ad ad ad ad

Uit het museum van Hans …

© Hans Middelveld

De Nederlandse baankampioenschappen in de jaren vijftig. Ik heb er heel wat bezocht. Meestal was het op een weekend. Zaterdags begon het al vroeg en het duurde dan tot een uur of zes. Er was die dag altijd maar één finale en dat was het 50 kilometer kampioenschap voor amateurs. Een prachtig en spectaculair nummer, waarbij je je nooit verveelde. En verder werden er die dag series, achtste, kwart en halve finales afgewerkt van het sprinttoernooi, alsmede eindeloze achtervolgingsreeksen. Wat me altijd ergerde was de traagheid waarmee het programma werd afgewerkt. Het duurde altijd heel lang voor de renners aan de start verschenen. Ze namen de tijd en dat heeft ongetwijfeld  veel bezoekers gekost. De grote dag was de zondagmiddag als de andere finales werden verreden. Dan was het stadion redelijk gevuld, terwijl het bezoek op zaterdag altijd matig was. Het was natuurlijk een andere tijd. De zaterdag was nog een halve werkdag en als de mannen rond het middaguur met het loonzakje thuiskwamen moesten er nog boodschappen gedaan worden. Dus veel tijd om naar het stadion te gaan was er niet. In 1956 hebben ze de weekendformule losgelaten en ingeruild voor de donderdag- en vrijdagavond. Je kocht een passe-partoutkaartje waarmee je op beide avonden de verzinkte en van scherpe punten voorziene tourniquets kon passeren. De eindeloze series waren toen – vrijwel zonder publiek – op de donderdagochtend en –middag en ’s avonds was het menens. Dan werden de kwart en …

… halve finales sprint verreden en volgens dit affiche het 50 kilometer kampioenschap voor profs en onafhankelijken. In werkelijkheid ging het om de amateur-versie van dit nummer, want in de statistieken van een Eeuw Nederlandse Wielersport van Wim van Eyle staat dat het profnummer tussen 1956 en 1968 niet is verreden, dus moeten het amateurs zijn geweest die op donderdagavond 16 augustus de strijd aanbonden. Foutje van de drukker? Op vrijdagavond volgden alle finales. Die van de amateurs en de profs op de sprint en de achtervolging en de stayersfinale, die toen nog uitsluitend voor profs werd verreden. De baankampioenen van 1956 waren Arie van Vliet (sprint profs), Frans Mahn (sprint amateurs), Daan de Groot (achtervolging profs), Frans Braat (achtervolging amateurs en 50 kilometer zonder gangmaking) en Jan Pronk (stayers profs). Het mooie van die avondwedstrijden was het einde ervan. Helemaal gek van de mooie sport die je had gezien, maakte je haast om je fiets op te zoeken en richting huis te gaan. Andere jongens hadden dat ook en zo werd er behoorlijk gekoerst op de Stadionweg. Ook de bezoekers die op motorfietsen waren gekomen hadden er zin in na het zien van het stayersnummer. De gaskranen werden fors opengedraaid en dat galmde prachtig door de stille straten rond het stadion. 50 kilometer binnen de bebouwde kom? Nooit van gehoord. Mooie tijd.

Namens Hans Middelveld, tot volgende week!

Door Fred van Slogteren, 24 juni 2007 10:00

Museum van Hans

Baankampioenschappen 1956.
Op het affiche werd het N.K.
50 km voor profs aangekondigd.
Dat kampioenschap werd al sinds 1942 verreden maar de drukker kon niet weten dat de
profs het in 1956 af lieten
weten net als de daarop volgen
de jaren.

Geplaatst door Bap van Breenen, 24 juni 2007 20:40:37

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web