ad ad ad ad

Uittreksel uit de Burgerlijke Stand van 3 augustus …

Oscar Pereiro keek in zijn derde Tour de France met nog acht dagen te gaan op bijna een half uur achterstand in het algemeen klassement aan. Het leek er op dat de Spanjaard, die in de twee jaar daarvoor steeds als tiende in het klassement was geëindigd, op een hopeloze achterstand stond..

En toen was daar op 15 juli 2006 opeens die krankzinnige dertiende etappe van Béziers naar Montélimar over 230 kilometer in de bloedhitte. Niemand begreep dat de Amerikaan Floyd Landis die dag zomaar zijn gele trui weggaf aan zijn voormalige ploeggenoot Pereiro. Maar het was niet Landis die weggaf en dom deed, maar de andere ploegen met kandidaten voor het klassement.

Zij lieten een geduchte concurrent terugkomen in de top van het klassement en de Spanjaard zou in het verdere verloop van de Tour een belangrijke rol spelen. Dat was overigens geen verrassing want in 2005 had Pereiro zich ook al laten kennen als een geduchte aanvaller met veel inhoud. Nadat hij in de vijftiende rit was geflikt door George Hincapie, behaalde hij een dag later in Pau een bekeken overwinning.

Die zege en de daarin behaalde tijdwinst bood uitzicht op een top-tien-klassering. Hij kreeg twee dagen achtereen de prijs voor de strijdlustigste renner en daarom hadden de Menchovs, de Klödens en de Sastres beter moeten weten.

Ze hadden de ploeg van Landis een handje moeten helpen om de voorsprong van Pereiro cs. niet zo groot te laten worden. Het is niet altijd lonend om al het werk maar door de gele trui en zijn ploeg te laten opknappen.

Zo kwam Pereiro in de gele trui, maar verloor die twee dagen weer aan Landis. Omdat hij in de twee daaropvolgende Alpenritten nauwelijks tijd verspeelde, kwam hij na de zestiende etappe opnieuw in het geel omdat Landis een enorme inzinking kreeg en vele minuten verspeelde.

De zeventiende etappe was een van de meest bizarre uit de gehele Tourgeschiedenis. Landis begon halverwege aan een solo en hield die tot het einde vol. Hij keerde terug naar de top van het klassement (derde) op slechts dertig seconden van de gele trui en was opnieuw de grote favoriet voor de eindzege met nog een tijdrit voor de boeg.

Die was twee dagen later en Landis legde de 57 kilometer één minuut en 29 seconden sneller af dan Pereiro. Landis kreeg opnieuw de gele trui en de Tour was beslist. Er restte nog slechts de champagnetocht naar de Champs Elyséés waarin traditiegetrouw niemand meer aandringt en moeilijk doet..

Landis werd in Parijs als winnaar gehuldigd en Pereiro en de Duitser Andreas Klöden stonden als tweede en derde met hem op het erepodium. Iedereen happy, ook Pereiro. Tot in de week daarna bekend werd dat Landis na die door hem gewonnen etappe positief had getest op synthetisch testosteron.

Landis werd de Tourzege ontnomen en Oscar Pereiro werd tot plaatsvervangende winnaar uitgeroepen. Tot in januari 2007 naar buiten kwam dat hij ook in de fout was gegaan omdat er tijdens de Tour twee keer sporen van salbutamol in zijn urine was aangetroffen.

De Spanjaard kon een doktersattest overleggen, omdat hij net als de helft van het peloton aan astma bleek te lijden. Hij behield de zege, maar is er niet gelukkig van geworden. Twee jaar later zegde hij de wielersport vaarwel en werd profvoetballer, wat hij nog steeds schijnt te zijn.

Een veteraan, dat wel, want hij viert vandaag zijn veertigste verjaardag. Profvoetballer en Tourwinnaar, toch een unieke combinatie en dat zal wel altijd zo blijven.

Foto’s: archief dewielersite.net

Door Fred van Slogteren, 3 augustus 2017 9:00

Oscar Pereiro

Oscar is ook nog een autocoureur in de Rally-cross!!!Heeft verschillende rally's gereden!
In het jaar dat hij de Tour won,heb ik na een wedstrijd,zijn wielerhandschoentjes gekregen.
Hij is afkomstig uit Galicie,net als mijn schoonzoon.Na het finishen,vroegen wij,naar zijn handschoentjes.Eerst ging hij naar de teambus,om na een kort verblijf hierin,weer naar buiten te komen,keek over de grote groep belangstellenden heen,zag ons achteraan staan,liep tussen de mensen onze richting en overhandigde zijn handschoentjes.
Nu nog steeds rijdt ik mijn kilometers,vaak met zijn handschoentjes om mijn handen.
Ook heb ik via twitter nog vaak contact met Oscar.
Een mooie herinnering!!!!
Geplaatst door Harry Hermkens, 03 augustus 2017 22:27:53

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web