ad ad ad ad

Het balhoofdplaatje van Otto …

Mercier was vele jaren lang een gerenommeerd Frans fietsenmerk met een grote reputatie in de wielersport. De eerste ploeg van Mercier verscheen in 1920 in de pelotons en het fameuze merk ging door tot 1984.

Het familiebedrijf uit de Franse ‘fietsenhoofdstad’ Saint Étienne is daarmee één van de langst actieve sponsors in de wielersport geweest. Alleen Peugeot heeft een nog langere staat van dienst, want dat merk stopte pas met sponsoring na de Festina-affaire in 1998.

Emile Mercier, de oprichter van het bedrijf, was pas twintig jaar oud toen hij zijn eerste fiets afleverde en al een jaar later reed de eerste Mercier-wielerploeg in Franse wedstrijden.

Zijn grootste succes waren de overwinningen in de Tour de France van Antonin Magne net voor de tweede wereldoorlog. Na de oorlog had Mercier beroemdheden onder contract als Rik Van Steenbergen, Fred De Bruyne, Mariano Martinez, Kees Bal en Joop Zoetemelk. Op de cover van een van de eerste uitgaven van Wielerrevue (1e jaargang, nummer 6) zien we Joop op een zuurstokroze Mercier.

Antonin Magne, het vooroorlogse icoon van de fabriek, was hun excentrieke ploegleider, in de jaren zeventig opgevolgd door Louis Caput. De meeste publiciteit verwierf Mercier met Raymond Poulidor, de eeuwige tweede. Poulidor was jarenlang de mascotte van het roemruchte merk.

Vijftien jaar geleden zag je zijn inmiddels witgrijs geworden koppie nog overal in Frankrijk op levensgrote reclameborden staan voor ‘Cycles Poulidor’, het supermarktmerk van Mercier.

Vijftig jaar lang reden de renners van Mercier in paarse truien, tot de verzekeraar GAN in 1970 hoofdsponsor werd en voor blauw met wit koos. Jarenlang sponsorde Mercier samen met Hutchinson en BP een sterke wielerploeg.

Na het terugtreden van Gan ging het bedrijf verder met Miko, Fagor en Co-op als hoofdsponsors. Mercier werd een jaar of tien geleden overgenomen door Accell, de Nederlandse holding van o.a. Batavus, Sparta en Koga, en stopte het met het fabriceren van supermarktfietsen. Onlangs werd bekend dat Accell is overgenomen door Pon.

Bij Mercier worden nu nog slechts fietsen gemaakt voor de verhuur, want in steeds meer Franse steden, waaronder ook Parijs en Lyon, schaffen duizenden verhuurbedrijven ‘Vélo-Verts’ en ‘Vélo-Libres’ (‘groene’ en ‘vrije’ fietsen) aan, in de strijd tegen de auto.

Door Otto Beaujon, 28 april 2017 12:00

Mercier en Poulidor

Mercier was van van 1920 tot 1984 een gerenommeerd sponsor van wielerploegen, met als één van de bekendste renners Poulidor (zie bovenstaand).
Mercier heeft in maart/april 1966 serieus overwogen om te stoppen met sponsoring, dit naar aanleiding van de nederlaag van Poulidor in Parijs-Nice van dat jaar.
Naar mijn mening vond één van de mooiste duels tussen Anquetil en Poulidor plaats in de slotetappe van Parijs-Nice van 1966. Parijs-Nice was een wedstrijd welke Anquetil wel lag. Hij kwam vijf keer als winnaar in Nice aan. Lang niet altijd verscheen hij in grote vorm aan de start. Meer dan eens gebruikte hij deze wedstrijd om zich in vorm te fietsen voor de rest van het wielerseizoen. In 1966 reden Anquetil en Poulidor gelijk op tot aan de tijdrit twee dagen voor het eind, waar Anquetil met 36 seconden verslagen werd door Poulidor. Anquetil was niet langer onklopbaar in de tijdritten. Niets leek de eindzege van Poulidor in de weg te staan. In de slotetappe, met wat bergen van 2e en 3e categorie, viel Anquetil (met behulp van zijn ploegmaten) net zo lang aan, totdat Poulidor het begaf. Vlak voor de top van de laatste klim plaatste hij zijn ultieme demarrage. Op de top had hij enige tientallen meters voorsprong op Poulidor. Met nog 34 kilometer voor de boeg stortte Anquetil zich in de afdaling en werd door niemand meer achterhaald. De wedstrijd werd live op televisie uitgezonden en daar de finish laat in de middag cq vroeg in de avond was, heb ik de beelden gezien. In schitterende stijl reed Anquetil over de Promenade des Anglais en finishte met een voorsprong van 1’24’’ op Poulidor. Anquetil won deze Parijs-Nice met Poulidor op 48’’ als tweede. Poulior bleek een slecht verliezer: “De ploeg van Anquetil gebruikte maffiapraktijken om hem van de zege af te houden. Hij werd gesneden, vlak voor hem liet men gaten vallen. Er was een combine met de Italiaanse ploegen Salvarani en Molteni. Anquetil heeft langdurig in de slipstream van de televisie motor gereden.” enz. enz. Gedurende vele weken was er een polemiek in de Franse pers over deze Parijs-Nice. Er was zelfs even sprake van dat Mercier, de sponsor van de ploeg Poulidor, zich zou terugtrekken uit het wielrennen. Anquetil was nogal nuchter in zijn reactie. Hij vond Poulidor een huilebalk (il est un pleurnichard) en merkte op dat hij van zijn ploegmaten van Ford France meer steun ondervond dan Poulidor van zijn Mercier BP ploeg. Vele jaren later sijpelden er berichten door, dat diverse ploegmaten van Poulidor hun kopman hadden tegengewerkt, anders gezegd gesaboteerd. Poulidor was als kopman niet populair. Hij was karig met het belonen van zijn “knechten”.
Geplaatst door Piet van der Meer, 02 mei 2017 21:28:50

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web