ad ad ad ad

“Wie zich mijn belevenissen tijdens de Ronde van Tsjecho-Slowakije van 1965 nog herinnert, weet nog dat ik toen door ‘overmacht’ mijn date met een beeldschoon meisje uit Bratislava ben misgelopen. In plaats daarvan werd het langdurig schrijven, maar dat is helaas surrogaat voor elkaar zien, horen, ruiken en voelen. Bovendien kwamen haar brieven tijdens de jaren van de koude oorlog maar moeizaam door het ijzeren gordijn. Onze contacten zijn daardoor verworden tot een herinnering, maar wel een die voor de rest van mijn leven in mijn geheugen staat gegrift. Niet alleen vanwege het zoet, maar vooral vanwege het …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 11 december 2011 12:00

“Ruim een week op vakantie zonder racefiets! Voor al diegenen die mij kennen, moet dat net zo iets zijn als ijs maken op de Noordpool. Toch is het onlangs gebeurd, want Ria en ik zijn vermomd als Henk en Ingrid – het echtpaar dat volgens Gert Wilders model staat voor een doorsnee Nederlands stel – zonder fiets een week op vakantie naar Mallorca geweest. Vooral de vrouwen uit onze familie-, vrienden- en kennissenkringen hebben bij Ria geïnformeerd hoe ze dat voor elkaar heeft gekregen. ‘Via de tactiek van het juiste moment’, was steeds haar antwoord. Dat was aangebroken toen ik …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 4 december 2011 12:00


“Aan het eind van het straatje waar ik ben geboren lag vroeger een sportveld en schuin tegenover ons woonde een straaljagerpiloot. Ik was nog maar een jaar of vier, maar voor mij was hij een held, zeker toen hij uit Amerika de attributen meebracht van een voor ons onbekende balsport, waar enorme leren handschoenen, keiharde ballen en houten knuppels voor nodig waren. De grote knullen uit de straat gingen er op het sportveld direct mee aan de gang, maar ik mocht niet meedoen. Ik was nog te klein. Een enkele keer mocht ik voor spek en bonen met zo’n handschoen in het veld staan en dan kwam ik in een wolk van geluk thuis. Toen de wielersport mijn leven ging beheersen verdween de hang naar het actief willen beoefenen van het honkballen, maar de sport is me altijd blijven boeien. Haarlem was ook een echte honkbalstad met als jaarlijks hoogtepunt natuurlijk de Haarlemse Honkbalweek. Als er tijd voor was ging ik daar altijd wel even kijken. Dat niet iedereen van het spelletje gecharmeerd was, merkte ik toen ik Tiemen Groen eens meenam. Hij begreep niets van het spel en mijn enthousiasme. Hij vond kaatsen veel leuker en hij heeft ...
Geplaatst door Fred van Slogteren, 27 november 2011 12:00

 

“Eerder dit jaar schreef ik op deze plaats een stukje over de maniakale sportvisserspassie van mijn zwager Henny. Met hem ging ik in het verleden tijdens familiebijeenkomsten nog wel eens in debat over de vraag, wie van ons tweeën de mooiste sport beoefent? We zijn er nooit uitgekomen, mede omdat hij – ondanks vele verzoeken mijnerzijds - nog nooit een tochtje met mij op de fiets heeft gemaakt, terwijl ik wel met hem naar zijn stekkie aan de Leidsevaart ben geweest om er te vissen. Uiteindelijk hebben we het er …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 20 november 2011 12:00

 

“Al om kwart over vijf zat ik op zaterdag 2 juli aan het ontbijt. Te vroeg natuurlijk, maar ik was veel te nerveus om langer in bed te blijven. Op mijn gemak maakte ik me klaar en nadat ik alles zes keer had gecontroleerd stapte ik op mijn fiets en peddelde op mijn gemak naar het startvak dat correspondeerde met 4276, mijn startnummer. Het was pas kwart over zes, nog bijna anderhalf uur voor het startschot zou klinken. Naarmate er meer vroege starters kwamen vloog de tijd om en voor ik het wist was het zover. Nerveus maakte ik …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 13 november 2011 12:00

 

“Ze heet Maureen, maar ik noem haar altijd Blonde Greetje uit de polder, een van de leden van mijn fietsploegje. Ze kan goed meekomen en op het vlakke staat ze haar mannetje. Tot ze op een gegeven moment genoeg had van alleen maar laaglandfietsen en zich zelf een nieuw doel stelde. Ze wilde klimmen en niet een paar keer achter elkaar de Cauberg op, maar het echte werk. Moeiteloos noemde ze de beroemde cols uit de Tour op toen ze me vroeg of dat iets voor haar was. Nou is Maureen een leuke meid, maar ik denk niet dat ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 6 november 2011 12:00

 

“Op zonnige dagen is het een leuk gezicht om al fietsend langs de Westeinderplas naar de zeilboten te kijken. Een stukje jeugdsentiment, want als kind keek ik vanuit mijn slaapkamerraam uit op de Mooie Nel bij Spaarndam. Alleen waren de zeilen toen allemaal wit, zo wit als de lakens van mijn moeder als die in de zon lagen te bleken, terwijl het er nu veel kleuriger uitziet. Verder heb ik niks met zeilen. Ik heb wel eens samen met mijn vriend Henk Vogels een zeilboot gehuurd, maar dat was geen succes. Toen de verhuurder vroeg of we wel eens hadden gezeild, loog Henk jaren ervaring bij elkaar, maar toen de man ons zag klooien om alleen maar ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 30 oktober 2011 12:00

 

“Ik ben vorige week weer eens naar Bikemotion geweest, de jaarlijkse beurs in Utrecht voor sportieve tweewielers om er op zoek te gaan naar een e-bike. Niet voor mezelf, maar voor een vriendin die met een kwaal kampt waardoor het niet langer verantwoord is met onze mannenploeg mee te trainen. Ingeborg was eerst nogal sceptisch toen ik er bij haar op aandrong mee te gaan, maar toen ik haar vertelde dat ik had gehoord dat Mario Cipollini op de beurs aanwezig zou zijn, had ze er opeens wel oren naar. Ze trok wat leuke kleren uit de kast en vergezelde me naar de Domstad. Om kennis te nemen van …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 23 oktober 2011 12:00


“In de jaren zeventig was er op tv een populair kinderprogramma dat Destratenmakeropzeeshow heette. Je kunt veel beroepen op zee uitoefenen, maar stratenmaken valt daar niet onder. Wielrennen op zee, trouwens ook niet, als we die schandalige Passage du Gois uit 1999 even buiten beschouwing laten. Wielrenners met zeebenen zijn daarom een zeldzaamheid. Toch heb ik er één gekend. Een Haarlemse zeebonk met een warm kloppend hart voor de wielersport. Met die zeebenen is hij geboren, maar de wielerbacil dankte hij aan zijn buurman: Cor Bijster. Cor leek in de eerste naoorlogse jaren voorbestemd een groot sprinter te worden en Henk was een van zijn vele fans. Hij was de hemel te rijk toen hij een afgedankt karretje van Cor kon overnemen. Hij begon direct als een wielrenner te leven, dus keihard trainen, niet roken, niet drinken en elke avond met de kippen op stok. Dat deed hij als hij verlof had, want hij werkte als matroos op de grote vaart en was vaak lang van huis. Dat een bestaan als zeeman niet te combineren was met een wielercarrière, nam hij op de koop toe. Kiezen kon-ie niet en zo werd hij ...
Geplaatst door Fred van Slogteren, 16 oktober 2011 12:00


De Nauwe korfslak is er oorzaak van dat wielrenners en toerfietsers geen gebruik meer kunnen maken van een fietspad langs de duinrand in de omgeving van Zandvoort. Het is een veel gebruikt fietspad, maar omwonenden claimen al jaren dat al die racefietsers de rust verstoren en in hun woonomgeving voor onveilige situaties zorgen. Dat deze argumenten niet al te zwaar wegen bij provinciale en gemeentelijke autoriteiten, bevoegd om dingen te verbieden, laat zich raden en daarom werd door de omwonenden naar zwaardere middelen gezocht om ons uit hun omgeving te bannen. Ko de Boswachter werd ingeschakeld als de man die waar het de natuur betreft op alles een antwoord heeft. De bewoners wilden er best voor in de beurs tasten als Ko dan maar zou aantonen dat geld dubbel en dwars waard te zijn. Hij kwam direct met het idee een bedreigde diersoort op te voeren om daarmee gemeente en provincie te overtuigen dat sportieve fietsers wel eens een nadelige rol in het voortbestaan daarvan zouden kunnen spelen. Geen nieuwe gedachte, maar wel één met ...
Geplaatst door Fred van Slogteren, 9 oktober 2011 12:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 11 12 12 13 13 Volgende »