ad ad ad ad

De Burgerlijke Stand van 28 oktober.

Martin van den BORGH (1934, Nederland)

Zo’n typische Limburgse coureur van weleer. Rustig en bescheiden met een ietwat trage motoriek, als bewijs dat Limburg al een beetje buitenland is. Maar fietsen kon-ie. Een echte ronderenner, die goed omhoog kon op zijn Limburgse Eroba-fiets. Die fiets kwam uit Echt en dat is ook de geboorteplaats van Van den Borgh. Hij was acht jaar beroepsrenner en de overwinning in de Ronde van Noord-Frankrijk is zijn belangrijkste wapenfeit geweest. Hij was dan ook geen winnaarstype, maar meer een gewaardeerd helper. Onder andere van Charly Gaul in de Tour de France 1958. Er reed toen een gecombineerde Luxemburgs/ Nederlandse ploeg, omdat de Luxemburgers nooit een volwaardige ploeg op de been konden brengen, maar in Gaul wel een uitgesproken zegekandidaat hadden. Het was helemaal niet de bedoeling dat Van den Borgh van start zou gaan, maar hij werd op het laatste moment opgeroepen als invaller van de ziek geworden Wout Wagtmans. Hij werd een ontdekking, want hij bleek in staat in de bergetappes lang van voren te blijven. Met andere woorden, hij kon klimmen, en dat is nog steeds een zeldzaam talent in Nederland. Maar dalen is iets anders dan klimmen en daar was hij minder bedreven in. In de afzink van een col kwam hij ten val en moest per ambulance verder. Het jaar daarna begon hij slecht voorbereid aan de Tour. Net hersteld van een zware knieblessure forceerde hij en moest wederom opgeven. In de eerste etappe van de Tour van 1960 leek hij op onsterflijkheid af te stevenen toen hij in Brussel afgescheiden van een groepje op het Heizelstadion afstormde. Hoe die Belgen dat toch voor elkaar krijgen, weet ik niet, maar voor de zoveelste keer in de wielerhistorie werd de koploper door de een of andere sukkel de verkeerde kant op gestuurd. Martin reed zo het parkeerterrein van het stadion op, terwijl het trio achter hem het stadion instormde. Of het opzet was is moeilijk te bewijzen, maar de Belg Julien Schepens won wel de etappe voor de Belg Jos Hoevenaars. Omdat hij de vergissing snel in in de gaten had kon Van den Borgh nog keren en werd hij vierde net voor het aanstormende peloton. Hij zette de Tour dapper voort en hij werd nog een keer tweede, een keer vierde, een keer vijfde en een keer negende in een etappe, maar het ...

... zoet der overwinning heeft hij in de Tour nooit mogen smaken. Het was wel de enige van zijn drie Tours die hij uitreed. 34e op bijna anderhalf uur afstand van winnaar Gastone Nencini. Zijn carrière werd in 1964 beëindigd door een verbrijzelde knie. Daarna werd Martin van den Borgh ondernemer en ik heb begrepen dat hij daarin zeer succesvol is geweest. Dat is hem van harte gegund, want hoewel gelukkig van een andere orde, was hij wel het eerste slachtoffer van een Heizeldrama. (Foto: archief Sport Express)

De andere op 28 oktober geborenen zijn:

DELCROIX, Ludo (1950, België)
HONIG, Reinier (1983, Nederland)
JANSSEN, Jefke (1919, Nederland)
JIMENEZ MUNOZ, Julio (1934, Spanje)
RUSO, Karin 1984, Oostenrijk)
SIMON, François (1968, Frankrijk)
TEUTENBERG, Ina (1974, Duitsland)
WESTLAND, Cora (1962, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 28 oktober 2007 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web