ad ad ad ad

De Burgerlijke Stand van 30 november.

Thijs ROKS (1930, overleden 07.02.2007, Nederland)

In 1951 woonde ik in Canada en daarom heb ik pas veel later gehoord en gelezen over de val van Wim van Est in het ravijn van de Aubisque, gekleed in de gele trui. Het was het succes van Kees Pellenaars, de ploegleider die er met een stel vrijbuiters eindelijk in slaagde om Nederlandse successen te behalen in de belangrijkste wielerwedstrijd van het jaar. Een jaar later was ik weer in Nederland en volgde ik van dag tot dag de belevenissen van de Nederlandse ploeg in de door Fausto Coppi beheerste Tour de France van 1952. Naast ervaren renners als Wim van Est, Wout Wagtmans, Gerrit Voorting, Henk Faanhof en Hans Dekkers telde de ploeg drie debutanten. Dat waren Jan Nolten, die de revelatie van die Tour zou worden, Hein van Breenen en Thijs Roks. Een Limburger, een ras-Mokummer en een Brabander. Die Tour werd een groot succes voor de Nederlanders, want er werden twee etappes gewonnen en de ploeg kwam compleet in Parijs aan. Thijs Roks ontpopte zich tot een geweldige hulp van kopman Wim van Est, die hij als betere klimmer de bergen opduwde. Een jaar later won de Nederlandse ploeg maar liefst vijf ritten en het algemeen ploegenklassement en wederom was Thijs Roks een steunpilaar voor de ploeg. Toch keek hij met gemengde gevoelens op die Tour terug, omdat hij in de eerste etappe de gele trui had kunnen veroveren. De renner uit Sprundel ging er in de eerste rit alleen vandoor en op 30 kiometer voor het einde had hij een voorsprong van tweeënhalve minuut. Dat bood perspectieven, want Thijs vloog over de macadam en in het achtervolgende groepje zat Wout Wagtmans de zaak af te stoppen door geen meter kop te doen. Een gesloten spoorwegovergang voor een kilometerslange goederentrein verstoorde de illusie van Roks en hij werd kort daarna ingelopen. De Zwitser …

… Fritz Schaer won de etappe en die droeg vervolgens tien dagen de gele trui. ‘Dat had mij ook kunnen overkomen en dan was mijn wielercarrière heel anders verlopen’, somberde Roks enkele jaren geleden in een interview. Thijs Roks was niet voor het geluk geboren en als je zijn levensverhaal in ogenschouw neemt, dan was die gesloten spoorwegovergang en die gemiste gele trui iets om je schouders over op te halen. Al op jonge leeftijd kreeg hij in ernstige mate reuma. Hij verloor vervolgens twee zoons door ongelukken en zijn vrouw werd maar 58 jaar. Hij is dit jaar in februari overleden op 76-jarige leeftijd. Van die achtmansploeg uit 1952 zijn er nog maar drie in leven. De cowboys van Pellenaars, een langzaam uitstervende generatie. (Foto: archief Wim van Eyle)

De andere op 30 november geborenen zijn:

BERGAUD, Louis (1928, Frankrijk)
BUYSSE, Albert (1911, overleden 13.10.1998, België)
FÉDRIGO, Pierreck (1978, Frankrijk)
HABETS, Piet (1942, Nederland)
HOEVENAERS, Jos (1932, overleden 14.06.1995, België)
JALABERT, Laurent (1968, Frankrijk)
KLOOSTERMAN, Nol (1941, Nederland)
POZZOVIVO, Domenico (1982, Italië)
SIMPSON, Tom (1937, overleden 13.07.1967, Groot Brittannië)
SNIJDERS, Ron (1959, Nederland)
SYS, Klaas (1986, België)
TULLEKEN, Jan (1883, overleden 03.11.1962, Nederland)
VAN RIJ, Jeroen (1985, België)

Door Fred van Slogteren, 30 november 2007 0:00

De cowboys van Pellenaars

Van de drie nog in leven zijnde renners is Gerrit Voorting er nog steeds slecht aan toe na te zijn aangereden in zijn woonplaats. Het is goed te vernemen dat oude strijdmakkers hem regelmatig komen opzoeken en Gerrit kennende gooit hij niet gauw de handdoek in de ring.

Geplaatst door Jan v d Horst, 30 november 2007 16:34:03

Thijs Roks

Zijn prestaties als knecht in de Tour zijn bekend genoeg, maar wie weet nog dat de wielerbond deze Thijs Roks in 1951 de amateurstatus had ontnomen? Dat is gebeurd na een lang onderzoek van bijna een jaar als gevolg van bepaalde gebeurtenissen in de Ronde van Brabant, door Roks in 1950 gewonnen.

Hij was toen blijkbaar niet de enige zondaar, want de (K)NWU ontnam resoluut de eerste zes uit het eindklassement het recht nog langer als amateur rond te fietsen. Van de andere vijf herinner ik me met grote zekerheid de namen van Piet Zwiers uit Eindhoven, Toon van Oers (zoon van de ooit zo vermaarde Thijs) uit Langeweg bij Breda en de Amsterdammer Cor Witteveen. Rijden voor geld was in die tijd van het heilige amateurisme een soort doodzonde, ook al was bekend dat prijsrijders in Zeeland weliswaar een beker ontvingen, maar alleen de inhoud mochten meenemen, zoals wijlen een Brabantse coureur uit die tijd me ooit grijnzend onthulde.

Dat Roks zijn plaats tussen de beroepsrenners alleszins waard was, bewijst trouwens zijn nationale wegtitel van 1951 wel, ook al had hij toen zwaar geluk doordat topfavoriet Wout Wagtmans met een lek bandje uit de driemans kopgroep weg viel en Thijs daar op die Cauberg uitsluitend met ploegmaat Hein van Breenen kreeg af te rekenen.

Han de Gruiter.

Geplaatst door Han de Gruiter, 30 november 2012 12:22:15

biefstuk

Thijs Roks heeft ook een cafe restaurant gehad in Zundert.In 1964,1965 en 1966 heb ik daar menig biefstukje met brood gegeten.

Geplaatst door Piet Kettenis, 03 december 2012 19:33:05

Patat

En niet tevergeten de heerlijke patat die de familie Roks serveerde.

Wel slecht voor de sport maarja een keer over de scheef gaan dat mag toch wel.

Geplaatst door C Kipping, 04 december 2012 12:21:39

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web