ad ad ad ad

Het balhoofdplaatje van Otto …

Marcel Kint, de wereldkampioen van 1938 werd de Zwarte Arend genoemd en volgens Fred wist hij op hoge leeftijd niet waar die bijnaam vandaan kwam. Dit terwijl de arend prominent in zijn merkplaatje staat afgebeeld.

Weliswaar niet in het zwart, maar ook in het goud verwijst de afbeelding naar zijn bijnaam. En goud verdient hij, want Marcel Kint was in zijn tijd een groot kampioen en met Briek Schotte net voor de Tweede Wereldoorlog het gezicht van het Belgische wielrennen.

Hij was prof van 1936 tot 1951 en zijn grootste succes was zoals gezegd het behalen van het wereldkampioenschap in 1938. Die titel behield hij tot 1946. Dat mag leuk lijken, maar de Vlaming had er gedurende de oorlogsjaren eigenlijk alleen maar last van.

Na de Duitse inval stopte hij met fietsen. Voor het seizoen 1941 wilde hij een B-licentie nemen, maar de Belgische wielerbond vond dat dat niet kon, de regerend wereldkampioen als B-prof.

Waarom Kint dat zelf wilde? Het materiaal was schaars en duur, de verplaatsingen waren lastig en soms riskant en kostten tijd en geld, en de A-profs waren verplicht te starten in een aantal grote koersen die meer eer dan geld opbrachten.

Dat geld verdiende je alleen als je won, terwijl de koersen weinig kans boden en meestal over slechte wegen verreden werden. Dat betekende risico het kostbare materiaal te verspelen. Je kon dus beter als B-prof je criteria uitkiezen en links en rechts een paar franken meepakken. Ook Marcel Kint moest tenslotte zelf zijn tuben eindeloos verstellen en weer dichtnaaien.

Kint weigerde een A-licentie aan te vragen en fietste twee jaar niet. In het seizoen 1943 was Kint er wel weer bij en won een indrukwekkende reeks: Parijs-Roubaix, Waalse Pijl, Ronde van Limburg en Brussel-Parijs.

Hoezeer de oorlog de loopbaan van de toenmalige beroepsrenners beïnvloedde, staat allemaal uitstekend gedocumenteerd beschreven in het boek De broodrenner, hij fietste verder van Dries Vanysacker en Patrick Geldhof, de conservator van het Belgisch nationaal wielermuseum in Roeselare.

Er had voor Kint en zijn generatiegenoten meer ingezeten als die oorlog er niet was geweest. Als bekwaam sleutelaar begon Marcel Kint na zijn loopbaan een fietsenzaak, later groothandel, in Kortrijk. In een bedrijfsruimte naast zijn woonhuis was zijn groothandel gevestigd. Onzichtbaar bijna want slechts een klein houten bordje met de tekst M. Kint Velo’s in het groot verraadde de aard van het bedrijf.

Tot aan zijn dood in 2002 liep hij daar dagelijks in zijn blauwe stofjas rond.

Foto 2: © T&T Tekst & Traffic

Door Otto Beaujon, 8 september 2017 12:00

Marcel Kint

Voor hen die meer willen lezen over Marcel Kint: Patrick Cornillie schreef het boeiende boek "Marcel Kint, de langst regerende wereldkampioen ooit", met veel foto's uit het (wieler)leven van Kint.
Geplaatst door Ad Liesker, 09 september 2017 12:03:32

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web