ad ad ad ad

Het was me het weekje wel …

Op de dag van de Amstel Gold Race, de enige Nederlandse eendaagse topwedstrijd, konden onze landgenoten weinig indruk maken. Niet omdat we op dit moment geen toprenners hebben, maar omdat die het in verband met de komende Giro d’Italia raadzamer vonden elders te verblijven.

Alleen Wout Poels had een geldig excuus voor zijn afwezigheid. Hij kampt met een knieblessure. De andere vier – Dumoulin, Gesink, Kruijswijk en Mollema – prefereerden een hoogtestage ver van het herfstige Zuid-Limburg.

Het is enerzijds begrijpelijk, want wat krijgen ze over zich heen als ze in de Giro falen, maar anderzijds gaat het wel over de enige Nederlandse klassieker, waar al in geen jaren een Nederlander heeft gewonnen.

De laatste was Erik Dekker en dat was in 2001, zestien jaar geleden. Ik zou ook niet weten wat de oplossing is. Dat weten we pas eind mei als de Girop erop zit.

In plaats van een Nederlander won Philippe Gilbert voor de vierde keer de Amstel Gold Race. Juist om hem van de overwinning te houden had Leo van Vliet het parcours in de slotkilometers veranderd.

De finale begon inderdaad eerder dan de vorige jaren, maar Gilbert was wederom de sterkste al liet hij iedereen in de eindsprint even in de waan dat hij zich door Kwiatkowski liet verrassen.

Nu heeft Leo deze wijziging niet aangebracht om Gilbert te pesten, want ook hij zal hebben genoten van de schitterende finale, waarin Valverde en Van Avermaet echt op kwaliteiut werden gekopt.

Er werd niet meer tot de laatste kilometers gewacht als in vorige jaren om het met een sprintje (Cau)bergop te besluiten. En dat was de bedoeling van de koerswijziging n Leo kan tevreden zijn.

We moeten het als land wat succes betreft voor de zoveelste keer in internationale wedstrijden doen met de dames. Anna van der Breggen deed het weer voortreffelijk. Zij was de sterkste en liet dat ondubbelzinnig zien.

De andere Nederlanders in de mannenkoers kwamen tekort, want zowel de vooraf getipte Bert-Jan Lindeman als Tom-Jelte Slagter konden niet mee toen het spel op de wagen ging.

Lindeman nog wel even, maar moest er af toen Gilbert en Kwiatkowsli gas gaven. De enige landgenoten in een hoofdrol waren Lars Boom en Tim Ariesen, maar dat was lang voor het einde.

Gelukkig vergoedde de koers veel. Ik heb me er geen seconde bij verveeld.

Foto’s: © Cor Vos

Door Fred van Slogteren, 16 april 2017 18:00

Onderwerp
Tekst
Je naam
Email
Web