ad ad ad ad

Uittreksel uit de Burgerlijke Stand van 15 juni …

In 1952 was ik als jongetje bij de start van de Ronde van Nederland aanwezig. Op de Dam stonden de renners in afwachting van het startschot opgesteld en ik kon ze bij wijze van spreken aanraken. Ik hoefde niet achter de hekken, want ik mocht een oom van mij helpen bij het aan het publiek uitdelen van pakjes vloei, waar oom Joop zaliger handelsreiziger in was.

Om maar niets te missen zorgde ik er voor zo snel mogelijk van mijn voorraad verlost te zijn, om daarna de renners te kunnen aanstaren en hun mooie fietsen te bewonderen.

Ik zag er de Amsterdamse coureurs van toen als Tarzan van Breenen, Henk Faanhof, Harm Smits en Henk de Hoog; de Nederlandse Tourhelden als Wim van Est, Woutje Wagtmans en Gerrit Voorting. Natuurlijk had ik ook belangstelling voor de sterke Belgen als Edgar Sorgeloos, Karel Van Dormael, Jan Bogaerts, Pol Schaecken en Frans Gielen.

Die Gielen bedacht ik er tijdens het verloop van de ronde bij, omdat hij als vierde in het eindklassement eindigde en pas op de laatste dag in de tijdrit door Woutje Wagtmans en Gerrit Voorting van de tweede plaats werd verdrongen. Hij heeft ook nog twee dagen in de oranje leiderstrui gereden.

Ik weet dat nog als de dag van gisteren omdat ik de uitslagen van de Ronde van Nederland 1952 elke dag in een schriftje schreef. Met enig chagrijn schreef ik de naam Gielen in dat schriftje omdat ik het maar moeilijk kon verkroppen dat hij het de Nederlandse favorieten, met Wim van Est voorop, zo moeilijk maakte.

Verder is er over Frans Gielen niet zoveel te vertellen. Bij de liefhebbers won hij de Ronde van België en was hij nationaal kampioen, maar bij de profs beperkt zijn palmares zich tot etappeoverwinningen in de rondes van Spanje en België.

Hij zat ver weggestopt in mijn geheugen tot ik zijn naam vond in de database van de slogblog. Ik zag mezelf direct weer op de Dam lopen. In korte broek en een grote doos Rizla. En al die uitgestoken handen vanachter de dranghekken en het geschreeuw van: “hier, hier, HIER!!!”.

Al die moeite voor een pakje vloeitjes van een dubbeltje. Bedelen om niks, je ziet het nog elk jaar als de reclamekaravaan van de Tour langskomt.

Ik keek in het woordenboek en las achter het woord ‘gielen’: bedelen, schooien. Wie zegt dat toeval niet bestaat. Frans Gielen overleed vandaag precies dertien jaar geleden op 82-jarige leeftijd.

Foto: archief dewielersite.net

Door Fred van Slogteren, 14 juni 2017 9:00

Schriftje

Fred, leuk dat je schrijft dat je de tour van 52 in een schriftje bijhield. Zo'n schriftje heb ik ook nog van mijn reeds lang overleden vader, die als jochie van 14 ook de tour van 53 bijhield. Inclusief de volle krantenpagina van die dag. Leuk tijdsbeeld en ik bewaar dat schriftje altijd nog heel zorgvuldig. Ook hij schreef alles uit van die dag. Soort bezigheidstherapie neem ik aan, je had immers nog geen playstation, mobieltje of internet.


Geplaatst door Edo Elfrink, 15 juni 2017 11:44:13

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web