ad ad ad ad

Van de boekenplank van Wim …

DE KANONBAL
 

door Ernest Potters e.a.

“In deze novembermaand zijn er maar liefst drie boeken verschenen over Michael Boogerd. Het ene nog mooier dan het andere. Het tekent de populariteit van deze Hagenaar die misschien nog wel groter is als destijds de volksliefde voor de generatie Zoetemelk, Raas, Kuiper en Knetemann. Voor de tweede wereldoorlog was er geen sprake van dat een wegrenner zo populair zou kunnen zijn. Logisch, zult u denken, want er was toen nog geen televisie, het medium dat de wielersport enorm dicht bij de mensen heeft gebracht. De voornaamste reden is echter dat het wielrennen op de openbare weg destijds was verboden. Toch was er in die tijd een Nederlandse wielrenner die qua populariteit met alle naoorlogse helden kon wedijveren. Hij heette Jan Pijnenburg, hij kwam uit Tilburg, hij reed bijna uitsluitend op de baan en zijn bijnaam was: De Kanonbal. Hij was zo’n geweldige Popie Jopie dat een in Brussel geposte brief met de adressering ‘Mr. Pijnenburg Coureur Tilburg Holland’ gewoon de volgende dag op zijn adres werd afgeleverd. Dat staat althans …

… in dit boek, dat in 2003 is verschenen bij uitgeverij TeleXpress. De auteur is eigenlijk niet de auteur, maar de samensteller, want het boek bestaat uit bijdragen van diverse auteurs, waarvan ik er enkele ken vanuit de jazzwereld. Het is een prachtig boek met een fraaie vormgeving en het ademt nostalgie. Naar een voorbije tijd waarin Tilburg een bruisende provinciestad was met Pijnenburg als een prominent inwoner. Het gaat dan ook niet alleen over de legendarische zesdaagsecoureur, die als een kanonskogel kon demarreren, maar ook over die gezellige Brabantse stad van weleer, waar de textielfabrikanten en de geestelijkheid het voor het zeggen hadden. Voor Pijnenburg renner werd liep hij met een plateau voor zijn buik op de tribunes van de Tilburgse wielerbaan en schreeuwde: ‘Pinda-pinda-lekka-lekka-kwatta-kandij-jodenpeper-pruimtabak’. Na zijn carrière begon hij een café in het centrum van Tilburg, de stamkroeg van vele prominente Tilburgers uit die jaren. Het is een kostelijk boek, dat ik met veel plezier heb gelezen.

Tot volgende week!”

Wim van Eyle

Door Fred van Slogteren, 29 november 2007 8:25

de Kanonbal

Jan Pijnenburg was op latere leeftijd aardig dichtgegroeid. Zodanig zelfs dat hij zich alleen nog maar op een damesfiets kon verplaatsen. Ook dat lukte niet altijd even perfect. Op een gegeven moment viel hij en kon nauwelijks nog overeind komen. Een jongetje dat zijn gestuntel aanschouwde, en zijn verleden niet kende, voegde hem toe: 'hé meneerke, ge moet uns fatsoenlik lere fietsen , gij".
Aldus een overlevering uit het Tilburgse

Geplaatst door theo, 04 december 2007 21:50:20

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web