ad ad ad ad

De Burgerlijke Stand van 29 juni.

George HINCAPIE (1973, Verenigde Staten)

Hij is van Indiaans-Colombiaanse afkomst, maar de Klukkluk van het peloton is hij allerminst. Een opvallende dominante coureur die alleen al door zijn verschijning respect afdwingt. Hij verbond zijn rennersleven lang aan dat van Armstrong en dan zag je zo nu en dan waartoe hij in staat is. Zoals zijn overwinning in een loodzware Pyreneeënrit in de Tour van 2005. Ik was er destijds van overtuigd dat hij na het afscheid van Sir Lancelot tot volle bloei zou komen, maar dat is tot nu toe niet gebeurd. Misschien is hij te laat en heeft hij te lang in de schaduw gestaan. Het kan ook zijn dat hij zich in de komende Tour wel ineens als een superstar manifesteert. Hij is wat dat betreft onvoorspelbaar. En dan heb ik het alleen nog maar over de Tour. In het eendagswerk had hij meer moeten presteren, want Lance Armstrong heeft zich in het tweede deel van zijn carrière beperkt tot de Tour en hij liet de klassiekers – behoudens de Amstel Gold Race – voor wat die waren of hij zag deelname hooguit als training. Daar had Hincapie vaker moeten toeslaan, maar er staat slechts een zege in Gent-Wevelgem op zijn conto. En die rit is voor mij toch de minst aansprekende van het klassiekergeweld in maart en april. Ik denk dat ik mij als liefhebber in mijn verwachtingen toch een beetje te veel heb laten leiden door zijn overrompelende persoonlijkheid. Dat had ik ook met José De Cauwer. Zowel als renner als daarna, straalt die een kracht uit die hij als ploegleider wel heeft waargemaakt, maar als renner totaal niet. Meer dan een goede knecht is José nooit geweest, maar hij is misschien wel de beste ploegleider die er ooit was. Het motiveren van renners, waardoor ze meer kunnen dan ze zelf dachten is de grote kracht van De Cauwer. We weten natuurlijk niet wat de invloed van Hincapie op Armstrong is geweest, want Lance is natuurlijk zelf ook een haantje, maar je weet nooit wat er in de beslotenheid van hotelkamers gebeurt. Ik denk dat ik moeders Uch maar eens bel. (Foto: © Cor Vos)

Wat staat er nog meer in het geboorteregister?

Louis TROUSSELIER (1881, overleden 24.04.1939, Frankrijk)

Het zal je maar gebeuren. Je bent dienstplichtig soldaat en als wielrenner zo goed, dat je in de Tour de France mag starten. En dan zegt je commandant: ‘dat kan wel zo zijn, maar bewijs het eerst maar eens. Als je de eerste etappe wint, dan mag je de hele Tour rijden en anders is het over en uit. Terug naar de kazerne.’ Dat kreeg de 24-jarige Louis Trousselier uit Parijs te horen toen hij een dag verlof vroeg om de Tour van 1905 te rijden. Het is hem gelukt, maar je moet niet vragen hoe. Anti-wielerfanaten gingen, als waren het de dieractivisten van tegenwoordig, over tot drastische maatregelen. Meer dan honderd kilo kopspijkertjes werden over de eerste kilometers van de openingsrit op het wegdek gestrooid en al na luttele kilometers moest de rit worden stopgezet omdat de reservebanden op waren. Toen de voorraden weer waren aangevuld kon de rit pas worden vervolgd. Trousselier won en hij mocht blijven. Hij won die Tour met een grote overmacht en er waren nogal wat volgers die voorspelden dat Le Fleurist (hij was bloemist van beroep) de Tour nog vele malen zou winnen. Het was als Jan Ullrich in 1997. Maar net als bij de Duitser kwam het er niet uit. Zijn klasse was na die indrukwekkende zege in de Tour nauwelijks nog zichtbaar. Hij deed nog acht keer mee, maar behalve een derde plaats in 1906, kwam hij niet meer op het podium. In andere wedstrijden kon hij nog wel schitteren. Zo won hij Parijs-Roubaix en Bordeaux-Parijs op waarlijk indrukwekkende wijze. Hij was vanwege zijn enigszins frivole levenswandel – hij was een gokker - zeer populair bij het publiek en dat leverde hem het koosnaampje Troutrou op. In navolging daarvan werden later ook Poupou, Lulu en Jaja geëerd. Troutrou profiteerde na zijn carrière nog vele jaren van die populariteit in zijn goedlopende bloemenzaak aan de prestigieuze Boulevard Hausmann in Parijs. (Foto: archief Sport-Express)

De andere op 29 juni geborenen zijn:

BARBOTIN, Pierre (1926, Frankrijk)
BEUTLER, Annette (1976, Zwitserland)
GAIARDONI, Sante (1939, Italië)
GILMORE, Graeme (1945, Australië)
LOPES, Pedro Miguel (1975, Portugal)
LÖWIK, Gerben (1977, Nederland)

Door Fred van Slogteren, 29 juni 2007 0:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web