ad ad ad ad

“De derde maandag in augustus is het Hartjesdag en dat zou een verbastering
zijn van Hertjesdag, een dag waarop in een grijs verleden eens per jaar door arme sloebers in de bossen en duinen rond Haarlem op herten en ander wild mocht worden gejaagd, een privilege dat voor de rest van het jaar was voorbehouden aan edellieden. Het geschoten wild werd vervolgens op straat aan het spit geroosterd en ter plekke opgegeten. Die traditie bestaat al lang niet meer, maar Hartjesdag is tot ver in de twintigste eeuw in Haarlem en later ook in Amsterdam een groot volksfeest geweest. Waarom dit van oorsprong Haarlemse gebeuren naar Amsterdam is overgewaaid, weet ik niet, maar dat het voor mij in het begin van de jaren zestig een groots gebeuren was in met name de Dapperbuurt in Amsterdam-Oost is een feit. Daar was het ook het mooist, want een volksfeest is altijd een mooie aanleiding voor een wielerronde. 
De premiesprints
De Hartjesdagronde van Amsterdam riep destijds een sfeer op die met geen enkele straatronde of criterium in Nederland te vergelijken was. Het zag er altijd zwart van de mensen en het parcours was ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 22 april 2012 12:00

"Volgende week is het precies een jaar geleden dat ik ben begonnen mijn herinneringen op de slogblog te publiceren. Toen ik er aan begon had ik al een voorraadje korte verhaaltjes, want al jaren schrijf ik op rustige momenten zo’n herinnering op. Ik bezoek de slogblog vrijwel elke dag en toen ik daar eens de naam Wout van den Berg (foto) zag voorbijkomen, zocht ik het stukje op dat ik eens over hem heb geschreven en mailde het naar Fred die het tot mijn verbazing direct op de slogblog plaatste. We kregen contact en de afspraak om iedere week een van mijn herinneringen te plaatsen was gauw gemaakt. Wederom tot mijn verbazing werd er enthousiast op gereageerd. Veel wielermensen spraken me er op aan. 'Leuk Jan, doorgaan Jan, waar haal je het vandaan Jan!', ik kreeg het bijna dagelijks te horen. De tijd vliegt echter en voor ik het wist was ik door mijn voorraad heen en moest ik elke week aan de bak. Ik kreeg er lol in en de ene herinnering riep de andere op. Tot het moment dat je gaat denken: ‘waar moet ik nou weer over schrijven?’ Als ik daarover ging nadenken, meestal op de fiets, dan wist ik wel weer wat, maar het kostte me steeds meer moeite om het op te schrijven. Een oude wielrenner met ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 12 februari 2012 12:00

“Ondanks de plotselinge inval van Koning Winter staat het nieuwe wielerseizoen op het punt van beginnen. Mijn jaarlijkse bijdrage om me weer een jaar als een echte wielrenner te mogen gedragen is voldaan, mijn outfit hangt te glimmen in de kast, mijn fiets te blinken in de schuur en ik voel me als een jonge hond die weet dat straks in het bos of op het strand de baas die riem losmaakt en al mijn energie er oeverloos uit mag. Heerlijk!!! Het wordt mijn 55ste seizoen als gelicentieerde wielrenner en ik bespeur nog geen enkele verzadiging of tegenzin, want ik wil nog graag een duit in het zakje doen. Net als al die andere ouwe lullen die ook nog koersen alsof er geen leeftijd bestaat en hun leven er van af hangt. Koersen staat voor mij gelijk aan seks, een plezierige inspanning waar ik nog lang mee hoop door te gaan. Deze week lag Wielerland Magazine weer op de deurmat en tijdens het eerste vluchtige doorbladeren, werd mijn blik getroffen door ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 5 februari 2012 12:00

“Als Hollander van boven de grote rivieren krijg ik altijd dat-alles-is-anders-
vakantiegevoel als ik in Limburg verblijf. Overal glooiende heuvels, buitenlands aandoende dorpen en vriendelijke mensen. Hoewel het Nederlanders zijn heb ik nog altijd moeite ze te verstaan, vooral als ze met elkaar praten. Ze zijn echter niet altijd vriendelijk en in de jaren dat ik voor de Caballero-ploeg reed, waar nogal wat Limbo’s onder contract stonden, kon het er tussen deze zuiderlingen soms hard aan toe gaan. Met Huub en Jan Harings, Wim en John Schepers, Harry Steevens, Jan Krekels, Sjef Drummen, Wiel Geraeds en Arie den Hartog bestond bijna de halve ploeg uit Limburgers. Den Hartog komt weliswaar van de Zuid-Hollandse eilanden maar Arie was ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 29 januari 2012 12:00

“Het gebeurt de laatste jaren herhaaldelijk dat een renner in de Tour de France of een andere grote koers zijn fiets, die door een valpartij of pech tijdelijk onbruikbaar is geworden, kwaad in de berm flikkert. Het ergst maakte Jan Ullrich het eens toen hij zijn Pinarello tijdritfiets na pech oppakte en die als een frisbee over een heg zwiepte. Een fiets nota bene met een waarde waarvoor je een aardige auto uit de middenklasse kunt kopen. Het irriteert mij als ik dat zie, want zo ben ik niet opgevoed. Voor u mij gaat betichten van ouwelullenpraat wil ik in een artikel waar ‘Andere tijden’ boven staat dat toch wel even toelichten. In mijn beginjaren als wielrenner moest ik alles zelf betalen en omdat ik niet over een dikke portemonnee beschikte, leerde ik zuinig met mijn materiaal omgaan en probeerde ik zo veel mogelijk zelf te doen om de kosten laag te houden. Ook lekke tubebandjes ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 22 januari 2012 12:00

“Tot in de jaren zeventig was Nederland een streng verzuild land. Van iedere maatschappelijke organisatie had je er tenminste drie, want op het gebied van politiek, onderwijs, bonden en verenigingen had je meestal een algemene, een katholieke en een protestantse versie. Ook in de sport, want het was in die tijd ondenkbaar dat een sportbeoefenaar, die katholiek was gedoopt en opgevoed, in zo iets heidens als een sportclub terecht kwam waar ze geen boodschap hadden aan de Heer en zijn kerkelijke geboden en verboden. In de wielersport speelde dat boven de Moerdijk niet zo’n dominante rol als eronder, want in het zuiden waren de verenigingen sowieso katholiek georiënteerd, reden waarom de wielersport vaak een katholieke sport werd genoemd en je als ... 
Geplaatst door Fred van Slogteren, 15 januari 2012 12:00

Andere tijden sport is een populair TV-programma, want het is leuk om nog eens te zien en te horen hoezeer de sport door de commercie en de televisie veranderd is. Ook binnen de wielersport. Zo kan ik me nog herinneren dat de mogelijkheid om als Onafhankelijke zowel bij de profs als bij de amateurs te koersen ergens in de jaren zestig werd beëindigd. Zowel de echte amateurs als de broodrijders waren het daar van harte mee eens, want deze categorie was vlees noch vis binnen de wielersport. Het waren geen profs maar ook geen echte amateurs. De amateurregels waren zeer strikt in die tijd en als de bobo’s van de KNWU er achter kwamen dat een amateur baar geld had aangenomen dan werd hij …
Geplaatst door Fred van Slogteren, 8 januari 2012 12:00

“Na een tumultueuze eindsprint in een kermiskoers ergens in België gaven de aankomstrechters René De l'Arbre aan als winnaar. In de laatste omloop was de finishlijn verplaatst en niet iedere renner had dat in de gaten. Zoals Lucien Willekens (foto) die dan ook prompt een protest indiende. Na ampel beraad oordeelde de jury dat De Muis, zoals hij onder de collega’s werd genoemd’ een punt had en zo werden hij en De l’Arbre ex aequo tot winnaars uitgeroepen. Daar stonden ze even later samen op het ereschavot met één bloementuil en één kunstpalm. En toen kwam de vraag: wie gaat met wat naar huis? ‘Ze moeten er maar om vechten’, zeiden we lachend tegen elkaar tijdens het omkleden.

Geoefende ogen
Het begrip ex aequo kwam destijds veel in uitslagen voor en eigenlijk kon de wielersport niet zonder. Het werd gehanteerd omdat aankomstrechters ook gewone mensen zijn met weliswaar ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 1 januari 2011 12:00

“De Tour de France winnen is wel het hoogste dat je als wielrenner kunt bereiken en dat is dan ook maar voor weinigen weggelegd. Een trapje lager is het winnen van een regenboogtrui en dat ligt iets meer binnen het bereik van een gemiddelde coureur. Een wereldkampioenschap stond in mijn beleving hoger aangeschreven dan een Olympische gouden medaille. Dat was makkelijk redeneren want toen ik nog actief wielrenner was, was ik in het Olympische jaar 1964 nog maar ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 25 december 2011 12:00

“Het Regionale Natuurpark van de Vercors is een van de mooiste fietsgebieden van Frankrijk. Het ligt tussen Grenoble en Valence en strekt zich in het zuiden uit tot het stadje Die. Het rotsachtige en nauwelijks bewoonde gebied met onder andere de cols du Rousset en de la Machine heeft het tijdens de Tweede Wereldoorlog zwaar te verduren gehad toen de Duitsers er na lang zoeken eindelijk de schuilplaats van Les Maquis (het Franse plattelandsverzet) ontdekten. Door de ontoegankelijkheid bleef …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 18 december 2011 12:00

« Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 11 12 12 13 13 Volgende »