ad ad ad ad

Van de boekenplank van Wim …

30 DOLLE DAGEN SPANJE

door Martin W. Duyzings

Overmorgen, zaterdag 19 augustus begint in de Franse stad Nimes de 72ste editie van de Vuelta Ciclista a España. Met veertien Nederlanders verdeeld over zes ploegen aan de start, acht meer dan in 1946 toen er zes landgenoten aan de start stonden.

In het eerste jaar in vrijheid na de Tweede Wereldoorlog was het zelfs de eerste keer dat er een Nederlandse ploeg aan de jongste van de drie grote ronden deelnam. Veel was er in ons land niet bekend over die ronde en eigenlijk ook niet over het land.

We wisten net als de illustrator van het boekomslag dat er met stieren werd gevochten, dat Spaanse schonen er de flamenco dansten en het na een bloedige burgeroorlog in 1936 een dictatuur was geworden onder de strakke hand van generaal Franco.

Als wielerland was Spanje zo kort na de oorlog helemaal onbekend terrein, omdat Spaanse wielrenners nauwelijks buiten hun eigen grenzen reden en we alleen de naam Trueba kenden we, als de eerste bergkoning in de Tour de France.

De Nederlandse ploeg vloog met een Constellation van de KLM naar Madrid en bestond uit de renners Jefke Janssen, Cees Joosen, Jan Lambrichs, Frans Pauwels, Huub Sijen en Charles van de Voorde.

Er ging ook een Nederlandse journalist mee en dat was Martin W. Duyzings, een Limburger met een fraaie barokke schrijfstijl die het wielergebeuren het liefst van een afstand bekeek en er humorvol over kon schrijven.

Hij moet het zich anders hebben voorgesteld, want het was voor hem een doffe ellende om zijn dagelijkse kopij in Nederland te krijgen. Zo veel communicatiemogelijkheden er nu zij, zo weinig waren er toen.

De telefoonlijnen tussen Spanje en de noordelijk daarvan gelegen landen bleken niet te werken en telegrammen moesten vaak grote omwegen maken, zodat ze vaak pas na vier dagen of meer op de redactie van zijn krant arriveerden.

Af en toe lukte het iets aan de bemanning van een KLM-toestel mee te geven, maar dat was maar een enkele maal. Dat moet voor Duyzings een ware beproeving zijn geweest, want die Nederlandse ploeg deed het heel goed en hij liep daarom over van de prachtige heldenverhalen over onze jongens.

Uiteindelijk kwamen er drie in Madrid aan met Joosen op een 23ste plaats in het eindklassement, Pauwels als twintigste en Jan Lambrichs (foto) won niet alleen de zesde rit, maar bleek in de bergen zo goed mee te kunnen dat hij als derde in het eindrangschikking eindigde.

De Limburger die in 1939 al de eerste Nederlander was geweest die in de Tour de France (achtste) bij de eerste tien eindigde, moest alleen de Spanjaarden Dalmatio Langarica en Julián Berrendero voor laten gaan.

Hij had nog hoger kunnen eindigen en wellicht de Vuelta winnen als hij niet bedreigd was geworden. Als hij het zou wagen Langarica en Berrendero aan te vallen, dan kon het wel eens verkeerd met hem aflopen. Lambrichs dacht aan zijn gezin in Bunde en hield zich verder koest, zij het dat de Guardia Civil een wakend oogje in het zeil hield.

Het waren met recht dolle dagen. Die dertig dagen uit en thuis waren voor Duyzings met alles wat zich had afgespeeld aanleiding om er met zijn vaardige pen een boekje over te maken. Volgens mij het enige boek over de Vuelta, waarin Nederlanders centraal stonden.

Foto 2: archief T&T Tekst & Traffic

Door Fred van Slogteren, 17 augustus 2017 12:00

Vuelta

Mooi verhaal. 1 opmerking volgens mij starten er zaterdag 15 Nederlanders verdeeld over 7 ploegen. Je bent vast Jetse Bol vergeten van het kleine Manzana Postobon.
Geplaatst door Arjan Schuurman, 17 augustus 2017 22:51:18

Reactie

Heb ik niet ooit een kort verslag over dit boekje geschreven op deze Blog?
Geplaatst door Harry Hermkens, 18 augustus 2017 21:34:58

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web