ad ad ad ad

Een familiefeestje …

Vrijdagmorgen was ik in het Kurhaus van Scheveningen bij de presentatie van ‘Boogie’, het tweede boek over Michael Boogerd dat in deze novembermaand verschijnt. Morgen wordt in Den Bosch het derde boek gepresenteerd met de titel ‘Michael & Erik, een tijdperk’. Hoewel ik nog niet weet wat daar in staat, verwacht ik niet dat dat boek in biografisch opzicht ‘Boogie’ zal overtreffen. Ik heb het nog niet helemaal gelezen, maar wel een voorschotje genomen door via de ogen van Michael kennis te nemen van wat er in de laatste maanden van zijn mooie loopbaan allemaal is gebeurd. Het boek is een weergave van alles wat Michael in een aantal sessies aan Maarten Scholten, de auteur, heeft verteld. In hoeverre die dat kritiekloos en ongecensureerd heeft opgeschreven, weet ik niet, maar de Haagse Belg neemt bepaald geen blad voor de mond. Hij is nog steeds helemaal gek van de sport en dat steekt hij niet onder stoelen of banken. Hij komt er uit naar voren als een fanatiek trainingsbeest die er altijd meer voor wilde doen dan alle anderen en meermalen moest worden afgeremd. Mannen als Egon van Kessel, de huidige bondscoach, en Piet Kuys hebben een grote rol in de ontwikkeling van Michael gespeeld en ze krijgen daarvoor ook alle eer. Onthullend zijn de hoofdstukken waarin Boogerd de dag …

… beschrijft dat Rasmussen door Theo de Rooij uit de Tour werd gezet. Het is onthutsend. Niemand wist iets, ook de ploegleiders Breukink en Dekker niet, en De Rooij was volledig de weg kwijt. Boogerd is het achteraf helemaal niet met die beslissing eens geweest en het had zijn voorkeur gehad om eerst de gele trui in Parijs te brengen om dan te zien wat er zou gaan gebeuren. Ook over het ontslag van Raas is hij niet erg te spreken. Hij vertelt althans dat hij, buiten Theo de Rooij om, naar Utrecht is gereisd om de topmensen van de bank om tekst en uitleg te vragen. Hem is bij herhaling verteld dat hij en Dekker de boegbeelden van de ploeg waren en daarom begreep hij niet dat zij niet in zo’n ingrijpende beslissing zijn gekend. Wat zijn mening over Raas zou zijn geweest, is na lezing van het boek, evident. Boogerd was en is een groot bewonderaar van Jan Raas en ik prijs me gelukkig van hem de toezegging te hebben gehad om zonder voorbehoud aan mijn boek over de Zeeuwse kluizenaar mee te werken. En wat de presentatie betreft werd nog eens overduidelijk dat die familie Boogerd een echte clan is. Vader en moeder, de twee zonen, Nerena en de kleinkinderen, het is één hechte familie en het was dan ook een prachtig, door Michel, Marleen en Janeke van Arko, geregisseerd familiefeestje.

Door Fred van Slogteren, 25 november 2007 10:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web