Gios torino :ja dat was hem natuurlijk zo dacht ik erover in 1978 maar hij was ook wat duurder dus dan maar een peugeot want het toch maar een bevlieging werd er thuis gezegd ,de peugeot na twee jaar versleten en toen een tweedehands gios gekocht,met deze fiets heb ik 15 jaar zeer intensief gebruikt 10000 km per jaar heel wat banden en derailleurs versleten in weer en wind,tot een aanrijding een eind aan de gios maakte ,de verzekering betaalde en snel een pinarello frame gekocht ook mooi maar het was gewoon niet mijn fiets,tot ik in een krantje een advertentie zag gio te koop voor 25 gulden meteen gekocht hoewel hij een gebroken achtervork had toch nog een jaartje mee gefietst ,er zat een zadeltasje op van de vorige eigenaar met bandeplakspul deze had ik niet bekeken na de koop ,na een half jaar ontdekte ik een opgerold briefje van 25 gld in de rol plakkertjes . de Gios is dus echt mijn fiets ik heb alles geprobeerd van masi tot colnago ,maar niets rijd zo comfortabel .ik heb ongeveer 100000 km gios ervaring,en nog elke dag ga ik met een 78er naar mijn werk gios torino ja dat is hem natuurlijk. herman bouwens

Gios is mijn natte wielerdroom. Al vanaf einde jaren 70. Ik weet niet waarom, ik heb er zelfs nog nooit op een gereden maar het bracket is zeer laag en uit ervaring van de echte mannen weet ik dat in klassiekers van +300 km als Bordeaux-Parijs de fiets veel comfortabeler scheen te zijn. In ieder geval heb ik nu de kans er een aan te schaffen, via internet. Ook valt me op dat langere personen op deze Gios frames goed overweg kunnen. Eindelijk! And the Gods created Gios.