ad ad ad ad

“Twee weken geleden stond op deze plaats mijn stukje over Masi, het Italiaanse topmerk waar ik een grote fan van ben. Daarom mijmer ik vandaag nog even door over het merk en de naamgever: superieur frameconstructeur en oud-renner Alberto Masi. Op 18 jarige leeftijd startte zijn wielercarrière en dat was in 1926. Hij was een redelijke amateur, maar zijn hoogtepunten beleefde hij als beroepsrenner toen hij in 1931 en ‘32 mee mocht doen aan de Giro d’Italia, de ronde van zijn vaderland en het summum voor iedere Italiaanse beroepsrenner. Verder is er niet veel over zijn rennerstijd te melden, want hij ontbeerde het talent om een grote te worden. Hij maakte dan ook geen progressie op de fiets, maar wel in de fiets. Al als renner had Alberto een passie voor mooie racefietsen en toen het met zijn wielercarrière niet zo wilde lukken, ging hij in de leer bij de vermaarde framebouwer Gloria. Toen hij het vak beheerste begon hij voor zichzelf en de kwaliteit van zijn producten was zodanig dat hij al gauw een grote naam had. Vanwege zijn vakmanschap verwierf hij zich de bijnaam ‘The Tailor’, en de grootste renners lieten zich door hem de maat nemen. In de Tour de France reden cracks als …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 6 mei 2008 10:00

“Vroeger in het tijdperk van de stalen frames kocht, of liever bestelde, men een Masi omdat die fietsen onderscheidend mooi waren. Een trouwe bezoeker van deze site was vier jaar geleden in de werkplaats van Masi onder de Vigorellibaan in Milaan. Hij genoot er met volle teugen, want dat is voor een echte wielerliefhebber natuurlijk een superlocatie. Wat alleen niet meer zo super was waren de fietsen, want die leken nergens meer op. Op 25 Maart jl. plaatste ik op deze plaats het stukje over de Campagnolo speldjes en dat heeft nog een verrassend staartje gekregen. Voor Ben, de gulle gever van die speldjes, had ik wat wielerboeken uitgezocht om hem te bedanken. Tijdens onze ontmoeting vroeg hij me of ik nou het gevoel had dat mijn verzameling oude racefietsen enigszins compleet was. Ik antwoordde dat ik met die tweehonderd fietsen wel zo’n beetje elk merk in de verzameling had die ik wilde hebben. Op één na natuurlijk, want één grote naam ontbreekt in mijn verzameling en dat is Masi. Een echte Masi, uit de grote tijd van dat merk, heb ik nooit te pakken kunnen krijgen en dat is voor een rechtgeaarde verzamelaar natuurlijk een reden om zo nu en dan eens wakker te liggen om woelend in een soort fata morgana zo’n prachtfiets te berijden. Ben dacht even na en zei toen: “een vriend van mij heeft nog een oude oranje Masi, alleen is hij nu niet te bereiken want hij is op vakantie.” Het …

 

Geplaatst door Fred van Slogteren, 22 april 2008 10:00

“Bertus Lauwers was een redelijke amateur uit de rijen van de Rotterdamse Renners Club Feijenoord. Eén van zijn beroemdste clubgenoten was André de Korver, die in 1939 in de Tour de France zou starten en als 28e in Parijs zou aankomen. Lauwers heeft het zo ver niet geschopt, maar hij had wel veel verdiensten voor zijn vereniging. Hoogtepunt in de clubgeschiedenis was wel het behalen van de Nederlandse titel in de clubkampioenschappen van Nederland van 1936. Behalve Lauwers en De Korver droegen ook Overweel, Berwers, Saarloos en Van Gerven de roodwitte kleuren. In 1937 kwam nagenoeg dezelfde formatie aan de start en wederom werd het kampioenschap behaald. Vijf jaar lang was Bertus prof zonder belangrijke overwinningen te behalen. Bekender werd Bertus als fietsenmaker die ook nog wel eens een kader fabriceerde. Via Cees Jonkers aan de Rotterdamse Strevelsweg kwam ik in de jaren vijftig aan dit frame. Er zit een mooi verhaal aan vast. Bertus maakte lugloze frame’s. Niet omdat die beter waren, maar omdat er zo vlak na de oorlog moeilijk aan lugs was te komen. Verder stond Bertus bekend om zijn vergaande service. Je kon altijd bij hem terecht als je je fiets weer eens kapot had gereden. Zelfs als mevrouw Lauwers de tafel al had gedekt en de soep dampend was opgediend, bleef Bertus in de werkplaats, want de …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 8 april 2008 10:00

“De trouwe lezer weet intussen wel dat ik een Campagnolo fan ben. Een groot gedeelte van mijn racefietsenvloot is hier mee afgemonteerd. Vooral bij mooie Italiaanse frames kun je het voor mijn gevoel niet maken om er buitenlandse onderdelen op te zetten. Onder de naam Campagnolo vallen items die je niet iedere dag op een racefiets terugvindt. Uit mijn eigen verzameling noem ik dan de Delta remmen, het titanium achterpignon, de Porta Catena achterderailleur met stang waarmee Fausto Coppi in 1951 in Parijs-Roubaix zegevierde en als laatste de 50-jarig jubileum uitvoering uit 1983 van de gehele groep.
Kort geleden kreeg ik van de NCRV nagezonden berichten toegestuurd vanwege mijn optreden in Man bijt Hond. Daar zat een reactie bij van een zekere B.van der Putten. Hij schreef dat hij wegens …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 25 maart 2008 10:00

“Hij is op 10 november 1928 geboren in Maasland en zijn naam is Manus Brinkman. Maasland is een mooi dorp in de omgeving van Rotterdam en een andere bekende wielrenner die uit die plaats komt is Teun van Vliet. Manus was van 1951 tot en met 1961 beroepsrenner en hij reed in die periode o.a. voor Mars, Magneet-Vredestein, Plume Vainquer uit het Belgische Gent, Feru-Hag uit Zwitserlend en tot slot voor Simca. Elk jaar fietst Manus nog zo’n tienduizend kilometer rond Heerle in Brabant, waar zijn caravan staat, en op pensioengerechtigde leeftijd won hij nog de Ronde van Spijkenisse. Manus was de Godfather van het Nederlandse veldrijden en hij finishte in deze discipline bij de wereldkampioenschappen meestal rond de twintigste plaats.
Winnaars in zijn periode waren Dufraisse, Longo en Wolfshol. In 1954 won Gerrit Voorting in Rotterdam de Ronde van Charlois. Diverse grote namen verschenen aan de start maar haakten een voor een door malheur af. Zo kreeg de beroemde Luxemburger Charly Gaul een lekke band, evenals de Amsterdammer Harm Smits. Wim van Est brak vervolgens een pedaal, maar de grootste pechvogels waren …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 maart 2008 10:00

© Peter Ravensbergen

“Een verkoper, die op internet een fiets aanbiedt, vermeldt vaak in zijn annonce dat er weinig kilometers met het aangeboden vehikel zijn afgelegd. Meestal is al op het fotootje te zien dat dit niet waar kan zijn, vanwege de duidelijk zichtbare slijtage aan de diverse onderdelen die er op zo’n fiets zitten. Zonder een meter te liegen kan ik met de hand op het hart verklaren dat deze Batavus geen enkele kilometer heeft afgelegd, maar wel menigmaal is gevierendeeld. Ten tijde van de Romeinen werden Batavieren als straf nogal eens in vier stukken uiteengetrokken en dat kan ook met deze Batavus. Hij is er zelfs voor gemaakt om in vier delen opgeborgen te kunnen worden. Hij staat in die compacte toestand al jaren bij mij op zolder, want jullie kennen mijn ruimteprobleem. Zo te zien een zielig hoopje metaal dat na assemblage van de vier delen lang niet de rankheid heeft van een echte Batavus. Deze fiets is weliswaar gemaakt voor de wielersport, maar het is niet de bedoeling dat er op gewielrend wordt. Het is namelijk een …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 26 februari 2008 10:00

“Hier volgt het meer technische verhaal over de zilvergrijze WBR racefiets van vlak na de tweede wereldoorlog, waarover ik twee weken geleden al een stukje publiceerde. Kenmerkend is het aluminium bidon die in het peloton pas halverwege de jaren vijftig vervangen werd door eentje van plastic. De houder van de pomp, want een pomphouder is iets anders, bestaat uit een soort Terry-klem die willekeurig op het frame bevestigd kon worden en aan de binnenkant was voorzien van leer om beschadiging van het frame tegen te gaan. De wielen werden vastgezet met messing vleugelmoeren. Later – in de jaren zestig – werden die als te gevaarlijk verboden en kwamen de uitvalnaven in zwang. Willem Buitendijk was nauw verbonden met de wielervereniging R.R.C. Feijenoord en de gelijknamige ronde. Komisch is het verhaal uit 1955, toen de Rotterdammer Bertus Lauwers in die Ronde van Feijenoord de zege binnen handbereik had, maar door een overstekend kind kwam te vallen, waardoor niet hij maar Jaak De Meyer de ronde won. En laat dat …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 februari 2008 10:00

© Henk Theuns

“Dit truitje is afkomstig van Jos Pronk, de zoon van Matthé senior en de jongere broer van Matthé junior. Nu kennen we Jos in deze tijd van het jaar als een renner die in de winter een aantal zesdaagsen rijdt, meestal gekoppeld aan broer Matthé. Hoewel het duo nog geen toppositie heeft gerealiseerd is aan het rijden van de twee te zien dat ze in die discipline zeker een toekomst kunnen hebben als ze zich voledig zouden specialiseren. Maar daar hebben ze waarschijnlijk geen oren naar, want ze zijn allebei op de weg succesvol. Zo won Jos in het afgelopen jaar een etappe in Olympia’s Tour en een rit in de Tour de Bretagne. Na het winnen van die laatste koers mocht hij de leiderstrui aantrekken. Deze trui om precies te zijn.

Tot volgende week!”

Henk Theuns

Geplaatst door Fred van Slogteren, 6 februari 2008 10:00

© Peter Ravensbergen

“De afkorting WBR staat voor Willem Buitendijk Rijwielen, maar het kan ook zijn dat de R voor Rotterdam staat. Ik heb altijd gedacht dat Buitendijk senior een echte Rotterdammer was, maar ik weet inmiddels dat zijn roots in Ridderkerk liggen. De afkorting kan dus ook nog ‘Willem Buitendijk Ridderkerk’ zijn, maar dat is niet waarschijnlijk want het staat vast dat hij zijn activiteiten als rijwielhandelaar en rijwielhersteller op Rotterdam-Zuid is begonnen en daar ook altijd is gebleven.
Hij schrijft dit in het jubileumboekje van  RRC Feijenoord, de wielervereniging die in het jaar 1977 vijftig jaar bestond. Hij staat daarin vermeld, samen met zoon zijn Cees overigens, als erelid. Willem schreef bij die gelegenheid dat hij er trots op was dat hij als oudst levend lid van deze wielervereniging iets mocht schrijven, en dat hij dat als 88-jarige nog mocht meemaken.
Van jongs af aan is Buitendijk bezeten geweest van de wielersport. Op Zuid, zoals de Rotterdammers zeggen, vestigde hij zijn zaak en er was al snel sprake van dat er in dat lang gediscrimineerde stadsdeel aan gene zijde van de Maas een wielervereniging moest komen. Die moest in navolging van de al bestaande voetbalclub uiteraard Feijenoord gaan heten. Willem was mede-oprichter en de familie Buitendijk bleef al die jaren de club door dik en dun steunen.
Naast zijn drukke werkzaamheden is Willem heel lang doorgegaan met lekker fietsen en hij was de eerste nationale kampioen die de club afleverde. Dat was in …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 januari 2008 10:00

“Om klokslag 10 op zondagmorgen stond de ploeg van ‘Man bijt hond’ bij ons op de stoep. Na een uurtje als Peter R. de Fiets gefilmd te zijn, kwam de rest van de familie aan de beurt en werd ik naar één van de schuurtjes gemanoeuvreerd. Vervolgens werd het materiaal voor de kleine tentoonstelling in mijn busje geladen en ging het naar Ahoy’. We parkeerden daar bij de rennersingang en de hele familie werd ingeschakeld om alles naar het middenterrein te sjouwen. Daar stonden we dan in het hart van de zesdaagse in het gezelschap van een vriendelijke beveiligingsbeambte. Die vroeg me of ik een favoriet had. Ik antwoordde ontkennend, maar vertelde hem dat mijn oudste dochter Susan wel een uitgesproken favoriet had in de persoon van de Deen Marc Hester Hansen, gekoppeld aan onze landgenoot Bas Giling. ‘Komen jullie dan maar mee’, zei de man daarna tegen Susan en Sophie en ze verdwenen richting rennerskwartier met de digitale camera in de aanslag. Op Marc moesten ze even wachten want die werd net door zijn soigneur ‘in de olie’ gezet,

maar toppers als Theo Bos en Aart Vierhouten waren in afwachting van die Deense meisjesdroom mooie alternatieven. U begrijpt dat ze apetrots waren en hun dag helemaal niet meer stuk kon. In de tussentijd was er veel belangstelling voor mijn uitgestalde wielerspullen. Aart Vierhouten en Danny Stam kwamen zelfs even kijken en op de vraag of er sinds de …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 januari 2008 10:00

« Vorige 1 2 3  ... 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17  ... 19 20 21 Volgende »