ad ad ad ad

"Rond 1650 is de luchtpomp uitgevonden. Een apparaat dat bij hoge drukopbouw warm wordt. Daarom werden er materialen toegepast met een goede warmtegeleiding, zoals koper en messing. De Leidse universiteit is altijd een grote opdrachtgever geweest van ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 juli 2008 10:00

"Opoefietsen zijn tegenwoordig heel populair bij de jeugd, zowel bij de meiden als bij de jongens. Daar wordt door de fabrikanten van merkfietsen als Limit, Ranger, Classic, Pelikaan en Dunlop handig op in gespeeld. Voor het geld hoef je het niet te laten dus mijn oudste dochter kreeg een nieuwe Dunlop. De vloeken zijn sindsdien in Huize Ravensbergen niet van de lucht, want wat ik al vermoedde bleek waarheid te zijn. Elke week mankeert er wel wat aan dat ding, het is gewoon een product van een zeer povere kwaliteit dat met een grote merknaam aan de man wordt gebracht.
Met de andere bovengenoemde merknamen kan ik nog wel vrede hebben en als je ziet hoe onbeholpen een pelikaan zich op het land voortbeweegt dan vind ik het zelfs wel komisch, omdat de fiets met die naam hiermee grote gelijkenissen vertoont. Ik kan er echter niet luchtig over heen stappen dat een wereldmerk als Dunlop voor zo'n wanproduct misbruikt wordt. John Boyd Dunlop (1840-1921) was de ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 juli 2008 10:00

"Ik sta hier voor een berg oude aarde, afkomstig van een opgravingsterrein in Ename, waar men de resten van een ruïne uit de elfde eeuw heeft blootgelegd. Voor de goede orde, de ruïne van tien eeuwen oud ligt achter die berg aarde, want de ruïne ervoor is nog maar een halve eeuw oud and alive and kicking. Ename is een deelgemeente van de Vlaamse stad Oudenaarde, waar afgelopen zondag voor de 29e keer de retro ronde plaats vond. Dat is een happening voor liefhebbers van oude racefietsen en daar mocht Peter R. de Fiets uiteraard niet ontbreken. Bij de eerste uitvoering waren er nog maar zo’n tachtig deelnemers en dat aantal was met 156 dit jaar bijna verdubbeld. En laat nu 156 mijn startnummer zijn. Niet omdat ik als laatste had ingeschreven, maar omdat de nummering bij 150 begon. Vraag me niet waarom, maar misschien is het iets soortgelijks als wat mijn schoolmeester vroeger zei: 'De 10 is voor onzelieveheer en de 9 voor de meester en dus was de 8 het hoogst bereikbare cijfer voor een ijverijge leerling als ik. Daarom zal de 1 in Oudenaarde voor Eddy Merckx zijn bedoeld, de 2 voor Rik Van Looy, de 3 voor die andere Rik en de 4 wellicht voor Freddy Maertens, de superwinnaar uit de jaren zeventig die door de organisatoren was ingehuurd om het startschot te lossen. Met z'n honderdzesenvijftigen reden we begeleid door enig geknal eerst twee ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 1 juli 2008 10:00

“De fiets van Piet de Vries, waarover ik twee weken geleden al een stukje schreef, is inmiddels gerestaureerd. Hoewel ik niet zeker ben van de constructeur die dit frame heeft gebouwd, ga ik er van uit dat het de Rotterdamse oud-renner Bertus Lauwers is geweest. Ik heb daar twee redenen voor. De eerste is de merknaam Louer op de schuine zitbuis en als tweede het feit dat het een lugloos frame is. Er zijn niet zoveel constructeurs geweest die voor deze techniek kozen en Lauwers is voorzover mij bekend een van de weinigen. Het is daardoor een superlicht kader dat verder zijn tijd vooruit was omdat alle nokjes voor de kabels aangesoldeerd zijn. Er was echter maar één aangesoldeerde nok voor de commandeur, waardoor er geen voorziening is voor de voorderailleur waardoor deze fiets voor een enkel blad heeft. Daar staat tegenover dat er achter een 6-pignon op zit en je was in het begin van de jaren vijftig al een hele piet als je vijf kransjes achter had. Het kunstleren zadel heb ik vervangen door een lederen zadel en wel de beroemde B17 van Brooks met van die mooie koperen klinknagels. Ook het stuur en de …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 juni 2008 10:00

“In de Tour de France van 1952 presteerde debutant Jan Nolten uit het Nederlandse Limburg het om in de 21ste rit van Limoges naar Clermont Ferand alleen op de finish af te gaan. Het was een zware bergrit over 245 kilometer die eindigde op de Puy de Dôme en hij had een aantal groten van toen als Bartali, Geminiani en Marinelli vernederend losgereden. Met de grote Fausto Coppi had hij geen rekening meer gehouden en die was het die hem in de laatste honderden meters nog voorbijsnelde. De prestatie van Nolten maakte in Italië grote indruk en de Limburger kreeg een vererende uitnodiging om met een door hem samen te stellen Nederlandse ploeg naar de Ronde van Zuid-Italië te komen. Ploegleider werd Toine Gense eveneens uit Limburg en verder ging Hein Gelissen (ook Limburg) mee. De rest van de ploeg werd bij elkaar gescharreld en ook Piet de Vries uit Vlaardingen kreeg een uitnodiging. Het was voor de meeste renners de eerste kennismaking met een buitenlandse etappekoers, ook voor De Vries. Ze kregen de instructie bij Nolten te blijven, maar die was totaal uit vorm. Al in de eerste rit liep lange Jan een achterstand op van meer dan een kwartier. Het was Coppi echter opgevallen dat die Nederlanders, en vooral die De Vries, wel wat konden en hij ging ’s avonds bij ze op bezoek in het hotel en kocht hun hulp omdat hij die ronde graag wilde winnen. Ze werden min of meer ingelijfd bij de Bianchi ploeg, waar ze in de watten werden gelegd omdat het qua …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 3 juni 2008 10:00

“Het is heel onbeleefd om een dame naar haar leeftijd te vragen, maar in dit geval hoefde dat niet want het framenummer 883 staat bij de bracketpot van deze Masi fiets en dat wil zeggen dat ze in de maand augustus van het jaar 1983 ter wereld is gekomen. Een Milanese schone van 24 jaar. Wat wil een man nog meer? Ik sloot haar al in mijn armen toen ze nog een volstrekt foute uitmonstering had. Qua make up, foundation en kleding leek het nergens naar. Ga maar na, fietsliefhebbers, Shimano klikpedalen en voorderailleur, remhoeven van Gran Star en klikcommandeurs van Suntour. Er wordt wat afgeklooid in deze wereld. Maar voor de kenner was er nog veel te genieten, want de schoonheid van Sophia Loren verdwijnt niet als ze in lompen gehuld een Napolitaanse volksvrouw speelt. De wielen die er in zitten zijn van Alesa met rode banden, er is een spaghettitechniek toegepast bij het vlechten van het achterwiel om er voor te zorgen dat de fiets meer vering krijgt. Voorts zit er een wit zadel op en de commandeurs van Campa zijn opengevijld en ingekleurd met geel. Wat is er oogstrelender aan een mooie vrouw dan de voorbouw? Die zat echter muurvast en de inbus van de expanderbout was helemaal verziekt. Ik had geen andere keus dan de kop van de bout er voorzichtig af te boren. Normaal had ik de …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 20 mei 2008 10:00

“Twee weken geleden stond op deze plaats mijn stukje over Masi, het Italiaanse topmerk waar ik een grote fan van ben. Daarom mijmer ik vandaag nog even door over het merk en de naamgever: superieur frameconstructeur en oud-renner Alberto Masi. Op 18 jarige leeftijd startte zijn wielercarrière en dat was in 1926. Hij was een redelijke amateur, maar zijn hoogtepunten beleefde hij als beroepsrenner toen hij in 1931 en ‘32 mee mocht doen aan de Giro d’Italia, de ronde van zijn vaderland en het summum voor iedere Italiaanse beroepsrenner. Verder is er niet veel over zijn rennerstijd te melden, want hij ontbeerde het talent om een grote te worden. Hij maakte dan ook geen progressie op de fiets, maar wel in de fiets. Al als renner had Alberto een passie voor mooie racefietsen en toen het met zijn wielercarrière niet zo wilde lukken, ging hij in de leer bij de vermaarde framebouwer Gloria. Toen hij het vak beheerste begon hij voor zichzelf en de kwaliteit van zijn producten was zodanig dat hij al gauw een grote naam had. Vanwege zijn vakmanschap verwierf hij zich de bijnaam ‘The Tailor’, en de grootste renners lieten zich door hem de maat nemen. In de Tour de France reden cracks als …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 6 mei 2008 10:00

“Vroeger in het tijdperk van de stalen frames kocht, of liever bestelde, men een Masi omdat die fietsen onderscheidend mooi waren. Een trouwe bezoeker van deze site was vier jaar geleden in de werkplaats van Masi onder de Vigorellibaan in Milaan. Hij genoot er met volle teugen, want dat is voor een echte wielerliefhebber natuurlijk een superlocatie. Wat alleen niet meer zo super was waren de fietsen, want die leken nergens meer op. Op 25 Maart jl. plaatste ik op deze plaats het stukje over de Campagnolo speldjes en dat heeft nog een verrassend staartje gekregen. Voor Ben, de gulle gever van die speldjes, had ik wat wielerboeken uitgezocht om hem te bedanken. Tijdens onze ontmoeting vroeg hij me of ik nou het gevoel had dat mijn verzameling oude racefietsen enigszins compleet was. Ik antwoordde dat ik met die tweehonderd fietsen wel zo’n beetje elk merk in de verzameling had die ik wilde hebben. Op één na natuurlijk, want één grote naam ontbreekt in mijn verzameling en dat is Masi. Een echte Masi, uit de grote tijd van dat merk, heb ik nooit te pakken kunnen krijgen en dat is voor een rechtgeaarde verzamelaar natuurlijk een reden om zo nu en dan eens wakker te liggen om woelend in een soort fata morgana zo’n prachtfiets te berijden. Ben dacht even na en zei toen: “een vriend van mij heeft nog een oude oranje Masi, alleen is hij nu niet te bereiken want hij is op vakantie.” Het …

 

Geplaatst door Fred van Slogteren, 22 april 2008 10:00

“Bertus Lauwers was een redelijke amateur uit de rijen van de Rotterdamse Renners Club Feijenoord. Eén van zijn beroemdste clubgenoten was André de Korver, die in 1939 in de Tour de France zou starten en als 28e in Parijs zou aankomen. Lauwers heeft het zo ver niet geschopt, maar hij had wel veel verdiensten voor zijn vereniging. Hoogtepunt in de clubgeschiedenis was wel het behalen van de Nederlandse titel in de clubkampioenschappen van Nederland van 1936. Behalve Lauwers en De Korver droegen ook Overweel, Berwers, Saarloos en Van Gerven de roodwitte kleuren. In 1937 kwam nagenoeg dezelfde formatie aan de start en wederom werd het kampioenschap behaald. Vijf jaar lang was Bertus prof zonder belangrijke overwinningen te behalen. Bekender werd Bertus als fietsenmaker die ook nog wel eens een kader fabriceerde. Via Cees Jonkers aan de Rotterdamse Strevelsweg kwam ik in de jaren vijftig aan dit frame. Er zit een mooi verhaal aan vast. Bertus maakte lugloze frame’s. Niet omdat die beter waren, maar omdat er zo vlak na de oorlog moeilijk aan lugs was te komen. Verder stond Bertus bekend om zijn vergaande service. Je kon altijd bij hem terecht als je je fiets weer eens kapot had gereden. Zelfs als mevrouw Lauwers de tafel al had gedekt en de soep dampend was opgediend, bleef Bertus in de werkplaats, want de …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 8 april 2008 10:00

“De trouwe lezer weet intussen wel dat ik een Campagnolo fan ben. Een groot gedeelte van mijn racefietsenvloot is hier mee afgemonteerd. Vooral bij mooie Italiaanse frames kun je het voor mijn gevoel niet maken om er buitenlandse onderdelen op te zetten. Onder de naam Campagnolo vallen items die je niet iedere dag op een racefiets terugvindt. Uit mijn eigen verzameling noem ik dan de Delta remmen, het titanium achterpignon, de Porta Catena achterderailleur met stang waarmee Fausto Coppi in 1951 in Parijs-Roubaix zegevierde en als laatste de 50-jarig jubileum uitvoering uit 1983 van de gehele groep.
Kort geleden kreeg ik van de NCRV nagezonden berichten toegestuurd vanwege mijn optreden in Man bijt Hond. Daar zat een reactie bij van een zekere B.van der Putten. Hij schreef dat hij wegens …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 25 maart 2008 10:00

« Vorige 1 2 3  ... 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16  ... 18 19 20 Volgende »