ad ad ad ad

Uittreksel uit de Burgerlijke Stand van 7 oktober …

Jean Forestier was in de jaren vijftig en zestig een renner die Parijs-Roubaix en de Ronde van Vlaanderen op zijn erelijst heeft geschreven. Dan ben je natuurlijk een geweldige klasbak, ook al is het lang geleden. Overwinningen als de twee meest begeerde klassiekers komen je niet aanwaaien, daar moet je veel voor doen.

Forestier won ook nog lastige rittenkoersen als Parijs-Nice en de rondes van Romandië en de Var en in 1958 won hij Le Super Prestige Pernod als de beste Franse coureur van het seizoen. Kortom hij was in de tijd van Bobet, Anquetil, Geminiani, Rivière en nog een handvol Franse sterren een renner van formaat..

De coureur uit Lyon startte tien keer in de Tour de France en hij won daarin vier etappes en een keer de groene trui van het puntenklassement. Zijn beste uitslag in de eindrangschikking behaalde hij in 1957 met een vierde plaats.

Daarmee was hij de tweede man van de Franse nationale ploeg, die in de jonge Jacques Anquetil, die dat jaar zijn eerste Tourzege van de vijf behaalde, een fantastische winnaar had.

Dat was natuurlijk ook een beetje de makke van de betere Franse renners in die tijd. Er zat altijd een betere in de ploeg. Voeg daarbij het feit dat Forestier nogal een twijfelkont was. Hij had constant een aai over de bol nodig om te presteren en de ploegleiders of teamgenoten – zeker toen niet – namen daar niet altijd de tijd voor als ze dat überhaupt al deden.. 'Ieder voor zich en god voor ons allen', was het parool.

Dat gebrek aan eigenwaarde was tevens de reden waarom Forestier in een drie weken durende Tour altijd wel een of meer slechte dagen had. Maar als hij over voldoende zelfvertrouwen beschikte en goede benen had was hij een drieste aanvaller die zich daarom mocht tooien met een mooie bijnaam.

Le coeur de lion, oftewel leeuwenhart, verwijst behalve naar zijn moed ook naar zijn geboorte- en woonplaats Lyon. Als hij niet in koers was, was hij echter vooral een slaperige leeuw, die zich rustig en bescheiden op de achtergrond hield.

Hij was prof van 1953 tot en met 1965. Hoewel hij in die jaren een van de beste Franse renners was moest hij na zijn carrière zijn brood gaan verdienen als vrachtwagenchauffeur. Daar is niets mis mee, maar in deze tijd zou hij met zijn erelijst nooit meer hoeven werken.

Jean Forestier viert vandaag bij leven en welzijn zijn 87ste verjaardag.

Foto’s: archief dewielersite.net

Door Fred van Slogteren, 7 oktober 2017 9:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web