ad ad ad ad

De Burgerlijke Stand van 29 april.

Wim DE VOCHT (1982, België)

Dit is weer zo’n verhaal van een renner met talent en een meer dan normaal ontwikkelde aanleg voor pech. Al bij de junioren toonde hij zijn klasse door in de meeste wedstrijden gewoon bij de rest weg te rijden en naar de zege te snellen. Het leek allemaal zo vanzelfsprekend, niemand kon hem houden. In 2004 werd hij prof bij Bodysol en daar toonde hij dat hij er vooral een was voor het voorjaarswerk. Kasseien, wind, regen, modder en potenbrekers dat was zijn terrein. Hij droomde er van om daar te excelleren, maar telkenmale was er de pechduivel om zijn ambities als sneeuw voor de zon te doen verschrompelen. In 2005 transfereerde hij naar de Davitamon-Lotto-ploeg en Marc Sergeant deed er alles aan om het voorjaarstalent verder te polijsten. Maar hij leerde De Vocht ook afwachten en sterker worden om hem in 2006 te kunnen lanceren. Maar toen ging het mis, goed mis. In de Ronde van Vlaanderen was hij bij een valpartij betrokken en in het ziekenhuis van Oudenaarde bleek hij zijn elleboog en twee ribben te hebben gebroken, Weg voorjaar, weg seizoen. Een jaar later liep hij al in februari in de Ronde van Qatar een fikse ontsteking op aan zijn duim, die hij iets te laat wegtrok toen er een deur dichtviel. Hij reageerde niet goed op de antibiotica en een deel van zijn voorjaar viel in duigen. Pas in Gent-Wevelgem mocht hij weer opstappen, maar in de afdaling van de Kemmelberg knalde hij met een aantal anderen onderuit om zijn duim te breken. Weg Parijs-Roubaix, de koers waar hij het vaakst van droomde. Na het Belgisch kampioenschap openbaarde zich een blessure in de liesstreek, veroorzaakt door aderen die te nauw bleken voor een goede doorbloeding. Dit jaar is hij tot nog toe – afkloppen! – van pech verschoond gebleven, maar …

… grote resultaten zijn nog uitgebleven, want in zijn koersen brak hij geen potten. Hij moet zich na drie seizoenen zonder resultaten natuurlijk ook steeds meer wegcijferen voor de anderen, want dat zijn de wielerwetten. In de Ronde van Vlaanderen werd hij 97e, in Gent-Wevelgem 163e, in Parijs-Roubaix 14e en in de Scheldeprijs 110e. Hij heeft zich zijn profcarrière ongetwijfeld anders voorgesteld, maar er is hoop. Zijn beste jaren moeten nog komen, want hij wordt vandaag 26 jaar, een leeftijd waarop een renner fysiek aan zijn top geraakt. Er komen zeker nog een aantal jaren waarin het wel lukt. (Foto: © Cor Vos)

De andere op 29 april geborenen zijn:

AARTS, Sylvester (1952, Nederland)
DEPOORTER, Richard (1915, overleden 16.06.1948, België)
GOENGA, Erwin (1983, Nederland)
GOLAS, Michal (1984, Polen)
JAKOBS, Gert (1964, Nederland)
LESUEUR, Raoul (1912, overleden 19.08.1981, Frankrijk)
O’LOUGHLIN, David (1978, Ierland)
SURAY, Gil (1984, België)
VENS, Quincy (1986, België)

Door Fred van Slogteren, 29 april 2008 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web