ad ad ad ad

De Burgerlijke Stand van 27 juni.

Paul WELLENS (1952, België)

Van de jaren dat Nederland de grootste successen behaalde in de Tour de France kan ik de namen van de renners die in onze nationale ploeg reden van voor naar achter in alfabetisch volgorde opdreunen, zonder ook maar een moment te haperen. De nationale ploeg van 1953 won het algemeen ploegenklassement, de Nederlandse ploeg van 1968 had de eerste Nederlandse Tourwinnaar in haar midden en de TI-Raleigh-ploeg van 1980 de tweede. Die laatste ploeg was niet geheel Nederlands, want er zat ook een Belg in. Paul Wellens die met weemoed terugdenkt aan de drie jaren dat hij in die ploeg reed. Ze begrepen hem daar. Hij was een klimmer en een echte ronderenner en hij wilde het liefst dat hij in die kwaliteit optimaal werd ingezet. De komst van Zoetemelk naar die ploeg in 1980, zorgde echter voor wat verschuivingen in de hiërarchie en Wellens vertrok eind 1980 naar Boule d'Or, de ploeg van Lomme Driessens. Die gebruikte de renner uit Koersel helemaal verkeerd, want die bombardeerde hem tot een man voor de voorjaarsklassiekers om Freddy Maertens uit de wind te houden en sprinten aan te trekken. Het heeft zijn carrière bekort want op 33-jarige leeftijd nokte hij er mee en begon een rijwielzaak in Lummen. Zijn mooiste jaar bij de beroepsrenners was in 1978, zijn eerste jaar bij Raleigh. Hij won een bergetappe in de Tour de France en het eindklassement van de Ronde van Zwitserland. Die laatste ronde zat hem aan het hart gebakken, want hij presteerde er altijd op hoog niveau. Brede wegen en goedlopende cols behoorden tot zijn favoriete parcoursen. Ploegmaat Hennie Kuiper effende de weg voor zijn offensief en hij won de etappe en de ronde. Samen met Kuiper had hij per fiets de bergetappes verkend en het scenario voor de rit naar Super Besse had hij in zijn hoofd zitten toen hij aan die dertiende etappe begon. Vlak voor de ravitaillering ging hij er vandoor en toen het peloton even de tijd nam om de inhoud van de etenszakken in de koerstruien te proppen, had Paul al een minuut te pakken. Hij reed vijftig kilometer solo en won de rit. De groep liet hem lang begaan, maar in de laatste tien kilometers vloog het tempo fors omhoog, anders had Wellens ook de gele trui gegrepen. In het eindklassement werd hij zesde op bijna een kwartier van winnaar Bernard Hinault. In een interview met Dominique Elshout uit 2004 lees ik, opgetekend uit de mond van Wellens, nog een mooie anekdote over de tegenwoordige ceremoniemeester van de Tour de France. Toen Wellens en Hinault met hun ploegen eens in hetzelfde hotel waren ondergebracht, stond er op een avond een ...

... klein kind buiten te roepen: "Monsieur Hinault, monsieur Hinault, maman veut te voir." En zo is het leven, een das is een nachtdier en in die periode meestal op zoek naar lekkers. En soms laat hij sporen na. (Foto: Cor Vos)

De andere op 27 juni geborenen zijn:

DALL’AGATA, Gilberto (1930, Italië)
DE GENDT, Franky (1952, België)
OTTENBROS, Harm (1943, Nederland)
ROBIN, Denis (1979, Frankrijk)
SERCU, Patrick (1944, België)
VANENDERT, Dennis (1988, België)
VERBIST, Evert (1984, België)
ZAGORODNY, Volodymyr (1981, Oekraïne)
ZBERG, Markus (1974, Zwitserland)

Door Fred van Slogteren, 27 juni 2008 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web