ad ad ad ad

“Soms ben je als oud-coureur wel eens jaloers op de vele faciliteiten waarover de renners tegenwoordig beschikken. Neem die prachtige touringcars van de ProTour-ploegen waarin zich alles bevindt waar een renner voor en na een koers behoefte aan heeft. Wij moesten destijds ons heil zoeken in armoedige vlooienhotelletjes of gore opvanghuizen voor daklozen. Die mochten er dan een nacht niet in omdat de coureurs hun slaapplaatsen nodig hadden, dus voelde je je nog schuldig ook. Op het gebied van de communicatie was het eveneens zeer primitief en het kwam regelmatig voor dat een renner in triomf met de armen omhoog over de finish kwam, omdat het hem was ontgaan dat er mannen vooruit waren die nooit waren teruggehaald. Tegenwoordig is iedereen in het peloton voorzien van oortjes en ieder voorval in de koers wordt direct vanuit de ploegleidersauto doorgegeven. Die oortjes zijn ook regelmatig onderwerp van discussie omdat veel insiders – onder aanvoering van Maarten Ducrot – van mening zijn dat het renners tot onmondige pionnen maakt in een schaakspel dat door de ploegleiders wordt gespeeld. Daar zit wat in, maar als er ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 21 november 2010 12:00

“Deze foto dateert uit 1960 en hij is gemaakt bij de start van de Ronde van Alkmaar. Het piepjonge rennertje op de voorgrond is de 17-jarige Harm Ottenbros tussen de wedstrijdcommissarissen Ottenhof (rechts) en Silleman. Een gedeelte van mijn hoofd staat er ook op, want dat zie je net boven de linkerschouder van Jan Ottenhof uitrijzen. Harm was een geboren Alkmaarder die ondanks zijn jonge leeftijd toen al een vlug en driftig coureurtje was. Vanwege zijn geringe lengte werd hij door de jury nog wel eens over het hoofd gezien en het tekent zijn karakter dat hij zich op voorhand nooit door al die grotere knapen in de luren liet leggen, maar altijd probeerde zijn mannetje te staan. Bijvoorbeeld door de bochten van zijn stuur uit te buigen, wat duidelijk op deze foto is te zien. Hij maakte zich daardoor ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 14 november 2010 12:00

“In de wielerwereld liepen in mijn tijd heel wat prachtige figuren rond en over de soigneurs van toen zou ik een dik en hilarisch boek kunnen schrijven. Een van de meest kleurrijke mannen binnen dit mysterieuze ambacht was de Amsterdammer Jan Heil. Een man met gouden handen en daarnaast een humorist die als een voorloper van Youp van ’t Hek op de bühne een dikke boterham had kunnen verdienen. Jan was een van de grappigste mensen die ik ooit heb ontmoet. Niets was dan ook leuker om met hem in de auto naar een buitenlandse wedstrijd te gaan, want hij bestond het om je honderden kilometers lang aan het lachen te houden met het ene prachtige verhaal na het andere. Zo gingen we eens naar het Luxemburgse stadje Diekirch om daar met een paar andere jongens in de plaatselijke omloop te starten. Toen we het stadje binnenreden, zagen we in een etalage op de hoek van een grote kruising de kristallen trofee staan die de winnaar van de Grote Prijs van Diekirch mee naar huis mocht nemen. We stonden er minutenlang naar te kijken, terwijl Jan op de kruising het verkeer stond te (ont)regelen, nadat hij de daar dienstdoende agent van zijn plaats had geduwd en diens taak had overgenomen. De bokaal was zo mooi dat ik ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 7 november 2010 12:00

“In de wijk waar ik opgroeide woonden in de jaren vijftig en zestig alleen maar mensen die daar net als mijn ouders geboren en getogen waren. Nog geen allochtoon te zien, tot er plotseling een gezin kwam wonen uit het verre Drenthe. Boeren, zeiden we direct, want alles wat niet uit Amsterdam en omstreken kwam werd door ons als boerenkinkels afgedaan. Tot het gezin behoorde een zoon die Wim bleek te heten. Een wat knokige jongen met kleding waar stadsjongens als wij de neus voor ophaalden en een bloempotkapsel waaraan geen brillantine te pas was gekomen, terwijl wij al met forse vetkuiven indruk op de meiden probeerden te maken. Nadat alle boerengrappen over Wim waren uitgestort, bleek hij een toffe peer te zijn en als jongens uit een andere wijk wat lastig werden dan stond hij zijn mannetje als een van ons. Gaandeweg werden Wim en ik de beste maatjes en in de zomervakantie nodigde hij me uit met hem naar het Drentse dorp te gaan waar hij vandaan kwam en waar zijn oom Geert een boerderij bezat waar we twee weken mochten logeren. De reis ernaartoe was lang, want we gingen op de fiets naar Amsterdam, waar we ons inscheepten op de boot naar Harderwijk om vandaar naar Dalen, vlakbij Coevorden, te peddelen. Oom Geert woonde ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 31 oktober 2010 12:00

“In het kader van de onlangs gehouden wereldkampioenschappen in Australië besloot Studio Sport een documentaire te maken over naar dat verre werelddeel geëmigreerde Nederlandse wielrenners. Omdat Henk Vogels senior op dat moment samen met Allan, een Australische oud-wielrenner, in Nederland verbleef en het duo vrijwel dagelijks meeging met het groepje ouwe lullen, waartoe ook ik behoor, kregen wij het verzoek of ze een dagje met ons mochten filmen. Het geheel zou worden geleid door Mart Smeets. De commentaren waren direct vernietigend. Mart is …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 24 oktober 2010 12:00

“Een van de grootste bezoekingen voor de huidige generatie beroepswielrenners is het periodiek invullen van de lijsten waarop ze moeten aangeven waar ze de komende weken van uur tot uur zullen verblijven. De zogeheten whereabouts. Dat gaat heel ver, zo ver dat je je geen geintjes meer kunt permitteren en je privacy behoorlijk op de tocht staat. Als ik aan mijn eigen carrière terugdenk dan vermoed ik dat ik regelmatig in de problemen was gekomen, als er toen al whereabouts hadden bestaan. De werkelijkheid wil namelijk nog wel eens anders uitpakken dan je van tevoren kunt voorzien. Neem de training in mijn tijd. Als je van huis ging had je meestal geen idee welke kant je opging en wat je onderweg allemaal kon overkomen. Zo besloot ik eens om met Harrie Steevens en Tiemen Groen, die een paar weken bij mij in Haarlem logeerden, de kant van Alkmaar op te gaan. Heen en weer ongeveer tachtig kilometer dus een leuke trainingsafstand en dat hadden we zo als whereabouts kunnen doorgeven met de tijd er vrij nauwkeurig bij. Onderweg besloten we echter om in Alkmaar de daar toen in aanbouw zijnde wielerbaan te gaan bekijken. Dat was niet voorzien, dus ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 17 oktober 2010 12:00

“Het circuit van Zandvoort heeft veel bijgedragen aan mijn passie voor de wielersport. Het autocircuit werd in de jaren vijftig en zestig regelmatig gebruikt voor wielerwedstrijden. Zo zijn er talloze malen Nederlandse kampioenschappen verreden en in 1959 waren de glooiende duinen zelfs het decor van de wereldkampioenschappen op de weg. Ik was erbij. Bij mij begon die passie in 1957 toen ik op een zomerse dag op een duintop gezeten naar de wedstrijd om het Nederlands kampioenschap keek en een Haarlemmer, onze Piet Steenvoorden, kampioen werd. Dat was het moment dat ik begon te dromen ooit zelf eens aan zo’n spektakel mee te kunnen doen.
Twee jaar later was ik wielrenner en mijn club HSV De Kampioen was nauw betrokken bij de organisatie van het WK op de weg op het ons zo vertrouwde circuit. Voor dat evenement werden er in het clubblad vrijwilligers gevraagd om in het rennerskwartier allerhande klusjes te doen. Ik was er als de kippen bij om me aan te melden en ik was beretrots toen ik werd aangewezen om bij de profwedstrijd als loopjongen dienst te doen voor de Franse ploeg. Ik zag er enerzijds tegen op omdat ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 10 oktober 2010 12:00

“De wraak van Roy kwam eerder dan verwacht en wel in dezelfde trainingsrit. Hoewel we een gezamenlijke plaspauze achter de rug hadden, moest ik na enkele kilometers al weer. Op stille stukken deed ik dat gewoon rijdend in het laatste wiel, maar in de bollenstreek was het bepaald niet stil en daarom kneep ik in de remmen om de blaas discreet tegen een boom te legen. Met een geschreeuwd verzoek even op mij te wachten, reed de groep verder, maar een paar honderd meter verder knalde Roy naar de kop en met vijftig in het uur denderde de groep uit zicht. Terug op de fiets ging ik vol in de achtervolging maar tegen het tempo dat Roy de groep oplegde was ik in mijn eentje natuurlijk niet opgewassen en het gat werd alsmaar groter. Roy was mij het geintje met de pomp aan het betaald zetten en ik voelde mijn benen verzuren. Ik dacht al aan de snerende opmerkingen die hij de volgende dag zou maken, om me ten overstaan van de hele groep te laten weten dat ik maar een wielrennertje van niks was. Ik baalde bij de gedachte toen als een godsgeschenk naast me op de rijweg een oud vrachtwagentje passeerde volgeladen met schillen. Harder dan zeventig ging de locale schillenboer niet en ik wipte over de berm op de rijweg en met mijn voorwiel op vijf centimeter van zijn bumper ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 3 oktober 2010 12:26

“In de jaren dat ik als beginnend amateurrenner prijsjes begon te rijden, had ik de toekomstdromen al in m’n kop zitten. Net als de jongens waarmee ik dagelijks trainde, waarvan de namen elke week in de uitslagen stonden. We wilden naar de top en droomden van grootse daden. We zagen ons al bij NK’s, WK’s en Olympische Spelen op het ereschavot staan en het volkslied bleef maar spelen. Door keihard te trainen en volledig kapot te gaan, dachten we lichaam en geest tot een ware vechtmachine te kunnen ontwikkelen. In de spiegel kijkend zag ik mijn ogen steeds dieper in de kassen zakken en voor een beschrijving van mijn ...

Geplaatst door Fred van Slogteren, 26 september 2010 12:00

“Misschien was ik wel nooit wielrenner geworden als ik in Haarlem niet van die aansprekende voorbeelden had gehad. In de jaren vijftig was mijn woonplaats een echte wielerstad en HSV De Kampioen werd in het begin van de jaren vijftig drie keer opeenvolgend clubkampioen van Nederland, met renners als Cor Bijster, Aren van ’t Hof, Piet van Roon, Wim Rusman en natuurlijk de broers Gé en Piet Peters en Gerrit en Adri Voorting. Vooral Gé en Gerrit waren beroemdheden in die tijd en iedere Haarlemmer wist wie dat waren. Ik wist als tienjarig jochie precies …

Geplaatst door Fred van Slogteren, 19 september 2010 12:00

« Vorige 1 1 2 2 3 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Volgende »