Doelstelling
www.wielersport.slogblog.nl is een digitale stamtafel waar echte wielerliefhebbers van gedachten kunnen wisselen over het verleden, het heden en de toekomst van de wielersport. Iedere oprechte wielerliefhebber is welkom aan te schuiven. Het liefst onder eigen naam en met respect voor andermans mening.
Colofon
Editor



T&T Tekst & Traffic - Zeist

Redactie:
Fred van Slogteren
fred@slogblog.nl

Medewerkers:
Otto Beaujon, Wim van Eyle, Jan van der Horst, Jan Houterman, Jos van Nierop, Peter Ravensbergen, Henk Theuns, Jac Zwart.

Meewerkende fotografen:
Guus de Jong, Philip van der Ploeg, Henk Theuns, Cor Vos.

Archieven:
Wim van Eyle, T&T Tekst & Traffic
www.dewielersite.net
Piet Kessels
e.a.
Zoeken


Luc LEMAN (1953, België)

Hij deelt zijn lot met Jean Bobet, Prudencio Indurain, Piet van Est en vele andere coureurs. De broer te zijn van een renner met een veel mooiere erelijst. Waar Nederlandse politici in de afgelopen week razend druk waren met over de eigen schaduw heen springen, daar is de habitat van Luc Leman en al die andere mindere broeders de schaduw van een beroemde broer. Eric Leman was in zijn tijd een geduchte klepper die onder meer drie maal de Ronde van Vlaanderen won, een record dat hij lang deelde met Achiel Buysse, Fiorenzo Magni en Johan Museeuw, een gezelschap waar een maand geleden ook Tom Boonen zich bij voegde. Het is een droevig lot als je zo’n broer hebt, terwijl je zelf een heel behoorlijke renner bent geweest. Je hebt alleen dat stapje naar vedettendom niet kunnen zetten omdat je motortje misschien te klein was óf je de kansen niet hebt gekregen óf dat je gewoon wat geluk te kort kwam. Luc Leman won in zijn carrière kermiskoersen, maar ook etappes in de Ronde van de ... 
 Lees meer...

Carl VON DRAIS (1785, overleden 10.12.1851, Duitsland)

De vraag of er ooit wielersport zou hebben bestaan als deze man niet had geleefd, is even relevant als onzinnig. Carl Ludwig Friedrich Christian Freiherr Von Drais was (waarschijnlijk) de eerste die van de toen bekende loopfiets (twee wielen met daartussen een zitbalk) een echt rijwiel maakte. Door het voorwiel van een as en pedalen te voorzien, hoefde de berijder niet langer loopbewegingen te maken, maar ging hij door te trappen veel sneller vooruit. Bovendien werd de onbestuurbare loopfiets door een verticale as, tussen voorwiel en stuur, wendbaar en de berijder kon met het vehikel bochten nemen. Het werd het begin van een revolutionaire ontwikkeling die nog steeds voortduurt en vooral door de wielersport is geïnitieerd. Dus Von Drais heeft onze sport mogelijk gemaakt. Als deze edelman ... 
 Lees meer...

AIMAR, Lucien  (1941, Frankrijk)
BOND, Mike (1990, Nederland)
BONILLA, José Adrian (1978, Costa Rica)
BOILY, David (1990, Canada)
CANO LOSA, José Luis (1988, Spanje)
DE DECKER, Steven (1982, België)
ENGEL, Jaap (1919, overleden 1945, Nederland)
GIMONDI, Massimo (1971, Italië)
KEMPER, Gerard (1970, Nederland)
LELEU, Roger (1939, België)
LIEBIG, Tina ( 1980, Duitsland)
MORANDI, Fabricio (1981, Brazilië)
MORANDI, Mauricio (1981, Brazilië)
OTTEVANGER, Arno  (1963, Nederland)
RIETVELD, Martin  (1953, Nederland)
ROL, Jan  (1933, overleden 05.04.2012, Nederland)
VEKEMANS, Willy (1945, België)
WIGGINS, Bradley  (1980, Groot Brittannië)
WONG, Steven (1988, Hongkong)


Piet DUIJF (1925, overleden oktober 2001, Nederland)

Wat het hoogtepunt in de carrière van deze Zaankanter had moeten zijn, werd de grootste desillusie van zijn leven. In het Nederlands kampioenschap van 1948 bij de amateurs op de weg reden er op het Cauberg-circuit twee man voorop. Met een mooie voorsprong. De 23-jarige Piet Duijf keek, toen ze de laatste ronden ingingen, eens naar zijn metgezel. Een bonkige renner met een paar poten die angst inboezemden. Poten om tientallen kilometers mee door te draaien op een groot verzet, maar zo te zien geen soepele beentjes waar een vlijmscherpe eindsprint in zat. Die Wim van Est uit Brabant was een keiharde, maar Piet werd desondanks steeds zekerder van zijn zaak. Die knoest kon hij in de laatste meters hebben. Tot hij omkeek en tot zijn verbazing nog een renner aan zijn wiel zag zitten. Hij kende die gast wel, maar niet van de uitslagen. Die kon nooit in zijn eentje de oversteek vanuit het peloton hebben gemaakt, bedacht hij, dus moest die wel een ronde achterstand hebben. Toen Van Est in de voorlaatste omloop ... 
 Lees meer...

GEREMIA, Gianluca (1981, Italië)
HORIK, Savié van (1988, Nederland)
MARCHISIO, Luigi (1909, overleden 03.07.1992, Italië)
MONDORY, Lloyd (1982, Frankrijk)
MORAJKO, Jacek (1981, Polen)
QUEMENEUR, Perrig (1984, Frankrijk)
WEGELIUS, Charles (1978, Groot Brittannië)
WELTER, Hannah (1988, Nederland)


Stijn VANDENBERGH (1984, België)

Met zijn lengte van bijna twee meter heeft hij niet de ideale afmetingen voor een wielrenner. Basketball lag veel meer voor de hand toen hij op tienerleeftijd ineens omhoogschoot als een plant met overal scheuten. Het werd die sport en als soepel draaiende pivot dunkte hij er heel wat in. Het had echter niet zijn passie. Hij was wel een goede teamspeler, maar hij hield meer van snelheid. Hij droomde van een carrière als Formule I-coureur, maar begreep dat zijn lange lijf nooit in een bolide zou passen. Dan maar iets minder snel, was zijn compromis, en op z’n zeventiende – redelijk laat - voelde hij voor het eerst het smalle zadel onder zijn kont. Het voelde als thuiskomen. Wel zat hij in zijn hoofd met die ... 
 Lees meer...

BORRAJO, Alejandro Alberto (1980, Argentinië)
DARRIGADE, André  (1929, Frankrijk)
FONTANELLI, Fabiano (1965, Italië)
GANDARIAS ALBIZU, Andrès  (1943, Spanje)
GARATE CEPA, Juan Manuel  (1976, Spanje)
GROENENDAAL, Reinier  (1951, Nederland)
KERSTENS, Emiel  (1959, Nederland)
KOOIJMAN, Jaap (1993, Nederland)
MENDES, José (1985, Portugal)
SCHOLZ, Ronny (1978, Duitsland)
STEEVENHAAGEN, Peter  (1965, Nederland)
TERPSTRA, Mike (1987, Nederland)
TROTT, Laura (1992, Groot-Brittannië)
VAN OYEN, Franky (1962, België)
VERBRUGGE, Jaak  (1955, Nederland)
VERSTRATEN, Monique (1983, Nederland)


ANASTASI, Francis (1933, Frankrijk)
BOUMA, Arie (1881, overleden 25.04.1964, Nederland)
BRINKMAN, Jan (1952, overleden 23.04.1999, Nederland)
DEJONCKHEERE, Noël  (1955, België)
GAIVENYTE, Gintare (1986, Litouwen)
GARCIA MARIN, Jorge (1980, Spanje)
HARTOG, Arie den  (1941, Nederland)
HAVIK, Henk (1961, Nederland)
KANIS, Jacobien (1989, Nederland)
LIEVENS, Pascal (1970, België)
LOSCH, Max (1993, Luxemburg)
MARTIN, Tony  (1985, Duitsland)
PORTAL, Nicolas (1979, Frankrijk)
RIJEN, Corné van  (1966, Nederland)
SEUBERT, Timon (1987, Duitsland)
SCHMITZ, Bram  (1977, Nederland)
VERHESTRAETEN, Karen (1991, België)


John GADRET (1979, Frankrijk)

Een eigenzinnige coureur deze renner uit Épernay, een stad in het Marne-gebied ten noordoosten van Parijs. Hij stond aanvankelijk vooral bekend als veldrijder, een discipline die hij nog steeds erbij doet. Vier keer was hij kampioen van zijn land en bij het WK was hij een keer achtste en een keer negende. Toen hij ook serieus op de weg ging rijden kwam hij er snel achter dat hij goed bergop kon rijden. Met die eigenschap kan hij ook een goed klassement rijden en zo eindigde hij in de Ronde van Spanje al eens als achttiende, in de Tour de France als negentiende en in de Ronde van Italië van vorig jaar haalde hij met een vierde plaats bijna het erepodium. Hij rijdt al weer een aantal jaren voor de AG2R-ploeg. Zijn kopman daar is de Franse Ier Nicolas Roche en hoewel lange tijd goede vrienden, kregen de twee na afloop van de vijftiende etappe van de Tour de France van 2010 knallende bonje. Wat was het geval. Het was een bergetappe en Roche kon zich met Gadret aan zijn zijde goed voorin handhaven. Tot hij op de finale klim lek reed en het, met geen ploegleider in de buurt, vanzelfsprekend was dat ... 
 Lees meer...

Jaap BRUGGENKAMP (1932, Nederland)

Jaap Bruggenkamp (IJmuiden) zag je in de jaren vijftig regelmatig in de uitslagen staan als je op vrijdag het blaadje Wielersport doornam. Tussen 1949 en 1957 was hij een opvallende renner die achtereenvolgens als nieuweling, amateur, onafhankelijke en prof heel wat overwinningen en ereplaatsen bij elkaar reed. In zijn amateurtijd ging hij maar liefst dertig keer met de overwinningsruiker naar huis. Bij de profs ging het minder gesmeerd, want in die categorie was het ieder voor zich en zaten de grote mannen van toen niet te wachten op meeëters in de schaarsgevulde ruif. Een handtekening bij een van de weinige ploegen waar men destijds in zijn talent was geëinteresseerd, leverde een koersbroek, een shirt met reclame en tien tubes op. Slechts één koers wist hij bij de broodrenners te winnen en dat was een criterium in Eede, in het uiterste westen van Zeeuwsch Vlaanderen. Ook zijn tweede plaats in ... 
 Lees meer...
«Vorige   1 2 3 4 5 6 7 8 ... 222 223 224  Volgende»