het is allemaal nog niet zo belangrijk, want hij is nog heel jong. Maar ik weet zeker dat hij heeft lopen balen als een stekker. (Foto: © Cor Vos)
Wat vermeldt het geboorteregister nog meer?
Cor Witteveen (1927)
Deze in Aalsmeer geboren Amsterdammer was een sterke amateur die in deze categorie de Ronde om het IJsselmeer won, een meerdaagse amateurklassieker. Hij reed regelmatig prijs en er werd daarom wel iets van hem verwacht toen hij in 1952 beroepsrenner werd. Het kwam er niet uit, maar hij kreeg ook niet veel kansen. In 1954 werd hij zevende in het NK op de weg en in datzelfde jaar startte hij in de Ronde van Nederland in een gelegenheidsploeg die geheel uit Amsterdammers bestond. Hein van Breenen was de kopman en die werd negentiende in het eindklassement. Witteveen zat daar maar kort achter met zijn zevenentwintigste plaats. Het was zijn laatste jaar als wielrenner en ik heb nooit meer iets over hem vernomen. Wie wel?
Frans Balvert (1940)
Nog zo’n Amsterdammer die als amateur veel beloofde, maar het als prof niet waar kon maken. Als amateur reed hij in 1959 in de ploeg van ASC Olympia in het Nederlands clubkampioenschap. Daarin reden drie sterke profs. Daan de Groot, Peter Post en Joop Captein. Grote namen. Balvert zal er van hebben gedroomd om in hun spoor te blijven en in de eerste van de twee lange omlopen moest hij dan ook alle zeilen bijzetten. De amateur Janissen moet er af en Moolenijzer stond zijn wiel af toen Post lek reed. Gevieren ging het verder en toen moest niet Balvert, maar Daan de Groot er af. Post en Captein gaven alles en Balvert was door zijn problemen en hij volgde makkelijk. Gedrieën kwamen ze over de streep en ze werden vijfde. Een jaar later was Frans Balvert prof, maar het werd niks. Al in 1963 hield hij het voor gezien. Ook nooit meer iets over gehoord.



