Ik zat zo te kijken bij Henk Ammerlaan op de site en zag dat er best veel over hem geschreven is . Hij was mijn opa , de vader van mijn moeder Tiny Ammerlaan . Ik zou graag in contact willen komen met mensen die hem kenden . Ik weet dat zijn zoon Henk jr nog leeft en kleinzoon Henkie ook . Hij was een rustige lieve aardige lieve opa en stierf in 76 . Oma stierf later . Ik heb zoveel verhalen over hem .Dus wie ?? Wie kan er meer over hem vertellen ???

Willem Eindhoven was mijn Opa. Aangetrouwd welliswaar omdat het de 2e man was van mijn Oma Catharine Bremen. Ik heb heel veel gespeeld in de winkel aan de Rijswijkseweg als ik bij mijn oma logeerde.
Ik droeg als kind altijd wielrensokken in mijn sandalen, van de kleine maatjes die hij overhield. Naar de middelbare school reed ik nog op de fiets die hij voor mijn moeder gebouwd heeft toen ze eindexamen had gedaan.
Het leukste was als we op zondag winkeltje mochten spelen in de echte winkel....

Ik zit zomaar wat te googlen en kom mijn naam hier tegen.
Inderdaad heb ik op de wielerbaan Duinhorst heel wat waardebonnen gewonnen. Ik kocht er meestal banden voor bij "Ome" Henk Ammerlaan. Eerst in zijn winkel aan de Nieuwe Haven, later in de Herman Costerstraat.
Op 16-jarige leeftijd werd ik nieuweling en ben ik gestopt met het baanwielrennen. Ik heb me daarna alleen nog op de weg gericht. Als 18-jarige werd ik amateur en ben ik voor de Batavus-ploeg gaan rijden. In die tijd fietsten Piet Hoekstra, de latere bondscoach, Gerry Bruin uit Andijk en Sander Douma uit Drente daar ook. Op zeker moment ben ik mijn vrouw tegengekomen en moest er nadat we trouwden brood op de plank komen. Ik kon goed meekomen maar de stap naar de profs vonden mijn vrouw en ik toch te ongewis. Dus ben ik gestopt met fietsen en heb ik gekozen voor een maatschappelijke- ipv een sportcarriere.
Later ben ik toch weer begonnen met fietsen als liefhebber en weer later als veteraan. Ik reed bijna iedere wedstrijd prijs en heb toch nog een hele mooie tijd in het wielrennen meegemaakt.
Maar om terug te komen op het onderwerp, mijn eerste fiets was een tweedehands Willem Eindhoven. Ik heb hem voor fl 100,00 gekocht van Ferry Tuinman. Die fietste net als ik bij de RRC Sparta en was een pure baanrenner/sprinter.
De sprints tussen Tuinman en Leo Duindam op Duinhorst waren een lust voor het oog.
Mijn tweede fiets was een Fausto Coppi. De volgende fietsen waren van Bontekoe, Locomotief, Jan de Reus, Batavus, Plume, Chesini, Eddy Merckx, Jan de Reus en nu fiets ik op een Giant. Al mijn fietsen vanaf de Locomotief waren afgemonteerd met Campagnolo. Mijn Giant waar ik nu op toer is full carbon met carbon onderdelen van Campagnolo.

Wanneer Willem Eindhoven zijn bedrijf is begonnen, weet ik niet. Toen ik op 10-jarige leeftijd mijn Willem Eindhoven
tweedehands kocht was hij gevestigd op de Rijswijkseweg in Den Haag. Dat was in 1961.
Voorzover ik mij goed herinner is Willem Eindhoven er in 1974 mee gestopt. Zijn hoofdactiviteit was in feite het importeurschap van Campagnolo. Dat heeft hij, in 1974 dus, overgedaan aan Wout Verhoeven. Die had toen een racefietsenzaak op de Hofdijk 8a in Rotterdam.
Renners als Eef Dolman en Andre van Middelkoop fietsen in hun amateur glorietijd op een Wout Verhoeven.
Wout Verhoeven is destijds verhuist naar Berkel en Rodenrijs. Hij bouwde en verkocht daar geen fietsen meer, maar richtte zich puur en alleen op het importeurschap van Campagnolo.

Willem Eindhoven is zijn winkel vlak na de 2e wereld oorlog begonnen aan de Rijswijkseweg. Hij runde de winkel samen met mijn Oma. In 1974 heeft hij de winkel verkocht en is hij gaan rentenieren. Eerst in hun geliefde Limburg, later in Luxemburg. Na het overlijden van mijn Oma heeft hij zich gevestigd in Yrseke, Zeeland vlak bij een oud wielermaatje van hem waar hij nog hielp in de zaak.

Henk Ammerlaan was een van de fijnste mensen die ik gekend heb in mijn (al) lange leven.
Ik mag zeggen dat hij mijn carriere duidelijk beïnvloed heeft. Niet als wielrenner (helaas), maar wel als mens.
Als Leni Behre een foto van hem wil zien moet ze kijken op beeldbank.nationaalarchief.nl en intypen katerkoers. Op de 27e foto staat hij bij de finish van de Katerkoers met een megafoon in z'n handen.
als je meer wilt weten, neem dan contact op met:
rob@eurosprinting.eu

even een reactie op foto;s van de jaren 1958 alle foto's waar henk en willem nog opstaan heb ik aan de kleinzoon van wim van est gegeven die heeft een heelnetwerk gemaakt om aan foto's te komen van die jaren
vriendelijke groeten henny kooijman(weduwe van pietkooijman) overleden 1988

Bert Visser Rob ten Hagen
hele aardige jongens.
Ammerlaan en Eindhoven waren zeer bekend. De fietsen bij Eindhoven werden ook door een zekere Eddie gemonteerd die zag ik jaren later nog in de Vreeswijkstraat.

Bert jij bent nu ongeveer 61 en Rob jij zit rond de 65 ???

Groetjes
Piet Kettenis

Is Piet Kettenis soms familie van Tinus Kettenis, die in 1946 derde werd in de Ronde van Noord Holland? Zo ja, wil je je dan melden op fred@slogblog.nl ?
Groet! Fred

Piet Kettenis uit Den Haag was een hele goede amateur (subtop) in de 2e helft 60-er jaren

Piet Kettenis is de broer van Martin Kettenis en beiden zijn inderdaad zonen van Tinus Kettenis.
sportmensen in hart en nieren.
Piet reed indertijd nogf voor de befaamde 3-hoefijzersbier ploeg uit Breda en dat was heel wat voor een Hagenees!
Ja inderdaad Bert Visser moet rond de 61 zitten en ik ben inderdaad 65.

Mijn vader had een haarden en kachel zaak aan de overkant op de Rijswijkseweg iedere dag als ik naar school ging in de Draaistraat keek ik altijd volbewondering in de fietsenzaak, ging ook vaak in de Spilstraat waar de werkplaats was en Edy de fietsenmonteur was die de fietsen in elkaar zette van speciale buizen(lassen, spaken in de wielen) enz een pracht om te zien)

Toch even m'n e-mail adres er bij zetten, ben nog steeds op zoek naar Rinus Paul we zaten samen bij Sparta in Leidschendam

akardolus@gmail.com

Hallo Piet,

Leuk eens iets van je te lezen.
Heel fijne tijd gehad met jou, Dik (Tobias) van Kerpel en Chris Kipping.
En nee, ik ben nog geen 61, maar 59.
Ik ben in de tachtiger en negentiger jaren weer gaan fietsen.
Eerst bij de liefhebbers, daarna bij de veteranen.
Reed net als voorheen bijna altijd prijs.
Ik woon al sinds 1974 niet meer in Den Haag.
Eerst naar Zoetermeer, daarna naar Nieuwerkerk aan den IJssel.

Groetjes,

Bert Visser

Hallo Arie,

Ik ben in 1962 lid van de RRC Sparta geworden en vanzelf waren (Ma)rinus Paul en zijn broer Wim in die tijd ook lid.
Rinus was amateur en werd kort erna professional.
Wim fietste toen bij de nieuwelingen.
Zus Irene Paul werd later ook lid en was daarmee één van de eerste Nederlandse vrouwen die aan wielrennen ging doen.
Ze is later gehuwd met Koos Trompert.
Mogelijk dat die naam je verder op weg helpt.

Overigens was de naam van de monteur bij Willem Eindhoven,
Eddy Nihof. Dat was de zoon van de toenmalige secretaris van RRC Sparta, M.P. Nihof.

Groet en succes met je zoektocht.

Bert Visser

Hoi Piet en Bert,
Ja ook ik kwam altijd bij Willem Eindhoven en in de wekplaats van Eddie Nihof Willem sponserde mij zelfs een beetje met Clement Banden uniek in die tijd.

Verder hou ik mij niet zo bezig met het wielerverleden.

Mijn zoon heeft bij de elite gereden ik ging dan altijd mee een leuke tijd.

Ging wel altijd apart staan al die verhalen over vroeger ik dacht dan altijd ze hebben zeker andere koersen gereden als ik in mijn tijd konden ze nog geen deuk in een pakkie boter rijden en nou hele dikke praat.

Ik zelf fiets drie keer in de week altijd alleen ik ben een paar jaar geleden erg gevallen(niet mijn schuld)en ben nu een beetje bang geworden.

En als ik in het verleden weleens met een groepje meeging gingen ze mij altijd uitproberen en ik hoef mij niet meer te bewijzen met mijn 64 jaar.

Achteraf zijn wij er best vanaf gekomen ik zit de laatste tijd nog weleens te googelen er zijn van onze generatie al een hoop hemelen.

Groet,
Chris Kipping

Henny Kooijman,
dit is Henk Bruijntjes.
Inderdaad de broer van Truus en de zwager van Frans.
Goed je naam te lezen Henny. Oók Piet's naam.
Piet Kooijman!
Piet...., één van de aardigste en eerlijkste mensen die ik in de wielrennerij heb gekend.
En een uitstekend wielrenner.
Net als Truus en Frans, véél te vroeg gegaan.

Ik zie nog vóór me jullie sigarenwinkel, om de hoek de automatiek en de feestzaal er boven vóór me.
Om de hoek van de Vaillantlaan.
Times fly's.

Ik weet niet of je dit ooit leest Henny. Je zal niet elke dag op deze site zitten koekeloeren.
Maar ik vind het leuk tóch op deze manier even van mij te laten horen.

Ook als Chris Kipping (de trainingen op de baan in het Olympisch Stadion) dit leest en dat geldt ook voor Marion Krott, van harte gegroet.

En ik las ook de naam Rob ten Hagen.
Is dat Rob uit de buurt van Dordt?
Van de groothandel in wielerkleding?
En oud collega jurylid, was ie niet microfonist?
Of haal ik nu dingen door elkaar.

Verder ieder die dit leest en er voor open staat groet ik van harte.
En blijf gezond.

Henk Bruijntjes,
Hoofddorp,
e-mail: vipservices@planet.nl

Ha die Chris, Rob en Bert leuk om dit allemaal te lezen. Chris ik weet precies wat je wil zeggen ik kom niet veel meer bij de koers maar als ik jarenlater de mensen hoor dan denk ik er het mijne van en inderdaad dat zullen wel andere wijdstrijden zijn geweest. Maar ze zijn er gelukkig mee en doen niemand kwaad. Chris ik fiets nooit meer heb ik teveel gedaan.

Ik las in de aanhef de naam Ben te Tye die ben ik laatst tegengekomen in Rijswijk in een pizeria ik hoorde hem praten ik dacht dat is Ben jaren niet gezien.
Samen nog op de tandem gereden en veel koppelkoersen.
Hij woont nu in Voorburg.
Hij wou weer samen met mij gaan fietsen maarja Monster en Voorburg ligt een beetje ver uitelkaar.

En Piet je zal het niet geloven mijn zoon Kees woont samen met de dochter van Dick v Kerpel al zeker een jaar of negen.

Ik schrok wel dat Aad de Graaf en Frans vd Ruit overleden waren met frans nog de zesdaagse van Brno gereden en veel koppelkoersen op kleine Duitse banen die had je toendertijd nog.

Wat was dat toen jammer Piet dat jij je sleutelbeen brak in de ronde v Capitol vlak voordat je naar de vredeskoers zou gaan eeuwig zonde.

Van Bert Visser kan ik mij nog goed herinn dat hij een hele aardige vader had een hele sociale kerel nog in het bestuur gezeten van R.R.C Sparta.

Rob ten Hagen kwam volgens mij uit Den Haag Henk en handelde in sportkleding stond ook vaak aan de micro.

Nou weer genoeg gepraat over vroeger.
Gr,
Chris Kipping

leuk om alle reacties te lezen
zeker die van mijn "broertje" Piet

En niet te vergeten natuurlijk Joop Kettenis die ook heel aardig kon fietsen als ik het mij goed herinner won hij ook 8 wedstrijden in een jaar. Chris ik geloof alles het leven is een groot feest.

Onlangs vond ik een plaatje met "Nederlandse Wielerbond 1898". Kan ik hier een foto plaatsen?

Stuur de foto digitaal naar fred@slogblog en we doen ons best. Groet! Fred

Leuk om al die namen terug te lezen van de Haagse wielrenners uit de jaren zestig en zeventig. Van 1970 tot 1978 was ik lid van de Spartaan. In het bestuur zaten toen mensen als Rob ten Hage, Henk Kalkman, Jan Barberin, Bertou sr, Carel Hamelink en ere-voorzitter Henk Ammerlaan. In het clubblad v.d. Spartaan verscheen een jeugdfeuilleton over een jongen van 12 jaar, die wielrenner wilde worden. Een oude wijze man, fietsenmaker van beroep ontfermde zich over het jongetje. De oude man heette Amperbaan, de verwijzing was duidelijk. Of het alleen maar een feuilleton was of een echt boek, dat weet ik niet meer. De echte Henk Ammerlaan was een buitengewoon sympathiek persoon, bij hem kocht ik mijn eerste echte racefiets. k had al een keer een racefiets met spatborden en een bagagedrager gekocht bij Willem Eindhoven, een Sauvage Lejeune (het merk waar Jan Janssen op reed)
Ik heb o.a. gefietst met Joop en Piet Kettenis, Dick van Kerpel (clubkampioen 1970) Martin en Flip Kalkman, Michas Bertou, Wim Knoors, Marcel Rehorst, Ed Kroon, etc.. In mei 1971 reden we op een zaterdagmiddag de Ronde v.h. Zuiderpark gewonnen door Piet Kettenis voor Jan Zoons, vervolgens sprongen we in de auto (Ed Kroon, Piet Kettenis en ondergetekende) om zondagmorgen om 9.00 een wedstrijd in Berlijn te rijden. We kwamen om 4.00 uur aan in Berlijn, gingen eerst een kippetje eten in een tent waar utsluitend leljke vrouwen zaten (bleken travestieten te zijn, maar die hadden we bij ons in het dorp niet)om 5.00 kwamen we in ons hotel, waar we vervolgens om 7.00 uur gewekt werden om daarna te ontbijten met gebakken eieren en spek. Om 9.00 uur stonden we aan het vertrek. Eerst mocht de C klasse starten, een minuut later de B klasse en daar weer een minuut achter de A klasse (wij werden verondersteld A klasse te zijn). Ik verscheen niet geheel okselfris aan de start en na precies een uur ging ik onderuit(gebroken crank) en werd met fiets en al in een ziekenwagen gegooid. 's Avonds zijn we wezen stappen in Oost Berlijn. Bij Checkpunt Charly staken we de "grens" over en we werden gefouilleerd. Eén van ons werd betrapt met een pakje condooms. "Was ist das." "Das sind uh uh Kapoetchen." Mijn Duits is niet wat het zou moeten zijn. In ieder geval de condooms bleven achter bij de douane.
Ik fiets nog steeds en volg het profwielrennen sinds 1960 intensief. Dit jaar vierde ik mijn vijftigjarige jubileum als volger van de Tour de France (volgen via radio, tv en krant). Ter gelegenheid van dit jubileum heb ik een boekje geschreven over de Tour de France van 1960, met eel persoonlijke herinneringen

Zo Pieterman dat is een leuke herinnering maar zoals je weet heb ik toen de heen en terugreis mijn Simca 1301 GLS bestuurd en op de terugweg bij de grens van West Berlijn naar Oost Duitsland sprong onze Piet van der Meer na het uitgaan spontaan de auto uit en dat vonden de Vopos met die mooie geweren toen niet leuk.Weet je dat nog Pieterman, was wel een gezellig weekend. En op boekjes ben ik gek.

Met vriendelijke groet
Piet Kettenis

Piet,
Dat van die vopo's met geweren ben ik vergeten of heb ik verdrongen.
We reden in West Berlijn om de grote prijs "Berliner Kindl" (een biermerk). Ik kan me wel herinneren dat bij het overschrijden van de grens van Oost naar West Duitsland ik tegen een vopo zei dat het West Berlijnse bier beter smaakte dan dat uit Oost Berlijn, dat werd niet in dank aanvaard.
Als je mij je adres of e-mail doorgeef, zal ik twee boekjes brengen of opsturen (al naar gelang de afstand). Het eerste boekje heet: "Tien wielerverhalen" (43 wielerverhalen vond ik teveel en dat boek is al geschreven) en het tweede boek: "De Tour de France van 1960, mijn debuut". Ik debuteerde in 1960 als volger van de Tour via radio en krant.

Piet(vd Meer),
in de boekjes heb ik ook wel intresse dus als het niet teveel moeite geeft wil ik ze ook wel graag.De verhalen van Berlijn zijn heel herkenbaar ik heb daar twee winters doorgebracht Werner Seelenbinder halle ploegkoersen van 1001 en keer rond en ploegkoersen van 6 uur.

Als ik in de stemming ben zal ik er ook eens over berichten op dit foruum.

Gr,
Chris Kipping

Het weet wat al die oude verhalen waar ze nu ze vutter zijn weer tijd voor hebben.Kwam toevallig op deze site en zag dat het Haagse peloton aardig bezig is.
Ga dus rustig in het wiel zitten zoals vroeger dat we bij de watertoren vandaan gingen trainen.

vriendelijk groetend,
Jan Zoons

Zou Piet v.d.Meer misschien nog een paar boekjes voor mij hebben.
Als ik bovenstaande verhalen lees,ben ik zeer benieuwd wat er nog verder in de genoemde boekjes beschreven staat!

Piet we hebben het over hetzelfde en ik weet wel als bij jou die turbo aanging was het goed om aan het wiel van Pieterman te zitten. e.mail sandrahulsman@ziggo.nl En daar hebben we Jan Zoons als die aamzette vlogen de klinkers uit de straat.

Henk Ammerlaan was mijn opa. Geweldig al die zeerbekende namen die ik voorbij zie komen. Als koter was een van mijn eerste gangen: naar Duinhorst. Ik weet niet beter dan 'fietsen'en wielrennen. Ben nu toevallig (al ruim 33 jaar) samen met een fanatieke tourfietser en ben nog steeds dol op wielrennen. Ik herinner nog goed mijn eerste wielrenvriendje: Leo Duyndam.
Groeten
Marianne Kuipers (dochter van Miep Ammerlaan)

Marian,
er is al veel over geschreven maar het moet toch nog even van het hart wat een geweldige opa(en oma) jij had niks was Henk teveel op wielergebied.
Ik was lid van Sparta dus niet van De Spartaan waar hij in die tijd voorzitter van was.
Maar dat kon je niet aan hem merken als je in de winkel kwam(Sparta en De Spartaan waren in die tijd water en vuur).
Er was een tijd dat ik veel lekke banden had dat was toen heel lastig je had toen nog geen zg draadbantjes.
Toen zei ome Henk tegen mij ik zal het nooit vergeten je moet niet zoveel op de zijkant van de weg rijden daar ligt al het vuil losse steentjes enz.
En inderdaad het hielp minder lek.
Als je op zaterdag een wedstrijd gereden had en je had pech gehad kon je altijd bij ome Henk aankloppen hij hielp je altijd.

Op Duinhorst was hij de grote organisator van allerlei wedstrijden dan had ik weleens de indruk dat dat ten koste ging van zijn winkel.
Een echte idialist en nooit met zijn borst vooruit.

Gr,
Chris Kipping

Even een nog ouder verhaal opdiepen. De z.g dikke banden race. O.a georganiseerd door mijn oudste broer Ab Kettenis.
Dit was in die tijd een behoorlijke happing waar menig wielrenner uit voort gekomen is. Veel moest er gedaan worden om e.e.a voor elkaar te krijgen. Mijn broer werd natuurlijk gesteund door mijn vader Tinus, die ondanks het vele werken, wat hij deed, voor het wielrennen alles over had. Het startschot van de dikke banden race werd o.a door Teddy Scholten en de Blue Diamonds gedaan. Buiten het racen om kon men ook prijsjes verdienen door lepeltjes te verkopen voor het poliofonds.
Er is nog veel meer maar dat weten Piet, Mart en Ab mijn broers beter dan ik

Ja Joop dat was zeker een happening in die tijd.
Het was het begin van mijn wielercarriere.

Spatborden van je fiets af gewoon met een recht stuur en dan maar gaan.

Tegen Edward Kroon en Herman Beuker werd toen al de eerste strijd geleverd.

Ik heb er nog foto S van de start om de hoek waar het gezin Kettenis woonde. De mensen stonden over het hele parcours drie dik.
Toen had je nog enkel maar nedI op de tv dus ze hadden toch niks anders te doen.

Je vader en moeder altijd bezig met de wielersport ouwe Tinus was altijd aan het sappelen om de boel rond te breien ik geloof dat hij op een gegeven moment wel drie banen had die mensen verdienen een stoel in de hemel.

Een hoop Haagse wijken hadden toen de z.g dikke bandenracen daar zijn in die tijd heel wat wielrenners uit voortgekomen.

Dat was een hele andere tijd als tegenwoordig maarja elke tijd heeft zijn charme.

Gr,
Chris Kipping

Zit in de winterse omstandigheden even te neuzen en verdomd kom je allemaal bekenden tegen op het www. Chris Kipping heb ik mee gereden op de baan, samen met Ben ten Tije etc. En Piet Kettenis heb ik ooit mee gereden in de r.v. Krimpen a/d IJssel ik won daar uit een kopgroep van een man of negen. En kwam ik op deze blog Henk Bruintjes tegen de jury man aardige kerel hij heeft nog samen met mijn vader op de jurykar gestaan. Kortom leuk om te zien dat er nog overlevenden zijn .... mannen ga jullie goed en gewoon aan blijven pikken ..Ciao Rob Duin uit Alkmaar.

http://sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc4/hs1354.snc4/162611_1627519845958_1175407509_31535636_2024949_n.jpg

Zo zie je maar, de slogblog is een echte digitale stamtafel. Ik zou zeggen, blijf komen en verhalen toevoegen.

Aha, Chris Kipping, jou kan ik me nog goed herinneren (en de rest ook natuurlijk). Ennuh: alles wat opa deed voor de wielersport (ook zijn talloze, langdurige bezoeken aan Willem Eindhoven) gingen ten koste van de winkel en de werkplaats. Mijn oma heeft heel wat afgemopperd! Die moest ook nog voor de huishouding zorgen, eten koken, maar ja, opa was weer eens foetsie. Maar mede door opa heb ik een geweldige jeugd gehad. We woonden boven de winkel op de Nieuwe Haven, dus altijd dicht bij waar 'het' gebeurde. En dan 's zomers die wekelijkse ritten naar 'de baan' in Amsterdam. Heerlijk. Mooie tijd.
Ik herinner me nog goed de opening van het Henk Ammerlaan-circuit i 1986 denk ik? Mijn moeder mocht die opening verrichten. Ze had het daar vaak over: mooi eerbetoon aan onze 'oop'.

Tjonge tjonge, wat een bekende namen en de gezichten die vind je er natuurlijk direct bij.
Ik surf nog wel eens op de website van De Spartaan (1e clubhuis in Rijswijk aangekocht dankzij Ab Kettenis)en kom dan de naam HENK AMMERLAAN - CIRCUIT tegen.
Ik krijg het sterke idee, dat de huidige mensen bij De Spartaam de geschiedenis van Henk Ammerlaan niet of nauwelijks kennen.
Nu zou ik graag een stukje in het clubblad schrijven over Henk Ammerlaan, MAAR daar heb ik dringend inbreng voor nodig van oud-coureurs.
Als we er met z'n allen de schouders onder zetten, dan weet straks iedereen weer wie Hank Ammerlaan was, voordat ze uit onbekendheid de naam van het parcours gaan veranderen.
Schrijf! alles wat je te binnen schiet, speciaal over de inzet en begeleiding van Ammerlaan en alles wat jullie weten.
Stuur het svp naar Markenland 25, 4871 AM Etten-Leur

Jeetje Marianne, ben jij inderdaad de Marianne die boven de winkel woonde aan de Nieuwe Haven.
Op die Nieuwe Haven is trouwens veel gebeurd in het verleden, maar dat heeft niets met de wielersport te maken, dat was een heel andere sport.
Ik kan me nog herinneren dat wij 47 (!) jaar geleden naar een feestje in Scheveningen zijn gegaan. Kan me het huis nog precies herinneren aan de Oude
Schevningse weg.
Genoeg nu, want het gaat niet meer over de wielersport.

dat ben ik! Inderdaad dat feestje... goh dat je dat nog weet! Ik kan me jou nog best goed herinneren hoor. Ennuh: over de wielersport: ik ben nog steeds groot fan. Ik nam altijd voor de grote bergetappes een vrije dag. Mijn man fietst de Marmotte en dat soort vreselijkheden en als we met vakantie gaan, moet er toch wel wat voor hem te fietsen zijn.
Nou joh, mocht je nog wat over opa willen weten: mail me ofzo :-)
grtz marianne

Ja Marianne,
op de Nieuwe Haven was heel wat aan de hand.
Blonde Dolly werd er vermoord
die moord is nooit opgehelderd er is volgens mij ook nog een film over gemaakt.

Maar ook op wielergebied schuin tegenover de winkel van opa ammerlaan woonde Ton Monenberg hij runde daar een bordeel hij was de begeleider van PietvdLans later toen Piet beroepsrenner was geworden ging hij ook veel met mij mee(ik had toen nog geen rijbewijs)je keek als jong broekje je ogen uit als je daar binnen kwam.

Recht tegenover de winkel van opa was een hofje daar woonde Nelis Stoop die had daar een massage praktijk in het nette hoor een heleboel wielrenners uit Den Haag kwamen daar om gemasseerd te worden ik ook.
Op de hoek van dat hofje was een kroeg ik weet het nog goed daar was het elke avond feest of vechten je keek je wist niet wat je zag als je daar na het masseren naar huis fietste.
Nelis was er ook altijd bij op Duinhorst leuke tijd.

Later in de Herman Costerstr bij de markt kwam ik ook altijd bij opa als ik mij nog herinner nam Henkie het toen over van je opa ik weet nog wel die kon heel goed wielen breien er sprong nooit een spaak.
Hoe het verder is gegaan weet ik niet meer.

Ja klopt allemaal, opa had vlakbij Nelis Stoop (Nieuwe Hekkelaan) ook nog een fietsenstalling/reparatieruimte, waar Koos Tacx nog heeft gewerkt! Overigens ben ik in dat huisje van Blonde Dolly geboren: daar woonden opa en oma in 1948! Oom Henkie heeft nooit erg veel met de wielrennerij/fietsen op gehad. In (ongeveer) 1977 heeft opa de zaak opgedoekt. Hij is in 1978/1979 aan keelkanker overleden. Oma is (ook in de H. Costerstraat) enige jaren daarna overleden, op 82-jarige leeftijd. Jaja, het was een mooie wielertijd!
Groeten
marianne

De Spartaan

Ik ben in mei 1970 lid geworden van de Spartaan. De gebeurtenissen van voor 1970 heb ik van horen zeggen.
De Spartaan schijnt een afsplitsing geweest te zijn van de Haagsche wielervereniging Sparta. Waarschijnlijk was Henk Ammerlaan de grote animator van deze afsplitsing. Hij werd de eerste voorzitter van de Spartaan. Toen ik lid werd had de Spartaan een stratenparcours in de Plaspoelpolder. Een eigen clubtent was er niet. Café De Halve Maen aan de Lange Kleiweg was de thuisbasis voor de renners. In 1971 / 1972 werd er verderop aan de Lange Kleiweg een eigen clubtent (een houten lokaaltje) betrokken. Al snel werd bij een sloopbedrijf in de buurt van Ridderkerk een grotere tent aangeschaft. Voor ƒ 5.000,- konden we de hele handel op een vrachtwagen gooien en richting Rijswijk rijden. Er moest wel direct en contant betaald worden. Ik geloof dat Henk Kalkman en Frits van den Berg toen het e.e.a. hebben voorgeschoten. Voordat het parcours in de Plaspoelpolder werd gebruikt, reed de Spartaan haar wedstrijden op de openbare weg. Er werd gestart op het wielerbaantje bij Duindigt en dan ging het richting Sassenheim, Noordwijk etc. (helaas heb ik dat niet mee mogen maken). De finish was weer op de wielerbaan. Er reden voor de veiligheid een paar motoren mee.
Ik heb de zaak van Henk Ammerlaan alleen meegemaakt aan de Herman Costerstraat. De zaak lag op een hoek. Op de andere hoek zat sigarenmagazijn Vos, de moeder van de bekende en onlangs overleden voetballer Harry Vos. Bij Henk Ammerlaan kon je altijd terecht. Op een zaterdag had ik in een Belgische wedstrijd mijn derailleur kapot getrapt. ’s Avonds om acht uur waren we terug in Den Haag. Ik werd bij Ammerlaan geholpen aan een nieuwe derailleur, zodat ik de volgende dag weer kon rijden. Eind jaren zestig kwam een aantal coureurs uit West Brabant bij de Spartaan rijden. Er heeft toen een groot artikel in een Brabantse krant gestaan (ik geloof de Stem) waarin de Spartaan beticht werd van ronselpraktijken.
Het nieuwe vaste parcours van de Spartaan aan de Lange Kleiweg is weer van na mijn tijd.

Oudrenners als Joop van der Putten en Piet Kettenis zullen veel meer kunnen vertellen over de jaren van voor 1970.

Hallo Joop hoe is t'ie?
Jij hebt toch een tijd in Berlijn gewoond?
Ik kwam vroeger heel vaak in Berlijn, meestal met allerhande buitenlanders, terwijl de basis uit Spartaan-renners bestond.
Toen ik na 15 jaar nog eens terug kwam (oude 'muur'tijd nog) zag ik aan de grens aan de Friedrichshafen een Oostduitse officier met een bekend gezicht.
Op mijn vraag hoe lang hij er al werkte antwoordde hij " aber du bist dick geworden!".
Hoe is het met Michas Bertou (wat een sympatieke vader had die: Sjaak?) en Ab van Egmond bijvoorbeeld.
Marianne: geef me je e-mail adres eens, dan kan ik het e.e.a. over je opa noteren; ik loop al jaren met het idee voor het clubblad van De Spartaan en wil er nu snel werk van maken.
rob@eurosprinting.eu

in de tijd dat je nog fietste kwam je veel bij ons in scheveningen, mede door de leuke vriendin die ik had, Loesje, trouwens nog altijd een goede vriedin van de hele familie.
zondag middag even op en neer naar de grens van Duitsland om lotto formulieren met jou weg te brengen.
eten bij je ouders in het restaurant van hen naast de Haagse cineac.
je was toen al een of andere pief bij Laurens.
op de je trouwdag met Slavitska ( ik schrijf deze naam vast verkeerd) s'vonds naar je flat hier in zoetermeer, waar we al jaren vlakbij wonen.
wij zijn nog altijd met huid en haar verweven met de Spartaan, van Ammerlaan hebben we geleerd dat alle mensen gelijk zijn, voor mij zijn er dus nooit rangen of standen, elk mens is belangrijk.
Carel fietst nog steeds, het blijft zijn lust en zijn leven.
Jan Zomer maakte ons attent op de verhalen over al die oude bekenden bij de Spartaan.
leuk, want dan komen allerlei herinneringen weer naar boven.
een gezond en gelukkig 2011
zus.

De laatste weken/maanden is er veel geschreven over Henk Ammerlaan, de oprichter, eerste voorzitter en stuwende kracht van de Spartaan.
De grote constante factoren bij de Spartaan zijn Carel Hamelink en zijn vrouw Zus. Carel is waarschijnlijk sinds de oprichting lid van de Spartaan, ik schat zo’n jaar of vijftig tot vijf en vijftig. Zus is meer dan veertig jaar actief bij de Spartaan
Ik zag Carel voor het eerst in 1966 toen hij op ca 35 jarige leeftijd de sterk bezette Ronde van Scheveningen won. Carel was een heel goede amateur en is ook nog een paar jaar onafhankelijke geweest. In 1957 stond hij op de reservelijst voor de Tour de France. De financiële onzekerheden voor een profbestaan waren in die tijd te groot. Carel bleef onafhankelijke en keerde later terug tot de amateurs. In 1970 werd ik lid van de Spartaan, Carel Hamelink was juist dat jaar gestopt met wedstrijden rijden. Hij bleef wel verbonden met de Spartaan en deed allerlei werkzaamheden op de zondagochtend en dinsdagavond. Maar zijn grootste bekendheid kreeg hij wel met het uitzetten van de vossenjachten in de wintermaanden. Het femoneem “Vossenjacht” is geloof ik alleen bekend in Den Haag en omstreken. Een korte uitleg: Er werd een parcours uitgepijld (met krijt) van veertig tot zestig kilometer. Onderweg waren er drie controle punten. Bij de start werd meegedeeld waar de eerste pijl stond. Het was niet noodzakelijk om de pijlen te volgen, wel noodzakelijk was het om bij de controles je kaartje af te geven. Een controle gemist, betekende geen uitslag. Bij de allerlaatste pijl stond de tekst: “Zoek de vos.” De vos, dat was Carel zelf. Het kon gebeuren dat de tekst stond bij een galerijflat van tien verdiepingen en dat Carel op de tiende stond te schreeuwen: “Hier ben ik.” Het was dan voor de wielrenner(s) kiezen pak ik de lift of neem ik de trap. Of Carel stond aan de overkant van een heel breed water, wat is dan de snelste weg om daar te komen. Als hij aan de andere kant van een boerensloot stond, dan ging het echt mis. De fanatieke vossenjachter liep dan dwars door de sloot om als eerste bij de vos te komen. Aan onsportiviteit had Carel een hekel. Een vader van een fietsend lid had zich aangemeld als controleur. Hij kreeg de eerste controleplaats. Hij lichtte zijn zoon in, die vervolgens zonder de pijlen te volgen direct naar de eerste controle reed en daarna de wedstrijd won. Carel maakte daar geen woorden aan vuil, de volgende zondag kreeg de vader weer de eerste controle, dacht hij en de zoon reed er wederom rechtstreeks heen. Het was echter de derde controle. Zoon finishte na een kwartier en vader moest een uur wachten voordat de volgende wielrenner zich aandiende. Beiden hadden wel in de gaten dat er iets niet klopte. Ik vond het heerlijk om op de club wedstrijden te rijden, echter het hoogtepunt van het seizoen waren voor mij wel de door Carel Hamelink uitgezette vossenjachten. Het was in mijn beleving vaak een mini ronde van Vlaanderen. Het parcours liep over koolas tuindersweggetjes, onverharde smalle dijkwegen met aan de ene kant de diep verzonken weilanden en aan de andere kant het hoge boezemwater, over de aarden baan van de toen nog aan te leggen spoorlijn Den Haag-Zoetermeer, door de duinen, heel soms over strand, door weilanden. Soms reed je tijdens een vossenjacht van A naar B en vervolgens weer terug naar A. De achterblijvers zagen dan de koplopers terugkeren. Maar wat te doen: ook terugkeren maar dan misschien op B een controle missen of doorfietsen naar B en constateren dat daar geen controle staat. De ouderen en de toerfietsers, dan denk ik aan Frans Poptie, commandeur buitendienst van Dulmen, oude Althuyzen kregen een kwartier voorsprong. Ze kwamen elke week. Twee jaar geleden, na ca 45 seizoenen, is Carel, ik denk mede onder zachte dwang van Zus, gestopt met het uitzetten van de vossenjachten. Hij zal het missen. De Spartanen zullen het zeker missen. Toen ca 1971/1972 de Spartaan haar eigen clubtent had, kwam zus Hamelink met vele andere dames in actie om de tent te runnen. Ik heb begrepen, dat ze nog steeds actief is. Toen ik bij de Spartaan kwam,was Zus een jaar of twee, drie en dertig, een knappe vrouw. Nu veertig jaar later zal ze rekenkundig gezien twee a drie en zeventig jaar moeten zijn. Ik heb haar ruim dertig jaar niet meer gezien, ik denk dat het nog steeds een knappe verschijning is.
Mensen zoals Henk Ammerlaan, Carel en Zus Hamelink zijn voor welke vereniging dan ook onmisbaar.
Wat niet zo bekend is, is dat Carel Hamelink wedstrijden heeft gereden bij het wielren speedway. Speedway is een motorsport gereden over 400 meter sintel- dan wel ijsbanen. De snelheid schommelt m.i. tussen de 80 en 100 km per uur. Het parcours draait linksom. In de bochten zetten de coureurs hun stuur overdwars naar rechts, maar gaan vervolgens wel naar links (ik heb geen idee welke wetten der mechanica hier van toepassing zijn). In de jaren vijftig was er op Rijswijk een speedway baan. Iemand kwam op het briljante idee om naast motorwedstrijden ook speedway wedstrijden te houden voor wielrenners. Ik weet niet of dit experiment voor één wedstrijd, dan wel voor één seizoen was. Wel weet ik dat Carel Hamelink daar aan heeft deelgenomen. Ergens in de jaren zeventig kreeg ik een motorblaadje in handen uit de jaren vijftig met daarin een verslag over een wielren speedway wedstrijd. Het verslag werd opgesierd met een foto. Op de foto Carel Hamelink in een linksdraaiende bocht en tot mijn stomme verbazing zijn stuur overdwars naar rechts. Ik vermoed dat op de volgende foto (voor zover die al gemaakt is) Carel met open geschaafde armen en benen over de sintels aan het glijden is. Waarschijnlijk is Carel in de bocht in een slip geraakt en is hij de macht over zijn stuur verloren. Maar het was wel een echte speedway houding. Misschien kan Carel of Zus daar zelf nog een toelichting over geven.
Een paar jaar geleden heeft Jan Zomer in Wielerexpress een artikel geschreven over Carel en Zus Hamelink

Was met wat Spartanen in donker Afrika. Die mannen zaten bij 40 graden celcius nog te zwijmelen bij de Spataanse vossen jachtenjacht. Martin Dijkhuizen was o.a. daarbij: hij is een grote meneer hoor!

Oei,oei, dat krijg je op latere leeftijd na een paar avondlijke glazen wijn (en een middag in de vrieskou op een crossparcours).
Anyway, nog de allerbeste wensen voor eenieder!

Kleine verbetering bij het mooie stuk van Piet.

Karel won in 1967 de Ronde v Scheveningen.

Tweede Cor Baars Derde Wim Liebrechts

Gr,
Chris Kipping

hallo Chris.
ik weet nog heel goed dat toen Carel won, het voor mij een mijlpaal was, want met twee kinderen vond ik dat mijn liefste nu maar eens met zijn gezin moest op trekken.
ik houdt me nooit bezig met jaartallen, het leven gaat al snel genoeg maar volgens mij was Carel al ouder.
hij is van 1932.
groeten

zus

ik was verbijsterd door jouw herinneringen.
en Carel al helemaal.
die is daar nooit zo mee bezig.
gisteren waren wij nog bij de Spartaan, voor de nieuwjaars receptie.jongelui komen daar niet meer voor, maar daardoor is het voor ons met allemaal oude bekenden des te gezelliger.
sinds ik niet meer in de kantine sta, zit ik op twee zangkoren.
en dat bevalt me prima.
het wielrennen is nog altijd heel belangrijk, maar er blijken toch meer dingen op de wereld te bestaan.
bedankt voor je informatie, ik ga het bewaren.
alle goeds zus.

Rob over Berlijn daar ben ik ook nog twee keer met jou geweest. Eén keer nog met Wim Ruck (?) We zouden om 12 uur weggaan maar Wim had net zijn auto total loss gereden. We kwamen toen in de ochtend om ongeveer 5 uur aan en we moesten al weer om 9 uur een tijdrit rijden. Nu het onderwerp imperial. Ik kan het mij nog goed voor mij halen dat er iets met de imerial gebeurde als wij bij Check Point Charlie de grens overgingen. Rob mag er het fijne van vertellen. Eén ding heb ik nooit begrepen. Er werd ontzettend gecontroleerd.
Je moest een X bedrag aan west marken om ruilen tegen oost marken. Er werd gekeken wat je mee nam over de grens.
Nu komt ie. Als ik met bijvoorbeeld 10 mark de grens overga en voor 100 mark aan spullen terug kom dan had er toch ergens een belletje moeten gaan rinkelen? Al met al hadden wij er veel voordeel aan. Tenminste we kochten oostduitse banden maar deze hadden de vervelende gewoonte om spontaan uit elkaar te klappen dus het uiteindelijk voordeel viel hierdoor weg.

Van mij hele wielertijd heb ik het waarschijnlijk het meest genoten van de Vossenjachten van Carel.
Elke week weer anders.
Elke week weer even zwaar.
En elke week een behoorlijke opkomst. Er werden wel eens gezamelijke jachten verreden met Sparta. Maar deze Sparta renners waren het hoge tempo van de mannen de Spartaan niet gewend. Vaak, zeker einde winterseizoen waren het behoorlijke wedstrijden.
Er werd dan als snel een kopgroep gevormd met Marcel Reehorst Gerrit Pronk Bert Pronk Rob Koppers en ondergetekende. In een bepaald jaar waren er behoorlijke prijzen beschikbaar gesteld. Rob Koppers stond toen ver bovenaan en deed er ook alles aan om bovenaan te blijven. Nieuwe banden nieuwe ketting enz. Wij reden allemaal met oude rotzooi. Natuurlijk werd de boel ook geflikt. O.a door mijzelf. Rob en ik stonden behoorlijk bovenaan. Op een zondag reden de broertjes Hogervorst uit Pijnacker mee. O.a. Peter. Deze kende ik behoorlijk goed uit de koersen.
Ik reed lek. Vlug haalde ik mijn controle kaartjes uit mijn zak. "Peter, Peter geef deze voor mij af niets zeggen tegen de anderen hè" Ik mijn band verwisselen en terug richting Delft. Daar zag ik bij Calvé de pijlen staan. Ik wachten en jahoor daar kwam een groepje met Reehorst Pronkies en.......Rob Koppers het bruggetje over.
Ik had mij verstopt. Net waren ze voorbij en ik er achteraan. Haalde ze in We kwamen bij Carel en ik werd 1e.
Grote verbazing al om. Hoe kan dat nu roep Marcel Reehorst uit we hebben ons de tandjes gereden langs de A13 en niemand gezien. Ik heel nuchter Ik zat de hele tijd achter jullie aan. Mocht Rob dit eventueel lezen. Hij won uiteinderlijk het klassement toch.

een van de aardigste wielrenners die ik ken.Joop had dus een goede neus voor mensen die geen nee wilde zeggen.
niet alleen de Haagse boefjes probeerde kunstjes uit te halen, het leek soms wel of het om een wereldkampioenschap ging.
Jelle Nijdam reed een keertje mee, en kwam als eerste zo hard op Carel aangestormd,
dat mijn hart in mij keel zat.
Goh, wat zou ik zo'n vossenjacht uit die tijd nog eens mee maken.
zus.

Ik zou het niet zo goed weten maar ik zat er ook bij wij waren als ik mij nog goed herinner met vier man weg.

En Karel demarerde twee ronde voor het einde en reed toen alleen naar de streep.

Als ik mij goed herinner was die wedstrijd onderdeel van de avondzesdaagse.

Je moest toen je versnellingsapperaat er af halen en moest met vast verzet rijden.

Speciaal voor die zesdaagse.

Ik was in die tijd best wel aardig rap(geen kapsones hoor)maar was helemaal verbouwererd.

En Joop ik weet nog goed op Duinhorst op een zondag nationale wedstrijd ploegachtervolging tussen de vier haagse clubs Hollandia,De Kampioen,De Spartaan,RRC SPARTA.
RRC Sparta won toen met vlag en wimpel.
Wij haalde De Spartaan bijna in.
Ik heb er nog foto s van.
Met W de Jager Ed Kroon Ben te Tye en ik zei de gek dus zo slecht waren wij toch niet.

Wat het vossenjachten betreft volgens mij is Carel ook nog een opgepakt omdat hij als vrouw verkleed liep(als vos)op de Rijswijkseweg toen dacht de politie dat het een travestiet was maar dat heb ik enkel van horen zeggen.

Gr
Chris Kipping

Carel zat inde kopgroep of wel ver voorin en ja helaas ,hij reed lek. Stond een dame langs het parcours en Carel leende de fiets van de dame. Carel reed de wedstrijd uit op de oma fiets van deze dame. Weet niet meer waar dat was wel dat ik en vele anderen dit heb meegemaakten.
En de vriendin van Zus, Loes, was een lieve charmante en zeer leuke dame.Ik wist niet dat mijn broertje Joop zo ondeugend was.Verkleed als dame is Carel bij het cafe van De Geer hoek Rijswijkseweg door de politie verzocht mee te gaan. Het belletje naar de politie achtervolgt mij nu nog.

Al die mooie herinneringen. Carel en Zus: de hartelijke groeten!!!!
Nog wat over Duinhorst: opa Ammerlaan organiseerde met pasen baanwedstrijden met internationale renners (bijv. uit Frankrijk). Er was geen geld voor een hotel, dus ik bén wat uit logeren geweest toen om plaats te maken.
Mijn moeder Miep heeft heel wat avondjes wielertruitjes zitten maken voor de Felix Bonzoploeg, waarvan opa ploegleider was. Dan kwam de Ronde van Nederland langs en hopla: ik kon weer mijn bed afstaan.
Mooie tijd (zucht)

Voor Carel was die ronde (finish bij de visafslag) als Scheveninger een thuiswedstrijd.
Behalve de bloemen voor de winnaar kreeg hij ook de LIJDERSprijs mee naar huis (foutje van de graveerder: LEIDERSPRIJS)
De IMPERIAAL-truck werkte zo:
bij iedere passage bij
Checkpoint Charly moest je een x-bedrag Westgeld omruilen in Oostgeld én opmaken. De koers was 1 : 1.
Maar op de zwarte markt in West-Berlijn wisselden we tegen de koers van 3 : 1, maar dat geld mocht natuurlijk niet de grens over. Dus een Kowalit-tube van 12 Oostmark kostte toen eigenlijk nog maar 4 Mark en dat was best interessant.
Het geheim van de imperiaal zat hem in de staande poten (waar de fiets in geklemd moest worden). Deze poten konden los gehaald worden en waren hol; dus die stopten we vol met dat gewisselde oostduitse geld.
Tja, Carel en Zus.
Geen hoofdstuk apart, maar een boek apart !

Marianne is dat de mooie, slanke dame met kort zwart haar in die tijd? En ja, Chris en Rob weten dat natuurlijk.
Groetjes en allemaal een gezond 2011

Bedankt Piet voor de beste wensen.
En ja, dat van 'mejuffrouw Hamelink' kan ik me nog als de dag van gisteren herinneren. Ook dat de Sinterklaasvossejacht met 60 man altijd door de Geleenstraat MOEST.
Maaaaar, hoe is het met jullie broer Martin?
Ja dat 'lekker ding'dat uit het trappenhuis boven de winkel kwam, dat is/was Marianne.
Over Chris gesproken: apart 'ras': Piet van der Touw, Cris Kipping, Wim Houtman: allemaal slagerszonen.

Klopt Piet, dat ben ik.... maar slank ben ik niet meer hoor! Maarja wat wil je.....bijna 63 hoor! Koppie gaat nog wel en dat haar is nu (ook) rood vanwege mijn natuurlijke grijstinten :-))))
Ook een mooi 2011
M

Ha die Rob met Mart gaat het goed ik zal hem vertellen van deze site dan komen er hoop ik meer verhalen. Bij de Geleenstraat reed ik altijd netjes om dat zal je wel begrijpen. Geintje, maar het was wel zoals iedereen al heeft laten weten een gezellige tijd en met veel afzien in de vossenjachten. En bij de Opa van Marianne kon je eigenlijk dag en nacht terecht en als hij ergens heen moest kreeg ik gewoon de sleutel met de opmerking je sluit wel netjes af he Piet.Zowel Nieuwe Haven als Herman Costerstraat.Van de wielen heeft Chris gelijk als een van de weinigen kon Henkie
je wiel goed maken. Vooral voor Chris belangrijk als die aanging had hij die wielen wel nodig. Bij de jeugdwielerondjes is Chris die toenal heel goed materiaal had en als een van de 1e draadbandjes had nog langs geweest bij mijn vader om ze te laten keuren. Marianne lekker jong, ik ben al 64 Mart 67 Joop 57 Wim 51 en Ab 70 de laatste twee hebbe nooit gefietst. Rob ik denk dat Mart wel een hoop te vertellen heeftover die tijd die jij aanhaalt. Zo zie of hoor je elkaar ruim 39 jaar niet en nu lekker ouweh... en
weetjes doorgeven.

Groetjes

Sorry voor het laat reageren maar ik kom op dat fred@slogblog.nl niet door
Maar Piet Mart en Joop zoals je al gelezen hebt zijn zonen van Tinus overleden 13091989
op 75 jarige leeftijd moeder 93 jaar leeft nog maar gaat geestelijk minder.Ik hoor of zie wel,

Ik(Cees Vrolijk) kocht mijn eerste oranje Anguetil race fiets bij Willem Eindhoven.
Leuk om al die bekende namen uit Den Haag te zien.
Trouwens Rinus Paul gisteravond nog bij de Rotterdamse Zesdaagse gesproken en zie hem vanavond weer.
Verder heb ik leuke herinneringen aan Joop, Piet kettenis en o.a. Edward Kroon.
Ik heb ook jarenlang met Rinus in Spanje vakantie gevierd in het zelfde huis.
Fiets nog steeds met mijn nieuwe streekgenoten in het Westland waar ik nu woon.
Denk ook met veel plezier terug aan de tijd dat mijn ouders de wielerploeg sponserde van koffiehuis Vrolijk en Piet de Wit.
Ik doe Ben, Cris, Bert, Joop, Piet en de rest de hartelijke
groeten.

Robbie met Joop.
Leuk dat je het verhaal rond de imperial beschreven hebt.
In die tijd waren we natuurlijk een stuk jonger en dan sta je niet zo snel stil met wat er kan gebeuren.
Maar wat ik verderop al schreef. Waarom bij terugkomst dit nooit opgemerkt werd. Bij terugkomst hadden we altijd meer bij ons dan op de heen weg.
Als ik mij ook nog goed herinner werden er toen de reclame magneetplaten van de auto gestolen. We waren toen gaan kijken naar de aankomst van de Vredeskoers. Deze kwam toen aan in het stadion van Berlijn. We hadden toen onze "gekke" Canadees Jocelyn Lovell bij ons.

Cees hoi met Joop Kettenis.
ik zie je ook ineens verschijnen op de site. Je schreef over de sponsering. Volgens mij was Roeltje Moes toen ploegleider. Ik was gebommandeerd tot kopman. Ik heb hier nog wat krantenknipsels van. Alleen van het hele kopmanschap kwam niet veel. We hadden toen ploegvoorstelling gehad. Met de trainingen was ik al weer druk bezig. Maar de animo was plots verdwenen. Daarbij kreeg ik ook last van mijn knie. Al met al heb ik geen wedstrijd gereden voor Het Koffiehuis Vrolijk. Ik had wel een apart prijzenschema.
Deze was zeer aantrekkelijk.
Ik heb dit schema nog steeds ondertekend door je pa en Roeltje. Hier stond o.a. in bij winst in een criterium regio Den Haag 500 gulden 2e 300 en 3e 100
Regio R'dam ongeveer hetzelfde Voor een klassieker was de bonus behoorlijk hoog.
Natuurlijk win niet zomaar een klassieker maar toch. Ik denk dat geen enkele ploeg zo'n schema had. Grappig hè zo'n verhaaltje wist jijzelf hiervan?

Wie kent Ton Meurs nog en degene die coureures in de trui, tegen een kleine vergoeding, van de kinderzegels liet starten.???En na Ammerlaan hebben wij ook de heer Kalkman als voorzitter gehad. Die heeft heel veel voor de Spartaan gedaan.

Tja, eerst Joop.
Ik denk dat het die Oostduitsers niks interesseerde wat je gekocht had, zolang zij maar omzet hadden gedraaid.
Ik heb ik Oostberliojn ook nog de zwarte markt bezocht, daar waren bijv. spijkerbroeken te koop die nergens in de DDR te koop waren.
Weet je nog wie er in de vredeskoers zat die dag: Gerrit Pronk, ja onze Gerrit Pronk. Later zijn we nog naar z'n hotel gegaan.
En dan Piet. Ja Actie Kindermunt heette dat en volgens mij was de secretaris van Hollandia dé man van die zegels. Als ik heel lang nadenk kom ik wel op z'n naam, maar dat kan heel lang duren.

Even nog een leuke anecdote.
Nou ja, de oorzaak was niet leuk maar het vervolg wel.
Een jaar of 5 geleden reed een imbeciele heftruckchauffeur mijn linkerbeen er af (dus nooit meer fietsen). In de revalidatiekliniek had ik een eigen fysioterapheute en die stelde zich voor als "Marianne Karstens", waarop ik reageerde met " toch geen fammilie van ....." "ja" zegt ze " wel familie van me, het is m;n oom".
Mede daardoor heb ik weer heel goed leren lopen.
Groeteeee
O ja ook nog: Jocelyn Lovell (wat was die rap hé) heeft een zwaar ongeluk gehad en zit volgens mij blijvend in een rolstoel.
Cees Vrolijk, ja hoe is het met jou. En je ouders, leven die nog? Dan mnoet je ze zeker de groeten doen.
Wat die Frans Vrolijk ooit deed met nog 24 renners in koers:
hij schonk 24 premies die in 1 ronde werden weggeven, dus iedereen had prijs.
Zus, ik bel je binnenkort !

Die sponsorde toch een wielerploeg, ik dacht met als basis Sparta-renners.
Weten jullie nog over de wielerploeg van Jan de Ron?
En die secvretaris heette die niet Mahieu of zo?
genoeg gepraat nu: het woord is aan u !

Carel was 36 toen hij de Ronde van Scheveningen won.
Hij was een aantal jaren gestopt geweest en weer terug in het peleton gekomen als 36-jarige!

Rob, de heer Matheu???

Van Ton Meurs weet ik dat hij inderdaad een wielerploeg sponserde hij had een een doe het zelf winkel in de Hobbemastraat en verkocht in de hoofdzaak verf een hele aardige man met een groot hart voor de wielersport.

Jan de Ron was een van de eerste die hometrainers maakte van plastic buizen volgens mij de eerste.
Die waren bijna geruisloos je kon er bijna mee op een bovenhuis rijden als je op de rollen reed hoorde je bijna niets.
Dat was wel wat anders als de metalen rollen.
Daar werd in die tijd goud geld mee verdiend.
Hij had ook nog een zoon die fietste bij RRC Sparta.
Jan zelf was daar ook bestuurslid.

Wat Frans Vrolijk betreft was ook een man met een groot hart voor de wielersport een echte liefhebber bij Ahoy op zondag zaten hij en zijn vrouw altijd op de eerste rij om maar niets te missen.

Er werd bij RRC Sparta aan het einde van het seizoen altijd een viswedstijd georganiseerd.

Frans kon heel goed vissen wij zaten dan met een man of dertig op een rij in Madestein.

En het is echt geen visserslatijn Frans was de enigste die vis ving.
Hij had drie topeinde bij zich ging het met de eene niet dan de andere maar hij ging er altijd met de beker vandoor.

Matheu was inderdaad secretaris vab Hollandia en ploegleider van de Actie Kindermuntploeg.

Gr,
Chris Kipping

Prachtige verhalen,ben van jullie generatie en ken de meeste renners wel van naam.
Voor al die nostalgisten van Willem eindhoven fietsen....
Zag toevallig dat op marktplaats onder fietsen en brommers in de rubriek oltimers een Willem Eindhoven fiets word aangeboden!!
Voor de goede orde ben niet de adverteerder......
Ik las ook in de stukjes hierboven dat er meerdere van deze renners op de tandem hebben gereden vroeger.
Ik ben 65+ visueel beperkt en rij hier in Limburg nog mee op de baan achterop mijn racetandem tussen de amateurs en masters etc
Helaas zijn er nog nauwelijks wedstrijden voor ons en zijn we het stiefkindje van de KNWu.
Dat was dus vroeger wel anders.

Beste George uit het mooie Limburg. Het doet me werkelijk pijn te horen dat er voor visueel gehandycapten momenteel zo weinig wordt gedaan. in het verleden heb ik ook wel eens aan zo'n evenement deelgenomen en ik denk er nog steeds met veel plezier aan terug. Misschien eens contact oponemen met
http://www.veteranen50plus.nl/veteranen50plus/public/index.php Wie weet?

Beste jan,
Bedankt voor je reactie.
Het is niet zo dat ik wil klagen,maar deze oude met het wielervirus besmette wielrenner vindt het zo jammer dat jonge mensen met een beperking niet kunnen genieten van onze mooie sport terwijl het zo anders zou kunnen met wat meer goodwill van wielerorganisaties.
Ex- wereldkampioen tandem Jan Mulder probeert een hoop goed werk te doen voor deze tak van sport.Tijdens het afscheid van Servaas Knaven in de Ridderronde van Maastricht kreeg hij 7 tandemteams in het voorprogramma. De speaker liet het publiek weten dat de visueel gehandiecapte renners achterop zaten.GRAPJE
Bij de paragames in Breda zaten de KNWU bobo's binnen aan het bier(wij reden in de stromende regen)en bij de p-rijsuitreiking waren de heren verdwenen.....Hoe positief moet je blijven om dan nog jonge mensen(ook zonder beperking)aan het sporten te krijgen.

Rob jij hebt ook nog even aan een kleine sponsering gedaan.
Ik was uit de Markthof ploeg gestapt omdat we onenigheid hadden gekregen in het begin van het seizoen met Henk Plat de notenboer. Wij moesten op een moment een tijdrit rijden maar Plat had ons in het geheel niet op de hoogte gesteld. Niemand aan het vertrek dus. Iedereen boos. Ik ook dus. Ik ben weer in mijn Spartaan truigestapt. Rob vanaf dat moment heb jij mij toen e.e.a aan spullen gegeven (Rosselli) Daar ben ik mee gaan rijden. Maar keer op keer werd ik door de jury erop gewezen dat dit niet mocht. Ik ben toen ook gestopt in de regio R'dam Den Haag met het rijden in jouw tricot en broek. Maar als het wat verder uit de buurt was trok ik het gewoon weer aan. Prachtig spul trouwens zeker voor die tijd. Ik heb nog een foto van jouw als speaker in de Avond Zesdaagse waar ik de eerste dag winnend afsloot in Leiden. Zit deze nog in het geheugen Robbie

Ben ik zo'n ouwe man en zeggen ze nog steeds "Robbie".
Wat een herinneringen allemaal.
Ja Henk Plat, dat was een grote ploeg met 28 renners, waarik co-sponsor van was, maar ik denk dat jij er het jaar daarna bij zat Markthof-v.d. Zalm of Markthof-Arsinello.
Daarvoor zat ik nog bij POOLEN/ROGELLI met o.a. Peter Winnen.
Henk Plat is ook in Berlijn geweest. Ik weet nog dat Spartaan Gerrit Pronk in Berlijn alleen vooruit reed, gingen die Berlijnse mecaniciens allemaal de straat oversteken vlak voor z'n voorwiel!
Nee van Leiden weet ik niet veel meer, alleen 1 verhaal dat ik beter niet kan vertellen. Maar de rondemiss was na afloop 2 uur zoek (ze was gewoon met mij na de wedstrijd, waar ik microfonist was, naar Presto in Amsterdam gereden waar ik wielerkleding moest afleveren) maar iedereen dacht er zo het zijne van, sorry, kan er niks aan doen.
Er was ooit een 'collega'-microfonist die de pesthekel aan mij had, want er was in Brabant al zoveel concurfrentie aan de microfoon: Chris Delbressine, Cees Maas en Georg van der Enden.Bij idere wedstrijd gilde hij door de microfoon dat al de renners (en dat waren er veel) die met mijn Rogelli-sokken aan de start stonden die uit moesten trekken. en hij maar reclame maken!
Ik heb voor 1 jaartje ook nog de profrenner Wim de Ruiter gesponsord. Eerlijk gezegd was Wim natuurlijk niet zo'n klepper. Tot verbazing van enkele oudrenners van HB toverde ik hen de uitslag van een etappe in de Ronde van Spanje voor:
1. Wim de Ruiter
2. Sean Kelly 3. Pedro Torres en verder o.a. 6. Bernard Thevenet 7. Guido van Calster 9. Klaus-Peter Thaler (reed ook nog de IWAZ-6-daagse mee, ik was zijn ploegleider) 12. Claude Criquielion 13. Roberto Visentini 14. Peter Zijerveld 15. Johan de Muynck 17. Marino Lejaretta !
Iedereen vroeg of dat dezelfde Wim de Ruiter was, of had iemand onder zijn naam gefietst.
Ik ben trouwens zelf nog eens 5e in de Ronde van Zegge geworden bij de Amateurs. Een voor mij ongekend goede uitslag! Harry Jansen uit de Fahrenheitstraat in Den Haag reed met mijn naam en rugnummer!
En dan een berichtje aan George. Welke Georg ben jij? ik ken alleen Georg Walstock en die ben je niet, maar die komt ook uit Limburg.
De Spartaan is DE uitgesproken vereniging om eens een mooie tandemwedstrijd te laten organiseren. Ze hebben een eigen afgesloten parcours in Rijswijk ZH.
Geef mij maar namen en adressen door van tamdemkoppels en we regelen een mooie wedstrijd!

rob, je zal hollandia-renner harrie van leeuwen bedoelen, die woonde in de fahrenheitstraat en niet harrie jansen, die kwam uit westzaan. harrie van leeuwen is verleden jaar rond deze tijd helaas te jong overleden

Misschien George Agterdenbosch? Was ook lid van de spartaan. Heeft zover ik mij herinner ooit zijn heup gebroken met een valpartij of zit ik er nu helemaal naast Misschien weet Piet mijn broer dit nog wel

Beste Rob ea.
Jullie kennen mij niet want zoals overal heb je toppers die iedereen kent,maar de toppers kennen de mindere renners in het peloton meestal niet.Minder getalenteerd misschien of minder tijd om te trainen ivm met hun werk.
Kijk eens op de site van www.mistertandem.nl. Deze is van jan Mulder de ex wereld/europees kampioen op de weg en baan bij de tandemrijders.
Hij is bij uitstek de man die
het best benaderd kan worden als je een tandemwedstrijd zouden willen organiseren. Hij beschikt ook over de namen van alle tandemkoppels.
Toch heel erg bedankt voor de sportieve reacties
bema@home.nl

Ja ik heb me inderdaad vergist: het was Harrie van Leeuwen en inderdaad uit de Fahrenheitstraat die op mijn naam had gereden.
Maar er was in Scheveningen ook nog een Henk Jansen en die is ook al overleden, hoe is het mogelijk allemaal!
Die Scheveningse vriend is als jonge jongen geemigreerd naar Amerika, hij kon goed fietsen.
Op een Scheveningse site heeft hij lange tijd zijn verhalen geschreven als Enk de Yenk, zoek hem maar eens op.
En we zullen zien wat we voor het tandem rijden kunnen doen ism De Spartaan.
Heb even geduld.
Groet aan iedereen en Zus ik denk dat ik namens idereen spreek als ik zeg dat de bijzondere groeten aan Carel gedaan moeten worden.

Hartstikke leuk al die Haagse herinneringen, maar kijken jullie wel eens naar de rest van de slogblog? Bijvoorbeeld de tekst WAAROM PIETER WEL EN JAN EN JOOP NIET? onder elk stukje. Hebben jullie die wel eens aangeklikt? Dat is bedoeld om zoveel mogelijk adhesiebetuigingen te krijgen om bij het NOC*NSF te bepleiten dat onze twee grootste Nederlandse wielrenners ook de Fanny Blankers-Koen Trofee krijgen. Jan is onder de rook van Den Haag geboren en opgegroeid en Joop zag het levenslicht in de Van Loostraat in Den Haag. Dus kom op, Hagenezen steun onze actie! STEMMUH !!!

Goh, dat boekje heb ik ook nog ergens staan. De toneelvoorstellingen waren in de zomer van 2001 en het voorjaar van 2002 in het Zeemanshuis-theater aan de Falconrui te Antwerpen. Je kon er gewoon kaartjes voor kopen; het was een groot succes destijds. In de voorstelling die wij bezochten waren Rik van Looy met zijn Nina de eregasten. Ik herinner het mij als een heel "plezante" ervaring.
Overigens schreef van Haecke eerder over Benny Rootmans een boek met als titel "Het dossier B.R.-Beroepsrenner". Bij de start van de Tour in Den Bosch in '96 probeerde hij dat werkje daar te slijten. Ik heb er trouw eentje gekocht natuurlijk en er later nog een column over geschreven in de Wieler Revue.

Beste Rob ten Hagen,

Kom toevallig op deze site terecht en zie allemaal bekende haagse wielernamen uit de jaren zestig voorbijkomen. heb zelf een aantal malen aan de dikke banden wedstrijden deelgenomen, en een paar keer met de Spartaan meegetraint. Mijn eerste fiets kwam bij Henk Ammerlaan vandaan aan de Nieuwe Haven, een groene Rih, leuke tijd. Mijn toenmalige goede wielervriend uit die tijd Henk Janssen is begin jaren zestig naar de VS vertrokken, ik wist dat hij terug was, ben een tijdje op zoek naar 'm geweest en lees nu dat hij overleden is. Heb veel kilometers in de duinen met'm afgelegd.

Dag Allemaal,Leuk om al die bekende en hun verhalen van toen telezen.
Groetjes

Gaf in de naam Piet Kettenis en kreeg deze web side. Fantastisch!
Leuk om veel oude namen van vroeger weer te zien. Helaas ook gelezen dat Harry van Leeuwen is overleden. Ben ik vroeger veel mee op getrokken en naar de koersen gegaan.
Woon inmiddels al 25 jaar in de States, maar mijn hart is nog in Den Haag!

Vergat te vertellen, dat mijn eerste race fiets een gele Willem Eindhoven was,gekocht bij Ammerlaan op de Nieuwe Haven in 1963. Heb ik jaren lang gehad.

Robbie ten Hagen, je moet mij nog wel kennen? Kwamen veel bij Dolf Schreuder thuis.

Ik heb nog een aanplakbiljet en die verschijnt vandaag of morgen in het clubgebouw daar wordt aangewerkt van de winter kunnen jullie hiervan kennisnemen in het clubgebouw hartelijke groeten van Theo ten Dam.

Hé mensen wat leuk dat jullie mijn opa allemaal goed kenden en wat lees ik alleen maar positieve dingen over hem . Ik heb in 2009 op deze site een reactie geplaatst en vanavond bij toeval kom ik weer op deze site en zie dat mijn nicht Marianne ook al wat geschreven heeft . Zij was de dochter van Miep en ik van Tinie , dochters van opa en oma . Voor mij was het een lieve aardige , vriendelijke rustige opa die ik eigenlijk nooit kwaad heb gezien . Ik kreeg altijd weer een nieuwe fiets van hem . Wij woonden op de Pletterijkade dus bijna elke dag naar opa en oma op de Nieuwe Haven . Mijn vader Joop Behre ging ook vaak met die wedstrijden mee als ik me goed herinner . Jaja wat een andere tijd was dat toen en wat leuk dat iedereen hier opa nog weet te herinneren . Na het overlijden van opa en toen oma is de familie eigenlijk uit elkaar gevallen . Ik had eerst nog wel kontskt met Henk , zoon , maar ook dat is verwaterd . Ik weet nog wel dat opa een keniis of vriend had in Wassenaar , de Heer Jochems , dan mocht ik mee achter op de fiets naar die "rijke mensen" Dat was een feest . Nou als iemand nog meer over opa wil weten hoor ik het wel
Groetjes , Leni Behre

Beste Bert Visser, je vermeldde in het stukje dat Willem Eindhoven zijn importeurschap van Campagnolo overgedaan had aan Wout Verhoeven, nu wil ik niet tegenspreken dat hij later dat niet heeft gedaan, echter bij het beeindigen van zijn zaak, inderdaad aan de Rijswijkseweg te den Haag, alwaar om het hoekje in een straat waar de naam mij ontschoten is een werkplaats had, alwaar Eddy Nihoff werkte als monteur, c.q. racefietsenspecialist, deze Eddy was een verdienstelijke amateur,die ook prijsjes bij elkaar sprintte, maar hij was beter in de sport Skieen,alwaar hij zomers training gaf op de dennennaalden van de daar aanwezige bomen, op het terrein van " Duinrell " waar nu het Amusementpark en Tikibad gelegen is en in de wintermaanden verbleef hij geruime tijd in Tirol om zijn skilessen in klinkende munten om te zetten, hij en zijn echtgenote kochten daar overigens ook een huis, en bij mij weten nog steeds daar verblijft, echter daar ben ik niet zeker van, daar ik de laatste jaren niet meer van hem heb vernomen.Nadat de Hr. Willem Eindhoven zijn zaak gesloten had, en het importeurschap van Campagnolo had verkocht aan Piet Rentmeester, de kleine, rappe sprinter van het Grintpad te Ierseke, in deze Gemeente is later Willem Eindhoven ook nog gaan wonen, is Eddy Nihoff nog gaan werken in het Bezinestation van Esso in de Vreeswijkstraat te den Haag, om zich vervolgens definitief te emigreren naar Oostenrijk. dit is zo als de werkelijke geschiedenis is verlopen, de Hr. W. Eindhoven leeft niet meer en over de situatie van Eddy Nihoff is mij niets bekend, wellicht weet een lezer van deze reactie mij hier meer over te melden.Dit is wat er in het verleden gebeurd is met de wielerzaak Willem Eindhoven, de enige waarheid!

Beste Theo ten Dam,

Ik kom vandaag weer eens kijken op deze site en....je hebt gelijk. Mijn geheugen laat kennelijk iets te wensen over. Willem Eindhoven heeft inderdaad zijn importeurschap van Campagnolo overgedaan aan Piet Rentmeester. Die het vervolgens later weer heeft overgedaan aan Wout Verhoeven.
Wat je over Eddy Nihof schrijft, klopt helemaal.
Maar a propos, jij hebt toch ook nog een broer die een aardig stukje kon fietsen?
Was zijn naam geen Aad. Mijn vader had het destijds altijd over de gebroeders ten Dam.

Beste Chris,

Ik heb zojuist mijn vader telefonisch verteld dat je hem als een sociale man kent.
Hij vond het machtig om te horen, want zo is ie wel.
Hij is op 9 augustus j.l. 85 jaar geworden, maar ziet er uit alsof ie jaren jonger is.
Hij is nog altijd sociaal en goed gehumeurd. Hij is zo trots als een "ouwe aap" omdat hij tijdens zijn werkzame leven door de Koningin onderscheiden is.
Ridder Appie noem ik hem nog vaak.

Baaidewee, ik lees dat je je niet veel meer in het wielrennen begeeft of zelfs fietst. Met wielrennen heb ik het zo langzamerhand ook wel gehad, maar fietsen doe ik nog altijd. In het seizoen toch zeker één keer in de week een rit van 200 km.
Al zeg ik het zelf, ik blijf een beetje een snob. Immers nog altijd op een hypermoderne (carbon)fiets die is afgemonteerd met Campagnolo.

Nou oké, dat was ie weer.
Hartelijke groet,

Bert Visser

Beste Piet,

Jammer dat je je niet meer op een racefiets waagt. Je was een echt goeie renner en een fijne "gozer" om mee te koersen. Goed gemutst en met een beetje bravour. Niet te veel, niet te weing en je bleef daardoor sympathiek.

In één van de bijdragen van Chris Kipping heeft hij het over een periode waarin hij veel lekke banden had.
Destijds woonde er op de Parallelweg (Perelleweg in goed Haags)iemand die tegen een kleine vergoeding tubes plakte.
Ik heb m'n vader al gevraagd of hij de naam van die man nog weet, maar net als bij mij, laat zijn geheugen hem wat dat betreft in de steek.
Wat ik wel nog weet, is dat de man lid van de Spartaan was en bezorger van de Posthoorn.
Nou oké, het is wel duidelijk.
Wie het weet, mag de naam van deze "bandenplakker' hier vermelden.

Hoort iemand overigens nog wel eens iets van Gerard Deene?

Hoi Jaap,

weet je nog dat je een auto had waarvan als het ging regenen, de ruitenwissers automatisch startten?

Je had het zelf gefabriceerd.

Groetjes,

Bert Visser

Zeg Piet,

Ik las hierboven nog eens even het e.e.a. door en zag dat je het volgende schreef:

"Bij de Geleenstraat reed ik altijd netjes om dat zal je wel begrijpen."

Nouuu, dat deed ik dus niet.
Op de hoek van de Hunzestraat en de Geleenstraat runde een tante van mij namelijk een bordeel. Daar "werkten" de nodige vriendelijke en schaars gekleedde dames.
Ik mocht graag na het trainen bij tante even langswippen om wat te drinken en een praatje te maken. En dat is dus geen geintje!

Omdat ik tot nu toe een reactie van Theo ten Dam heb gemist, mag ik zijn honneurs misschien even waarnemen? Hij zal wel voor een paar maanden naar zijn (geërfde) huis in Portugal zijn.
Theo had inderdaad een oudere broer die ook coureur was en het tot provinciaal kampioen van Zuid-Holland bracht. Heel knap eigenlijk, omdat deze Lo of Louis of Lokie, zoals de buurt hem vroeger kende, het fietsen combineerde met keepen in de hoogste elftallen van VUC, destijds subtop van NL. In en vlak na de oorlog heb ik met hem en kleine Theootje heel wat afgevoetbald op de Hattemlaan. De broers woonden in de Staverdenstraat, net als Appie van der Putten later, net als Jan Slagter van MAX, en hadden als bovenbuurman de voormalige doelman van ADO en Oranje, ene Kees Quax, bekend als de Knijptang omdat hij de hoge ballen klemvast pakte en niet weg stompte, zoals in die jaren twintig en dertig van de vorige eeuw gebruikelijk was. normaal was.

Bedankt voor je reactie J.P.A. de Gruiter,

De namen waren inderdaad Theo en Louis ten Dam. En dus geen Theo en Aad. Mijn vader sprak altijd over de gebroeders ten Dam. Het waren "buffelaars" zoals men dat vroeger noemde.
Ook wel tempobeulen genoemd.

Chris Kipping schrijft hierboven over Ben ten Tije.
Niet onvermeld mag blijven dat Ben in de jaren 60 Kampioen van Nederland sprint op de baan is geworden. Het exacte jaar weet ik helaas niet meer. Ja, zowel Chris als Ben waren in die tijd jongens met "rappe" benen.

Ik ben nog altijd in het bezit van een goudkleurig boekje dat in 1962 door Sparta is uitgegeven.
Dit ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van de club.
Er staan groepsfoto's van Sparta 1962 in.
De gezichten waar ik nog namen bij weet, zijn:

Ben ten Tije, Ko Köhler, Jan Steman, Cees van der Tak, Jan Köhler, Remi Zuliani, Ferry Tuynman, ? Finkelenberg, Piet Hazelhorst, Henk Trompert, Koos Trompert, Herman van Rijn, Chris Kipping, Ruud Bakker, Edward Kroon en ? Mertens.

Als begeleiders herken ik de volgende personen:

Piet Hazelhorst Sr, Henk Trompert Sr, Arie de Jong, Jan Gielin, N.J. van Oosten,
en M.P. Nihof.

Door al het werk van Bert Visser is het aantal reacties op dit bericht de 100 overstegen. Daarmee heeft het balhoofdplaatje van Willem Eindhoven verreweg de meeste reacties ooit op de slogblog opgeleverd. De Haagse connection is alive and kicking. Ga zo door, jullie verleden barst van de mooie verhalen. Groet! Fred

Bert een van de bandenplakkers was de oude De Bruin vader van het huidige jurylid.
Hij was bruggenwachter(bestaat dat nog)in het industrie gebied De Binckhorst.

Daar moest je ook je banden brengen in het bruggewachters huisje.

Ik heb hem verleden jaar nog gezien bij de ronde van het statenkwartier nog in blakende gezondheid.

Ik plakte ze overgens altijd zelf had ik weer geleerd van Willem Matena die ook veel bij ons in de slagerij kwam(bakkie doen)en een vriend van mijn vader was.

Het is Jan Finklenberg en Hans Mertens.

Ruud Bakker is de later verzorger geworden bij Peter Post maar dat zal je wel weten.

Gr,
Chris Kipping

In de laatste paar weken slogblog kwamen er weer veel namen voorbij uit de Haagse wielerwereld. Dat bracht voor mij weer veel herinneringen boven. Hennie van Gent, bekend van tv en krant door zijn knokpartijtje in Deventer met Jan Janssen ca 1962, leerde ik 10 jaar later kennen bij de Spartaan. Een aardig ventje die Hennie en hij had destijds een heel knappe vrouw of vriendin. Hennie liep toen al tegen de veertig, maar sprinten kon hij nog steeds. Ik had een leraar geschiedenis die Van Gent heette en vlak na de knokpartij van Hennie vroeg ik de leraar of hij soms familie was van Hennie van Gent. Ik kon vervolgens een middag nablijven. Van Kuijen (zijn voornaam ben ik even kwijt) kende ik vooral als de vader van Stella van Kuijen, een talentvolle dameswielrenner. Van Kuijen is denk ik op latere leeftijd met wielrennen begonnen. Ik kom hem weleens tegen bij de AH in Naaldwijk. Dan had je Jaap en Leo Althuijzen en hun vader “oude” Althuijzen. Met Leo heb ik nog gefietst en van Jaap meen ik me te herinneren dat hij altijd in aparte auto’s reed. Oude Althuijzen had een autobandenhandel in de schilderswijk en hij was een fanatiek fietser. Hij fietste vaak op met commandeur b.d. Van Dulm. Martin en Flip Kalkman en vader Henk heb ik ook gekend. Martin en Flip reden bij de amateurs en Henk is een aantal jaren voorzitter geweest van de Spartaan, een bijzonder sympathieke man. Vader Henk en zoon Flip waren marktkooplui.
Piet Bruin (zonder “de” ertussen) was jarenlang voorzitter en de grote drijvende kracht van wielervereniging De Kampioen uit Scheveningen. Hij plakte inderdaad banden en volgens mij stortte hij vervolgens de opbrengst in de clubkas van de Kampioen. Piet Bruin (wij zeiden altijd mijnheer tegen hem) was een man van gezag en een zeer integer mens. Rinus Paul keerde in 1971 terug bij de amateurs. Hij was klant van mijn vorige baas en deed daar ook timmerwerkzaamheden. Tijdens de koers zei ik Rinus tegen Rinus en op kantoor moest ik (dat moest van mijn baas) mijnheer Paul zeggen. Hij had een zus (Irene?) die aardig kon fietsen. Theo ten Dam leerde ik in 1970 kennen. Hij was net gestopt met wielrennen. Ik heb hem wel zien fietsen voor 1970, een goede criteriumrenner. Theo was de goedheid zelve. Daar zal ongetwijfeld wel eens misbruik van gemaakt zijn. Ik heb zijn broer (ooit provinciaal kampioen van Zuid Holland) wel eens gesproken. In mijn herinnering heette hij Sjaak, maar ik begrijp dat het Louis moet zijn. Ben ten Tije, lid van Sparta, was in ieder geval in 1975 kampioen van Nederland op de baan bij de amateurs op het sprintnummer.

Ik ben van veel later Haags verleden. Maar met niet minder plezier. Als Brabants wielrennertje bij de 'wilde bond' kwam ik in 1978 bij RRC Sparta. Da's nog van voor de fusie met de andere Haagse wielerverenigingen. Die er toen één moest worden op last van de gemeente om het mooie parcours aan de Uithof te moegn verkrijgen. (Da's alweer van na mijn actieve tijd.) In elk geval daarvoor, toen nog zomeravonden (di-do)werd er gereden bij RRC Sparta in het Zuiderpark, De Kampioen op industrieterrein De Werf, Hollandia vaak op Binkhorst. Ook de Spartaan deed mee, maar hadden toen nog niet hun huidige mooie parcours in Rijswijk. We reden toen elders in Rijswijk, maar ik weet niet meer waar (toch oud?). Wel ken ik nog de Ronde van Oud-Rijswijk. Ook mooi waren de rondjes op zondagmorgen (knakenkoersen) op de Veiling Noord bij Westland Wil Vooruit. Voor een paar gulden kocht je een rugnummer en je reed het hele jaar overal mee.
Bij de jeugd van RRC Sparta regeerde mevrouw Marianne Muilwijk, die het principe huldigde dat het in dat uurtje haar kinderen waren. Hoe hard de papa's en mama's ook langs de kant stonden te schreeuwen. Ik kan me nog wel herinneren dat Michael Boogerd toen net zijn neus aan het venster stak, en direct na het koersen meteen in de zandbak zat te spelen. Terwijl papa zich al klaarmaakte om met ons te gaan starten bij de senioren, nieuwelingen, junioren, liefhebbers, veteranen en amateurs. Alles reed door elkaar heen en sprinten om beurten zo'n beetje af. Marianne Muilwijk waakte dan als een kloek op haar kuikens. Michael was toen toch ook al een klasbakje, want hij reed vaak en veel goede uitslagen bij de jeugd. Heb er spijt van de clubblaadjes in een opruimwoede weggegooid te hebben. Van papa Boogerd kochten wij het toen 'nieuwerwetse' foam stuurlint wat net in opkomst was, en waarvan hij blijkbaar de kofferbak vol had, na italiaanse vakanties.
Môie teit.

Leuk wat van Han de Gruijter, sport- boekenschrijver en journalist, alsmede Piet van der Meer uit Loosduinen een goed coureurtje beginjaren 70, welke in mijn geheugen diverse malen ook met bloemen thuiskwam, en zich nadien ook op het schrijven van wielerboeken heeft toegelegd, alsmede Bert Visser, die ik mij echter vaag herinner van Duinhorst ( baan ) die toch ook een vlotte pen heeft, gezien zijn stukjes geschreven in deze kolom, een aanbeveling om via deze weg weer wat van ex- wielrenners uit het glorieuze Haagsche- wielerverleden van weleer, de namen van de diverse renners te vernemen, mijn broer heet sinds zijn geboorte op 9 Maart 1934, Louis Thomas nu dus 77 jaren oud, en sport nog bijna iedere dag, jeu de boules, en is nog even fanatiek als in zijn wielerjaren, maar heeft nog steeds dezelfde handicap, verliezen doet zo pijn, hij heeft eenmaal een winnaarsmentaliteit en dat zal wel in zijnen genen zitten en nooit verdwijnen, bij mijn zijn die genen zo een 40 tal jaren geleden op vacantie gegaan,en daarmee ben ik ook tevreden, en Han Gr.mijn winter verblijf heb ik op Tenerife en geen Portugal zoals je vermelde, niet alleen vanwege dat dat ca 1400 km. zuidelijker ligt en wat warmer in de wintermaanden, ook het Portugeesch is veel moeilijker te leren als het Spaans, alwaar ik mij aardig in kan redden, en voorts is het leuk van die jongens van Sparta te lezen, ik kan ze mijn stuk voor stuk nog voor de geest halen, al hoewel ik er diverse jaren niet heb ontmoet, ja bij de wielerwedstrijden in het Westland en omgeving van Rotterdam zie ik er steeds dezelfde gezichten, o ja, Van Kuijen de vader van Stella, heet Jacobus van voren met de roepnaam Koos, al 83 jaar lang, en de bandenplakker bij de brug Rijswijkseweg heet Piet Bruin en is erg trots op zijn zoon Martin Bruin Internationaal jurylid bij UCI, fietsen ging niet zo hij wilde, maar talenkennis en de flair, niet overdreven, maakte dat hij zover kwam, en dat is ook iets om te vermelden!en Ik meende maar daar durf ik mijn handen niet voor in het vuur te steken, dat de bandenplakker van de Parelleweg, de vader was van de renner van Jac.?van Calsteren eerst van Hollandia en vervolgens van de Kampioen, nu wellicht tot de volgende keer en voor U allen veel gezondheid en gegroet ,Theo ten Dam.

Theo nog bedankt voor je schrijven.
Het was wel veel

Ja, Joop ( Jopie ) Kettenis, het is graag gedaan, om bijna 12 A4 vol te typen, ik heb dit in hoofdzaak gedaan omdat het archief van de beginjaren van de Spartaan zoekgeraakt is, ja dat komt waarschijnlijk dat er regelmatig bestuurswisselingen hebben plaats gevonden, en dan wil er weleens wat verloren gaan, de Spartaan is hier geen uitzondering op, aangezien ik sedert 1949 bij de Spartaan meeloop, heb ik dat gehoord hebbende, ben ik bij mezelf teraden gegaan en heb in 12 A4 het een en ander wat bij mij boven kwam drijven op papier gezet en in een oplage van 200 stuks gedeeltelijk opgestuurd en deels aan oud Spartaanleden bij de wedstrijden in de regio West-Oostland als ook enige wielerliefhebbers die regelmatig de coursen bezoeken mijn overpijnzingen aan hen uitgedeeld, en dat het bijna bij iedere persoon in goede aarde gevallen is blijkt uit de reacties, die uit Nieuw Zealand,Australie, Californie, Engeland en kenissen uit de directe omgeving mocht ontvangen ja jij kwam door je vader, broers en dat je vroeger hemelsbreed geen 400 meter van mij vandaan woonde, jij kreeg het per post toegestuurd om dat ik Delfgauw waar je nu woont iets te ver vond om dat op mijn sportfiets bij je in de bus te deponeren, overigens het ik het met plezier gedaan, echter een 2 x zal ik er niet zo snel aan beginnen ca. 50 uren werk is er in gaan zitten, het is niet alleen het schrijfwerk, de portokosten en het afdrukken van die A4-tjes zijn behoorlijk opgelopen , maar nogmaals ik heb het graag gedaan, voor de vrienden en kenissen en de 75 jarige Spartaan in het bijzonder, U allen zijt gegroet, Theo ten Dam.

Beste Theo,
Het getuigt van veel clubliefde om zoveel energie te steken om de historie van De Spartaan overeind te houden.
Chapeau...
Marco

de club liefde was er al heel vroeg bij Theo. Ik kan mij nog vaag voor de geest halen dat wij oude kranten verzamelden en deze bij Theo thuis langs brachten in de van Staverden straat. Het hele huis lag vol, Toch Theo?

Beste Joop, ja dat was niet helemaal waar wat je stelde, omdat de tijdschriften en papier in mijn tuin van ca. 8 m. bij 10 m. diep, voor de helft vol lagen met een hoogte van ongeveer 1.00 m., dat papier moest wel door de gang en keuken naar buiten vervoerd worden en Zaterdags weer terug naar de V.W. busjes van Pa Mesters en Pa Kalkman, per toerbeurt, moesten 1 maal in elk geval, maar ook dikwijls 2x naar Theo Toetenel te Loosduinen gebracht worden, waar ik een extra goede prijs voor het papier verkreeg , een vorm van sponsoring van deze man, en ik vond het fijn als het geregent had, want dan was het gewicht extra hoog, ja en dat gedurende ca, 5 maanden, en dat bedrag groot ca.fl.5000,00 was de basis van het 1e clubhuis van jubilaris van het 75 jarige " De Spartaan " je begrijpt wel dat het de nodige zweetdruppels heeft gekost, elders in een van de rubrieken heb ik wat uitvoeriger vermeld over de A.B.C. wat staat voor Aktie Bouw Clubhuis, en ben er nu ruim 40 jaar later nog trots op dat ik de aanzet heb gegeven dat de Spartaan nu zo'n riant " mooi en gezellig Verenigingsgebouw bezit, ja als initiatiefnemer van het e.e.a. heeft dus nadien door medewerking van legio andere personen, door dit alles is gerealiseerd, wat ik toen voor ogen had, nogmaals Proficiat " DE SPARTAAN " en nog vele jaren in glorie wordt U toegewenst een ex wielrenner die het racen leerde van o.a. de fameuze, inteligente en beminnelijke voorzitter en levens Kustenaar " Ome Henk Ammerlaan", hij kan niet genoeg geprezen worden voor hetgeen hij voor de club heeft gedaan, al zal zijn vrouw het absoluut met mijn mening eens zijn geweest , maar dit is toch mijn waarheid! gegroet U allen Theo ten Dam

Ik meen dan ook dat het toch ook het 'Henk Ammerlaan circuit' heet, toch? De Spartaan was hier in de regio een van de eersten. De Uithof kwam pas later meen ik. In Rotterdam had je op de Doenkade bij het vliegveld Zestienhoven (tegenwoordig The Hague Rotterdam Airport) een (wel erg) bochtig circuit. weet nog dat je daar toen nog niet met smallere draadbandjes (die toen net in opkomst waren) op mocht. En dat bij de start de wedstrijdcommissaris controleerde of je tuben wel stevig genoeg gekit waren.

Beste (oud) leden van De Spartaan,
Ten eerste wil ik jullie van harte feliciteren met jullie 75jarig jubileum. Veel van de namen in de blog komen mij bekend voor en een aantal ervan kan ik mij persoonlijk nog goed herinneren. Alhoewel ik zijn naam niet heb gelezen in bovenstaande blogs hoop ik dat mijn grootvader Cees Kouwenhoven die zich uitermate inspande voor de wielersport en De Spartaan in het bijzonder in dit jubileumjaar niet zal worden vergeten.
Met vriendelijke groet, Nick Kouwenhoven

Beste Nick, ja terecht merk je op dat je grootvader " Cees Kouwenhoven " na ome Henk Ammerlaan een goede 2e plaats inneemt voor het wel en wee van de Spartaan, jarenlang als secretaris van de Spartaan, het huis adres was Amandelstraat 105 ? te den Haag, waar je de inschrijvingen naar moest in zenden van de vele wielerwedstrijden die deze vereniging organiseerde, door zijn inzet werd voor de 2e maal de Tour naar Nederland gehaald met de proloog te Scheveningen, deze tijdrit voerde deels door den Haag en eindigde op de boulevard " op " Scheveningen, deze race tegen de klok werd gewonnen door onze geboren Hagenees, raar maar waar! en de eerste gele trui mocht aantrekken in de Tour de France van dat jaar, persoonlijk heb ik, met vele andere vrijwilligers, ook nog mee mogen werken met het uitzetten van de route die het verkeer moest rijden om het toenmalige Congresgebouw te bereiken, alwaar de ploegvoorstelling etc. werden gehouden, je opa deed echter veel meer had ook een goede pen, waarmee menig artikel in het clubblad van de club verscheen, tevens had hij relaties met de Batavus fietsfabrieken, welke firma hij tot een sponsorschap van een wielerploeg wist te bewegen, hij was ook de eerste ploegleider van " Batavus " ik vind en vond dat je opa toch wat meer in het zonnetje gezet had moeten worden, echter zoals gewoonlijk zijn zeer veel mensen die hun sporen in de wielersport verdiend hebben niet op waarde gewaardeerd zijn, en na hun overlijden snel vergeten zijn enkele uitzonderingen daar gelaten, Beste Nick, ik ken je niet, ik hoop met dit artikeltje, je grootvader enigszins te hebben gerehabiliteerd want dit verdiende hij zeer zeker, overigens heb ik in het artikel van mijn 12 A4-tjes gewijd aan het 75 jarig bestaan van zijn club hem een goede tweede genoemd na Henk Ammerlaan, dus helemaal vergeten was hij niet, en hoop dat je met deze reactie jouw en je overige familie tegemoet gekomen ben, en dat is dubbel en dwars verdiend!! Ik groet U en alle lezers van dit schrijven, Theo ten Dam.

Hallo Nick en iedereen!
Ik ken Nick dus wel, jouw opa was voor mij in privé een lichtend voorbeeld. Wij konden het ondanks het grote leeftijdsverschil heel erg goed vinden samen. Ik was indertijd zijn opvolger als secretaris van De Spartaan.
Hij werkte maar voor halve dagen en de rest van de week werkte hij voor 'zijn' Spartaan.
Ook de start van de Tour de France in Leiden was mede een initiatief van hem tesamen met o.a. Joop Riethoven (ook zo'n fijn mens!) van Swift uit Leiden.
En de IWAZ, de Internationale Wieler Avond Zesdaagse kwam uit zijn koker.
Helaas is hij veel te jong gestorven.
Dat Nick bij de europese voetbalkampioenschappen een belangrijke functie had, kwam m.i. voort uit de genen van de Kouwenhoven-familie.
2 anecdotes over Cees Kouwenhoven.
Hij organiseerde als 1e in sportland Nederland een heuse toto bij de baanwedstrijden op Duinhorst. maar werd door 'hoge heren op het Binnenhof' teruggefloten.
Voor het door hem geredigeerde clubblad had hij eens een stuk geschreven in wielrennerstaal en vol met Belgische klanken.
Een nijvere redacteur van drukkerij Acca in HHgowaard corrigeerde alle fouten, waardoor alle humor uit te stuk was verdwenen.
Gaan we al deze oude(?) mensen met zo'n jonge Spartaangeest op de festiviteiten ontmoeten?
Het zal druk druk worden.
Ik mis Henk de Vos en de gebroeders Frits & Jan v.d. Berg nog. En die bloemjongens van Komen? en Charlie Urgert en Joop Nolten en en en

In mijn 1e reactie over Cees Kouwenhoven, schreef ik dat de 2x van de Tourstart uit Nederland vanaf Scheveningen vertrok, in de proloog schreef ik over een geboren Hagenaar/nees die de proloog won, vergat zijn naam er bij te schrijven, dat was, U weet het waarschijnlijk wel de 2e en laatste Nederlander die de Tour de France won, n.l. Joop Zoetemelk, korte tijd in Den Haag gewoond, echter zijn geboortegrond Den Haag, evenals het mijne trouwens, maar dit terzijde, ja hij heeft veel langer in Rijpwetering gewoond en nog veel langer in het land waar hij zijn Tour won,ja uit de reactie van Rob ten Hage las ik dat hij ook betrokken was bij de 3e Tourstart uit Leiden, alwaar Joop Riethoven de touwtjes in handen had, hij kon de start evenwel niet meemaken, om reden dat de spanningen die de klus met zich meebracht hem teveel werden, waar een infarct hem trof, jammer voor Joop, dat dit hem overkwam, echter hij is redelijk goed van deze ziekte hersteld, ja wat deze Icoon voor Leiden was en SWIFT in het bijzonder, was Cees Kouwenhoven voor den Haag e.o., en Rob tot mijn spijt deel ik je mede, dat ik op de receptie van de Spartaan op 25 November a.s. er niet zal zijn, het overwinteren stond reeds lang te voren gepland, en Rob, Jan van der Berg is al vele decennia's geleden overleden, met die bloemenjongens van Komen zal je Broertje(Cor) Kooper bedoelen, zijn broer Jan kwam ook jaren terug om het leven bij een verkeersongeluk op de Haagweg bij de v.m. Vredesteinfabriek te Loosduinen, en met Charlie Urgert zal je Chellie ,( Michel )bedoelen, die is ook al ca. 10 jaren geleden gaan hemelen ik hoop je hiermee een beetje geinformeerd te hebben wat er bij de 75 jarige " jonge " Spartaan nog leeft!, dan ben je wat dat aangaat ook weer op de hoogte, groeten aan allen, Theo ten Dam.

Zowel mijn broertje Piet als ikzelf hebben nog bij Cees in zijn ploegen mogen vertoeven
Piet in de Batavus en Felix Bonzo. Ik in de laatste maar toen was de naam uitgebreid met een co sponsor Ketting.
Ik ben ook nog een aantal keren op pad geweest met Kouwenhoven. O.a. een week in Zwitserland en Italie. Dit waren erg leuke ervaringen. Cees was zelf niet zo'n beste auto rijder en liet dit liever aan anderen over. Hij heeft jaren lang iemand gehad die voor hem reed. Ik ben even zijn naam vergeten. het was een bus chauffeur.

Beste Joop, ik deel je mede dat de gewezen chauffeur waarvan je de naam even, nou even, ontschoten is de gewezen penningmeester van de Spartaan de Heer Wim Zaaijer,welke al geruime tijd overleden is, die in het dagelijks leven buschauffeur was bij de H.T.M. n.v., nu jij bent met de Hr. Cees Kouwenhoven verder gekomen dan mijn persoontje, het enige wat ik in het buitenland gereden heb met C.K. was gedurende 3 achtereen volgende jaren de Quatre Jour de Seine et Marne, de Spartaan was hiervoor uitgenodigd door de in Frankrijk, ik dacht Compiegne in de omgeving van Melun wonende Friese gebroeders Jean en Sjoerd de Vries, aldaar uit gesproken als FRI-ESCH, dat hadden wij ook te danken aan de contacten van Cees Kouwenhoven, en verdere vacantiedagen werden omgezet in snipperdagen, om af en toe een koers op een doordeweeksedag te rijden,ook in Belgie, ja daar werden veel vrije dagen aan besteed, tenminste als je een normale baan had, zoals bij mij het geval was. nu dat weet je nu ook weer, groeten Theo ten Dam.

Waarschijnlijk ga ik je zien bij het jubileum?
Ik ben benieuwd of er nog herkenning is. Trouwens ben ik ook benieuwd of wij Piet Mart en ik dus nu wel een uitnodiging krijgen.

Leuk om die naam weer tegen te komen. In 1971 reed ik met een Spartaanploeg (Ed Kroon, Wim Knoors, Ad van Overveld) de driedaagse Seine et Marne. We moesten ons melden in Melun en vragen naar Sjoerd de Vries. In een soort van jeudherberg vroegen wij aan de uitbater Connaisses vous Sjoerd de Vries. De vraag een paar keer herhaald, maar alleen verbazing. Toen schreven we het op. De reactie was Ah Sjowèr de Vriejès. Een heel aardige vent die Sjoerd. Hij zei dat hij in de jaren vijftig een etappe had gewonnen in de Ronde van Nederland en dat hij toen 52-17 reed (zal niet in de sprint geweest zijn).
Ad van Overveld won in 1971 één van de etappes van de Seine et Marne.
Het zal een leuk weerzien zijn bij de Spartaan op 25 november. Ik neem aan dat alle oudleden welkom zijn op de receptie

Beste oudleden van de Spartaan, indien een vereniging een receptie geeft neem ik aan dat je niet persoonlijk uitgenodigd wordt, indien je interesse hebt voor het wel en wee van je oude vereniging zal het toch vanzelfsprekend zijn dat je daar welkom bent, iets anders zou ik mij niet voor kunnen stellen, op de 1e plaats weten zij jullie huidige adressen niet, en jullie weten ook middels het clubblad dat die receptie gehouden wordt op 25 November a.s., ik zal jullie spijtig niet zien, zoals ik al schreef in een van mijn eerdere reacties, zal er op die dag wel met de gedachten bij zijn, maar Tenerife is te ver, om eventjes terug te komen, ik wens al degene die er wel op afkomen een zeer plezierigeavond toe met leuke anecdotes van vroeger, wellicht is dit dan een aanleiding om het clubgebouw tijdens het seizoen van komend jaar op Dinsdagavond te bezoeken, dan zijn er meestal meerdere mensen van weleer die een bezoekje brengen aan hun (oud) club waarbij je zoveel afgezien hebt, gegroet allemaal.

wat leuk om iets van de kleinzoon van Kouwenhoven te horen. Carel is nog eens met hem mee gemogen naar wedstrijden in Frankrijk,daar verteld hij nog altijd graag over.
Cees ( voor mij was hij altijd Mijnheer) was altijd aanwezig, samen met zijn bestuursmaat Wil Zaaijer.
twee mannen die voor ons bij een glorie periode van de Spartaan behoren.
mooie herinneringen.
afgelopen zaterdag hebben we in de zon al de eerste dag van het 75 jarig jubileum mogen vieren, heerlijk om al die oude bekenden weer te kunnen spreken, het was een en al "weet je nog wel "
met jeugd en toer wedstrijden en een grootschalige B.B.Q, was het klasse werk.
en willen we alle medewerkers nog bedanken voor hun inzet.
carel en zus.

Ik heb een foto van een "stadion" met langs de kant grote reclameborden met de tekst "Gazelle rijwielen" en om het veld bespeur ik een wielerbaantje. Graag jullie hulp om vast te stellen waar dat is. Aan wie kan ik de foto toesturen?

He Paul.
Stuur de foto maar even naar mijn toe dan zal ik eens kijken of ik het weet.
h.middelveld@quicknet.nl

Beste Theo, Rob, Joop en familie Hamelink,

Dank voor jullie spontane en leuke reacties met herinneringen aan mijn grootvader. Het doet mij goed te lezen dat de 'oude garde' hem nog steeds in gedachten heeft. Al jullie namen klinken mij zeer bekend in de oren en dat is niet vreemd omdat ik al op zeer jonge leeftijd met hem mee mocht naar uiteenlopende wielerevenementen zoals de Ronde van Zuid-Holand, de IWAZ, Katerkoers, enz en mee ging met de wielerploegen die hij leidde dor de jaren heen.
Rob, ik kan mij jou zeker goed herinneren als speaker en omdat ik wel eens met je meereed in je Rogelli teamwagen, dat was altijd een vrolijke boel...
Het lijkt mij dan ook zeker leuk om jullie (nog) eens te ontmoeten en anekdotes over mijn grootvader te horen.
Groet, Nick Kouwenhoven

beste bert
ik kwam ook bij die
bandeplakker aan de
parralelweg
zijn naam was
NICO KALKHOVEN
m.vr.gr
ap koimans

Bedankt Ap Koimans,

Nu weet ik het weer.
De naam van de man was inderdaad Kalkhoven.
Ik heb er nog even met mijn vader over gesproken en toen hij de naam hoorde, bevestigde hij het ook.

Ik heb enige tijd geleden nog wat oude foto's zitten bekijken en kwam er één tegen van het NK voor clubs in Dronten.
Het was in het jaar 1969.
De ploeg bestond uit Piet Kettenis, Michas Bertou, Henk Stander en ondergetekende.
Het heeft me overigens heel wat denkwerk gekost om op de naam van Henk Stander te komen.
Hij kwam (oorspronkelijk) uit Oude Tonge, maar ik meen dat hij destijds in Stampersgat woonde.
Op welke plaats we geëindigd zijn weet ik overigens niet meer.

Wat een pracht is het om al die oude verhalen te lezen.Eddie Nihof was z'n achternaam vergeten een buitengewoon bekwame monteur en altijd schoon in de werkplaats. Maar nu na 50 jaar heb ik m'n oude jeugdvriend Rinus Paul aan de telefoon gehad,buitengewoon!!! Met veel groeten aan ieder.

Ammerlaan en Kouwenhoven genoemd maar niet vergeten uit die tijd de heer Bertou die heeft ook veel voor de club gedaan ik dacht dat hij peningmeester was. Zijn zoon Michas was een hele goeie.
Over Frankrijk in 1964 won ik als zeventienjarige de Trois Jours de Seine et Marne de volgende twee jaar won ik de Quatre Jours de Seine et Marne. De 1e keer dat wij naar Frankrijk gingen, Reinier v.d.Helm, Hennie van Gent, Theo ten Dam mijn broer Martin Kettenis en ik dacht de heer Kouwenhoven zag ik bij de franse grens de inperial op de half van het dak op de kofferbak schuiven.Toen verscheen er ook een oudere Fransoos met een heel groot jachtgeweer maar die heeft toen leuk staan praten met mijn broer.Wij sliepen trouwens die 1e keer in tentjes vlak bij het centrum in een parkje
van Montereau a Seine et Marne. De 1e etappe werd toen gewonnen door de wereldkampioen Joubert. Krijgen niet alle oud kampioenen een uitnodiging dan??Geintje.

Beste Bert,

Dat ik nu moet vernemen van jou tante en haar personeel. Wat heb jij mij onthouden lees ik, schaars geklede dames!Groetjes Piet

Hallo Joop.
vlak voor onze vakantie belde jij mij over een foto waarop afgebeeld de grote Piet Moeskops en wilde weten wie die jonge man was die er bij stond.
hierin herkende ik meteen Joop Nolten, waarop ik opeens weer dacht aan alle mooie dingen die we met hem en zijn familie hebben beleefd.
gisteren werd ik gebeld dat hij plotseling was overleden,
Carel is er knap beroerd van. heb je hem nog gesproken ?
zus.

Over wie ik hier weinig lees, is "good old" Bert Romijn.
Bert was destijds lid van de RRC Sparta, in Den Haag geboren en getogen en hield zich voornamelijk bezig met het stayeren achter grote motoren.
Dat deed hij veelvuldig in de voormalige DDR.
Prijzengeld mocht je niet uitvoeren, dus kocht Bert daar wielrenartikelen zoals banden.
Die verkocht hij vervolgens weer hier in Nederland.
Bovendien verdiende hij nog wat bij als masseur.
Voor een "joetje" maakte hij de spieren op vrijdagavond weer helemaal los.
Met een nieuw keihard Brooks-zadel wist hij tegen vergoeding ook wel raad.
Een door hem "gemasseerd" Brooks professional zadel werd een verademing om op te zitten.
Bovendien door hem voorzien van die prachtige geschuurde koperen klinknagels.
Ik kwam in de Gelderlander een intervieuw met hem tegen.
Voor hem/haar die geïnteresseerd is hierbij de link:

http://www.gelderlander.nl/sport/wielersport/4104704/Het-stayeren-heeft-zichzelf-vermoord.ece

Omdat er niet meer over Bert Romijn geschreven wordt valt er natuurlijk weinig nieuws over hem te lezen. Je moet bij de bron zelf zijn en hem laten vertellen. Het was een zonovergoten lang weekend in Waalwijk e.o. dat hij gisteren heeft afgesloten heeft en aan het begin daarvan heb ik hem ontmoet en hem laten vertellen. Kostelijke,mooie verhalen over wielerbanen, gangmakers, intriges en complotten.

Beste mensen,

Op vrijdag 25 november viert wielrenvereniging De Spartaan haar 75 jarig bestaan. Bij deze zijn alle oud leden van De Spartaan uitgenodigd voor de receptie die in het clubhuis aan de Lange Kleiweg zal worden gehouden van 19.15 uur tot 21.15 uur.

namens bestuur,
Jacques van Velthoven
voorzitter jub. cie.

Heb gezien op pagina 18 een oude foto die veel herinneringen op bracht bij mij. De renners langs de balustrade van de baan zijn; Fredje Verhoef, onder getekende (Herman Homma), Cees Tak end Ferry Tuynman.
Jammer dat ik zo ver weg woon ander zou ik beslist op de receptie zijn gekomen.

Ook zo benieuwd wat Herman Homma op pagina 18 van het 58 pagina's dikke oktober clubblad van De Spartaan zag?
Dit is de link: http://www.despartaan.nl/clubblad/2011-oktober/index.html.

Hi Piet,

Kan je nog herinneren die avond dat wij met z'n 14e naar het Apollo theater zijn gegaan, na een "vossejacht van Karel H"? We maakte die avond zoveel lawaai dat we de bioscoop werden uitgezet?

Herman Homma

Gompie, mag ik ook komem? Kleindochter van ' ome Henk ', oftewel 'de pijp'

Gompie, mag ik ook komem? Kleindochter van ' ome Henk ', oftewel 'de pijp'

Was jij niet een blonde jongeman?

Ik zie hier een heleboel mannenverhalen en typesomschrijvingen, maar in die tijd heb ik een heleboel dingen volledig anders ervaren, en van opa uit, anders begrepen. Maar goed, ik was toen een tiener.....

Ja, alleen is het blonde veranderd in een andere kleur, maar al het haar zit er gelukkig nog!
Een kleindochter van "Henk Ammerlaan?"

Ja ben ik. Dochter van dochter van Henk Ammerlaan. Wij woonden boven de winkel op de Nwe Haven

Mijn Opa heeft in 1974 zijn zaak overgedaan aan Piet Rentmeester. Hij is toen met mijn Oma in Hoensbroek gaan wonen en een aantal jaren later zijn ze verhuisd naar Luxemburg. Daar hebben ze niet lang gewoond, want mijn Oma kwam in 1976 plotseling te overlijden. Uiteindelijk is Willem Eindhoven naar Yrseke verhuisd. Hij is daar in 1991 overleden.

Carel en ik hopen dat je de 25 e naar de Spartaan komt.
je bent er al eens geweest bij de opening van het Ammerlaan cicuit met je moeder.
er zijn er vast nog bij, die je Opa en vader hebben gekend.
zus.

Joop wordt gezocht door Koos Tacx i.v.b met 75 jaar Spartaan, maar weten zijn adres niet.
wie kan me helpen ???
zus hamelink.

Zus Hamelink is inmiddels in het bezit van de gegevens van Joop vd Putten. Gelieve niet meer te reageren ivm. Joop's privacy.

Wie van de "oude garde" komen hier allemaal naar toe?
Weet iemand dit?

en misschien mijn broetjes Piet en Mart en mijn neef Ab uit Naaldwijk

De Spartaan, receptie/reünie
Gisteren ben ik voor het eerst van mijn leven naar een reünie gegaan. Ik huldigde het standpunt dat goede herinneringen aan bv scholen, werkgevers, verenigingen gekoesterd moeten worden. Na jaren teruggaan naar een plek uit je jeugd, kan alleen maar tegenvallen. Via slogblog werd diverse keren aangekondigd dat wielervereniging De Spartaan op vrijdag 25 november een receptie zou houden, oud-leden waren zeer welkom. Mijn nieuwsgierigheid won het van mijn principe. Met enigszins knikkende knieën ben ik naar het Henk Ammerlaan parcours gereden. Zouden ze mij na 33 jaar nog kennen of herkennen, zou ik mijn vroegere fietsmaten nog herkennen. Op het parkeerterrein werden we opgewacht door jeugdleden in een Tacx trainingsjack en werden we naar een parkeerplaats geleid. Bij het uitstappen werd ik direct herkend door Joop Kettenis en samen gingen we naar binnen. Voor een groot deel van de avond zou hij mijn gids zijn inzake namen noemen van mensen van vroeger. In het gangetje naar de garderobe liep ik mijn grote jeugdidool Jan Janssen tegen het lijf. Jan is/was niet van de Spartaan, maar heeft daar wel veel vrienden. Gelijk maar een kort praatje gehouden met hem en o.a.gezegd dat ik al vele jaren op Jan Janssen fietsen rijdt (klinkt wel als slijmen). Een verstandige keus vond hij. Mevrouw Cora Janssen (op haar lijkt de tijd geen vat te hebben gehad) een hand gegeven. Heel veel mensen gesproken: Joop van der Putten, in 1959 winnaar van de Acht van Chaam voor Leo van der Pluijm; Jack Mesters, in 1970 toen ik lid werd, was hij voorzitter, was een goede amateur met o.a. overwinningen in de Ronde van Gelderland en de Ronde van Overijssel; George Achterdenbosch (hoort ook bij de wielrenners met een heel lange achternaam), een fanatieke clubrijder, na een beenbreuk heb ik hem nooit meer gezien; Karel en Zus Hamelink, Karel, een topper in de jaren vijftig en beginjaren zestig, heeft na zijn carrière 40 jaar lang, 15 keer per winter de vossenjachten uitgezet voor de Spartaan, per vossenjacht moest hij, naar ik meen, 200 pijlen neerzetten dus afgerond heeft hij 120.000 pijlen neergezet. Als Karel in Spanje had gewoond, had hij Karel Flecha geheten. Zus Hamelink was tientallen jaren lang één van de drijvende krachten in het kantinegebeuren. Zo opvallend de firma Tacx aanwezig was in en om het clubgebouw middels jeugdleden in trainingspakken, hometrainers, foto’s enzovoorts zo onopvallend is Koos Tacx aanwezig. Ik kende hem ook van de jaren zeventig, hij fietste mee met de clubwedstrijden en toen al reden we in een Tacx-shirt. Koos is een zeer bescheiden, integere man die een wereldzaak op poten heeft gezet en al tientallen jaren een groot hart heeft voor de Spartaan.
Voor mij was de receptie een feest der herkenning en ik zal zeker een keer terugkeren naar het Henk Ammerlaan circuit, maar dan verkleed als wielrenner (misschien in mijn slogblog shirt) en op mijn Jan Janssen fiets. Ik hoop tenminste dat ik daar wel mag fietsen.

ik vond de receptie/reünie
erg leuk en zeker het wederzien van bekenden. Doordat ik uit een wielerfamilie kom zijn er voor mij (en mijn broers) vele bekenden. Wat ik wel zonde vond was dat er weinig uit mijn eigen generatie aanwezig waren. Bij het volgende jubileum moeten deze ook maar eens langs komen.
Nu de drijvende veer. Ik denk zelf dat natuurlijk Ammerlaan veel heeft gedaan voor de Spartaan. Maar Carel en Zus hebben toch heel wat voorzitters meegemaakt en heel veel voor de vereniging uitgemaakt hebben.

Ik wens iedereen die contact heeft via de "wielerslogblog" prettige feestdagen en de beste wensen voor het nieuwe jaar.
Jammer dat ik er niet bij kon zijn op de reunie.

Geweldig om deze smulverhalen te lezen. Ik had als Rijswijks broekie van 15-16 met het rondbrengen van folders en de Posthoorn duizend gulden gespaard en bij Van Ruiten een mooie Ludo racefiets gekocht. Niet gehinderd door enige kennis over trainen of wedstrijden reed ik daarmee naar de Spartaan, waar ik van ongeveer 1983 tot mijn diensttijd (1987) niet meer dan een krabbelaar was. Komen wel ineens de herinneringen boven aan het rondje op het industrieterrein. Ik weet nog dat een boze koerier van Agfa-Gevaert met zijn bestelwagen tussen de renners belandde. Gelukkig is later het prachtige Ammerlaancircuit er gekomen, naast de volkstuin van m'n ouders.
Criteriumpjes rijden is nog steeds niet aan mij besteed, maar die vossenjachten vond ik prachtig. Ik reed als een van de eersten op tubes met noppen, waarmee ik ook in de Delftse Hout op de ruiterpaden ging trainen. Ben zelfs eens in de top-20 geeindig in een Vossenjacht. Zeer gemotiveerd door de geweldige sfeer. Dat je tot je enkels wegzakte in een zompig weiland om naar de nimmer verzakende vos Carel Hamelink toe te ploegen. Geweldig om te horen dat Carel en Zus nog onder ons zijn.
Wat ik destijds prachtig vond was dat er vaak ook Westlandse kleppers verschenen (bij de vossenjachten dus) als Teuntje van Vliet en ik meen Wilco Zuiderwijk. Stond ik daar in mijn zelfgebreide panasonicjas die gasten aan te gapen.
Leuke herinneringen, zelfs voor zo'n korte periode.

Hallo mannen van het smalle zadel en ooievaarkuitenvet!! Ik heb vandaag de site of hoe je het ook noemen wil ontdekt en ik vind dit wel leuk om al die verhalen te lezen met zat bekende namen uit mijn wielertijd. Ik val hier zomaar in en heb zeker niet alles gelezen maar het verbaasd mij en doet me toch wel een beetje goed hoe vaak ik mijn naam in de gauwe geit tegenkom. Ik laat het e.e.a. eerst op me inwerken en dan zal ik als jullie dat leuk vinden mijn herinneringen ophalen over toch wel die machtig mooie tijd en ja zeker een maatje van me in die tijd was de oermens Chris Kipping Fijne goser toch?
We hebben wat afgelachen hé Cris!

Ha die Ben,
hardstikke leuk dat ook jij deze site heb weten te vinden.
De laatste keer dat ik je heb gesproken was begin jaren negentig van in een verzorgingshuis in Zoetermeer.
Ik exposeerde daar met mijn foto's. Ik weet nog wel dat jij mij wel herkende, maar ik jou niet. Ik weet ook nog dat je toen naar mijn vader vroeg.
Nou, die is inmiddels 85 jaar.
Nog goed bij de pinken en nog vol humor. Laat gauw eens iets van je horen hier. Hartelijke groet!!

Hoi Bert, inderdaad dat was in het verzorgingshuis waar laten we zeggen m'n moeder logeerde nadat zij een hersenbloeding had gehad. Begin negentiger jaren klopt ook.
Wij gingen daar altijd op zaterdagavond of Zondagmiddag met onze kinderen naar toe en vaak kwamen zus en broers met aanhang dan ook, traditie getrouw als dat we dat deden toen ze nog thuis alleen woonde. Ja wij hebben de kinderen nog thuis 20 en 21 jaar, dus wij zijn pas laat aan de kinderen gekomen, maar het houd ons wel ongewild jong!
Leuk doe je vader de groeten.
Gr. Ben

Ha die Ben,

Leuk dat je even gereageerd hebt. Fijn dat je kinderen nog thuis wonen. Ik zal mijn vader zeker de groeten van je doen.

Ja Ben zeker wat afgelachen maar som ook hard gefietst.

Samen naar Antwerpen meezingen op een(toen nog casette bandje)van de Carpenters dat was een leuke tijd daarna Ahoy op zondag met al die mooie ploegkoersen die wij samen reden.

En het Zuiderpark met de clubwedstrijden dat waren halve open wedstijden.

Maar niet teveel over vroeger deze tijd is ook mooi als je drie kleinkinderen heb en verder op een paar kleine gebreken na nog goed gezond ben en je zomers nog een km of 60 70 weg kan trappen.

In de winter wandel ik veel ik heb geen zin meer om in de kou te fietsen vroeger genoeg gedaan.

Nou Ben leuk dat je ook op het slogblog zit en Bert jij ook de groeten.

En Bert ook de groeten aan je vader van mij.

Hallo Ben, ja beste kerel hoe gaat het met jouw, ja de laatste keer dat ik je ontmoet heb was op de deLaReyweg te den Haag, waar je woonde toendertijd, ja je was uitvoerder in de bouw bij Aannemersbedrijf " Morgenstond " en aangezien ik ook toen mijn geld verdiende in de bouw, nu ja afbreken van huizen was ook gerelateerd aan de bouw, dan praten we nog over de werkzaamheden, ja je was een sterke en grote kerel, gebrild die op het baantje van Duinhorst menig prijsje mee naar huis nam, ik heb overigens vernomen via de tamtam dat later zelf direcreur eigenaar van genoemd bedrijf bent geworden, of dit waar is weet ik niet, echter je had er wel de capaciteiten voor, het is leuk dat ik dit lees tijdens mijn drieweeks reces in Nederland, want tot eind April blijf ik in mijn studio in Tenerife, zodat ik ook kan reageren op je verschijnen op de site van het interessante weblog van Fred van Slogteren, ik kan op Tenerife wel deze site lezen, echter reageren lukt mij daar niet, ben ik waarschijnlijk nog niet goed op de hoogte van Spaanse taal waar alles in vermeld staat, en dan doe ik iets niet goed zodat het verhaal niet over komt,echter nu kan ik reageren en wens alle lezers fijne feestdagen en een gezond 2012 toe, trouwens de jaren erna ook !.

Ik zal mijn vader zeker de groeten van je doen Chris.

Wie ik hier tot nu toe niet ben tegengekomen is Gerard van Noort.
Inmiddels net als velen hier "good old" Gerard van Noort.
De kleine rappe man die het ooit presteerde tweede te worden op het Nederlands Kampioenschap voor Amateurs op het circuit van Zandvoort.
Hij was rondenlang weg, samen met Eef Dolman en Dré van Middelkoop.
Hij weigerde echter van de in die tijd, twee topamateurs, over te nemen.
Geheel tegen de - ongeschreven - regels in, spurtte Gerard echter wel mee voor de titel.
Hij verloor van Dolman maar eindigde voor van Middelkoop.
Ik herinner me nog wel dat er uiterst onvriendelijk over geschreven werd in het lijfblad van de KNWU, de Wielersport.
Wie weet er nog meer over Gerard te vertellen.
Leeft hij nog en hoe gaat het met 'm.

Uiteraard wensen wij alle lezers en schrijvers een heel fijne Kerst en een gezond Nieuwjaar.

Bert Visser
Carla Visser - den Outer

Bert,
Volgens mij was Gerard van Noort in 1965 vierde bij het NK op de weg voor amateurs achter Eef Dolman, Harry Steevens en Wim Schepers.
Volgens de "kenners" was hij wel de eerste echte amateur. Hij werkte in tegenstelling tot de andere drie min of meer fulltime. In die tijd werkte hij bij meubelmaker Maks in de Van de Spiegelstraat in Den Haag

In de jaren 50 woonde hij op de Trekweg in Den Haag. Zijn broertje en ik waren "vriendjes" en ik keek als kleine jongen altijd naar de "mooie" race fiets.

Beste Bert Visser en Herman Homma, ja ik heb net nagekeken in het wielerarchief van Foto Koos info. nl, daar stond in beschreven dat Gerard van Noord inderdaad 4e werd in het Nederlands Kampioenschap te Zandvoort, een geweldige prestatie van dit kleine mannetje, hij woonde zoals Herman reeds vermelde op de Trekweg te den Haag, echter na zijn huwelijk verkaste hij naar de Ghijnstraaat hoek Gaslaan waar hij een klein huisje had gekocht, deze timmerman, hij werkte met de hamer die wij allemaal diverse malen in onze wielercarriere zijn tegengekomen, hij heeft ook nog enkele criteriums gewonnen en schuwde het kopwerk niet, op de vraag of hij nog leeft kan ik het volgende vermelden, dit jaar bij de Ronde van Wateringen kwam ik Frans van Velthoven uit Poeldijk tegen, en die vertelde mij dat ook Gerard ons verlaten heeft, dat is dus een antwoord op de vraag of hij nog leeft, dus niet aldus Frans!verder moet ik zeggen dat hij na zijn wielercarriere zijn fiets altijd trouw bleef want bij de Westlandse ronden kwam je hem regelmatig tegen, niet erg gesoigneerd, maar dat was hij als coureur ook nooit, maar dat moet je van huis uit hebben meegekregen, zijn vader zag er ook nooit uit zoals, de meeste renners, echter op de fiets moest je gedegen rekening met hem houden want hij stond zijn mannetje, klein van stuk maar zijn daden mochten er echt zijn, was beter als de gemiddelde renner, ik kan het weten omdat ik vele jaren met hem gekoerst hebt, nu beste Heren ik wens ook jullie prettige dagen en een goed en gezond 2012, dit alles is jullie medegedeeld door Theo ten Dam, het gaat U goed.

Hallo allemaal,
Leuk om al die bekende namen en hun verhalen over vroeger te lezen. Ik ben zelf ook jarenlang lid geweest van "Sparta" en daardoor ken ik natuurlijk ook mijn "rivalen" van "de Spartaan".
Het ga jullie goed en prettige jaarwisseling.

Ook ik heb een poosje bij R.R.C. Sparta gefietst. Van 1979 tot 1984. Bij de liefhebbers. In die categorie reden we nogal eens samen met de veteranen, om een groter peleton te realiseren. Waar toen ook nog Gerard van Noord zijn partijtje meeblies. Zelfs op de zomeravondcompetities op de dinsdag- en donderdagavonden in o.a. het Zuiderpark en de Werf deed hij nog fanatiek mee, en kon menig jongeling zijn wiel niet volgen. In die tijd reed ook de vader van Michael Boogerd in die categorie. Clubsponsoring toen een paar jaartjes via Vleeschmeester de Kroes. En een bloeiende jeugdafdeling, o.a. dus Michael Boogerd, die later dan wel zijn toevlucht nam naar WWV in het Westland. Die toen ook al vaak op buitenlands avontuur gingen. Ik heb een leuke tij gehad bij RRC Sparta, en jammer dat de individuele verenigingen (RRC Sparta, Hollandia en De Kampioen) hebben moeten fuseren bij het tot stand komen van het nieuwe parcours dedtijds op de Uithof.
Ik wens eenieder een mooi en vooral gezond 2012 toe...

Welke ex coureur met de naam Marco V. schuilt achter scribent van vele geplaatste stukjes, ik heb mij suf gepeinsd wie dat is, kan iemand mij uit de droom helpen, want ik ken en kon vele renners, echter er gaat nog steeds geen lampje branden, ook in deze donkere dagen, kan ik hem niet plaatsen, gaarne hulp van uit het achterland, vooraf ben ik dankbaar voor de hulp.

Beste Theo,
Ik was slechts een erg middelmatig coureurke. Wat destijds overkwam vanuit de Brabantse 'wilde bond' na mijn verhuizing naar het 'Wilde Westen'. Was al blij als ik de koersjes uit kon rijden bij de KNWU. Maar desondanks wel met veel plezier deelgenomen aan de wedstrijden en trainingen.
Marco Verbaant

Marco, dank U wel voor de snelle reactie wordt zeer op prijs gesteld, en ga verder door met leuke wielerverhalen, hoe onbenullig ook, ze worden in elk geval op prijs gesteld!!

Beste Herman Homma en Theo ten Dam,

Bedankt voor jullie info over Gerard van Noord. Jammer te lezen dat hij er niet meer is.
Ik was er al jaren vast van overtuigd dat Gerard destijds derde was bij het NK, maar het blijkt dus vierde te zijn.
Mijn ex-zwager Dré van Middelkoop (maakte dus deel uit van het viertal) zal het ongetwijfeld niet met mij eens zijn, maar ook een vierde plek vind ik knap.

Sorry, sorry, sorry....

Ik vergeet nota bene Piet van der Meer te bedanken voor zijn info over Gerard.
Bij deze gecorrigeerd.

Beste Ap Koimans, een wat late reactie op het door jouw gemelde stukje van 18 September van vorig jaar, wie de bandenreperateur was, je schreef dat dat Nico Kalkhoven was en die woonde inderdaad op de Parallelweg tussen de Vaillantlaan en Het Hollands Spoor, ik meede dat hij lid was van het toenmalige H.R.C. Hollandia, dat met R.R.C. Sparta en de Scheveningsche Rennersclub de Kampioen, na de fusie, ja alweer 25 jaar geleden, verder gegaan onder de naam van " TRIAS ", ja ook deze vereniging nog gefeliciteerd met het zilveren jubileum!,van welke club jij lid was weet ik niet meer, ik dacht Hollandia maar het kan ook Sparta geweest zijn. Verder kan ik je nog herinneren dat wij op de 1e Paasdag van 1961, we een trainingstocht zijn gaan maken van ca 250 km. via Gouda, Utrecht, Arnhem, Apeldoorn, Amersfoort, weer Utrecht en Gouda naar huis gereden, we zouden niet van de fiets afkomen , zelf de onderweg gekochte gevulde koeken en appelsap van Hero " Perl " genaamd, nuttigden wij op het zadel gezeten, toch moesten wij 2 maal van de fiets omdat wij beide eenmaal lek reden, toen wij's-avonds ca. 21.30 uur meer dood dan levend thuis kwamen, ben ik in ieder geval na gedouchd en gegeten te hebben in een diepe slaap gevallen, en de volgende dag geradbraakt opgestaan, echter het weekend wat er opvolgde reed ik de Ronde van Noordholland, ja 240 km. goed uit, ca 20 minuten na de winnaar en de volgende criteriums die volgde kon ik menig prijsje mee naar huis nemen, ja dat is mijn herinnering aan Ap Koimans, hoe het je verder vergaan is weet ik niet( meer ) je was toendertijd straatmaker, maar het is nu zolang geleden en heb je nimmer meer ontmoet, ik hoop en reken erop dat je op deze story wil reageren, in ieder geval, nog bedankt voor de gezellige trainingstocht van een halve eeuw geleden, je fietsmaatje van toen Theo.ten Dam.

De verhalen over "vroeger" is genieten geblazen voor mij. En "vroeger" is dan vooral de jaren vijftig en begin jaren zestig.
Een verhaal van Theo ten Dam over een trainingstocht van 250 km of een verhaal van Jan van der Horst over een wedstrijd in Dordrecht waar hij vanuit Haarlem op de fiets heen en ook weer terug moest, kan mij zeer boeien.
Niet alles van vroeger was leuker, maar het wielrennen in de jaren vijftig was beslist spectaculairder en meer onvoorspelbaar dan nu.
Ik heb me de laatste maanden verdiept in de Tour van 1956; het was een ongelooflijk boeiende Tour.
Het reizen naar een criterium was vaak al een gebeurtenis op zich (zie het verhaal van Jan van der Horst). In 1966 was ik toeschouwer bij de Ronde van Dirksland (gewonnen door Leen Poortvliet) toen een groep van vier Haagse wielrenners te laat aan de start kwam. Zij hadden de pont Hellevoetsluis-Middelharnis gemist en kwamen daardoor te laat (een paar maanden daarvoor was de Haringvlietbrug al geopend).
De organisatie was dermate verbolgen,dat dit feit doorgegeven werd aan de KNWU. De renners kregen vervolgens een boete van ƒ 25 per man.

De KNWU was in het verleden (nu weet ik niet meer zo) nogal scheutig met boetes. Als je inschreef met je dubbele kaart, kreeg je hem nogal eens terug met 'VOL', als je niet tot de klasbakken maar meer als peletonvulling diende 9ik dus o.a.). Dus stuurde je nog wel eens voor twee koersen in op een en dezelfde datum. Kreeg je een boete voor een dubbel 'contract' aan je broek. Kreeg nog eens een boete voor ongeoorloofde reclame. Op de klep van mijn petje (achterstevoren en onder de helm) zat een stickertje van een Chiquita banaan. In een dolle bui vlak voor de start erop geplakt.

beste theo ten dam
het verhaal klopt van pasen
ik kan mij dat nog herinneren
ik zat bij rrc sparta
mijn tranings maatje was
jan zonneveld en verder ben ik nog
in goede gezondheid en fiets
nog elke 1 uur op de bike
dit jaar hoop ik 70 jaar te
worden.en al tien jaar met
vut/pensioen
tot vollle tevredenheid
ik kom nog wel eens edje kroon tegen
ik ben ook in de jaren 80 nog lid
geweest van trias. omdat mijn
zoon ook nog heeft gekoerst
met vriendelijke groeten
ap koimans

Hallo Ap, leuk dat je reageerde op het door mij geschreven artikel, ja zit dus nog steeds op A.T.B. alwaar je de conditie mee op peil houd, ik sportfiets nog wel echter alleen doe ik wat boodschappen in de buurt tot Scheveningen, Loosduinen en Rijswijk, dat om de overtollige kilo's mee kwijt te raken, dat gewicht heeft mijn leven altijd beinvloed,momenteel heb ik het snoepen,d.w.z. chocola, gebak en ijs met slagroom terzijde geschoven, kan dit op het moment opbrengen geen zoetigheden tot mij te nemen, wat resultaten opleverd, ben ten opzichte van een jaar geleden ruim 10 kg. in gewicht afgenomen, en het lopen en fietsen gaat dan veel gemakkelijker, dus doorgaan om te proberen nog 5 kg minder te gaan wegen, 90 kg. is mijn streefgewicht, ja altijd zwaar geweest, in mijn periode dat ik koerste kon ik viool spelen op mijn ribbenkast, desondanks woog ik nog 78 kg., overigens schreef je dat je Edward Kroon ontmoet te hebben, fijn dat hij nog in leven is die oud stayerskampioen van Nederland, ondanks zijn prob lemen, 2 jaar geleden heeft hij bij mij thuis oud- en nieuw mee gemaakt, daar hij toen zowat een buurman van me was geworden, en veel problemen had met een zijner benen, hij woonde toen tijdelijk in de Dr. Kesslerstichting aan de de La Reyweg, voordat de oude inrichting gesloopt werd, en thans vervangen is door een schitterend nieuw gebouw, waar daklozen en moeilijke gevallen tijdelijk kunnen wonen, ja hij herkende mij toen ik mijn fiets in korte broek reed, en riep " Theo ", en zei: hij herkende mij aan mijn gespierde kuiten, ja raar maar waar, die had ik en zijn nog steeds van enig formaat, echter spiermassa neemt wel af, en dat is logisch, ik ontmoette hem 2 maanden daarna nog eenmaal bij het Heeswijkplein, had daar een flatje via de Gemeente verkregen, dat was de laatste maal dat ik hem zag, ondanks dat ik nog regelmatig geprobeerd had hem op zijn mobile telefoon te bereiken, helaas zonder resultaat, ze kunnen zeggen van hem wat ze willen, zijn geest was goed, maar alleen het bier ( alcohol) was zijn zwakte, maar de humor die hij had was van grote klasse, ja hij is nog steeds de zwager van Michas Bertou, in de latere zestige jaren reed deze meer dan verdienstelijk en daar kunnen we in een volgend artikel over schrijven, dat is dan over ca, 4 maanden daar ik morgen weer naar mijn overwinteringsplekje op Tenerife ga, Nu beste Ap en alle andere lezers tot dan en het gaat U goed, Theo ten Dam.

Helaas een advertentie, Ed Kroon overleden 65 jaar (11031946-26012012)
Woensdag 1 februari Aula Nieuw
EykenDuynen 17.15 uur

Ik zet het erop omdat het altijd een vrolijke leuke coureur was.
Veel mee gelachen in Duitsland, Belgie en natuurlijk in de duinen.
Chris hij is ook aan het hemelen.

Wie dit leest misschien zie ik jullie morgen.

Groetjes

Piet Kettenis

Excuses voor de fout die ik maakte in het eerder geschreven stuk, Edward wordt niet gecremeerd op Ockenburgh, maar uit bovenstaand bericht van vriend Piet Kettenis op Nieuw eyken Duynen, sorry , allemaal veel sterkte en gegroet van een onder de indruk zijnde Theo ten Dam.

vanmiddag hebben Carel en ik met vele andere oud wielervrienden afscheid genomen van Edward.
Manya en Bob zijn kinderen spraken bewogen over zijn turbulente leven.
heel toepasselijk werd het nummer de Clown gedraaid,
Edward heeft velen van ons onbedaarlijk laten lachen.
het deed ons goed met zoveel oude bekenden aanwezig te zijn.
zus

Hallo iedereen,
Ik las het overlijdensbericht van Edward net 1 dag te laat. Ja het was een leuke en fijne gozer.
Had er heel graag bij geweest.
Groet !

Lieve oude wielervrienden van Edward...2 dagen na het afscheid zit ik nog steeds met bewondering op deze site alle reactie's te lezen op het overlijden van mijn vader.Ik heb samen met mijn broer en mijn dochter mijn vader het afscheid gegeven in ere van mijn grootouders Bob en Jo Kroon uit respect.
Tevens hebben Bob en ik een hoop troost gevonden bij de opkomst van alle oude wielermaatjes en de reactie's van de mensen die hier niet bij aanwezig konden zijn...
om namens mijn vader te spreken "'JULLIE WAREN GROOTMEESTERS "...
Ik herkende de meeste mensen direct , alhoewel ik de namen niet meteen meer van iedereen wist, was een blik genoeg en wist ik dat mijn vader hier apetrots op zou zijn geweest dat een ieder hem toch nog zou gedenken...Namens ons nog harstikke bedankt ....het ga jullie goed
Manya Kroon

Leuk al die verhalen, ik heb zelf ook van 1968 tot en met 1972 bij de aspiranten C/B bij Sparta gefietst. Mijn moeder was in contact gekomen met Koos Trompert en hij regelde dat ik met de wagen mee mocht achter het peloton aan, wat vertrok in Leidschendam op de dijk richting Zoetermeer en weer terug. Als kleine jongen van 11/12 wilde ik natuurlijk ook meedoen, m,n moeder regelde een fiets bij Gerrit Bontekoe. Het was een Gitane die uiteraard veel te groot was, het clubhuis was gevestigd in café de Zwaan langs het water in Leidschendam. We moesten ons verkleden ergens achter het café. De lucht van Daro olie herinner ik me goed, daarna fietsen naar de start die midden op de dijk was een stuk verderop. De wedstrijden daar waren vrijwel rechtdoor en dan weer terug. In de winter kon je in het café op de rollenbank. Daarna is Sparta naar het Zuiderpark verhuist, ome Toon Krouwel was er voor de jeugd. Een aardige man, hij stond altijd bij de streep. De wedstrijden waren vaak het zelfde, we werden altijd na een paar ronde door de amateurs ingelopen en gingen daar natuurlijk tussen hangen. Iedereen boos. Ik heb het nog met weinig talent tot clubkampioen 1970 gebracht . Ik ben nog steeds opzoek naar foto’s. Het clubhuis was bij de rolschaatsbaan. Ik herinner me nog goed de zaak van Bontekoe op de Loosduinseweg, vol met oude foto’s. En Gerrit hij had altijd een bruine kop. Bij Ammerlaan bij de markt kocht ik Clement tubes en kreeg daar altijd een geel rug tasje bij. En ja ik bracht mijn lekke tubes ook bij Kalkhoven op de Parallelweg, koste een knaak. In 1972 ben ik gestopt met fietsen, in 2008 ben ik weer begonnen met wedstrijden te rijden, ik kom wel een oudjes tegen uit mijn tijd en eigenlijk is er niets verandert in al die jaren, we zijn nog steeds zo fanatiek als vroeger.
Rob Swankhuizen

Lees zojuist dat mijn oud-clubgenoot Edward Kroon is overleden.
Ik heb Edje niet anders gekend dan een vent met veel humor. Altijd een lach op zijn gezicht.
Ik woonde in de jaren zestig, begin zeventig op de Hoefkade. Daar hadden hij en zijn vrouw Astrid een dameskapsalon.
In die tijd kwam ik hem natuurlijk veel tegen en we hem veel gepraat en gelachen.
En nu is hij dus op 65-jarige leeftijd definitief met pensioen gegaan. Dat spijt mij voor zijn familie en uiteraard wens ik hen sterkte.

Bert Visser

beste Cris ,ik heb deze site van Bert Visser gehad , toen kwam ik oude fiets colegas tegen,ook jou naam , het is lang geleden dat ik iets van jou hoorde of zag , we hebben vroegen veel samen getraind en ik werkte toen een paar dagen bij jou en je vader in de slagenrij, en veel gelachen toen ,weet je nog Cris. laat eens iets van je horen op deze site.groetjes Piet

Hallo Piet, alweer enige jaren geleden dat ik jou ontmoette bij de Ronde van Monster, je was in je gezicht niets veranderd, echter het buikje was enigzinds zichtbaar geworden, je vertelde toen dat je na het werk op Haagsche Mar(k)t, als groente en fruithandelaar in navolging van je vader, buschauffeur was geworden , ik meende bij de H.T.M., ik weet dat niet zeker meer, vind het altijd weer plezierig iets van de oude garde te vernemen, toen was je gezondheid nog in orde, en hoop dat dit nog het geval zal zijn, kan je mij nog iets over je neef Broos vertellen, die bij de SRC de Kampioen fietste, en in de Capedosestraat in Laakkwartier woonde, die handelde ook in groente en fruit echter nadien nooit meer iets van hem vernomen, en het is altijd plezierig iets te vernemen, van degene waar je vroeger mee trainde, wedstrijden fietste, of in de winterperiode mee trainde op de sportschool, van Chris Visser in Waldeck, met jongen als Fred Mesters, Edward Kroon , Michas Bertou, Cees Terlouw, Brammetje van der Starre,ik ben er ongetwijfels nog enkele vergeten, echter dat mag de pret niet drukken. Ik zal het leuk vinden eens iets van deze jongens ( Heren ) te horen, wellicht op de manier, ben er zeker van dat het gewaardeerd wordt door de lezers van deze weblog. ik groet U wederom vanuit een zonnig Tenerife, en wens U alle goeds, Theo.ten Dam

Heerlijk al die mooie verhalen over vroeger. En als we dan terug denken aan die 'strijd'tussen deze 2 clubs: het ging altijd tussen die 2. Ik had een idee: als Theo nou eens zijn eigen e-mail adres op deze site zet (om de mailbox van wielersport.slogblog niet over te belasten) en we maken dan met z'n allen een lijst van al die oud-coureurs van toen, dan zouden we misschien eens een reunie kunnen houden of op het parcours van De Spartaan die jonkies een lesje in wielrennen kunnen geven.

Kan ik me helemaal in vinden Rob.
De eerste deelnemer heeft zich bij deze gemeld.

Hartelijke groet,

Bert Visser

Rob,

Zet mij op de lijst!

Groeten,

Herman

zet mij er ook maar bij
gr Joop

Ik herken de wielerwinkel van Willem Eindhoven op de Rijswijkseweg met de werkplaats aan de Klepstraat waar Eddy Nihof nog wel, ik kocht er m'n eerste echte raceframe in die tijd 'n Gitane van FL.165,= met geld dat ik had verdiend door elke dag na school een ijsverkoper die op de haagse kermis op het Malieveld stond te helpen.Aan het eind van die week kreeg ik van hem exact die 165 gulden(had m'n vader natuurlijk in geseind)Nu ben ik 65 jaar geworden en heb ik een nieuwe Allround fiets gekregen gekocht bij John van Herwerden.
Zo dus let op Cris Kipping ik kom er weer aan, trekken we nog eens een sprintje! geintje????? Mijn Emailadres ben.tentije@zonnet.nl

Ja Ben maar dat word geen 11.2 meer over de laatste 200 mtr

Beste Wielervrienden uit de Haagce regio, er werd verzocht aan mij om mijn Emailadres door te geven , alhoewel ik nog steds op Tenerife mijn tijd verdoe, wil ik hieraan gehoor geven, maar eerst zeg ik jullie dat ik pas weer begin Mei a.s. weer op mijn adres in den Haag ben, ja raar maar waar ik hoop 8 September mijn 75e verjaardag te bereiken, en nog steeds op het adres alwaar ik mijn 1e verjaardag doorbracht,al heb ik daar geen weet van, ook een prestatie, was gewoon een kwestie van door ademen en huur betalen nietwaar!Mijn E-mailadres is theo.ten.dam@hotmail.com

vorige week vrijdag heb ik die dag uitgegeven boekje ten bate van het kankerfonds gekocht en in een adem uit gelezen.
Vader en zoon van Agt hebben kostelijke wieleravonturen van zichzelf beschreven.
met die warme zuidelijke humor erin.
een echte aanrader en ook nog eens voor het goede doel. zus.

In het ingezonden stukje van zus Hamelink d.d. 22 Oktober van het vorige jaar, waar zij mededeling deed dat Joop Nolten ( Officieel ) voor oudgedienden van de Spartaan was het Jopie, heeft het mij achteraf verwondert, van deze kleine gezette baanrenner bij mijn weten weinig of geen aandacht is besteed, ik was toen ik op Tenerife de overlijdensadvertentie in de Telegraaf las, met stomheid geslagen, ik had hem vorig jaar nog in het clubhuis van de Spartaan gesproken, hij vertelde dat in Belgie was gaan wonen, en zijn raceschoenen had verwisseld voor wandelschoenen, ja hij trainde bijna dagelijks om de conditie op peil te houden, hij zag er toen nog perfect uit, ja dan overrompeld je het overlijden van deze kleine man, op de bijgevoegde foto in de advertentie herkende ik hem niet, echter bij de nabestaanden stond Tonnie en Fred, Ja Tonneke zoals haar koosnaampje luidde is de zus van Joop, ja die Fred is Fred Mesters heeft zijn eerste jeugdliefde op latere leeftijd weer opgezocht, en het klikte opnieuw, en wonderwel zijn zij nog steeds samen.Ja Jopie was een rappe spurter die op de diverse banen , vooral het Olympisch Stadion, de Goffert in Nijmegen,de baan in Utrecht waar mij de naam even van is ontschoten en het Spartaan bolwerk van Mr Herbert Jochems,de Wassenaarse wielerbaan genaamd Duinhorst, zijn sprintcapiciteiten ten toon spreidde, na zijn wielercarriere begon hij een Aannemersbedrijf met redelijksucces, dat heb ik begrepen, helaas zullen wij hem niet meer ontmoeten, maar even als zovelen heeft hij bijgedragen aan een groot stuk van het Haagsche Wielergebeuren, ik vind en vond dat er aan hem ook enige aandacht aan hem besteed moest worden, en heb hierbij de daad bij het woord gevoegd, ook Joop jij verdiende deze extra aandacht en dat je moge ruste in vrede, een beetje laat deze reactie maar echt gemeend!. Theo ten Dam

Theo daar sluit ik mij bij aan, een gezellige aardige jongen was het. Hij is nog eens als baanrenner derde geworden in het wegclubkampioenschap. Gereden op het parcours bij de Lange Velderslag. Joop van der Putten werd kampioen en Veldhoven tweede.

Theo je hebt ook een geheugen als een olifant niets vergeten en alles zo oplepelen.

Groetjes
Piet Kettenis

Aan Joop enkel goede herinneringen.
De trainingen eerst op Duinhorst onder de leiding van Arie v Vliet later in het Olympisch Stadion onder de leiding van meneer Derksen veel met hem meegereden ik had toen nog geen rijbewijs.

Ook een paar keer uitgezonden samen naar het buitenland.

Een keer herinner ik mij nog goed naar Zuid duitsland de vader van Joop en een vriend(Lucas)gingen ook mee.

Hoe wij gereden hebben weet ik niet meer maar wel dat wij verschikkelijk gelachen hebben.

Kwamen wij terug in de Jacob Catstraat vroeg je wat krijg je voor de benzine oome Joop zei hij laat maar zitten.

Later Joop nog eens tegengekomen met de CPC liep hij net als ik de halve marathon volgens mij heeft hij ook een paar keer de vierdaagse gewandeld.

Dat Joop een goeie gozer(Haags)was bleek wel op zijn begrafenis een zee van bloemen en de aula was te klein indrukwekkend.

Gr,
Chris Kipping

Die vader van Jopie Nolten was een kei in verschillende takken van de krachtsport. In elk geval een worstelaar van naam, maar ik meen me vaag te herinneren dat hij ook als bokser in de ring heeft gestaan. Joop was trots op die ouwe, zoals bleek toen er wat schortte aan mijn huurhuisje en de huisbaas offerte liet uitbrengen door het bedrijf van Nolten junior. Toen ik om nadere tekst en uitleg belde en vroeg of hij de bekende oud-coureur was, volgde meteen bevestiging. Wat me sympathiek aandeed, was dat hij niet de kans greep om meteen over zijn eigen prestaties van weleer te beginnen, maar onmiddellijk de lof van zijn pa als veelzijdig atleet begon te zingen. Theo ten Dam, zelf zoon van een oud-worstelaar, zal nu wel rap met meer bijzonderheden over die vader Nolten beginnen. Het woord is aan jou, Theo, en denk aan de punten!

Han de Gruiter

Toen ik in 1970 bij de Spartaan begon, was Joop Nolten al gestopt. Ik ken hem uitsluitend in burgerkleding. Echter in mijn herinnering was hij in de jaren zestig deelnemer aan de bekende sprintwedstrijden op de Moerweg, vlakbij het Zuiderpark. Deze sprintwedstrijden trokken duienden toeschouwers. De lokale kranten (Haagsche Courant, Het Binnenhof en Het Vaderland, besteedden er veel aandacht aan. En (nog steeds in mijn herinnering, ik was er zelf niet bij) bereikte Joop Nolten meer dan eens de finale. Wie de andere deelnemers waren, daar heb ik geen idee van. Theo ten Dam zal ook daar meer van weten. Overigens de vehalen van Theo, daar kan je een puntje aan zuigen.

dit is een testje mijnerzijds om reden dat het komende stuk niet voor niets getypt heb, was een tamelijk lang stuk, heb het echter overgeschreven , wat veel werk was en behoorlijk wat tijd vergde, dus ik hoop niet dat wederom het woord ERROR tevoorschijn komt, had bij mijn weten niets fout gedaan: dus daar gaat de Proef!!.

Wederom 4 met de pen geschreven A4 formaat getracht op deze weblog te vermelden, echter het kleine stuk wordt klakkeloos over genomen, doch bij het grote artikel, heel veel typewerk verschijn het woord " ERROR", wat doe ik fout, ben het na een kleine 2,5 uur zat,en zal morgen weer een poging wagen, misschien gaat het dan wel, ik ga nu slapen, wel te rusten!

Het probleem is bekend Theo. Zelf heb ik nooit last, want ik plaats mijn reacties op dezelfde manier als ieder ander. Wel krijg ik van tijd tot tijd klachten van mensen die hetzelfde meemaken. Dat spijt me, maar ik kan er niets aan doen. Het is een systeemfout, die af en toe de kop opsteekt. Een goede raad: als het vandaag niet lukt, dan lukt het morgen. Groet! Fred

B este wielervrienden, even een uiteenzetting van mijn ervaringen van hhedennacht toe te lichten. Het totale verhaal door mij beschreven verscheen niet op de weblog, waarschijnlijk te lang, anders kan ik geen verklaring vinden, voor het woord " Error " dat op mijn scherm verscheen!, gelukkig heb ik voordat ik de computer uitschakelde, het gehele relaas op 4 blocnootvellen A4 formaat overgeschreven, zodat naar ik hoop U niets zult missen, dit was overigens een sinicure, omdat de kramp in de vingers op ging spelen, echter het is gelukt, en nu om in wielertermen te blijven, het in 5 etappes te verwerken, te beginnen bij de laatste etappe 5, om reden, ja daar is over nagedacht begiinen bij de laatste en eindigen bij nr. 1. dat leest n.l. prettiger dat het op volgorde staat, en nu maar hopen dat er geen ander iemand mijn voornemen stoort, indien wel, pech gehad, ik schrijf mijn verhaal oder het hoofd " Haagsche Wieler Historie, afgekort met de letters " H.W.H.", hopende dat het e.e.a. lukt, wens ikveel leesplezier toe! Theo ten Dam

Na een vlotte rit aangekomen te Vorst, bleken wij niet de enige deelnemers te zijn, nee het waren er ruim 300, ongelooflijk, de rugnummers waren op bij het aantal van 120, toen moesten er lakens aan te pas komen, die werden verknipt, en een rode lippenstift werd gebruikt om de cijfers erop te schrijven. Tijdens het oppompen van de banden, keek ik naar het achterwiel van Rinus, enigsinds geschokt zei ik tegen hem: je binnenband puilt ddoor het canvas ter grootte van een kleine centimeter, kan mij wat verrotten, ( een echt Haagsche uitdrukking )ontwoordde hij, ik persoonlijk had er niet eens op durven trainen, echter hij ging met zo'n tube normaal van start, de wedstrijd van 130 km. over goede betonwegen, was gevorderd tot de laatste ronde, ik reed voor in het complete peloton, toen Rinus mij vroeg: Theo een beetje op zij, het was dringen geblazen, ik ik maakte prompt ruimte voor hem, ik was toch geen kanshebber in een massasprint, en 2 minuten later ging de rappe Rinus als triomfator over de meet, met de Amsterdammer Gerard Koel als een goede 2e, ik werd ca. 50e, maar had een goede training gehad.Toen wij in den Haag terug waren, behoefde ik geen bijdrage televeren in de gemaakte benzinekosten, en die zullen wel hoog geweest zijn met zo'n zuipschuit van een Chevrolet1. nu weer een stukje Haagsche wielergeschiedenis aan deze weblog te hebben toevertrouwd, eindig ik deze bijdrage met een minzamelach, om redendat ik wederom e.e.a. tot een goed einde heb gebracht, gelijk een wielerkoers echter het is minder afzien. Theo ten Dam.

Nu op de vraag van Piet van der Meer of ik nog renners van de 300 m. sprints met staande start kan herinneren, ja zeker. de 1e die boven komt drijven, is de ook al klein van stuk en groots in daden, de rappe man van het Zeeuwse Ierseke, Piet Rentmeester, verder commentaar overbodig, dan weer een kleine renner wat betreft de lengte, Dick Verdoorn uit klein Mokum,dus Rotterdam, die na zijn fietscarriere als gangmaker ( Derny ) het wielrennen trouw bleef, en nog steeds op de fiets zijn conditie op peil houd. Wat te zeggen van Piet van der Touw, blonde Piet, echter niet grijze Piet uit Rijswijk ZH., ja het waren 2 fietsende neven met dezelfde voor en achternaam, echter blonde Piet, die even als de 2 eerder genoemde renners met de 300 metersprints de Rood - Wit- Blauwetrui om de schouders gehezen kregen en vervolgens later het " Wilhelmus " uit de luidspeakers mochten aanhoren, Piet werd na zijn fietscarriere nog scheidsrechter bij de K.N.V.B., alwaar hij het tot fluiten van wedstrijden der 1e klasse bracht. Deze Piet was ook nog tandemgenoot( wat mij nu opvalt, in het woord tandem, zit met een kleine letterverschuiving mijn achternaam ) leuk niet?, dan van ene Marinus Paul, ook al zo'n kleine kerel, met dijen en kuiten als kabeltrossen, zo sterk als 10 paarden, zij werden ( Piet en Rinus ) tijdens de Olympische Spelenvan 1960 te Rome 4e in de tandemdicipline, Ja Rinus kon wat meer dan een baanwedstrijdje winnen, de klassiekers de Ronde van Noord Holland, als mede Zuid Holland stonden op zijn palmares verdere velen criteriums won hij en op de 300m sprints stond hij zijn mannetje. Ik wil U over deze renner nog een opmerkelijk vertellen. Hij woonde op de 1e verdieping in de Christiaan de Wethstraat ( Schilderswijk ) nummer ben ik vergeten. Ik had een snipperdag genomen, en gingen naar een koers te Vorst in Belgie, even onder Tilburg, hij reed in een grote Chevrolet met een enorme achterbak, waar gemakkelijk 4 fietsen in konden. Zijn broer Wim ( ook een verdienstelijk renner geweest ) ging ook mee en dacht dat zijn zwager Koos Trompert, gehuwd met de zus van Rinus, de oudrenster Irene Paul, het kwartet voltooide.

Nu terug naar Joop Nolten Senior, de ook al kleine figuur, gelijk zijn zoon was afkomstig uit de krachtsport in navolging van Opa Nolten en Joop Sr. maakte het op een warme zomerdag zo bont, tijdens een verjaardag, meende hij de boel eens aan het schikken te maken. Wat geschiedde, het raam op de 1e etage stond wagenwijd open, en Sr. nam een korte aanloop en sprong door het geopende raam naar buiten, de aanwezige familieleden schokken zich te pletter, echter na enkele seconden, weer zijn hoofd vertoonde boven de lambrizering, en riep: juliie dachten, die is zeker dood he, maar onkruid vergaat niet! Hij was zo sterk in de armen, dat hij zich aan de lambrizering had vastgehouden en zich weer naar binnen werkte, ja dat was Pa Nolten ten voete uit, aardig amicaal en altijd in voor een geintje, zijn soort van vermaak, overigens niet mijn hobby.

Nogmaals Joop Nolten, Bedankt Piet van der Meer voor het compliment aan mij gegeven, ik ben dan wel geen auteur in de zin van boekenschrijven of dergelijke nee mijn goede gezondheid, en een goed stel hersens, ontwikkeld in de loop der jaren heeft mij zover gebracht. Ja ook Jaap Kila bedankt voor de lovende woorden geschreven op mijn E-mail, doen mijn enthousiasme toenemen. Bovenal, wat ik erg waardeer dat mijn geheugen nog altijd goed functioneerd, echter met het onthouden van telefoonnummers die ik niet dagelijks gebruik, krijg ik wat problemen, ja toch de tand des tijds ontgaat mij niet.

Lieve lezers, ik dacht ten onrechte dat ik moest beginnen met etappe nummer 5 op deze weblog, zat er compleet naast, waarvoor mijn excuses, indien mijn gehele verhaal correct wil lezen dan moet U met etappe nummer 1 van Haagsche Wieler Historie beginnen, en vervolgens oplopend naar etappe 5., sorry voor deze onvolkomendheid mijnerzijds, toch veel leesgenoegen, en blij dat het nu toch zonder onderbreking op de weblog staat!. Theo ten Dam

Leuk om de oude haagse wielren historie weer eens terug te lezen! Als ventje van 8 ben ik bij de spartaan toen nog hwv, begonnen als jeugrenner, dat was in 1969. Rondjes rijden in de plaspoelpolder. Alle namen van de grote mannen herken ik . Ook ik kwam samen met mijn vader, henk oostdam, die veel voor de club in die tijd heeft gedaan, bij henk ammerlaan op de hc costerstraat. Hele aardige man. Ik doe de groeten aan alle bekenden van toen! Groeten Rob Oostdam tegenwoordig wonend in Hoenderloo op de veluwe.

Aan: Theo ten Dam

Beste Theo,

Mijn vader heeft het aldoor over een renner/lid van de Spartaan genaamd Henk Vos.
Mijn vaders geheugen is als 86-jarige niet meer wat het geweest is.
Zegt de naam Henk Vos jou iets en zo ja wat?

Bij voorbaat dank voor je medewerking....!

Groet,

Bert Visser

Beste Bert, Ja Henk de Vos was een renner van een zeer behoorlijk niveau, woonde om de hoek van de Nieuwe Haven, alwaar Ome Henk Ammerlaan zijn zaak had, meende dat het de Brabantsche Turfmarkt was, weet dit niet zeker, daar woonde ook Pa de Vos, zijn trouwste supporter, die verdiende zijn geld door met een bakfiets, lorre en oude rommel op te kopen, echter op zijn Zondags zag hij eruit als om door een ringetje te halen, altijd voorzien van een pet. Bij mijn weten leeft Henk nog, echter waar is mij niet bekend, dan zou je via, via in contact moeten komen met nog zo'n kanjer, leeftijdgenoot van Henk, dat is Anton van der Knaap uit Wateringen die woonde aan de Uithoflaan, nummer ??, thans is dit Gemeente Den Haag ( geannexceerd ) of een Jan Waldschmidt ook een oudcoureur van ongeveer zijn leeftijd, alwaar hij voor kort nog regelmatig zijn trainingstochtjes op de fiets maakte, aldus Jan Waldschmitt, die ik vorig jaar ontmoette in het Zuiderpark , alwaar hij keek naar Athletiek wedstrijden, ik dus ook. Verder is het de moeite waard om te vertellen dat een zus van Henk de Vos was getrouwd met Willem van Brunschot, ja die woonde in de Hekkelaan ook in de buurt van Ammerlaan, ja rappe Wim ,op de fiets overleden tijdens een toertocht met " Spartacus " te Luxemburg, was net aan zijn 2e wielerleven. Een hartaanval werd hem fataal, dit is wat ik weet van Henk de Vos, overigens stond hij bij het cyclocrossen zijn mannetje, en als ik mij niet vergis won hij minimaal een keer, de Katerkoers, altijd gehouden op 1 Januari op Duindigt, het landgoed dat eens Spartaanlid Mr. Herbert Jochems toebehoorde. Nu Bert, wil je je vader van mij groeten, en hoop je iets wijzer te hebben gemaakt met mijn relaas. Theo ten Dam.

Wel altijd nagenoeg op 1 januari (of omstreeks) maar niet altijd op Duindigt. Ook op Duinrell (vlakbij dat wel) en ook op camping Ockenburg waar ik Roger de Vlaemink nog eens ooit heb zien winnen. En sinds afgelopen december op het clubparcours van Trias op de Uithof.

Beste Theo,

Bedankt voor je informatie over Henk de Vos. Op grond van wat ik lees, denk ik dat dit inderdaad is wat mijn vader bedoelt. Willem Brunschot, Jan Waldschmidt, Anton van der Knaap, het zijn namen die regelmatig noemt. Uiteraard zal ik hem je bericht laten lezen en breng ik hem jouw groeten over.
Nogmaals dank en uiteraard onze groeten.

Bert Visser

Wijlen het blad Wielersport had de goede gewoonte alle adressen te publiceren van renners die een licentie hadden aangevraagd of ingetrokken. Daardoor weet ik zeker, dat Henk de Vos in de Geleenstraat 6 woonde. Ik heb het nog even nageslagen, maar lang zoeken was niet nodig. Al in de tweede editie van het blad, verschenen op 24 januari 1952, stond zijn adres vermeld.

Ik heb me altijd afgevraagd of een wielrenner in zo'n 'warme' straat, waar het auto- en andere verkeer tot diep in de nacht bedrijvig was aan beide zijden van de rood verlichte etalages, wel voldoende rust genoot om op de fiets nog wat te kunnen presteren. Nou, Henk had daar blijkbaar niet te veel problemen mee, want hij was inderdaad geen pannenkoek. Ik herinner me hem als het type van de pure jachtrijder met dezelfde diepe zit als een Niki Terpstra. Misschien zou een wat rustiger woonomgeving hem nog wel verder in zijn sport hebben gebracht, maar dat blijft altijd gokken.

Han de Gruiter.

In die tijd waren er twee heren Bartels bekend in Nederland. Die uit Uterech met z'n apparaatsjies en die uit de Haagse Geleenstraat.

Henk Bartels ook wel de zingende rot genoemd.

Toen ik in 1970 bij de Spartaan ging rijden (aanvankelijk met een clublicentie) reed Henk de Vos bij de veteranen. Hij was toen 43 jaar (zou nu 85 jaar oud moeten zijn). Op de club reden de amateurs hem niet uit het wiel. Begin jaren zeventig werd Henk lid van de Brabantse wielerbond. Elke zondag een wedstrijd en elke zondag gingen vader en moeder Vos mee. Vader Vos is ca 1973 bij één van die wedstrijden dodelijk verongelukt. Hij liep de weg op en een wielrenner op volle snelheid knalde bovenop hem.
Een neefje van Henk, Piet de Vos, is nog korte tijd voorzitter van de Spartaan geweest.

Grappig dat door het woonadres van Henk de Vos (mijn vader bevestigde overigens dat Henk de Vos in de Geleenstraat woonde) ook Henk Bartels ter sprake is gekomen.

Henk Bartels of zoals Chris Kipping terecht opmerkt, de Zingende Rot, was in de vijftiger, zestiger en zevetiger jaren de absolute alleenheerser als souteneur in de Geleenstraat.

Dat weet ik omdat mijn tante Ant, een bordeel uitbaatte op de hoek van de Geleenstraat en de Hunsestraat.

Ik kwam met enige regelmaat bij mijn tante en daar kwam ook Henk Bartels.

Ooit vroeg hij mij - het zal 1957 geweest zijn p of ik een ijsje lustte. Natuurlijk lustte ik al kind van zes jaar een ijsje. Daarop gaf hij mij een briefje van 10 gulden om het ijsje te kopen.
Later vroeg mijn vader of ik wist dat die man de Zingende Rot was. Natuurlijk wist ik dat niet, maar mijn vader vertelde me de achtergrond van zijn bijnaam.

Mooi verhaal uit een ver verleden wat ik nooit meer zal vergeten.

En nu zijn wij wel heel benieuwd wat de achtergrond van de bijnaam Zingende Rot is. Was Bartels zanger? Was Bartels zo rot als een mispel? Toe Bert Visser, laat ons niet langer in spanning!

Waarde Bert Visser,

Ik ken je niet en jij kent mij niet, maar blijkbaar heb jij Gerard van Deene gekend, en ik ken hem. Sinds een jaar of acht. En daar ben ik blij mee. Hij heeft mijn leven verrijkt. Als mislukte bandenplakker vind ik zijn verhalen prachtig! Wil je hem weer zien of iets over hem weten? Mail mij dan op plgroen@gmail.com Begrijp me goed: Gerard is niet erg bekend met de nieuwe media, dus je contact met hem zal in eerste instantie (noodgedwongen) via mij moeten lopen: ik zal hem wel melden dat iemand nog naar hem vraagt. Als hij ermee accoord gaat mail ik je graag zijn telefoonnummers.

Vriendelijke groet.

Peter Groen (geen familie van Tiemen, maar daar heb ik wel een verhaal over)

Beste Bert, Je had je reactie twee keer geplaatst en bij het verwijderen van een van die twee is iets misgegaan en zijn ze allebei verdwenen. Sorry daarvoor. Kun je je reactie nog eens plaatsen, want Michel, die de vraag stelde, heeft het waarschijnlijk niet kunnen lezen. Groet! Fred

Natuurlijk beste Fred plaats ik mijn reactie nog een keer. Drie maal is immers scheepsrecht!

Michel,

Henk Bartels alias de Zingende Rot was een bekende Haagse souteneur die bijna alle ramen in de destijds "dure" Geleenstraat bezat. Vanwege dat souteneurschap of een andere niet koosjere reden moest hij ooit een door de rechter opgelegde straf uitzitten. Henk was een vrolijke man die wel van een geintje hield en tijdens het uitzitten bedacht hij dat het wel aardig zou zijn te ontsnappen. Middels slinkse wegen kreeg hij een ijzerzaag in handen.
Hij zat luid zingend in zijn cel en al zingend zaagde hij de tralies van het raam door.
Ontsnappen was verder voor hem een koud kunstje. Uiteraard werd hij later weer opgepakt en zat zijn straf alsnog uit.
Maar binnen de Haagse penose en consorten verwierf hij eeuwige roem en zijn bijnaam "De Zingende Rot".....

Mijn broer piet heeft gerard vrij goed gekend piet leest niet altijd alle berichten maar als het nuttig is wil ik wel contact met hem opnemen

Kom weer op dit plekje en zie iets over Gerard Deene. Aardige vent, hart van goud, die ik nog bij de crematie van Ed Kroon heb gezien en even mee gesproken hij woont in het huis van zijn helaas overleden moeder in de Mariahoeve. Had Gerard 40 jaar niet gezien maar nog steeds die ondeugende ogen en glimlach. Heb wat met hem gelachen naar belgie ed met de Fiat 600 en hij heeft zelfs een triumph gehad 2 zitterje en verschrikkelijk cool in die tijd. Zijn vader zat bij de luchtmacht dacht ik hij was een tijdje gelegerd op Ypenburg en had een huisje of caravan in het bos langs de brasserskade vlakbij de voetbalvelden en de huidige Mac. Peter doe Gerard de groeten van me.

Tot voor enige maanden konden we bijna dagelijks genieten van de stukjes van Theo ten Dam. Theo had veel inside information over het Haagsche wielrennen. De liefde van Theo voor de wielersport kwam in zijn stukjes duidelijk tot uiting. Ik mis Theo al een paar maanden. Ik hoop niet dat hem iets ernstigs is overkomen.

Hallo Piet en de andere Spartaan-liefhebbers.
Over Theo alleen maar goed nieuws: hij vierde een paar weken geleden z'n 75e verjaardag en ik had hem nog aan de lijn!
Ik begreep dat 'Vos' Carel Hamelink al in de 80 zit, complimenten hoor!

Haha, ik kan me nog herinneren dat de broer van Piet en Joop K. een 'eigen' krijtje bij zich had om de achtervolgers in een vossenjacht het verkeerde pad op te sturen.
Groet aan Martin!

Bedankt Rob ( ten Hage ) en Piet v.d. Meer, Ik deel jullie mede dat ik in een buitengewone conditie ben, en weer op mijn geliefde eiland vertoef, de meeste mensen weten wel waar dit gelegen is, in iedergeval ca. 3000 km vanaf het Haagje. De reden van mijn silzwijgen is dat e.e.a. Jan, een geweldige pfff, op een reactie mijnerzijds was op een relaas door mij beschreven, en voor een of andere ouwehoer werd uitgemaakt, dat vond ik toch wel te ver gaan, om mijn wetenswaardigheden aan deze slogblog toe te vertrouwen, echter ik vind dat mijn wielerkennissen uit het verleden recht hebben om te weten van mijn silzwijgen. Respect voor elkaar is een eerste vereiste, je behoeft het niet met elkaar eens te zijn, echter in de kantlijn van deze rubriek staat zo een aankondiging. en dat die Jan alleen met Jan ondertekende von en vind ik nog steeds laf!Het is echter prettig te vernemen dat andere mijn stukjes wel degelijk op prijs stelllen, en zal dan ook wanneer het mij uitkomt, wel weer van mij te laten horen, bedankt degene die wat van mij wilde weten en Rob ten Hage in het bijzonder!. Ik groet U uit warmere oorden en wellicht tot schrijfs of ziens een volgende maal.Theo ten Dam.

Rob dat klopt. Maar mijn broer Mart was zo creatief omdat wij maar niet begrepen hoe iemand die later vertrok in de Vossenjacht wel iedere keer als 1 e bij de vos was. Dus Mart en ondergetekende erop uit en enige pijlen met ons krijtje creatief een andere kant op laten wijzen. Heeft niet geholpen de persoon won weer. Later zijn we erachter gekomen hoe dat ging. Maar altijd gelachen en afgezien dat wel.

Groetjes aan iedereen

Theo gooi ze op het kantje. Jij lekker schrijven en wij genieten. We wachten met spanning op de nieuwe reeks.

Beste Piet, bedankt dat ook jij mijn stukjes weet te waarderen, in tegenstelling van Jan met de korte achternaam, die zo moe van mij wordt, die moet dus voortaan maar wat anders gaan doen,als ik weer wat aan deze slogblog ( wat een rotwoord is dit )toevertouw. Laatste 4 a 5 dagen was het hier op Tenerife, zelf in het zuiden, constant aan het regenen, nou ja natte moesson, is beter uitgedrukt. Gelukkig heb ik geen last gehad van overstromingen als vele mensen op de diverse eilanden van deze eilandengroep. Ja met vele heb ik dan medelijden want als je huis doorstroomd wordt van voor naar achter, gelijk een rivier, dan kan je je lache wel laten, dit is mij 5 jaar geleden ook overkomen. Nu zijn er hier in het zuiden wel maatregelen genomen, door nieuwe rioleringen aan te leggen, wat nu dus wel zijn vruchten afwerpt.Wel is dit gebeurt met steun van de Europese Gemeenschap, waar de Nederlander als grootbetaler zijn portie aan heeft bijgedragen. Nu weer naar onze sport waarvan wij nog steeds veel houden, ondanks de 7 voudige ex-Tourwinnaar ¨Lance Armstrong ¨ ojee we mogen niet meer over deze Kampioen spreken, dient in de anonimiteit te blijven, ik doe het zo naief ik altijd geweest ben, en waarschijnlijk nog! toch mede geinspreerd door een artikel in de Telegraaf van Zaterdag 27 Okober 2012, alwaar ik de kolom las van Professor Doktor B. Smalhout, die ook al een lans breekt voor ¨Lance ¨, ik meen dat verraders, of een minder slechte uitdrukking ¨klokkenluiders ¨, voor mij een vele male grotere misbaksel is dan wat Lance gedaan zou hebben, ik weiger ten stelligste wat de bobo´s van de wielerwereld, inclusief de Voorzitter van de K.N.W.U., allemaal te berde brengen. Over de rug van anderen proberen zij, de oud wielrenners zwart te maken, en de lui, ja de zogenaamde elite in het hedendaagse wielrennen over de rug van vele renners in de belanfstelling te staan. Ik zei reeds dat ik naief ben, maar deze mensen zijn geen misdadigers zoals Lance Armstrong, ja expresse nogmaals zijn naam omdat ik veel respect heb voor zijn strijd en levenswijze, en de Jalourse ex-profiteurs van deze grootheid, er met minimale straf afkomen, verwerpelijk in mijn ogen. Ik ben een man van mijn woord, altijd mijn beloftes nagekomen, en nimmer verzaakt, ook wetende dat iets schreef zat, maar gedane beloftes dien je na te komen, zo zat en zit ik nu eenmaal in elkaar, Nu lieve wielervrienden van vroeger en nu, wellicht een deur opengetrapt, maar Lance vergeten forget it!! Theo ten Dam.

Hallo Theo en anderen,

Het is al zooo lang zooo naïef.
Dat er in de strijd naar het hoogst haalbare weleens grenzen zijn overschreden en soms ook wel flink: het is altijd de wielersport die ervan langs krijgt. Overal wordt 'gepakt' (en niet alleen in de sport)alleen de wielersport is zo dom om alles aan de grote klok te hangen.
De UCI had een grote streep moeten trekken onder het verleden en voor mijn part iedereen die vanaf nu gepakt wordt voor het leven moeten schorsen. Maar inderdaad de 'verraders' belonen met een lagere straf en Lance Armstrong (nooit mijn favoriet geweest, maar ik heb wel een enorme bewondering voor zijn sportieve prestaties) heel diep onderuit halen.
En de reactie van het 'slappe' Rabobank?
Een verwend jochie dat zijn zin (het winnen van de Tour) niet krijgt en daarom demonstratief en op een rare manier uit de wielersport stapt. Dat zijn trappen die onze sport veel schade berokkenen.
FIJN dat wij als 'oude mannen' ONZE sport zo diep in ons hart dragen.
Sportbroeders pas op: het wordt weer glad op straat.
Prettige dagen vast!!!
Rob

Doping heeft mede door Lance Armstrong de wielersport een buitengewoon slecht imago bezorgd. Dat Lance Armstrong niet zuiver op de graat was weten we inmiddels wel. De internationane sportpers struikelde over elkaar heen om hem te beschimpen, na te wijzen en uit te fluiten. Toch zijn er onder ons ook nog wielerliefhebbers die achter Armstrong blijven staan of zelfs bewierroken. Zijn ze daarin doorgeschoten? Ik denk het
niet, want hebben wij met met z'n allen ook niet intens genoten als Lance weer eens, (zei het, in hoog hematocritisch ritme) een slopende tijdrit winnend wist af te sluiten? Hypocritisch om nu alleen critisch met het vingertje naar de "Boss" te verwijzen als het over EPO gaat, vinden zij.
We weten dat het rijden van een grote ronde dermate zwaar is dat "naturel" presteren op topniveau haast niet mogelijk is. Op snijkoek win je de Tour niet, is een veel gehoord gezegde! Het gebruik van middelen wordt bepaald door de dopinglijst en niets anders. Dat er renners zullen zijn die slim deze lijst weten te omzeilen is ongetwijfeld waar. Lance Armstrong schijnt er de "Boss" in zijn geweest. Niet eerlijk? 'Part of the game', zou je ook kunnen zeggen.
USADA, WADA, UCI, en KNWU scharen zich nu eensgezind achter het gevonden "bewijs" dat zegt dat we met z'n allen een kleine TIEN JAAR zijn besodemieterd door een vermaledije cowboy uit Texas. Nou en? Zouden we ons kunnen afvragen... PART OF THE GAME en zorgen dat we het de volgende tien jaar beter doen!

Ik heb lang geaarzeld maar als voormalig stuurman op de zeesleepvaart ga ik overstag. Ook ik had doping gebruikt, en niet zo een beetje ook, en ik schaam me er niet voor. Want dankzij de doping woon ik in een prachtig huis. Dat kwam zo. ik was meer dan 35 jaar stuurman op een zeesleper en als de storm uit het zuidoosten kwam dan wisten wij dat er werk aan de winkel was. Wij stoomden dan op naar Lands End het zuidpuntje van Engeland daar waar de Atlantische Oceaan samenkomt met de Noordzee en al eeuwenlang een groot scheepskerkhof is. Want daar konden wij veel geld verdienen, schepen kwamen daar altijd in nood. En als een schip in nood was eerst even via de radio met die kapitein een afspraak maken en dan pas ging de tros overboord. Voor ons was er dan een behoorlijke premie. (net wielrennen)Wij moesten vaak wel wachten, soms dagenlang zonder de kooi te zien, en het was scheepskok Tamme Romkema, alhier afkomstig uit Grouw die ons wakker hield. Tamme had bij de apotheken in Manilla op de Philipijne een gigantische voorraad peppillen gekocht en die werden door ons dan smakelijk verorbert, ook door De Ouwe, onze kapitein. Wij waren helder en fris maar durfden ook van alles. Dertig jaar geleden tijdens een orkaan kwam daar een viermast bark in grote nood, de storm huilde door het gescheurde want en het schip maakte water en de bemanning zat al in de reddingsboten. Nou jullie snappen het wel he. Met flinke oppeppers in onze donder wisten wij de lenspompen aan boord van die schuit te brengen maakten die droog en sleepten de bark naar de haven van Cherbourg alwaar de opbrengst voor de reder en ons was. Mede daarvan had ik een mooi huis gekocht. En al dat gezeur over doping zus of zo en dat het slecht is, en dat je daar de piep niet meer van omhoog krijgt. Jongens, liefhebbers van de wielersport dat is helemaal niet waar en ik praat uit ervaring. Mijn Wypkje, us mem, kan dat nog steeds bevestigen (vanavond is weer onze avond), en ik hoop dat de renners nog heel lang doping gebruiken want je krijgt daar altijd mooie wedstrijden van.
Vanuit een zonnig Stavoren groet ik U allen.
Frieslan Boppe.

Aan alle Haagse wielerliefhebbers, Voor mijn boek over de geschiedenis van Nederland in de Tour de France ben ik op zoek naar nabestaanden van Harrie van Leeuwen, geboren op 29 juli 1945 in Den Haag. Hij was waarschijnlijk lid van de wielervereniging Hollandia en was tussen 1970 en 1975 beroepsrenner. Harrie is enkele jaren geleden in Almere overleden. Waarschijnlijk woonde hij daar ook. Wie oh wie helpt mij aan een adres of telefoonnummer van zijn weduwe, kinderen, broers, zusters, enzovoort. Groet! Fred

Harrie is ook lid geweest van "de Spartaan" in de 60e jaren. In die jaren woonde hij in Den Haag in de Fahrenheit straat. Wij gingen vaak samen trainen. Ik zal zoeken of ik nog een oud adres van zijn broer heb.

Wat een gezeur....

De beste EPO-renner van het EPO-peloton heeft gewoon zeven maal de Tour gewonnen.
Ook nog eens opeenvolgend.
Een terechte winnaar dus, een winnaar die zich heeft aangepast aan het spel en de regels van het peloton.
Armstrong is nooit (!), let wel, nooit betrapt.
Armstrong is verraden.
Door ex-ploegmakkers die hun mond hielden toen ze zelf nog spuitend en slikkend in het peloton rondreden.
Pas nadat zij betrapt waren en geconfronteerd werden straffen
gingen ze praten.
Maar eerst nadat de anti-dopingindustrie kwijtschelding van toekomstige straffen had toegezegd.

Voor mij maakt het allemaal geen fluitekruid uit.
Of ze wel of niet gebruiken, of ze een kwartier langer of korter over een etappe doen.
Het zijn allemaal volwassen kerels, de meeste met een goede opleiding.
Van mij mogen ze gebruiken wat ze willen, dat recht hebben ze wat mij betreft.
Ze zijn immers oud en wijs genoeg om zelf te beslissen over wat ze wel of niet doen.

Oh ja, ik ken een arts. Niet mijn huisarts. Die draait eens in de zoveel tijd nachtdiensten. Zoals het merendeel van zijn collega's.
Die neemt wel eens wat om zo'n nacht paraat en wakker te blijven. Geen EPO, maar wat ouderwetse amfetamine.
Geen mens die er aan denkt die man te veroordelen of te controleren....

Verschil moet er zijn, denk ik dan cynisch.....!

Waar blijven de leuke verhalen van Ron ten Hagen, Chris Kipping, Bert visser enz. Uit de oude gouden tijd van het Haagse wielrennen.
En ja we zitten weer in het nieuwe seizoen dus genieten maar.Nu alleen nog iets warmer en dan gaan we er weer tegen aan. Schrijvers doe Uw best en laat mij weer genieten.

Met vriendelijke sportgroeten

Die Rooie

Van de week zag ik iemand die een pijp zat te roken en moest denken aan het volgende;

Begin 60e jaren toen wij terug kwamen van een koers, fietsen boven op het dak, je kent dat wel en moesten stoppen voor een stop licht ergens op de Laan van Meerdervoort. Naast ons stond een vent met z'n raam open en zat een pijp te roken. Harrie leunde naar buiten en zei tegen die man, "Hey, weet jij wat dat is die pijp van jou?" Hij nam zijn pijp uit z'n mond en zei "nee".
"Dat is een steel met twee rot koppen" zei Harrie. Ik lag dubbel natuurlijk, maar mijn vader wist niet hoe snel die gas moest geven om bij die vent vandaan te komen en zei tegen Harrie "Dat flik je me nooit meer!"
Tot vandaag wanneer ik iemand met een pijp zie moet ik hier aan terug denken.

Herman Homma

Herman Homma, wil je zo vriendelijk zijn je telefoonnummer even door te geven op fred@slogblog.nl Ik wil je iets vragen over Harrie. Groet! Fred

Mannen ben jarenlang als verzorger/mecanieker met Harry mee geweest, was die lange uit Delft. Heb in die tijd veel mee gemaakt, Bennie bromans, Ben ten Tije, Chris Kipping, Michas Bertou.
Toen Harry beroepswielrenner werd bij Mars-Flandria, ploeggenoot van Jempi Monsere, kon ik wat minder mee.
Heb diverse zesdaagse met hem gedaan en ben op deze site gekomen via Rob ten Hagen, die mij opgezocht heeft.
Doe thans niet zoveel meer in de wielersport, volg het uiteraard wel, maar ben al 29 jaar secretaris van voetbalclub Delft.
Als er mensen zijn die iets over Harry willen weten, kunnen ze me mailen;
secretaris@dvvdelft.nl.