ad ad ad ad

Uit de stalling van Peter R. de Fiets …

Mijn verzameling antieke racefietsen omvat bijna uitsluitend stalen fietsen, met een enkel aluminium exemplaar. Kort geleden heb ik echter in een vlaag van modern denken ook een carbon fiets aangeschaft. Een Bianchi Centaur om precies te zijn.

Ik wilde er eigenlijk eens een flinke tocht mee maken en het kwam goed uit dat vrienden me uitnodigden eens bij ze langs te komen op de camping in de buurt van Eindhoven. Ik had nog niet veel kilometers in de benen, maar zag er niet tegenop. Ten onrechte.

Ik koos de Bianchi Centaur omdat het mijn enige fiets is met een fietscomputertje om de afgelegde kilometers te kunnen aflezen. Het ging aanvankelijk prima, maar bij Drunen miste ik de afslag naar de Drunense duinen, zodat ik een heel eind terug moest rijden.

In dat prachtige natuurgebied ben ik enigszins verdwaald en ik ben op zoek naar de juiste route drie keer hetzelfde oudere echtpaar gepasseerd. Ik begon behoorlijk moe te worden en was niet meer okselfris.

Ik moest naar Winterle, maar toen ik iemand vroeg hoe ik daar moest komen, zei ik per ongeluk Kastelree, een naam die ik onderweg ergens had gelezen. Toen werd ik prompt de verkeerde kant op gestuurd.

Vele kilometers verder kreeg ik in de gaten dat ik verkeerd reed. Toen ik een infokaart stond te bestuderen om weer in de juiste richting te komen, hoorde wel een belletje, maar sloeg er geen acht op.

In het volgende ogenblik hoorde ik een rotklap en werd ik finaal omvergereden. Toen ik weer kon denken lag de berijder van een monsterlijke elektrische mountainbike boven op me. Ik had hem niet horen aankomen, maar hij reed wel met een gangetje van veertig kilometer of zo.

De berijder krabbelde overeind en inspecteerde zijn lijf. Hij was zacht gevallen en mankeerde niks en ook zijn fiets kon zo weer verder. Ik daarentegen zat onder de schrammen en bloeduitstortingen en mijn fiets was er slecht aan toe.

In het achterwiel was een pakketje van drie spaken gebroken, de velg liep tegen de achterrem aan en het rem/schakelsysteem was aan beide kanten kapot. Ik had direct grote spijt dat ik niet een van mijn antieke stalen fietsen had genomen om mijn vrienden te bezoeken.

Mijn afkeer van al die moderne lichtgewicht fietsen werd bevestigd. Ik kon niet verder, want alles is zodanig in het stuur en het frame weggewerkt dat je er niet bij kunt als je onderweg met pech staat.

Ik was nog maar een paar kilometer van mijn bestemming verwijderd en er zat niets anders op dan mijn vriend bellen om me met de auto op te halen. We hebben de fiets direct naar een fietsenmaker in Veldhoven gebracht om het achterwiel te laten spaken.

Met behulp van plakband en ty-raps hebben we de rest zo kunnen herstellen dat ik weliswaar zonder het grote voorblad te kunnen gebruiken de volgende dag terug naar huis kon fietsen. De Campagnolo groep was zwaar beschadigd, maar ik ben gelukkig zonder verder malheur thuisgekomen.

Alles is weer gerepareerd, maar de Bianchi Centaur is vanaf heden te koop.

Door Peter Ravensbergen, 11 juli 2017 12:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web